In paſſioneX

iudice nō abſoluitur. qͣſi diceret. Sed ip̄a malicia accuſante adhuc ſupplicio eterno niſi peniteat dignus iudicat̉. Id̓o dicit Sen̄. lib̓. de morihus. Mala ꝯſciētia ſepe tuta eſt. ſecura ꝟo nūqͣ. Tertioſi q̄ris. Quis arguet me de peccato:Rn̄deo ꝙ hoc debet facere qͥlibet p̄dicator ⁊ p̄latus. Iuxta illud apl̓i. j. Timo. v. Peccantescoram hominibꝰ argue vt ceteri timorē habeātEt intelligit̉ de peccatore publico notorio vt ſicut peccatū eſt notū ita ⁊ correctio. Et ad Titūij. dicit. Argue ſcꝫ delinquētes cuꝫ imperio. idē. autocitate pōtificali ne te ꝯtemnāt. Quia ẜmp̄latus nimis mollis cōtemptibilis reddit̉ſuis ſubditis. Et certe argutio vel correctio neceſſaria eſt tam ex ꝑte p̄lati qͣꝫ ſubditi. Ex ꝑte p̄lati neceſſaria eſt. qꝛ dicit canon di. lxxxvj. c. facientis. Faciētis ꝓculdubio habet culpā qͥ qd̓p̄t corrige̓ negligit emēdare cū poſſit. neglige̓ ꝑturbare ꝑuerſos nihil aliud ē qͣꝫ fouere. nec caret ſcrupulo ꝯſenſionis occulte qͥ facinori manifeſto deſinit obuiare. Ex ꝑte etiā ſubditi peccātis neceſſaria ē correctio. vt eā acceptet libēter.⁊ vitā ſuā ẜm eā corrigat ⁊ emēdet ne in futurogide puniat̉ Quia legit̉ exemplū manifeſtuꝫ?apud ſanctū Uictorē pariſiꝰ in monaſterio canicorū regulariū magiſter Hugo canonicꝰ fuitqͥ ſcd̓s augꝰ. id ē. ſecūdus ab auguſtino in ſcientia dictꝰ fuit. Qui ⁊ ſi vite valde laudabilis fuit. hoc tn̄ minus ꝑfecte fec̄. qꝛ diſciplinas ⁊ correctiones in ſecreto vel in capl̓o cū alijs quotidianis exceſſibꝰ non accepit. habebat enī carnētenerrimā ⁊ nimis delicatā. Quia ergo naturāvel cōſuetudinem potius nimis bonam ī ſe vitutis exercitio nō euicit. audi qͥd eum ſuſtinerecōtigerit. Ad extremā veniēs horam a quodānico ſuo qͥ eum in vita valde dilexerat adiuratus eſt qͣtenus poſt obitum ei appareret. libēter inqͥt ſi hoc mihi ꝑ vite ⁊ mortis dn̄m concedet̉. His cōditionibꝰ medijs magiſter hugoīigitur. Nec multo poſt redijt ad ſociū p̄ſtotem dicenſ. Ecce ego venio. qͥd vis? morarin poſſum. Et ille. ⁊ ſi cum timore. non tn̄ moe gratulatꝰ Quō inquit dilectiſſime tibi eſt:ene inqͥt mihi nūc eſt. ſꝫ qꝛ renui accipere dilinā ⁊ doctrinā ⁊ correctionē vix vllꝰ demoiū remāſit qͥ mihi non ictum validū dederit adgatoriū trāſeunti. Quo dicto ab oculis eiꝰaruit ⁊ ad celeſtia euolauit. Ecce nunc chaquāto meliꝰ tanto deniqꝫ vberiꝰ eſt correlonē ſuſciꝑe in vita qͣꝫ poſt mortē exquo vir ile doctiſſimꝰ ita ꝑcuſſus eſt. Uideāt ergo illi qͥuc argui nolūt. veniet certe tp̄s vt ille qͥ latrale corrigentiū cōtempſerit clamores ac irriſioēs ac cachinos demonuꝫ ad penas ineuitabipellentiū coget̉ ſuſtinere. Un̄ verificat̉ ils. ij. Reges eos in ꝟga ferrea Hinc etiaꝫprꝑ ſapientē. Ecc̄i. xix. Qui odit correctionē ī

