DCIA
Icit velIere dſ3menua malꝫ5eperaiſrum. Sed herſdhucnterunt. ScdIXni inInebunt eapiene IenopaTerjarerti nōanplaliū. Iīſepeſt1lſTiſſidepmoalntū eiraſōnemi̓. Aliſꝫ inſſiculasmpeii biunmlecmibr6ſ
immūdorū vt eijcerēt illos. ⁊ curarēt omnē languorē ⁊ oēm infirmitatē. ſꝫ tn̄ cū ill̓ peccauit. Ethͦ figurat̉ ꝑ illud ꝙ in vnguibꝰ .i. ſenſibꝰ ſiue affectibꝰ remanēt q̄dam cōcauitates .i. defectꝰ qͥdam ⁊ ꝓnitates ad malū. qꝛ ſenſus ⁊ cogitatiohoīs ꝓni ſunt ad malū ab adoleſcētia ſua Gen̄.viij. ⁊ ponit̉. xij. q. j. c. Omīs etas ab adoleſcentia ſua ꝓna eſt ad malū. Et. xx. q. iij. c. ꝓcliuisvbi d̓r. Procliuis curſus hoīs eſt ad voluptatē⁊ natura vitiorū eſt imitatrix. Idcirco quidamhūores interdū ex incautela vl̓ negligētia multiplicant̉ affectōnum intantuꝫ ꝙ generat̉ ex eisapoſtema alicuiꝰ peccati gͣuis. ſicut factum fuitde pctō negatōis Petri qd̓ gͣue fuit. qꝛ dicit auguſti. xj. q. iij. Non ſolū. Quāta eſt vita ꝯfiterixp̄m tanta mors eſt negare ip̄m. Sꝫ ſic̄ illa apoſtemata in capriol̓ rumpunt̉ ꝓpt̓ motū ⁊ diſcuiſum. ſic ꝓpter motū cōpunctōis ⁊ diſcurſus nimie cōſideratōis frangit̉ tal̓ pctī affectꝰ. ⁊ in piloſis follicul̓ .i. affectiuis ⁊ aſꝑis exercitijs trahitur a corde. ſic̄ iteꝝ ptꝫ de Petro qͥ ꝑ aſperaꝫpnīaꝫ fletꝰ lacrhymarū. attraxerat de corde adpctm̄ negationū trinarū Illd̓ em̄ exēplū petri ⁊alioꝝ penitētiū eſt alijs pctōribꝰ qͣſi muſcū odoriferū ⁊ medicinale ad pctā ſua diſſoluēda Quiaūt ꝑ bona exēpla aliorū ꝯu̓ti nolūt. ꝑ reginamauſtri cōdemnabūt̉. quā exemplū boni regꝭ ſalomonis traxit de lōginqͥs ꝑtibꝰ. De hͦ hic dic̄dn̄s. Regīa auſtri ſurget in iudicio cuꝫ generatione iſta. q̄ ꝑ bona exēpla ꝯu̓ti noluit. ⁊ condēnabit eā. qꝛ venit a finibꝰ terre audire ſapīaꝫ ſalomonis. Et ecce plus qͣꝫ ſalomon h̓. qꝛ xp̄us inſuis exemplis in qͥbꝰ nob̓ p̄ceſſit ml̓to plꝰ eſt ꝙͣꝫſalomō. ⁊ etiā exēpla ſuorū ſctōꝝ ml̓to maioraſunt qͣꝫ ſalomonis. ſi illa ſeqͥ nolumꝰ merito condēnabimur. De tertio mēbro patebit infra donica. ij. ẜmone. ij.¶ Feria ſexta poſt Inuocauit Sermo .j.Nima que peccauerit ip̄a moriet̉ Ezech̓. xviij. Ambro. in hexa. Apes hn̄t regē manſuetum ⁊ piū qͥ qͣꝫuis aculeos habeat. nō tn̄ vtitueis ad vindicādū. Idcirco apes q̄ nō obtemperant regi aut eū offendūt ꝓpͥa ꝯdemnatōe ſe ſtmulāt vt aculei ſui vulnere moriant̉. Moral̓ꝑ apes intellige aīmas peccatrices. qꝛ ſic̄ de apibus refert Ariſto. li. viij. qn̄ pungūt cito pꝰ hocmoriunt̉. Sic etiam aīe peccatrices pūgūt deūpeccatis. iuxͣ illud Zach̓. xij. ⁊ Ioh̓. xix. Uidebunt in que tranſfixerūt. iō ad inſtar apū moriuntur. Sed ꝑ regem apū intellige xp̄m dn̄m qͥmanſuetꝰ ⁊ pius. Et qͣꝫuis vindicte habeat aculeos. nō tn̄ iam vtit̉ eis. ſed diſſimulat pctā hominū ꝓpter pnīam. Sap̄. xj. Propt̓ qd̓ dic̄ ambro. de benignitate dei Nō ſufficio mirari eo ꝙpōt tantū parcē̓ hoī pctōri. Idcirco qꝛ aīa pec-
