Dominica
ab ip̄a ꝯceptione. ſicut ꝓbat magiſter li. iij. diſ.xiij. allegans autoritateꝫ Hiere. xxx. Nouū facit dn̄s ſuꝑ terram. mulier circūdabit virū. Qꝛinqͥt in vtero virginis ꝑfectus vir fuit ⁊ extititnon ſolū ꝓpter animā ⁊ carnē ſed etiam ꝓpterſapiētiam ⁊ gr̄am qua plenus erat. Diceret aliquis. tn̄ dicit̉ Luc̄. ij. Ih̓s ꝓficiebat ſapiētia etetate ⁊ gr̄a apud deum ⁊ hoīes. Et ſi ꝓficiebatſapiētia ⁊ gr̄a. non videt̉ a ꝯceptione habuiſſeplenitudineꝫ gr̄e. Rn̄det mgr̄. Ad qd̓ ſane dicip̄t ip̄m ẜm hoīem tantā a ꝯceptiōe accepiſſe ſapiētie ⁊ gr̄ę plenitudinē. vt deꝰ ei pleniꝰ cōferrenō potuit. Et cū d̓r vere ꝓfeciſſe ſapīa ⁊ gr̄a. intelligēdū ē nō qͥdē in ſe. ſꝫ in alijs qͥ de eiꝰ ſapīa⁊ gr̄a ꝓficiebant dū eis ſapīe ⁊ gr̄e munera ẜmetatis proceſſum magis ac magis patefaciebatHec mgr̄. Ex qͦ liquet ꝙ xp̄s peccare nō potuitẜm ꝑſonā. qꝛ peccatū nō cadit niſi vbi ē vacuūSed vbi eſt plenitudo non pōt cadere peccatūergo xp̄s peccare nō potuit. ſicut dicit mgr̄ lib̓.iij. di. xij. Si de ꝑſona xp̄i agit̉ manifeſtuꝫ ē. qꝛpeccare nō potuit. Et dicit glo. ibidem. Ꝙͣuisxp̄s abſolute nullo modo peccare potuit. tamēpotentiā aliquā peccādi habuit. Scd̓o peccarenō potuit ꝓpter peccati diffinibilitatē. Diffinitur enī peccatū ꝓut eſt qͥdam receſſus a deo Sicut igit̉ xp̄s eſt deꝰ ꝓpter gr̄aꝫ vnionis. ⁊ ſicuta ſe nō potuit recedere. ita nec peccare. Ideo d̓carne xp̄i dicit Augꝰ de v̓bis dn̄i. Licet enī caro eadem ſit nr̄a. tn̄ non ita facta eſt in vtero ſic̄noſtra. Eſt enī ſanctificata in vtero ⁊ nata ſinepctō. ⁊ nec ip̄e in illa vnqͣꝫ peccauit. Et Origꝭquē allegat mgr̄ li. iij. diſ. iij. In pena inqͥt ſil̓iseſt noſtre fragilitati nō in eqͣlitate peccati. quiapollutionē. id ē. fomitē que ex cōcupiſcētie motu cōcepta eſt nō habuit. nec ex carnali delectatione natus eſt. Ideo bn̄ dixit. Quis ex vob̓ arguet me de peccato. Sed heu nullꝰ noſtrū ſecure poſſet dicere. Quis arguet me d̓ pctō. Quiapeccauimꝰ cuꝫ patribꝰ nr̄is. iniuſte egimꝰ: iniqͥtatem fecimus. Iudith. vij. Et psͣ. xiij. Om̄esdeclinauerūt ſimul inutiles facti ſūt. Et apl̓usad Roma. iij. Oēs peccauerūt ⁊ egent gr̄a deiIdcirco ſi q̄ris. Quis arguet me de pct̄ō? Reſpondet̉ pͥmo ⁊ pͥncipaliter ꝯſcientia ip̄a q̄ interiꝰ arguit ⁊ accuſat. vt dixi ſupra feria ſexta letare. Q. R. De hͦ etiā dicit̉ Sap̄. xvij. Semꝑenī p̄occupant peſſima .ſ. loquēdo redarguēteꝯſciētia. q. d. Hec ē cauſa timoris in peccatoribus afflictis vt nō ſolū doleant de penis p̄ſentibus. ſed timeāt penas futuras. Quia frequent̓tales p̄occupant ⁊ p̄concipiūt peſſima .i. maxime penam eis inferendo redarguente cōſciētiaq̄ iudicat ſibi penā maiorē deberi qͣꝫ actualiter īfertur. Ideo d̓r Hiere. ij. Arguet te malicia tuaIdcirco debet quilibet homo prudens in hͦ tēpore gr̄e videre vt bonam ꝯſcientiā poſſit hr̄e.
