Druckschrift 
1 (1488) Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Feria

dem introducēda ſed poſtqͣꝫ eſt introducta iaꝫnō exiſtunt neceſſaria miracula. ſicut zeta ī filioponit̉ vt ip̄m introducat̉. Sed poſtqͣꝫ introductum fuerit zeta neceſſaria nō erit. Scd̓o qꝛ eccleſia tūc erat in fide roborāda. mō iam roborata eſt. miracula igit̉ neceſſaria nō ſunt. Et poītGre. exemplū de plāta cui tādiu aquā infundimus quouſqꝫ ī t̓ra cōualuiſſe videmꝰ. ⁊ poſtq̄radices firmauerit inundatio aq̄ neceſſaria noerit. Tertio qꝛ eccl̓a mō in meritis eſt cumulanda. Sed vt dicit Gre. in omel̓. Fides nō habetmeritū vbi hūana ratio p̄bet experimētū. Id̓odixit dn̄s. Generatio mala ⁊ adultera ſignuꝫ qrit ⁊ ſignū non dabit̉ ei. Scd̓o dn̄s hic rep̄hendit duros pctōreſ. Ubi noͣ. Ml̓ti duri peccatores exiſtūt qͥ nec ſanguīe xp̄i nec paſſiōe eiꝰ frāgi ⁊ induci pn̄t ad pnīam. Refert em̄ Solinusin li. de mira. mūdi. de adamāte qͥ adeo durusexiſtit ꝙ nulli maneriei cedit nec ferro nec vlloigne incaleſcit. fragit̉ tn̄ ſanguīe hircino calidoQuid eſt adamas ſolidus niſi pctōr induratꝰde quo ꝓph̓auit iob. xlj. Cor eiꝰ indurabit̉ ſic̄lapis. Sꝫ qͥs eſt iſte hircꝰ niſi xp̄s. qꝛ figuratuseſt ꝑ hircū emiſſariū qͥ mittebat̉ in deẜtuꝫ qͦ addeitatē cū alt̓ īmolabat̉ qͥ ſignificat hūanitateꝫIō dicit Amb̓. in expoſitōne pſalterij quē allegat mgr̄ li. iij. di. xxj. Hic ē hircꝰ apopompeiusid ē. emiſſariꝰ. qͥ altero hirco īmolato ī ſolitudineꝫ mittebat̉. vt legit̉ Leui. xvj. Et ſb̓dit Buoem̄ hirci .i. hūanitas ⁊ deitas xp̄i intelligitur.Hūanitate igit̉ īmolata diuinitas in ſolitudineabijt .i. in celū. ꝑ qd̓ intellige occultatū qꝛ occultauit potentiā ſuā vt auxiliū nō exhiberet. Sic̄em̄ adamas nō frangit̉ ferro vl̓ igne. ſic qͥdampeccatores ſunt adeo indurati ꝙ nec frangunt̉hec molliunt̉ ad pnīam ferro adu̓ſitatꝭ nec ignecharitatꝭ. ſꝫ vtinā mollirēt̉ ſanguīe xp̄i paſſiōisSed ſunt nonnulli qͥ cū phariſeis ⁊ ſcrib̓ nullomō ꝯuerti pn̄t. audita xp̄i paſſiōe. Cū em̄ diceret eis xp̄s. Sicut fuit Ionas in vētre cēti tribdiebus ⁊ tribꝰ noctibꝰ. ita erit filiꝰ hoīs in cord̓terre. Ubi inſinuauit ſuā paſſionē. ſepulturā etreſurrectōꝫ. Ip̄i tn̄ ꝯuerti nolebāt. iō durioresſunt petris q̇ in paſſiōe xp̄i ſciſſe ſunt. Matth̓.xxvij. Scd̓o iſti ſunt duri peccatores ⁊ h̓ a dn̄orep̄hendūt̉ qͥ ꝑ p̄dicatores ſacre ſcripture nonꝯuertunt̉. Ubi noͣ ad hͦ vt pctōr durꝰ ꝯuertat̉qͣtuor reqͥrūt̉ ſic̄ figuratū eſt Zach̓. j. vbi dicitTacharias. Oſtēdit mihi dn̄s qͣtuor fabros vtdeijciat cornua q̄ ſunt dura. ⁊ intelligunt̉ ꝑ cornua pctā indurata Per qͣtuor fabros qͥ debentilla cornua deijcere ſignificāt̉ p̄dicatores. vt dicit Nico. de ly. in glo. moral̓. Ad qͦs qͥdē p̄dicatores vt dicit idē qͣtuor oportet concurrere q̄ īcorꝑali fabricatōne cōcurrūt .ſ. artifex. materiadura. malleus ⁊ ignis. Artifex eſt predicator.materia dura peccator. Malleus verbum di-

