In paſſioneU

ilo non ē. Interroget ſe vnuſquiſqꝫ ſi ꝟba cordis aure ꝑcipit ⁊ intelligat vnde ſit. Circa qd̓ ēnotandū ꝙ ꝟba dei ſunt libenter audienda. qꝛſanāt oīa peccata mortalia. Iuxͣ illd̓ Sap̄. xvj.Neqꝫ herba neqꝫ malagma ſanauit eos. ſed ſermo tuus dn̄e qͥ ſanat oīa. vbi dicit Robertushol. lect. clxxix. Sicut enī medicina non ſtatimſanitatis effectū inducit. ſed ẜm ꝓceſſum tēporis ⁊ cū mora. ita ꝟbum dei auditū aliquotiēsauditorē non ſubito conuertit. ſed ſi forte in aīa.xx. annos cōuenerit tūc pͥmo incipit operarihec autē anima habet ml̓tas infirmitates quead ſepteꝫ capitalia radicaliter reducunt̉. ⁊ perſeptē corporeas infirmitates figurant̉. Naꝫ ſuperbia frenſi comꝑatur. Patitur enī freneticꝰmentis alienatione. qꝛ nec bene iudicat d̓ ſeip̄onec etiam d̓ alijs. imo ſeip̄m iudicat ꝙ quāto ēinfirmior ꝙ tāto valētior ſit. Eodeꝫ modo ſuꝑbus omnia ꝯtemnit ⁊ cōdemnat. ſe ſolū ſufficiētem reputat. ⁊ ſibi plus qͣꝫ habet ſemꝑ arrogatvn̄ ip̄aꝫ mentis alienationē patiebat̉ merito ꝑua ſuꝑbia Nabuchodonoſor. d̓ quo Ban̄. iiij.dixit deambulās in aula ſua None hec ē Babylon ciuitas quā ego edificaui in domū regiāin robore fortitudinis mee et in gloria decorismei. ⁊ ſtatim diuina ꝟtute eiectus eſt ab hoīb⁊ cū feris vixit. ⁊ paſſus eſt alienationē mētis.⁊ videbat̉ ſibi ꝙ eēt bos in anterioribꝰ ⁊ poſterioribꝰ leo. ⁊ poſt ſeptem mēſes reſtitutus ꝑ p̄ces Banielis ad ſenſū lꝫ non ſtatim ad regnuꝫ.Et tunclegit̉ dixiſſe Oēs vie dei iudicia ⁊ graIiicꝭ dientes in ſuꝑbia poteſt humiliare. Sed notacirca freneſim ī pͥncipio neceſſaria ē euacuatiois ⁊ aliorū ſuꝑflorū humorū qͥ ad cerein aſcendētes ꝑturbant vſum rōnis. Eodēmodo ꝟbum dei aſcendētes humores. hͦ eſt elationē mentis euacuat ⁊ ſanat. q̄ tamē mētis elatio vel cordis ſuꝑbia raro ſanat̉ alias. Iuxͣ illꝭ⁊cc̄i. iij. Synagoge ſuꝑboꝝ nō erit ſanitas. nipm tangat ꝑ humilitateꝫ. Quia d̓r Luc̄. vjſis turba q̄rebat eum tangere. qꝛ vtus de illoat. ⁊ ſanabat oēs. Scd̓a infirmitas eſt ira.ꝑatur febri acute. cuius accidentia ſunt ꝙhabet ꝯtinuū calorem ⁊ ſitim maximam3jn Cōſtātinū li. vij. viatici. Et iſto modo etiaꝫde hoīe iracūdo qͥ etiam ad qd̓libet v̓bū cainire ſue exercet geſtu. verbis ⁊ vultū. Hatiā ſitim maximā ſeip̄m vindicādi. hāc enītatem patiebat̉ herodes qn̄ vidit ꝙ illueēt a magis iratꝰ eſt valde. ⁊ mittēs occiditleros qͥ erant in bethleē ⁊ in oībus finibꝰMat. ij. Ecce p̄ceſſit calor nimiꝰ ire. ⁊ ſecuſt ſitis irrationabilis vltionis. Iſtā enī infirte curat ẜmo diuinꝰ dū dic̄ Leui. xix. Nōvltionē nec memor eris iniurie ciuiū tuoi ſil̓iter Gen̄. xlv. Ne iraſcamini ī via. vbiram ē ꝟbum ioſeph ad fratres ſuos ituros

