In paſſioneA A

ſolil̓. dicit. Qui laudari vult de ſuo dono. ⁊ nōqͣritin illo gl̓iaꝫ. tuam furari vult. Bomine formator meus ex vtero matris mee. ne ſinas mecadere in illam exprobrationē ne exprobret̉ mihi furari voluiſſe gloriā tuaꝫ. Tibi gloria laue⁊gratiarūactio cuiꝰ eſt omne bonū. Et alibi ineodem li. dicit. Gl̓ia patri qͥ fecit nos. gl̓ia filioqui redemit nos. gl̓ia ſpūiſancto qͥ glorificauitnos. ẜl̓ia ſūme ⁊ indiuidue trinitati cuiꝰ oꝑępabilia ſunt cuiꝰ imperiuꝫ ſine fine manet.¶ Te decet laus te decet hymnꝰ. tibi detur om̄iehonor. virtus ⁊ fortitudo deo noſtro in ſeculſeculoruꝫ. Ecce qͣliter glorioſus ille doctor ſolideo gloriaꝫ dat ⁊ aſcribit. Sic et qͥlibet noſtrifaciat cū psͣ. cxiij. Non nobis dn̄e nō nobis. .ſnomini tuo dagl̓iam. Eſt tn̄ notandū in quolibet hoīe duo ꝯſiderant̉. Primū eſt ip̄e homo.¶ Secūdū eſt donū dei qd̓ in ip̄o eſt. Si enī gloriatur de ip̄o dono dei inqͣꝫtum habet illd̓ a dn̄odeo bona ē gloriatio. qꝛ in dn̄o gloriat̉. Nā ⁊ hͦpit apl̓us. ij. Corꝭ. x. Qui gloriatur in dn̄oret̉. q. d. de bono oꝑe non ſibi ſed deo gl̓iaꝫtribuat. Qui enī ſibi attribuit pōt dicere ꝟbuꝫhoc euāgelij hodierni. Si ego glorifico meip̄mamea nihil eſt. Quia ſi quis gloriat̉ d̓ donode ſe habito mala eſt gloriatio. qꝛ de ſe nihibet. Iuxta illud dictū apl̓i. Quid habes qdnon recepiſti: q. d. nihil. Et ſi accepiſti qͥd gloriqͣſi non acceperis. Ideo apl̓us. ij. Corꝭ. xjro huiuſmodi viſiōe vel honore ⁊ donis colatis gloriabor ī dn̄o. ꝓ me aūt nihil gloriabordiceret. a me nullā habeo materiaꝫ gloriādinfirmitatibꝰ meis. Nam ſi voluero gloriari non ero inſipiēs. qͣſi diceret. Quia nō faciohocinane ⁊ ſine cauſa veritatē nō dico. Parceē. id ē. parce me laudo. ne quis exiſtimet ſcꝫinaniter gloriari. Quartū qd̓ oſtendit xp̄i īnocentiā fuit magna mititas. qd̓ patꝫ in hoc q̄iitijs ſibi iniectis ⁊ iniurijs illatis a iudeyvidelicet dicebāt euꝫ demoniū habere noit ſe vindicare. ſed voluit libere cōdonare. ſieſtat̉ Bern̄. ſuꝑ Can̄. ẜmōe. lxxxix. dicēs.in liberaliter dn̄s donauit iniuriā vt iā nonnet vlciſcēdo. nec reiteret improperandoninꝰ diligat imputādo Nā de ſua mititateaut manſuetudine p̄dixerat ip̄e Hiere. xj. Egoignus māſuetus qui portat̉ ad victimaꝫEt Matth̓. xj. Diſcite a me qꝛ mitis ſum ⁊ hicorde. vbi dicit glo. Mitem ideo ſe dixiteſſit reprobis. ⁊ vicit in bono malū. ⁊ om̄ianimiter ſuſtinuit Ecce homo xp̄iane xp̄mſuo dicerꝭ xp̄ianus. ſis ſicut ⁊ ip̄e mitis ⁊ mā.qꝛ hec ꝟtus multa bona tibi ꝯfert. Priitam corꝑis ꝯſeruat. Prou̓. xj. Clemētiaarat vitā. ⁊ ſectatio maloꝝ mortē. Et ī eiſdēl.xij. Qui ſuauis eſt viuit ī moderatiōibꝰinbonū eſt ꝙ aīaꝫ ꝯſeruat. Iuxͣ illd̓ Ecc̄i.

