Druckschrift 
1 (1488) Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Prima quadrageſi. S

an ſenet.zadhiijII1īIjIcjīi

toris concordat illud dictū Tullij moral̓. Destacite que das .ſ. ꝓ xp̄i nomine. quiuis em̄ hācformam dandi poterit ſeruare. Sed hic mouetſanctꝰ Thomas queſtionē in gloſa cōtinua ſuper mattheū. Quomō inquit poteſt fieri vt tacite vel coram homībus elemoſynaꝫ faciamusaut ſi fiat quomō ſentiamur facere eā? Si enimp̄ſente aliquo excurrerit pauꝑ. quomō dabiturei tacite vel abſconſe .ſ. educēdo eum ſecreto. etſic videt̉ quod dat̉: Et reſpondet aſſumendo ꝓſe dictum ſaluatoris. Attendite ne iuſticiaꝫ ⁊cͣ.Conſideret̉ ꝙ dominꝰ non dixit. Ne tm̄ coraihominibꝰ faciatis. ſed addit. vt videamini abeis. Qui ergo non ideo facit vt ab homībus videatur. ⁊ ſi coram homībus fecerit. non tamencoram homībus feciſſe videt̉. Qui enim facitaliqͥd ꝓpter deum neminē videt in corde ſuo niſi deum ꝓpter quem facit. ſicut artifex ſemperhabet eū pre oculis qui ſibi opus cōmiſit faciendum. Bomīca pͥma in qͣdrageſima Sermo pͥmusCce nūc tempusacceptabile. ecce nunc dies ſalutis.ij. Chorꝭ. vj. Scd̓m naturales Uerinter omta anni temꝑa eſt acceptabilius humane ſaluti. quia eſt maxime temperatū in ſuis qͣlitatibus. minime mortiferū ⁊ infirmū. vt dicitCōſtantinus in li. de natura morborū. ⁊ ergo īeius qualitatibꝰ eius natura maxime delectat̉⁊ eius qualitates ſunt calidū ⁊ humidū. Caliditas eſt cauſa effectiua nutrimēti. humiditaseſt cauſa materialis. ⁊ ideo in vene generat̉ ſāguis qui eſt neceſſarius corꝑi. In hoc temporeſol diſcurrit ꝑ tria ſigna. quorū vnūquodqꝫ habet ſuū menſem ad tempꝰ vernale ꝑtinentem.Primus mēſis eſt arietis. incipiēs a. xviij. dieMarcij vſqꝫ ad. xvij. aprilis. Secūdꝰ eſt thairi incipiens a. xvij. aprilis. vſqꝫ ad. xviij. diemMai. Tertius eſt geminorū. incipiens a. xviij.die Mai vſqꝫ ad. xvij. diem Iunij. Moralitꝑ tempꝰ intelligunt̉ dies penitētie quadrageſimalis. de quibus canit eccl̓a. Aduenerunt nobis dies penitētie ad redimenda peccata ⁊ adſaluādas animas. Iſti inqͣꝫ dies ſunt valde acceptabiles humane ſaluti. quia hō ꝓpter diesbenitētie. de mortuo ſit viuus. de infirmo ſanQuod ꝓbat Augꝰ. libro de peni. Penitētia inquit languores ſanat. leproſos curat. mortuosſuſcitat. ſanitateꝫ auget. gratiamqꝫ conſeruat.In his diebus penitētie debet homo ad inſtarſolis diſcurrere ꝑ tria ſigna. Primū ſignuꝫ debet eſſe cōtritio. que ſignificat̉ ꝑ arietē. quia ſicut aries eſt ſignū igneū. vt dicit Miſahel. etp̄cedit in ordine ſignorū. ſic contritio debꝫ eſſeignea ex amore erga deū ꝙ tantū bonum offendit ꝑ peccatū. ⁊ p̄cedere debet alias partes pe-

