UOMINICa

ꝙ malicia tua alij nō noceat fieri poteſt. ꝙ autētibi nō noceat fieri nō poteſt. Non em̄ eſt dedecus alicui ſi nō vult inquinare manꝰ ſuas conuitiū reddēdo ꝓ cōuitio. īmo honor eſt ⁊ ſignūnobilitatis animi. iuxta illud Prouer. xx. Honor nō eſt qui ſeꝑat ſe a contentōe. Octauuꝫ ꝙille qui iniuriat̉ tibi. magis iniuriat̉ deo qͣꝫ tibiqͥ hoc ei ꝓhibuit. Si ergo deus differt vindicare. nectu vindices. ⁊ nō erit tibi dedecus. īmohonor ſi exemplo domī non vis vindicare te inp̄ſenti. Quia Eccī. xxiij. Gl̓a magna eſt ſeqͥ dominū. Quantū ad ſcd̓m hortat̉ nos dn̄s ad vane gl̓e deteſtatōem cū ſubiungit. Attēdite ne iuſticiā vr̄aꝫ faciatis corā hoībꝰ vt videamini abeis. alioqͥn nō mercedem habebitis apud pr̄eꝫveſtrū qui in celis eſt. Dicit Chryẜ. ſuper hecverba. Arbor plātata ⁊ ſita in via publica nonpoteſt fructus ferre ad maturitatē. qꝛ tranſeuntes eos deijciūt. Talis arbor eſt homo gloriaꝫq̄rens. vl̓ etiā hypocrita qͥ qn̄ cum fructibꝰ ſtatin publico vt videat̉ ab homībus perdit fructꝰſuos. Quod figuratū eſt. iiij. Re. xx. vbi legit̉ꝙ rex Ezechias infirmabat̉. qd̓ audiēs rex merodach babylonis miſit ad ip̄m nūcios. quibꝰrex Ezechias omīa que habebat in theſaurisoſtēdit. Et dicit Rabiſalomō ꝙ nō ſolū oſtendit eis que erāt in theſauris in domo ſua. ſꝫ etis⁊ ea que ſecretiſſime ẜuabant̉ .ſ. vnctōꝫ regumac etiā pontificū. ⁊ tabulas teſtamēti ⁊ legem. qͥnullo modo erāt gentibꝰ oſtēdēda. Ideo dixitei Eſa. Ecce dies veniēt ⁊ auferent̉ omīa que īdomo tua ſunt. ⁊ iſtud fuit completum. quādoHabuchodonoſor omīa p̄cioſa trāſtulit de hieruſalem in babylonē. vt habet̉. iiij. Regū. xxvMoralit̓ ezechias interp̄tat̉ cōfortauit me dominꝰ. ⁊ ſignificat quēlibet xp̄ianum hoīeꝫ queꝫcōfortauit dn̄s ad bn̄ faciendū. hic ſi faciat opera bona vt ex eis laudem habeat. tunc in aīmaegrotat. quod vidēs rex babylonis .i. diabolusqͥ eſt rex cōfuſionis. ſtatim mittit nuncios ſuos⁊ hi ſunt in facie laudatores. quibꝰ oſtēdit oꝑaſua bona ꝑ iactantiaꝫ. ⁊ ſic ea ꝑdit. qꝛ diabolusveniēs aſportat. Quod ꝓbat̉ in vitaſpatrū li.j. c. ij. de quodā heremita qui pollens omnibusanimi ꝟtutibus cepit ſe de eiſdeꝫ iactare. quoddiabolus cognoſcēs ſtatim in ſpecie ml̓eris venit ad ſpeluncā eius dicēs ꝙ a beſtijs eſſꝫ noctedeuoranda niſi ſuſciperet̉ eius hoſpitio. Quedū ſuſcepta eſſet varijs eū induxit blandimētisꝙ mēbra eius ſingillatim tāgeret. ipſa euanuitderidens eū. ⁊ multitudo demonū clamauit Omonache qͥ te vſqꝫ ad ſtellas extollebas. quomō ad infernū es dimerſus. Diſce miſer. Quiſe exaltat humiliabit̉. Tūc ille deſperans et fugiens p̄ confuſiōe cōſortiū hominū religioſorūreuerſus eſt ad ſeculū tradens ſe omni impudicicie. ne eum qͥs ſalubribꝰ monitꝭ ⁊ de p̄cipitio