ad pr̄em. Sic nos oēs fratres ſumꝰ ⁊ in via adpatrē celeſtem ⁊ iudicem tendētes qͥ iuſticiā nobis pleniſſime exhibebit. Singulis enī diebusvnā dietam facimꝰ. Ideo ⁊ pōt eſſe hͦ v̓bū xp̄i.Ne iraſcimini in via. Item Iob. xxxvj. Nō teſuꝑet ira vt aliquē opprimas. Et Ecc̄s. vij. Neſis velox ad iraſcendū. Ecce qͣliter ꝟba dei curant infirmitatē ip̄ius ire. Tertia infirmitas eſtip̄a inuidia. q̄ etiam comꝑat̉ febri Febricitansenī modo caleſcit mō frigeſcit. ⁊ eodē modo inuidus mō gaudet de adu̓ſitate bonorū. mō dolet d̓ ꝓſperitate impioꝝ. Iſtam enī infirmitatēpatiebat̉ Saul. j. Regꝭ. xviij. qn̄ audiuit iuuenculas ip̄m Bauid comendare dicētes: Saul ꝑcuſſit mille. ⁊ dauid decē milia. inuidia motusait. Mihi dederūt mille ⁊ dauid decem milia.Iſta qͥdē infirmitas putrefacit interiora hoīs.Sed cura eiꝰ eſt v̓bū dei ꝑſuadēs amiciciam ⁊diſſuadens inuidiā. Prou̓. xxiij. Ne comedescū hoīe inuido. ⁊ ne deſideres cibos eiꝰ. qm̄ ī ſimilitudinem arioli ⁊ ꝯiectoris eſtimat qd̓ ignorat. Comede ⁊ bibe dic̄ tibi. ⁊ mens eiꝰ nō eſt tecū. Sil̓iter v̓bū dei diſſuadet exultatiōeꝫ quaꝫhabet īuidus ī adu̓ſis ꝓximi. Prou̓. xvij. Quiin ruina alteriꝰ letat̉ nō erit impunitꝰ Et adducit nob̓ exemplū Iob. xxxj. Si gauiſus ſum adruinā eiꝰ qͥ me oderat ⁊ exultaui ꝙ īueniſſet euꝫmaluꝫ. Sil̓iter ꝟbū dei diſſuadet de adu̓ſitategaudere et de ꝓſperitate triſtari. iuxͣ illud apl̓iad Ro. xij. Gaudete cū gaudētibꝰ ⁊ flete cū flētibus. Et. ij. Corꝭ. xj. dic̄. Quis infirmat̉ ⁊ egonon infirmor. Quarta infirmitas ſpūalis ē accidia q̄ comꝑat̉ paraliſi q̄ eſt mēbrorū diſſolutio⁊ debilitatio. ita ꝙ motū debitū ꝑficere nō pn̄tIſtam infirmitateꝫ patiebat̉ figuratiue ille quixxxviij. annis iacuit circa piſcinā ſalutiferaꝫ etnunqͣꝫ deſcēdit in eā. Ioh̓. v. Et figurat inuēteratorū dies malos qͥ quotidie iacēt circa ſacr̄mcōfeſſionis ⁊ nūqͣꝫ ſollicitāt̉ illuc intrare donecdebeāt mori. Iſta infirmitas ſanat̉ ꝑ valde calida. Qꝛ ſi ex vna ꝑte cōſiderat̉ calor pene gehēnalis qͥ ardebit vſqꝫ ad inferni nouiſſima Exo.xxxij. qͥ ẜm Eſa. c. vl. nūqͣꝫ extinguet̉. ⁊ ex alt̓aꝑte ꝑpendat̉ calor charitatis xp̄i ad oꝑationēꝟtutuꝫ excitantis. Ecc̄s. ix. Qd̓cūqꝫ pōt manꝰtua inſtāter oꝑare. Et Ecc̄i. xiiij. An̄ obitū tuūoꝑare iuſticiam. qꝛ nō ē apud inferos inuenirecibū. ⁊ ſic poterit reciꝑe curā. Idcirco etiaꝫ dic̄dn̄s Hiere. iij. Cōuertimini filij reuertentes. etſanabo auerſiones veſtras. Quinta infirmitasſpūalis ē auaricia. ⁊ cōꝑat̉ hydropiſi ẜm Bedam. cuius ꝓprietas ē ꝙ lāguēs ea infirmitatequāto plꝰ bibit tāto tāto plꝰ ſitit. ⁊ eodē modoauarꝰ. quāto plꝰ habuerit tāto plꝰ diuitias cupit ⁊ nūqͣꝫ dic̄ ſufficit Hāc infirmitatē patiebat̉ille diues qͥ dixit Lu. xij. Deſtruā horrea mea⁊ maiora faciam. ⁊ ibi ꝯgregabo omnia que na

x.

B