Quia vt dicit Robertꝰ hol. lec. cxcj. Bona cō.ſciētia eſt vt qͥdam carta in qͣ merita noſtra ſcrbunt̉ ꝑ quam ſecuramur de p̄mio paradiſi Iuxta illud. j. Timo .j. Finis aūt p̄cepti eſt chatas de corde puro ⁊ ꝯſcientia bona. Fiuis p̄cepti pōt dici meritum ſiue merces debita ꝓpcepto. vnde habēs cartam bonā ꝑ quā accepturꝰē magnā hereditatē. eā diligēter ꝯſeruat ⁊ mxime p̄cauet ne a tineis vel vermibꝰ ꝯſumatur.Charta autē ꝑ quā vitā eternam vedicamus ēꝯſciētia bona informata ꝑ charitatē tota plebonis meritis. iſta ſil̓iter debet a tineis ⁊ vermibus p̄ſeruari. hͦ autē fit dupliciter. Uno modoſi frequēt̓ tractet̉. reſpiciat̉ ⁊ cogitet̉. Alionfi ꝑliniat̉ cedria. q̄ ē gumi cadri. de qͣ dixi ſupꝫẜmone p̄cedēti. Iſto enī duplici mō ſi chartaꝫꝯſciētie nr̄e a corruptiōe ẜuare volumꝰ. prioportet vt frequēter eaꝫ tractemꝰ ⁊ reſpicianfacta. dicta. ⁊ cogitatiōes diligēter diſcutiēdvt eam etiā a puluere detegamus. vt nec verlia incōfeſſa dimittamꝰ exemplo apl̓i qͥ dicebaActꝭ. xxiiij. Studeo ſine offendiculo ꝯſcīaꝫ habere ad deū ⁊ ad hoīes ſꝑ. Scd̓o debemꝰ iſtachartā ꝑlinire cedria q̄ eſt reſina cedri qͣſiſnem xp̄i frequēter meditādo. Cedrus enī fuitpes crucis. ⁊ ſic ꝑ ſynodochen ꝓ cruce ſupporre pōt. Hec aūt meditatio ꝟmes .i. morſus pecatorum extirpat oīno dicēte apl̓o ad Heb̓. ix.Sāguis xp̄i emūdauit ꝯſcīam nr̄aꝫ ab oꝑibumortuis Et ſic̄ idē ꝑdere ē hereditatē ⁊ nō hr̄talē chartā. ita idē ē ꝑdere ꝯſcīam bonā ⁊ vitaꝫfuturā. Et ideo illi qͥ ſe oīno depingūt ad fameclaritatē et nō ad ꝯſcīe ꝟitatē ꝑdent finaliteroleſtem hereditatē. Cōtra qͦs Sen̄. de moribus.Pleriqꝫ famā pauci ꝯſcīam verent̉. Scd̓o ſiris tu peccator. Quis me arguet de pctō. Iſpōdeo ꝙ tua ꝓpͥa neqͥcia q̄ ſemꝑ penā hꝫ Iuilld̓ Boe. li. iiij. d̓ ꝯſo. ꝓſa. iij. Sic̄ ꝓbis ꝓbitip̄a p̄miū fit. ita improbis neqͥcia ip̄a ſupeſt. Et beatꝰ Augꝰ li. j. ꝯfeẜ. ꝯcordat di. Iuliſti dn̄e et ſic eſt vt pena ſit ſibi oīs inordinanimꝰ. Et id̓o beatus Augꝰ de vera pnīa. c. ix.Nulle pene gͣuiores ſūt qͣꝫ male ꝯſciētie. inccū nō habet̉ deꝰ ꝯſolatio nō inuenit̉. ⁊ hoc eēfectus culpe. ſicut dixit Iuuenalis lib̓. y. Qdcunqꝫ malum cōmittit̉ ip̄i diſplicet autori. qͥteſt ſibi vltio. qꝛ ſine iudice nemo nocens abſeuitur. Improba qͣꝫuis gr̄a fallax p̄toris vicerivrnam ⁊cͣ. Modus erat antiquꝰ ſicut narraOuidius. xv. metha. ꝙ p̄tor cōdemnaturꝰ aquem nocentē miſit in vrnaꝫ lapillos nigros eieos poſtea coram ppl̓o oſtendit. ⁊ ſic eo facioum damnandū oſtēdit. Qn̄ autē liberaturꝰminē. īmiſit lapillos albos qͦs poſtea ad oſtelſionem īnocentie effundebat Dicit gͦ iuuenꝙ qn̄ aliqͥs ꝯſciꝰ ſue malicie euadit iudiciūris p̄tore ꝑ gr̄am ⁊ fauorem victo tamen ſepo