Dominica

non recipit qͣꝫdiu pctm̄ eſt in conſcīa. Qd̓ pͥmoꝓbat̉ Bicit enī Plinius ī ſpe. natu. ⁊ Ariſto.vij. li. animaliū. In fronte equi pulli naſcit̉ quidam folliculus niger ad quantitatē oui. quemeqͣ laniat ⁊ abſcindit ⁊ nūqͣꝫ pullū admittet advbera niſi illud p̄ſcinderet̉. ⁊ vocat illud Pli.veneficū amoris. qꝛ ml̓eres incātatrices vtunt̉illo in ſuis p̄ſagijs qn̄ volūt aliquem ſtimularead amorē. Sed nō eſt cautū hͦ manifeſte p̄dicare. qꝛ poſſet de hͦ p̄dicator neſciētes informarePer pullū igit̉ habentē nigredinē intelligit̉ qͥlibet hō hn̄s peccatū qd̓ denigrat mētē. vt vultAnẜ. li. v. c. lv. De qͥbuſdaꝫ peccatoribus dicipōt illud Tren̄. iiij. Denigͣte ſunt facies eorumſuꝑ carbones. ⁊ nō ſunt cogniti in plateis. Sicetiā quo ad rem patuit de illo milite de quo. sͣdn̄ica. ij. poſt ep̄i. ẜ. ij. N. X. Idcirco qͣꝫdiu habens hāc maculā peccati ꝑ pnīam non amouerit. mat̓ ꝟtutū .ſ. gr̄a eū ad cōſolatōis vbera nōadmittit. vt dicit p̄dictus Anẜ. Scd̓o ꝓbat̉ qꝛgr̄am dei nemo pōt acciꝑe niſi aīa pͥus ſit mundata. qꝛ ſicut in ꝑgameno niſi pͥus raſum ⁊ purgatum fu̓it nō ſcribit̉. Ita aīe hūane niſi priuspurgata fuerit ꝑ confeſſionē gr̄a dei non infunditur. qꝛ dicit. be. Bern̄. ſuꝑ Can̄. Balſamꝰ eſtgr̄a dei ⁊ vas puriſſimū reqͥrit. Tertio ſic ꝓbat̉qꝛ nullus ſapiēs hō in vaſe immūdo vel plenovel cōfracto p̄cioſum liquorē infundit. Sic necdeus qͥ eſt ſapīa ſanctorū cordi humano ꝑ luxuriam inqͥnato vl̓ vento ſuꝑbie pleno vl̓ diſcordia fracto vel ad terrena incuruato gr̄am ſuaꝫinfundit. qꝛ nō habitat in corde ſubdito peccatꝭSap̄. j. Iō dicit apl̓s. j. ad Theẜ. iiij. Hec ē voluntas dei ſanctificatio vr̄a vt abſtineatis vosa fornicatōe. vt ſciat vnuſqͥſqꝫ vas ſuū poſſidēin ſanctificatōe ⁊ honore. Ecce ꝙ gr̄a dei homīnō dat̉. niſi mens pͥus purificet̉. Mūda igit̉ n̄tardādo diu mentē tuā. vt deꝰ infundat gratiāſuā. qꝛ ẜm Augꝭ. gr̄a eſt lux aīe faciens homīeꝫdefectus ⁊ pctā cogͦſcere. Cum igit̉ hō pctā etdefectus ſuos cogͦſcit. ⁊ deū ſuꝑ oīa diligit. ⁊ illi firmit̓ adheſerit. gr̄am ip̄ius hr̄e ſe cognoſcitſed videat hō habita gr̄a dei vt depoſcat ne eāamittat. Iō dicit apl̓s. Hortamur vos ne gr̄aꝫdei in vacuū recipiatis. vbi dicit glo. Ille gr̄aꝫdei in vacuū recipit qͥ poſt acceptā gram in bonis oꝑbꝰ nō ſeſe exercet. Un̄ noͣ pͥmo hō dei gͣtiam hn̄s exercet ſe vt tꝑus ſibi datū ad pnīamnō ꝑdat. De quo dicit dn̄s Eſa. xlix. Tꝑe accepto exaudiui te ⁊ in die ſalutis audiui te. qd̓ exponit apl̓s ad duo. Primo qͣꝫtū ad oportunitatem a malo recedendi cū dicit. Ecce nūc tꝑs acceptabile. Glo. in quo pōt hō a malo recedere.iuxta illud psͣ. xxxiij. Declina a malo ⁊ fac bonum. Secūdo ad oportunitatē in bono ꝓficiendi cum dicit. Ecce nunc dies ſalutis. De his dicit Hay. Tempꝰ acceptabile ad penitētiā agen