x. Fili in māſuetudine ẜua aīam tuaꝫ. Māſuetudo enī ē ſicut antemurale aīe lapides diuinorū v̓borū leniter excipit. ⁊ ideo ictus fruſtrat ⁊hoīem a leoſine cuſtodit ⁊ ꝯſeruat. ſicut etiamvaſa vini in feno vl̓ etiā in alio nōnulli īuoluūt⁊ ſic a fractiōe ẜuant̉. Sic etiā māſuetudo autmititas animā ẜuat ne ira eā frangat. Tertiuꝫbonū eſt ꝙ hoīem delectat. Iuxͣ illd̓ psͣ. xxxiiij.Manſuēti aūt hereditabūt terram. ⁊ delectabunt̉ in multitudīe pacis. Eſt enī mititas ſicutculcitra molliſſima in lecto floride cōſciētie in qͣaīa a mūdo quieſcit. Ideo pōt dicere qͥlibet talis Can̄. j. Lectulꝰ noſter floridus. Sꝫ ſūt heumulti qͥ ꝯuitia ſibi obiecta nō ſolū exemplo xp̄inō remittūt. ſed improperādo reiterāt. ⁊ interdū ob paruū cōuitiū cum ſe iniuriantibꝰ diu loqui refutant. de qͥbꝰ dicit beatꝰ Augꝰ. in cōmunibus ẜmonibꝰ ẜmōe. xviij. Nos interdū ocioſis fabulis ⁊ ſepe ob paruiſſimū ꝯuitiū. imo qn̄qꝫ ꝓpter ſignū ita delinquimꝰ charitatē vt nonſolū multis diebꝰ ſed etiaꝫ mēſibꝰ nec loqui necamiciciā habeamꝰ. nec attēdimꝰ. quia cum nosodiū inuicem habemus muros ciuitatis ſanctehierl̓m ſic cōtra nos claudimus vel nulus nob̓remaneat aditus ꝑ quē intrare poſſimꝰ. Quartum qd̓ demōſtrat xp̄i innocētiam eſt charitasqꝛ ꝓpter cōuitia ſibi illata ex mera adhuc charitate a p̄dicatiōe ⁊ a bn̄ficijs ꝯferēdis nō ceſſauit. Quia charitas ſua habuit ſe pͥmo ſicut dorſum. qꝛ ſic̄ dorſū eſt multarū leſionū ſuſceptiuūqꝛ patit̉ ꝟberationē. excoriationē ⁊ ml̓ta malaalia. ⁊ qn̄qꝫ de alioꝝ membroꝝ culpa ſepe ſuſtinet penā. Sic xp̄s ex ſua magna charitate qͣ dilexit nos Hiere. xxxj. ml̓ta ſuſtinuit opprobria⁊ ꝯuitia. nec tn̄ ꝓpria ſubtraxit bn̄ficia. Iō dic̄psͣ. lxviij. Qm̄ ꝓpter te ſuſtinui opprobrium.operuit ꝯfuſio faciē meam. Scd̓o ſua charitashꝫ ſe ſicut ferrū calidū. Sicut enī ferrū caliduꝫflexibile eſt ad ea que homo concupiſcit. qd̓ defrigido fieri non pōt. qꝛ de eo nō pōt aliqͥs facile operari nec pōt flecti. ſed frāgit̉ ſub martelloSic charitas xp̄i qͣſi ferrū calidum fuit delectabilis ad omnes. vt nec deeſſet ſuis capitalibusinimicꝭ. Ꝙͣtum ad ſcd̓m ponit̉ iudeoꝝ maliciacū dicit. Tulerūt lapides iudei. Moraliter dehͦ loquendo ſciendū multi ſunt qui adhuc xp̄min celo regnantē ſolent lapidare. Primi ſunt ſuperbi excuſatores qͥ mittūt lapides excuſatiōiscōtra xp̄m figurati ꝑ ſemey qͥ mittebat lapidescōtra dauid. vt habet̉. ij. Regꝭ. xvj. Et hi inqͣꝫexcuſatores ſūt triplices. Aliqͥ enī dicūt ꝙ ſpecioſitas ⁊ bonitas rerum creataꝝ allicit hoīemad peccāduꝫ. ⁊ ſic ꝑ illa creata volūt a pctō ſuoſuꝑbi ſe excuſare. Cōtra quos dicit ſpūſſanctꝰSap̄. j. Creauit deus vt eſſent om̄ia. ⁊ ſanabiles fecit nationes orbis terraruꝫ non eſt in illismedicamentū exterminij. q. d. In omnibꝰ rebꝰ

E