catrix inobediēs fuit tā pio regi ac manſueto ꝑculpam ip̄m offendēdo dꝫ aculeo pnīe ſeip̄amafrligē̓ ⁊ ſeip̄aꝫ punire. qꝛ dic̄ augꝰ. in ẜmōibuscōibꝰ. ẜ. xliij. Impunitū nō pōt eſſe pctm̄. nondecꝫ. nō oportꝫ. nō eſt iuſtū. qꝛ non pōt eſſe īpunitu. puniat̉ a te ne puniat̉ ab illo. Et ſalubritpuniat aīa peccatrix ſeip̄am aculeo pnīe. vt ſicmoriat̉ penitens ne moriat̉ morte ſcd̓a .ſ. gehēne. de qͣ dicūt ꝟba p̄libata. Aīa q̄ peccau̓it ipſamoriet̉ eternal̓r. niſi penituerit. In qͣ qͥdē epl̓aduo ponit. Primo pctī dānoſitatem. ibi. Aīa q̄pec. Scd̓o pnīe fructuoſitateꝫ. ibi. ſi impiꝰ. Depͥmo eſt notandū. Pctm̄ mortale ml̓ta dāna infert aīe. Primū eſt ꝙ a deo ſeꝑat. iō cōꝑat̉ nubibus. qꝛ ſicut nubes ꝑ īterpoſitōꝫ ſuupius int̓ſole ⁊ aſpectū nr̄m ſeꝑat nos .ſ. a ſole vt ipſumvidere nō valeamꝰ. ſic pctm̄ mortale interpoītſe inter deū ⁊ nos. iuxta illd̓ Eſa. lix. Iniqͥtatesveſtre diuiſerūt inter vos ⁊ deū veſtrum. vt ſicſolem iuſticie xp̄m dn̄m videre nō valeamus.Iō peccator qͥ ſic a deo ſeꝑatꝰ eſt ⁊ ip̄m perditꝯgrue poteſt dicere illud Amādi in hora. ſap.u. j. c. iiij. Quis det mihi mēbranas celi habēteſlatitudinē. attramentūqꝫ maris excedēs quatitatem. ⁊ calomos tot quot arboruꝫ folia. ⁊ pratorū gͦmina vt ꝑſtringe poſſeꝫ dolorē ſiue damnum qd̓ incurri. qꝛ dilectū meū ꝑdidi. Quia naturale eſt qn̄ nubes ſe int̓ponit ⁊ claritas ſol̓ ſeabſcōdit. tūc qͥal̓s letꝰ fuit triſtꝭ erit. qꝛ ſicut nubes turbidāt aerē ⁊ īficiūt quē radij ſolares purificāt. qꝛ dicit autor ꝓpͥe. li. viij. ꝙ ſol eſt purificatiuus aerꝭ a vaporibꝰ infectiuis. ⁊ ꝑ ꝯn̄s aure peſtilētice fugatiuꝰ Sic etiā hō adeo ꝑ pctm̄conſcīam turbidat. Scd̓m damnū eſt ꝙ mentēamaricat. ꝓpter qd̓ aſſimilat̉ abſinthio. Prīoqꝛ abſinthiū ſua amaritudīe ledit guſtū. ſic peccatū ledit guſtū anime que eſt ſenſualitatꝭ appetitus. qui ita ex peccato inficit̉ vt ei dulcia ⁊ ſuauia .ſ. ſpūales delicie q̄ de ſe ſūt dulciſſime amare videant̉ ⁊ aſpere. ꝓpter qd̓ dicitur Eſaie. v.Ue qui dicitꝭ bonū malū. ponētes dulce ī amarum. Secūdo qꝛ ſicut abſinthiū amarū redditlac ⁊ vinū. ⁊ omne dulce cui admixtū fuerit. ſic̄patet de apibꝰ que frequent̓ de abſinthio faciunt mel amarū. vt dicit Diaſcorus. Sic peccator omnē rem delectabilē cui admiſcet̉ reddit īeandē amaritudinē .ſ. conſcīe mordentis vel pene affligentis. ſicut patet pͥncipaliter de peccato luxurie ⁊ voluptate carnis. que videtur delectabilis. ſed tn̄ finalem affert amaritudinē. iuxta illud Prou̓. v. Fauus diſtillās labia meretricis. ⁊ nitidius oleo guttur eiꝰ. nouiſſima autem illius amara quaſi abſinthium. Et dic̄ paſcaſius ꝙ per meretricem intelligitur carnalisvoluptas que affert anxietatem. vt dixi ſuprainfra octauas natiuitatis chriſti. I. Y. Tertium damnum eſt ꝙ mortificat animam. ꝓpter
H