aure vita eiꝰ minuet̉. Glo. ꝑ ſuſpendiū vel aliāmortis penā. ſicut declarat Boetiꝰ de diſciplina ſcholariū de filio Lucretij ſanguineo. eo enīꝙ correctionē ꝯtempſit. ⁊ pater eū corrigere neglexit. ideo ꝑ ſuſpendiū interijt Et cum iā eſſetapd̓ patibulū aduocato patre ꝙ daret ſibi oſculum. naſum eiꝰ demordet dicēs: Quare a pͥmismeis erroribꝰ incaſtigatus euaſi? Quia in pͥncipio pater euꝫ corrige̓ neglexit. ⁊ poſtea ip̄e correctionē ꝯtempſit. Id̓o ꝯſulit ſapiens Prou̓.xxiij. Noli detrahere diſciplinaꝫ a puero. ſi enīꝑcuſſeris eū ꝟga nō moriet̉. Glo. i. nō noces ſibi in corꝑe. vel non moriet̉ .ſ. morte. culpe ⁊ gehēne. Et ſubdit. Tu ꝟga ꝑcutꝭ eū .ſ. diſciplinādo. ⁊ animā eius de inferno liberabis Quartoqueris. Quis ex vobis arguet me de pctō? Reſpondeo ꝙ ad ſenes ſpectat. etiam correctio nōſolum ſolenniū. ſed etiā maiorū. Narrat Ualerius in policͣ. li. vj. c. ij. de quodā ſene qͥ ſuis tēporibus apud romanū populū cōtra ea que iniuſte agebant̉ liberrime loquebat̉. increpās arguendo ⁊ diſſentiēs factis maiorum. Hic cumab amicis ammoneret̉ qua audacia ita efficaciter diceret omnibꝰ veritatē. Ille reſpōdit Bueinqͥt res licētiā mihi p̄bent .ſ. orbitas ⁊ ſenectꝰ.Uoluit dicere ꝙ ille qui ē iuuenis ⁊ aſpirat adardua ⁊ ſperat ꝓmotiones ⁊ officia. neceſſe habet adulari. Sed cōtra hoc fuit ſenex. ⁊ ideo ſenectus dedit ei autoritateꝫ libere arguendi. Etſenex habēs filios ⁊ filias ꝓmouendas. lꝫ nō ꝓſe. tamē ꝓ prole frequēter mentit̉. vel ſaltē diſſimulat veritatē hic autē qꝛ ꝓle caruit et ſil̓iterſenex fuit. ideo a veritate dicenda nihil offendēti pepercit. Sed ī illis tēporibus modernis iuuenes obaudire nec obedire volūt ſenioribus.Et verificat̉ interdū illud Eſa. iij. Tumultua/bitur puer contra ſenem. ⁊ ignobilis contra nobilem. Nō enī ſic erat antiqͥtus inter romanosſicut narrat li. ij. c. j. Iuuētus ſenectuti circumſpecte honorē tribuebat tanqͣꝫ oēs maiores nationes adoleſcentiū eſſent patres. Quinto ſi q̄ris. Quis me arguet de peccatis? Rn̄deo ꝙ hͦin iudicio extremo generaliter faciet xp̄s. qꝛ d̓rpsͣ. xlix. Arguam te ⁊ ſtatuā ꝯtra te faciē tuamGlo. vt turpitudinē tuā videas ⁊ cōfundaris.Ideo dixit Naum. iij. Reuelabo pudenda tuain faciē tuā. Si ergo o peccator vis euadere tātam correptionē pete dn̄m fiducialiter cum dauid psͣ. vj. di. Dne ne in furore .i. in indignatione tua arguas me. q. d. ad damnādū. neqꝫ ī iratua corripias me. qͣſi caſtigandū in iudicio. qd̓eſt dicere. Hic me reum ſeruū pie dn̄e argue vtemender. h̓ me paterne corripe vt corrigar. nonibi in furore iudicij. neqꝫ in ira ſupplicij. ſꝫ potiꝰmiſerere mei qm̄ infirmus ſum. vel ſic. Dn̄e nein furore tuo arguas me. vt inimicos qͥbꝰ dicesMatth̓. xxv. Ite maledicti in ignem eternum