nitētie. qꝛ dicit Pe. in. iiij. dī. xvij. In oī peccatomortali eſt actual̓ auerſio voluntatꝭ a deo ꝑpeccatū. Et qꝛ cōtraria cōtrarijs curant̉. oportet ꝙ in oī remiſſiōe peccati mortalis fiat actusvel auerſio a peccato ad deū. que cōtritō appellatur. que debet p̄cedere ſi ſaltē hō pote t̉ ea habere. Refert em̄ Ceſarius in dialo. In ciuitateRemēſi miles qͥdam cōſobrinā ſuā concubinahabebat. cui tanto cōglutinatus fuerat amorevt nec ammonitōne. nec aliqͣ humana verecundla ab ea ſeꝑari vellet. Tandē tactus infirmitate timore mortꝭ vocat ſacerdotē cui cum lachrymis confeſſus eſt. quē cū ſacerdos ammoneretvt tam illicitā abnegaret cōmixtionē. ⁊ illā perſonam a ſe amoueret. reſpōdit. Dn̄e nō poſſumEcce nō potuit habere cōtritōem de iſto peccato. Cūqꝫ ꝑſeueraret in ſua obſtinatōe ſacerdosreceſſit cum corꝑe xp̄i Exeūte autē de domo occurrit ei beatus Bernardus interrogās eum q̄re infirmū nō cōmunicaſſet. Cauſam intelligesait ſacerdoti. Reuertere mecū ad infirmū. Cuqꝫ reuerſus eſſet. vir ſanctꝰ militi iam morituroea q̄ ſalutis erant p̄dixit. Cūqꝫ p̄ter iam dicta ſomībus obedientiā ſpōpōderat. ait vir ſanctꝰ.Nunqͥd doles ꝙ nō potes habere voluntatemdimittēdi illā: dixit. Ualde doleo me de hͦ nonpoſſe dolere. Quo audito ait abbas ſacerdoti.vt corpus domī daret infirmo. Mira res Statim vt ſaluator intrauit. facta eſt ſalꝰ domui hūic. Ab illa em̄ hora ſtatī ꝑfecte odire cepit. quaante illicite amauit ⁊ ait Gratias ago deo meoqui me liberauit. quia modo libentiꝰ diaboluꝫviderem qͣꝫ illam. ſicqꝫ in bona contritōne migꝫuit ad dominū. Ex quo patet ꝙ contritio ꝓcedere habet a domīo. Secundū ſignum ꝑ quoddebet hō currere hoc pnīe temꝑe eſt confeſſio.q̄ ſignificat̉ ꝑ thaurū. qꝛ ſicut hͦ ſignū facit hominē verecundū ⁊ honeſte incedentē. vt dic̄ autor li. viij. ꝓpͥe. Sic etiā cōfeſſio debet hominefacere verecundū. qꝛ verecūdia ml̓tū valꝫ in cōfeſſione. Ideo dicit Augꝰ. de pe. di. j. quem penitet. Qm̄ verecundia magna eſt pena. qui erubeſcit ꝓ peccato fit dignus miẜicordia. Tertiuſignū eſt ſatiſfactio. ⁊ ſignificat̉ ꝑ geminos. qͥaſatiſfactio reqͥrit pͥncipal̓r duo .ſ. el̓ynam ⁊ oratōnem. aut alia oꝑa ꝟtutuꝫ. vt dicit Euſebiusin ẜmōe. Nihil ꝓdeſt oīs dolor aſſumptꝰ pnīeabſqꝫ el̓ynaꝝ largitōe ⁊ abſqꝫ bonorū operū ꝟtute. Ecce ꝙ dies pnīe ⁊ ſalutis debēt currereꝑ hec tria ſigna. ⁊ de his dicit hic apl̓s in ꝟbisplibatis. Ecce nūc tempꝰ acceptabl̓e. Que ſuntꝟba epl̓e hodierne. In qͣ ad tria hortat̉. Prīoad gratie ſuſcepte excitatōnem. ibi. hortamur.Secūdo ad gratie oſtenſionē ibi. nemī. Tertioeiuſdem conſeruatōnem ibi. Per arma iuſticieCirca primum notandum. Gratiam dn̄i nemoſuſciꝑe pōt. nec ip̄a ad ſuas cōſolatōnes hoīeꝫ

y