uinum. quod eſt malleus conterens petras dras. Hiere. xxxj. Ignis autē eſt ſpūiſanctimollificat corda dura. Iſtis igit̉ quatuor indicatōnibus concurrentibus deijciunt̉ cormpeccatorū. Sicut factum eſt Niniuitis quip̄dicatōnem Ione cōuerſi ſunt. ſicut habet̉ ⁊ne. iij. vbi legit̉ ꝙ Ionas ait. Adhuc quadta dies ⁊ niniue ſubuertet̉. Glo. ſi non aget ponitentiam. fuit hec ꝓphetia cōminatōnis q̄ alquādo mutat̉ vt ſequit̉. Crediderūt viri Hiuite. ⁊ predicauerūt ieiuniū. ⁊ veſtiti ſunt ſa maiore vſqꝫ ad minorem. Et ꝑuenit verbiad regem niniue. ⁊ rex ſurrexit de ſolio ⁊ abcit veſtimentū ſuum. indutus eſt ſacco. ⁊ ſeccinere dicens. Homīes ⁊ iumēta nō guſtentqͣꝫ ⁊ clament ad dominū. ⁊ conuertat̉ vir a viſua mala. Quis ſcit ſi conuertat̉ ⁊ ignoſcatꝭopera eorū. Et miſertus eſt dn̄s ſuꝑ maliciarum. Sed heu iam inueniunt̉ ml̓ti duri quite adhuc in multis p̄dicatōnibus cōuerti nōterunt. Sed dicit hic dominꝰ ꝙ viri Niniſurgent in iudicio cum generatōe iſta. ⁊ cōdnabunt eam. quia penitentiā egerūt in p̄ditione Ione. Ip̄i autem nolunt cōuerti in precatōnibus chriſti qui tamen plus eſt qͣꝫ Ion.Tertij ſunt multi duri qui ꝑ bona exempla couerti nō poſſunt. Multi em̄ ſunt qͥ ſecuti ſumexempla peccantiū. ſed nolūt ſequi exemplapenitentiū. Contra quos dicit Iſi. lib̓. ſen. Sprauorū ſepe ſecuti ſumus exempla. cur nō imtamur ſanctoruꝫ digna ⁊ deo placita facta. Etapti fuimus imitari iniquos ad malum. curpgri ſumus imitari iuſtos ad bonū. Et beatusAmbro. dicit ad Theodoſiū imꝑatorem. cūlegauerat ꝙ ⁊ Petrus peccaſſet. Si em̄ ſeculꝰes errantē. ſequere ⁊ penitentem. Quareedebemus ſequi exempla penitentiū. dicit Anlli. ij. c. xlix. Exempla ſanctorū qui a gratia cecderunt ⁊ poſtea reſurrexerūt ſunt alijs valficua. ⁊ ꝓbat hoc ꝑ ſimilitudinē dicens. In intibus indie ſunt quidā caprioli qui ab herbisromaticis paſcunt̉. In quorū vnguibus ſiq̄dam concauitates in quibus colligunt humres ad apoſtemata que pͥmo ad maturitatemmotum ⁊ cōfricatōnem rumpunt̉. ⁊ a corꝑepilloſis follicul̓ abſtrahunt̉. ⁊ ſubſtātia int̓ peliculas continet̉ ſumme bona ⁊ odorifera armatica maxime p̄cioſa plurimū vtilis in micinis ⁊ vnctuoſa. vt dicit Dyaſco. ⁊ plateariꝰ⁊ illud muſcū vulgarit̓ dicit̉. Et tūc exponnaturale dicēs ꝙ capoli ſunt ſenſus hoīs hūles ⁊ ſolliciti qui qͣſi aromaticis paſcunt. qꝛquent̓ multis donis ⁊ diuimis gratijs repieſicut patet de ſancto Petro qͥ gratiā miracūrum expellēdi demones cuꝫ alijs apoſtolisbuit ⁊ ſanādi infirmos. Matth̓. x. Cōuocalodiſcipulis ſuis dedit eis poteſt atem ſpiritutū