reuocaret. ideo neceſſe eſt vt hō adhibeatremedia cōtra vanā gl̓am aut iactantiam.mum eſt abſcōſio. Cum em̄ facit hō opꝰ honeceſſe eſt vt intentōeꝫ teneat in occultis. ijillud Eſa. xxxij. Erit vir ſicut qui abſcona vento ⁊ celat ſe a tempeſtate. Et in vitadixit qͥdam ſenex. Sicut theſaurus manifetus cito minuet̉. ita ⁊ virtus q̄libet deperiblicata. Nam ſicut cera a facie ignis ſoluit̉. in⁊ aīma ꝑ laudem reſoluta perit ab intentiorHoc remediū figuratū eſt Exod̓. iiij. Inmoyſi que fuit leproſa. ⁊ cū miſſa eſſet in ſiip̄ius facta eſt ibi ſana. Sic etiā ſi manū borum operū miſeris in ſinū cogitādo de preiſana opera habebis. Unde Gregꝰ. Ille debpublicare bonum quod facit vl̓ agit qͥ ꝑfecte inhumilitate fundat̉. ⁊ nulla allectōne contSecundū remediū eſt laudis dimiſſio. Cūenhō laudat̉ de bono dimittat laudeꝫ. quia dixqͥdam ſenex. Qui ab homībus ampliꝰ lauo⁊ honorat̉ nō paruū damnū anime patit̉. Quautē penitus ab homībus nō honorat̉ ſuꝑgl̓am accipiet. Et iterū dixit. Sicut fieri nō pōvt ſimul naſcat̉ herba ⁊ ſemē. ita impoſſibvt laudē ⁊ gl̓am ſeculariū hn̄tes ſiml̓ etiā ⁊ frictum faciamus celeſtem. Tertiū remedignis purgatorij. vel inferni conſideratio.remediū inſinuat̉ Act̉. xxviij. vbi paulus vipraꝫ adherentē manui in ignē excuſſit Quid etmanui adherēs vipera? niſi vana gl̓a. quā.a ſe abijcit qn̄ penā infernal̓ ignis qua punvana gl̓a cōſiderat aut ꝑpēdit. Quartuꝫ remedium eſt eterne gl̓e intuitio. qꝛ dicit Grein omel̓. Uileſcut oīa tꝑalia cum ꝯſiderāt̉ et⁊ ſpēaliter vileſcit vana gl̓a ſi ꝯſiderat̉ vagIdeo dicit hic dn̄s. Attēdite ne h̓ iuſticiā vn̄faciatis coram homībꝰ. Ubi ꝑ iuſticiam integit oīa oꝑa bona. ⁊ ſpecialit̓ poīt hoc de elydicens. Cum gͦ facis elemoſynā noli tuba carre ſicut hypocrite faciūt in ſynagogis ⁊ in vvt honorificent̉ ab homībus. Ubi dicit hleIlli canūt tuba qͥ habēt iactantie verba. SChryẜ. dicit. Tuba eſt omīs actus vl̓ ſermoquē oꝑis iactantia demonſtrat̉. puta qͥ fec̄ eltmoſynā quādo aliquē vidit p̄ſentē vel interdente aliquo aut honeſtiori ꝑſona que pōt tbuere al̓s nō facit. Sed ⁊ ſi in loco ſecreto fecirit vt laudabil̓ videat̉ tuba eſt. ⁊ talis cū hycritis ꝑdet mercedem ſuā. de qͥbus ſb̓dit. Andico vobis receperūt mercedem ſuā. Le auti(inquit dn̄s) faciēte elemoſynā neſciat ſintua quid faciat dextera tua. qͣ. d. Noli dare ſpſam mala intentōne. vt ꝓpter laudem vl̓ reinbutōnem. quia ẜm glo. illi adhibent manuiniſtram qui habēt intentōnem obliquā. Sſtgo elemoſyna tua in abſcondito. ⁊ pater tuusvidet in abſcōdito reddet tibi. Cui dicto alu

T