Druckschrift 
1 (1488) Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Dominica

quas deus creauit poſuit in mūdo eſt infectio ad creandū peccatū ſi fecerit exceſſūIdeo non eſt imputandū bonitati eorū vel ſpeciei vel forme. ſi homīes amore mūdanoꝝ ꝯtrahonorē dei fungūt̉. ſꝫ tātūmodo ꝑuerſitati hominū. qꝛ male vtūtur rebus creatis. Ideo dic̄beatꝰ Augꝰ vera religione. c. xxxviij. Nec aqͣmala nec animal qd̓ in aere viuit. iſte ſubſtātie ſunt. ſꝫ malū eſt volūtaria p̄cipitatio. in eoſuffocatio. Exemplū aliud ſubdit. Stilus inqͥtferreus alia ꝑte ſcribimꝰ ex alia ꝑte delemus fabricatꝰ ē in ſuo genere pulcher. ad vſūnoſtrū accōmodatꝰ. ſi qͥs euꝫ ea ꝑte ſcribetdelet̉ ea velit delere qua ſcribebat̉. nulloſtilꝰ malefecerit ſꝫ ip̄e factor in re vituꝑaretur.hec Augꝰ. Alij autē ſe excuſant dicētes carnisfragilitatē ad peccādū eos cōpuliſſe. Qd̓ etiaꝫexcludit ſpūſſanctꝰ ꝟbum ſapiētis allegatum qn̄ dixit. Non eſt enī in illis medicamētuꝫexterminij. q. d. In carne eſt neceſſitās ꝯcupiſcētia vel exterminās ad p̄cipitiū peccati. ſedtātūmodo incitās quā peccato meruit. et ea ſi velit ꝓficit ſi reſiſtit Un̄ Greg. ix. mora.c.xxvj. Suꝑna diſpenſatiōe et tota intētiōe ſicſit vt nos ẜuientes carni nr̄e ꝑmittamur impugnationibꝰ cōcuti ne mens nr̄a audeat in ſuꝑb̓iam p̄ſumptionē ſue ſecuritatis eleuari. vtpulſata trepidat ī ſolo autoris adiutorio pedēſpei figat. Ideo dicit Gregꝰ. ix. moral̓. Ad imaqͥppe trahit caro ne extollat̉ ſpūs. ne depͥmatcaro ſpūs leuat ne iaceamꝰ in infimis. Caro aggrauat ne extollamur ex infimis Et ſic ẜm Grego. quodā certo moderamīe fit vt carne deprimente ꝓſternēte deſperationis lapſuꝫcaueat ſpū eleuante. tn̄ tēptationes ſentiente ſuꝑbie caſum euadat. Et ſi dei ſpūs trahitcaro retrahit ſubtiliſſimo interni iudicij moderamīe infra ſūma ſuꝑ infima quodammodohomo liberat̉. ideo ptꝫ non ē in hoīe neceſſitas ꝯcupiſcētie compelles ad peccādū. Quiadicit ſapiens Ecc̄i. xv. Deus ab initio ꝯſtituithoīem reliquit in manu ꝯſilij. adiecit mandata p̄cepta ſua. Et Sap̄. ij. Deꝰ creauit hominē inexterminabilē. ad imagineꝫ ſil̓itudinisſue creauit illū. Tertij ſe excuſant a pctō ꝓpterdemonū infeſtationē. hanc excuſatione excludit ſpūſſanccus hoc v̓bū Sap̄. j. Nec inferiorum regnuꝫ ī terra. qͣſi di. dominiū demonūeſt in hoībus viuētibꝰ in terra de terra exiſtētibus. Et ideo lꝫ hoībus etiaꝫ poſſunt ſuggere̓malū tēptare. nullo tn̄ modo ꝑmittunt̉ hominem violētare. qͣre dominiū habent in hoīeniſi eis ſpōte liberum arbitriū ſubdi velitaut ꝯſentire. Ideo dicit beatꝰ Bern̄. ſuꝑ Can̄.ẜmone. lxxxvj. Impulſor hoīs eſt diabolꝰ impulſor eſt mūdus. impulſor Quis iſte ſitq̄rꝭ: quiſqꝫ ſui impulſor: noli mirari vſqꝫ adeo