dam p̄ſens vita eſt vſqꝫ ad diem iudicij. q̄ etia.appellat̉ dies ſalutis. in qua ſalutē eternam nobis poſſumꝰ ꝓmereri. Eſt tn̄ notandum hō volens in his diebus ſalutis ꝓficere debet ꝑfectōribus inherere exemplo Edere. Unde dic̄ Iſili. xij. ꝙ dicta eſt edera eo ꝙ arboribꝰ adhereat⁊ multū ſe extendat qͣꝫdiu viuit. ⁊ vbi arboreinuenit cui appodiare ſe poſſit. hincinde ſerpitdonec ad ſummū ꝑuenit. Sic homo qͥ vult ſpiritualit̓ ꝓficere debet talibꝰ adhere de quoꝟbis vel exemplis poſſit ſpūalem fructuꝫ cape⁊ tunc hincinde ſerpere debet .ſ. modo hoc verbum modo hoc exemplū apprehendēdo. ⁊ ſic cito ad ſummū ꝑueniet ⁊ ꝓficiet. vt dicit Anẜ. libro. iij. c. lxiij. Et idem dicit ibidem ꝙ penitevel imꝑfectus gradatim ꝓficiendo ꝑficit̉ ſicuarboris corpus non cito ⁊ ſubito. ſed paulatimgradatimqꝫ auget̉ Nam pͥmo ſemen in herbaꝫꝓrumpit. deinde herba in arborē ſurgit. dumherba in duriciem trāſit. ⁊ in arborem conualſcit. Sic ſimilit̓ penitens nō cito ꝑfectus fit. ſedgradatim ꝓficit. iuxta illud psͣ. lxxxiij. Ibūt devirtute in virtutē. Ideo dicit btūs Bern̄. Nolo repente fieri ſummꝰ ſed paulatim ꝓficere volo. Et idcirco penitēs a pͥncipio eſt herba molquia incipit cū timore. ⁊ poſtea ſolidat̉. ſic proſicit in dilectōne. ſicut patꝫ de Maria magdana. que pͥmo fuit quaſi moll̓ herba dum rattimoris retro pedes ieſu penitēdo acceſſit. Luvij. Sed poſtea in dilectōe ſolidata fuit ꝙ arpedes ieſu ſedit ⁊ verbū eius audiuit. Luce.Et ſimilit̓ qn̄ ip̄m ardent̓ poſt reſurrectōemſiuit. Ioh̓. vl. Secundo homo habēs gratiapoſt quadrageſimalē penitētiā debꝫ p̄ſcinpeccati occaſiōes. iuxta illud quod ſubdit apoſtolus. Nemī dantes vllā offenſionē .i. occanem peccādi. quia dicit Ambro. in hexa. Ofcium ſibi demonis aſſumit qui qn̄qꝫ ceteris ocaſionem peccādi tribuit. aut ꝑſuaſionibꝰ guius ad peccatū trahit. De illo dicit Hugo d̓ſancto victo. Eodem reor aſtringi reū ſutam eum qui peccatū ꝑpetrat ac cōmittit qͣꝫ eūqͥ occaſio peccati fuerit. ideo talis merito mete moriat̉. Sicut figuratū eſt Exodi .xxj. Aꝑcuſſerit hoīeꝫ occidet̉. Hoc moraliter facudicit Nico. de lyra. qui ad mortale peccatū vebo aut facto inducere homīem intendit. iō ſūtdit ꝙ morte moriat̉ .ſ. hic morte culpe ⁊ poſtemorte gehenne niſi penituerit. Quare tales/caſiones abſcindere neceſſe eſt exemplo elephatis. de quo refert Solinus in li. de mira. mūꝙ habet eburneos dentes. ⁊ cū a venatore ẜmitur ſiml̓ ꝑcutit ambos ⁊ cōſtringit. vt danito ebore ⁊ deturbato vlteriꝰ nō ꝑſequat̉. Mraliter hͦ elephantis figurā gerit qͥ habet deieburneos ⁊ fortes ad ſcandalizandū ꝓxinnon occaſionē mali ꝟbis prauis p̄bens. vꝫ q-