XIn paſſione

ꝓpriā iſiduutashs cadidi.abesrgo cū ps gxxjoculi tui.ni vt oculiterī fuedria veri ſanibꝰ īiere. 6ſcebares faciesrū. Et infra. l̓um. ⁊ ceſtat̓de iiearrafial

Hec puella ſignificat eccl̓iam vel deuotaꝫ aīaꝫq̄ cormundū vulneribꝰ chriſti applicās ſanguinem eius cuꝫ omni deuotiōe aſſumit. ⁊ pulchritudinē ſpūaleꝫ inducit. vt ſic dicat̉ de ip̄a. Tota pulchraęs amica mea. ⁊ macula nō eſt in te.Can̄. iiij. Etſi ita pulchra. tūc vtiqꝫ de gr̄a deidigna ē amplexu ſpōſi. ⁊ deoſculabit̉ eū. Qd̓ ⁊petit deuota anīa Can̄. viij. Quis mihi det tefratrē meū. glo. ẜm carnē. vt te īueniā foris ſcꝫarchanū tue diuinitatis. ⁊ deoſculer te. ⁊ amplectar te. qꝛ ad hͦ manꝰ extēdiſti in cruce ⁊ caput īclinaſti teſte btō Augꝭ. lib̓. de ꝯtemplatiōe ih̓uxp̄i. c. x. Extēdit inqͥt ih̓s brachia ſua ī cruce extenditqꝫ manꝰ ſuas paratas in amplexū peccatorum. Hinc ꝑ brachia ſaluatoris mei ⁊ viuerevolo ⁊ mori cupio. ⁊ tibi ſecurꝰ decātabo. Exaltabo te dn̄e qm̄ ſuſcepiſti me. Saluator caputſuū inclinauit in cruce vt oſcula daret dilectisſuis. Totiēs deū oſculamur. quotiēs in mortepungimur.De eadē dn̄ica ſcꝫ Iudica. Sermo. ij.Uis ex vobis arguet me de peccato. ſi veritatē dico voir nō creditis mihi. Qui ex deo ē ꝟba deiIoh̓. viij. Dicūt nat̉ales. Amb̓. ī hexa.Ariſ. Aqͥla ore ſuo aut roſtro vel etiā vnguipullos ſuos ꝟſus ſolē eleuat vt radios ſopiciāt Et qui directa acie ſolis radiū aſpiintāqͣꝫ in natura ſil̓em diligit ⁊ nutrit. Cuiutē oculi ad aſpectū ſolis lachrymant̉ illūqͣꝫ degenerē interficit aut a nido abijcit velnit. Spūaliter ꝑ aqͥlam xp̄s intelligit̉. nāaeſt ab acumine viſus dicta. Tanti enī ⁊ tānpidi viſus eſſe dicit̉ vt paruam feſtucā elemnaterra in aerem videre poſſit. ⁊ ꝙ minipiſciculū in trāquillo mari videat vel intuetur. Sic xp̄s adeo acuti luminis ē vt oīa videſicut atteſtat̉ ſapiēs Ecc̄i. xxiij. Oculi domilagis lucidiores ſunt ſuꝑ ſolem circūſpiciēomnes vias hoīuꝫ ⁊ ꝓfundum abyſſi. ⁊ hoī corda intuens et abſconditas ꝑtes. Iſtaem aqͥla xp̄s habet os ꝑ qd̓ intelligit̉ qͥlibetdicator. de quo Hiere. xv. Si ſeꝑaueris p̄ciona vili qͣſi os meuꝫ eris. q. d. Si tu p̄dicatortatem ꝟtutū oſtendis ⁊ tꝑ alium vilitatēnū hoīuꝫ ab amore tꝑalium ſeiūgis ⁊ adꝟtutū inducis. tūc qͣſi os meū eris Iſtop̄dicatore eleuat pullos ſuos ſcꝫ xp̄ianosū eſt pater creatiōe. Deut̓. xxxij. Nūquidipe eſt pater tuꝰ qͥ creauit te. q. d. ſic. Et adem eleuat vt cognoſcant ⁊ intueant̉. ocuab amore tꝑaliū oīno remoueant. Et quiſe ſolem ſue diuinitatis inſpiciūt ⁊ libenteruꝫ dei audiunt hos diligit. ⁊ corporis ſui cinutrit. ſicut ptꝫ de apl̓is qui libenter chriſtimaudiuerunt quos in finem dilexit. Ioh̓.