homo impulſor eſt ſui. ſuimet p̄cipitaloꝫ. vpulſante altero .ſ. diabolo vel mundo fodes. ſꝫ ip̄e a te ꝓprias ꝯtineas manꝰ .i. ꝯſetias. Et notandū illi his tribꝰ modis excuſant peccata ſua frequēter nūqͣꝫ vel vix penitſicut īnuit beatꝰ Augꝰ di. Hic cautiori opꝰ e cotinētia cohibeat̉ hoīs ſuꝑbus appetitus quplacet ſibij p̄i. etſi vult ſibi culpabilis inri dedignat̉ cum peccat cōuinci peccaue ſuſcipiēs accuſatiōem ſꝫ exculationē Cōtroquē ꝓpheta in psͣ. cxl. Non declines cor meverba malicie ad excuſandas excuſatiōes ī pocatis. Scd̓i lapidant deū ſunt iracūdi turotores In corde enī iracūdi hoſpitia ſpūiturbant. Quia dicit Gregꝰ. ira animiſat ſancto ſpūi ſuaꝫ habitationē turbat. Qd̓hibet apl̓s ad Eph̓. iiij. Nolite ſpiritūſaneꝯtriſtari. in deū lapidāt dum hoſpitiū ſpiſancti turbant. Hec aūt eſt ꝓprietas lapidis airam. qꝛ ſicut lapis eſt ponderoſus. ſicira hgrauis eſt ab alijs tam extraneis qͣꝫ amicisillud Prou̓ .xxvij. Graue eſt ſaxū oneroſaharena. ſed ira ſtulti vtroqꝫ grauior eſt. Id̓ocit in eodē. c. Spiritū ad iraſcendū facilēopoterit ſuſtinere. Et iterū. Impetum concitatſpūs qͥs ſuſtinere poterit. aūt iracūdus adſtar lapidis eſt grauis amicis dicit̉ ProujNoli amicus homini iracūdo. Et tripliciratione debet q̄rere amiciciā hoīs iracūPrima qꝛ non durat talis amicicia. Ignisire cōburit in eo vinculuꝫ amoris. Scd̓amines iracūdi ſunt velut lignuꝫ ignitū. qd̓ coſueuit exurere qui illud tetigit. Tertia qſunt ſicut lignū ſpinoſū qd̓ pungit cōpleciſe. Id̓o familiari amore amplectēdi ſuntꝭcet enī alquis amet oēs arbores eas tn̄ quenas habēt libēter declinat. ſic lꝫ oēs hoīesamādi tn̄ familiaritas iracūdoꝝ declinādavt dicit Guilhel. in ſūma vitioꝝ in tractudinaTertij lapidāt xp̄m ſunt iniqui fornicatore etiam habēt ꝓprietatē lapidis qꝛ inuenit̉ lapis mollis eſt diſſolutꝰ. Sic etiā fornicares molles ſūt diſſoluti in ꝟbis ſuis. Auip̄i xp̄m lapidāt. qꝛ luxuriā ſuam deo indicētes vt narrat Augꝰ li. de ꝯtinētia. Cur inquiunt deꝰ creauit mulieres? niſi vt eis peccemus. dicūt. Cur deꝰ ſubuertit ſodomē gomorrā? Cur mundū deleuit diluuio: qꝛta caro humana corrupta erat. illis tamē inſit erant in matrimonio quēadmodū adhudulget his debito ordine in matrimonio vttur. ſꝫ ab eo qd̓ ꝓhibuit ſūmoꝑe caueat̉. Aauti lapidāt deū ſunt exceſſiui gule amatoreshis ꝟbis qͣſi lapides iaciūt ꝯtra deū. Quarequiūt deus creauit iſta niſi vt comedamꝰ cbamꝰ. cur iſta ita naturā noſtrā inclināt vtpaſſionē appetitꝰ vincere valeamꝰ. ꝯſenuian