Dominica

ta ſunt mihi. Iſtam infirmitatē ſanat v̓buꝫ deiꝑſuadens largitatem ⁊ elemoſynaꝫ. Eſa. lviij.Frange eſurienti panem tuuꝫ. ⁊ egenos vagoſqꝫ induc in domū tuam. ⁊ tūc erūpet quaſi mane lumē tuū. ⁊ ſanitas tua citius orietur. Et beatus Amb̓. li. de officijs. ⁊ habetur. lxxxvj. di.c. paſce. Paſce fame morienteꝫ. ⁊ ſi nō pauerisoccidiſti. Et Ecc̄i. xxxiiij. Panis egentium vita eorū. qui defraudat eū homo ſanguinuꝫ eſt.Sexta infirmitas eſt gula ſubuertēs iudiciumrōnis. ⁊ comꝑat̉ epilenſie q̄ facit hominē cadere corporaliter. Sic ⁊ gula facit hominē caderein om̄ia peccata mortalia ſpūaliter vt ſupra habetur in quinquageſima. T. N. quia eſt ingreſſus ⁊ ianuā vt om̄ia vitia. Iſtā infirmitateꝫ patiebat̉ iſte diues epulo. Luc̄. xvj. qui induebatur pupura ⁊ byſſo. ⁊ epulabat̉ quotidie ſplendide. Hanc enī infirmitatē ſanat v̓bū dei. Lu.xxj. Attendite vobis ne grauent̉ corda veſtrain crapula ⁊ ebrietate Et apl̓s ad Ephe. v. Nolite inebriari vino in quo luxuria eſt. Et etiambeatus Augꝰ lib̓. x. ꝯfeẜ. Sumēda enī ſunt alimenta tanqͣꝫ medicamēta. Septima infirmitasſpūalis eſt luxuria. et comꝑat̉ lepre q̄ naſcit̉ excalore corrupto ⁊ deordinato Sic ⁊ luxuria excalore naſcit̉. qꝛ dic̄ Hierony. Flāmigero igneꝑcutit femina ꝯſcientiam. Hanc patiebat̉ Salomon notabiliter qͥ habuit vxores qͣſi reginasſeptingentas. ⁊ cōcubinas trecentas. iij. Reg.xj. Hec ē infirmitas cōtagioſa ⁊ abominabilisqꝛ vna ꝑſona talis centum poteſt inficere Sedhāc infirmitatē ſanat ꝟbum dei .j. Corꝭ. vj. Fugite fornicationē. Suꝑ qd̓ ꝟ̓bum dicit beatusAmb̓. Cum alijs pōt vitijs expectari cōflictushāc fugite ne approximetis. qꝛ nō pōt aliter melius vinci. Ecce qͣꝫ magnas ⁊ periculoſas infirmitates ſanat ꝟbum dei. ⁊ quelibet non ſanatacauſat mortē ſpūalem ⁊ gehēnaleꝫ. Ideo ſi visab his curari tunc audias libēter v̓bū dei. Tertio veritas eſt p̄ponenda ſocio. qꝛ duobꝰ exiſtētibus amicis ſanctū eſt p̄honorare veritatē. vtdicit̉ .j. Ethic̄. niſi enī homo inferret veritateꝫfamiliaribus ſuis poſſet inducere falſa teſtimonia ⁊ falſa iudicia ad defenſionē amicoruꝫ ſuorum cōtra veritatem. qd̓ ratio nō ꝑmittit. maxme autē ph̓is cōgruit qͥ ſunt ꝓfeſſores ſapiētiQue qͥdem ſapiētia eſt cognitio veritatis. ⁊ iōſpecialiter valet ad veritatē defendendā. Ꝙ autem magis debemꝰ honorare veritatē qͣꝫ hoīeꝫꝓbatur ꝑ hoc. qꝛ non diligimus hoīeꝫ niſi vptveritatē. ergo magis amanda eſt veritas. Id̓oPlato reprobando opinionē Socratis magiſtri ſui dixit ꝙ oportet magis curari de ꝟitateqͣꝫ de alio. Chriſtꝰ autē volens nos docere veritatē amare ⁊ honorare dicit. Si .i. qꝛ veritateꝫloquor vobis. cur nō creditis mihi. q. d. vtiqcredere deberetis veritati. Et Ioh̓. iiij. dicit ſe