xiij. Et vltimo corpore ſuo ⁊ ſanguine nutriuit̉Matth̓. xxvj. Qui auteꝫ auertūt oculos ſuosa ſole veritatis ⁊ verbo dei hos a ſe abijcit ⁊ cōtemit. ſicut ptꝫ de illis d̓ quibꝰ dicit in euāgelio hodierno. Qui ex deo eſt verbum dei auditꝓpterea vos non auditis qꝛ ex deo nō eſtꝭ. Inquo etiā p̄ncipaliter duo tāguntur Primo xp̄iinnocētia. ibi. Quis ex vobis arguet. Scd̓o iudeorū malicia. ibi. Tulerūt ergo lapi. De pͥmoeſt notandū. Cōſuetudo eſt in ſtudijs pͥuilegiatis cum magiſter aliqͥs ſubtilis illuc venerit ꝓpōit doctrinas ſuas ⁊ ponit ī lucē ſubtiles q̄ſtiones Cōtra quem interdū alij magiſtri arguūtad experiendū ip̄ius ſubtilitates. Si tn̄ mgr̄ ille vult ꝓuidus eſſe in nullo poſſunt cōtra eumpͥualere. Sed cū intendit ab eis recedere ꝯfertſe oībus in generali arguendū vt quiſqͥs dicat̉intentionē ⁊ mentē ſuā ſi in aliquo fuit rep̄hēſibilis aut culpādus. Spūaliter xp̄s dn̄s noſtereſt magiſter oīuꝫ magiſtroꝝ qui dicit Ioh̓. xiij.Uos vocatis memgr̄ et dn̄e. ⁊ bn̄ dicitis. ſumetenī. Eſt inquā mgr̄ ſubtilis ⁊ ſapiēs. qꝛ ī ipſoſunt theſauri oīs ſcīe ⁊ ſapīe abſcōditi. ad Col̓.ij. Propter qd̓ d̓r vere fons ſapīe. vt de ꝟborūſignifica. in clemētinis. exiui de paradiſo. Iſteinquā mgr̄ ſubtilis ⁊ ſapiēs exiēs de ſchola celeſti venit in collegiū huius mūdi. Iuxta illudIoh̓ .xvj. Exiui a patre ⁊ veni in munduꝫ. Inquo qͥdem ꝓpoſuit doctrinas ſuas. Quia anoſue etatis duodecimo inuētus eſt in medio doctorū cū audiebat ⁊ interrogabat illos Luc̄. ij.Sic eiuſdē. iiij. d̓r ꝙ ipſe docebat in ſynagogiseorū ⁊ magnificabat̉ ab oībus. Audiētes autēdoctores collegij huius mūdi ſcꝫ phariſei eiusdoctrinas ſubtiles ⁊ ſapiētes. multis modis tēptabant cōtra eum arguere ⁊ vincere. Sic̄ ptꝫMatth̓ xxij. cum tēptantes dicebant̉. Magiſter ſcimus qꝛ verax es ⁊ in veritate viā dei doces. Dic ergo nob̓ qͥd tibi videt̉. licet cenſū dare ceſari an nō: Per hāc qͥſtionē voluerūt euꝫ īẜmone caꝑe. Sed certe ip̄e ſoluit ſapiēter q̄ſtionem hanc dicēs: Reddite ceſari q̄ ſūt ceſaris. ⁊deo q̄ funt dei. Illi ergo audiētes eiꝰ ſubtilē ſolutionē ammirati ſūt. ⁊ relicto eo abierūt̉. Eodem mō legit̉ ꝙ poſuit ſilētiū ſaduceiſ. ⁊ nemointer phariſeos poterat ei reſpōdere ꝟbum. neqꝫ auſus fuit quiſqͣꝫ ex illa die eū amplius īterrogare. In quo maxima ſua ſubtilitas innuit̉magiſtralis. Cū autē vellet in ꝓximo de collegio huius mūdi recedere ꝑ ſuā amarā paſſionēꝓpoſuit queſtionē hodierni euāgelij di. Quisex vob̓ arguet me de peccatis. q. d. nullus. Qꝛego ſum cador lucis eterne ⁊ ſpeculum ſine macula. Prou̓. xx. Mundū eſt cor meum. purusſum a peccato. Et eſt notādū ꝙ chriſtꝰ peccarenō potuit. ꝓpt̓ duo. Primo ꝓpter gratie īmenſitudinē. Ip̄e enī fuit plenus gratia ⁊ īmenſus