eſſe veritatē. Ego ſum inqͥt via. veritas ⁊ vit⁊ qͣre hoc fecit. ideo vt ip̄a ab hominibꝰ atur. Heu his temꝑibus a multis veritati detrehitur. captiua detinet̉ vndiqꝫ impugnat̉ ⁊ ſtenitur. ac vili p̄cio vendit̉. De pͥmo eſt illivj. Quare detraxiſtis ſermonibꝰ: De ſecuncexponit̉ illud Roma .j. Ueritatē iniuſticia dotinent. qꝛ vix inuenit̉ qui velit eā dicere Iuriillud Sene. Mōſtrabo tibi qͥd iudiciū potibus deſit ſcꝫ ꝙ veruꝫ dicant. De tertio intelligitur illud Eſa. lix. Corruit in platea veritaEt illud Dan̄. viij. Proſternet̉ veritas in t̓ra.vbi dicit glo. Ueritas ꝓſternit̉ in terra quādaliqͥd terrenū p̄ponit̉ veritati. De qͣrto hoillud Prou̓. xxviij. Qui cognoſcit in iudicio faciem non bn̄ facit. Etiaꝫ talis ꝓ buccella panisdeſerit veritatē. Multi enī hodie deſerūt.tatem. id̓o fugiet ab eis doctrine veritas. ſicuiecōtrario ſequit̉ doctrine veritas eos qͥ habētveritatē vite. Iuxta illud Ecc̄i. xxvij. Uolia ad ſibi ꝯſimilia cōueniūt. ⁊ veritas ad eos qͥoperant̉ eā reuerteret̉. Tertiū qd̓ declarat xp̄iinnocentiā eſt ſua humilitas q̄ tangit̉ in hͦ cumiudei dicebāt Nōne bn̄ dicimus qꝛ ſamaritanes tu ⁊ demoniū habes? Reſpondit ieſus. Demoniū nō habeo ſed honoro patrē meuꝫ. ẜyoinhonoratis me. Ego non q̄ro gloriā meaꝫ. Ihoc igit̉ ꝙ xp̄s gloriā ꝓpriā non q̄ſiuit dat nobis doctrinam vt gloriam que ſoli deonon q̄ramus ne fures p̄dicemur. Fur enī qͥ ſubtraheret rem charā vt purpureaꝫ veſtem requa rex vellet gloriari ꝑ ſeip̄m. Si fur in vſic furata gl̓iam q̄reret merito a rege puniSpūaliter rex eſt xp̄s deus qͥ habet rem cha⁊ p̄cioſam .ſ. gl̓iam q̄ ſoli deo debetur. Iuxͣj. Timo j. Regi ſeculorū īmortali inuiſitli deo id̓i honor ⁊ gl̓ia in ſecula. Et ꝑ ſe dicutdminꝰ Eſa. xlviij. Gl̓iam meam alteri non deIdcirco homo qͥ ad ſimilitudineꝫ furis ſibitribuerit gl̓iam merito ponit̉ ⁊ necat̉. Qratū eſt. j. Machab̓. vj. Antiochus veniēs qtra iudam machabeum ad pugnam multoscum elephātes habuit inter quos p̄cipue vnūmaior erat in quo antiochꝰ reſidebat. Eleaꝫscupiens ſibi nomen magnū obtinere bonis emis munitus aggreſſus eſt elephantē. queſinue ꝑcutiens ſuꝑauit ⁊ occidit. ſed incauteca illum remanēs ſub eo mortuus ē. Moraanthiochus interp̄tat̉ pauꝑ ſilens. ⁊ ſignindiabolum qͥ ideo pauꝑ eſt eo ꝙ eternas dilas ꝑdidit. de qͥbus pͣsͣ. cxj. Gl̓ia ⁊ diuitie in dimo eiꝰ. Sꝫ eleazar bonis armis munitꝰ ſcat quēlibet hoīeꝫ ꝟtutibꝰ ornatū. qͥbꝰ medbus vincit elephantē diabolū. Si aūt qͣritiadem ⁊ gl̓iaꝫ de ꝟtutibꝰ ſuis ſpūaliter morixta illud Greg. Sub hoſte quē ꝓſternit mnōqui de ꝟtutibus gloriat̉. Id̓o beatꝰ Augꝰ ſn

C