In Quinquageſima R

des. ſpes ⁊ charitas. tria hec. maior autē horūcharitas. qꝛ ẜm Glo. fide ⁊ ſpe ceſſantibꝰ charitas in eternū manebit. Sed qꝛ quo ad preſenshoc carniſpriuio qd̓ nominat̉ ab hac dn̄ica omnes qͣſi homīes ſunt in ſomno peccatorū. qꝛ iaꝫplura peccata heu qͣꝫ alio temꝑe anni cōmittūt̉in crapula. luxuria ⁊ ſuꝑbia. qꝛ dicit Gregꝰ. di.iiij. de ip̄a domīca die. heſitamꝰ. ⁊ intelligit gloſa domica carniſpriuij. quid nam dicēduꝫ ſit cūomēs laici ⁊ ſeculares illo die plus ſolito ceterꝭdiebus curatioreſqꝫ cibos carniū appetāt. ⁊ niſiquadam noua auiditate ſe ad medias noctes īgurgitant ſe nō alit̓ huius ſancti tꝑis obſeruationē ſuſciꝑe putāt. Qd̓ vtiqꝫ nō ratōi ſed volūptati. īmo cuidā cecitati mentꝭ aſcribendum eſtq. d. Gregꝰ. Ex hac ingurgitatōe multa aliacedunt pctā Primū eſt ſuꝑbia. ſicut ptꝫ ꝑ illudOzee. xiij. Saturati ſunt ⁊ eleuauerūt cor ſuūScd̓m eſt dei obliuio. Ideo ſequitur. Et oblitiſunt mei. In nullo em̄ temꝑe anni plus dei obliuiſcit̉ qͣꝫ in his diebꝰ. Tertiū eſt luxuria. qꝛ dic̄Hiero. Uent̓ mero eſtuās defacili ſpumat in libidinē. Quartū eſt loquacitas. ſicut ꝓbat Grego. in omel̓. de diuite epulone. Primo in malecōuiuātibꝰ famulat̉ culpa loquacitatꝭ. Deindepoſt loquacitatē ludus ⁊ leuitas. qꝛ nullo tempore anni pl̓es ludi inordinati qͣꝫ in his tribusdiebꝰ exercent̉. necnō ml̓te leuitates. Un̄ beneexponit̉ de ip̄is illud Exod̓. xxxij. Sedit ppl̓usmeus māducare ⁊ bibere ⁊ ſurrexerunt ludereInſuꝑ qͣſi omīa pct̄ā ibi cōmittunt̉. qꝛ dic̄ Galie. Ebrioſus ẜuus eſt oīm peccatorū. nullū em̄peccatū pōt vincere qͥ captꝰ eſt vitio iſto. Idcirco in iſta epl̓a que legit̉ hͦ die apl̓us ml̓tum cōmendat charitatē. qꝛ ip̄m ſomnū vitiorū fugacū dicit. Charitas nō emulat̉ .i. inuidet. n̄ agitꝑperaꝫ .i. ꝑuerſe. nō inflat̉. q. d. ip̄a excludit trmoreꝫ ſuꝑbie. ⁊ ſic de alijs. Et qͥd aliud vult niſi vt cōtra vitia q̄ mō opprimūt hoīeꝫ ꝓpter crapulaꝫ aurū charitatis in mēte portemꝰ. vt ſic aſomno peccati nob̓ caueamꝰ. ⁊ tangit in hͦ apl̓sexcellentiā charitatis quo ad duo. quo ad eꝰ noceſſitatē ibi. Si linguis ho. qͣꝫtum ad eiꝰ vtilitatem. ibi. Charitas nūqꝫ excidit. Cōſuetudo iniſto tēꝑe eſt licet mala ꝙ dn̄i nobiles ⁊ diuiteshuiꝰ mūdi ad publica theatra ſolēt cōueīre cuꝫpuell̓ aut ꝟginibꝰ ſuis cū qͥbus adoleſcētuli cōſueuerūt corizare. Et licet interdū qͥlibꝫ adoleſcentū ſibi electā ſpālem elegit tn̄ etiā cū ceterisibidē cōgregatis coreas ducit. eo ꝙ ẜm ph̓umalternatis vti eſt delectabile. ⁊ ab illa mala conſuetudīe nullo mō nec ꝑ p̄latos nec rectores eccleſiarū pn̄t declinari. iō btūs Gre. di. iiij. c. deniqꝫ. §. de ip̄a. loquēs de dn̄ica iſta carniſpͥuij.in qͣ ⁊ in duabꝰ diebꝰ ſequētibꝰ hec mala ꝯſuetudo qͣſi ab oībꝰ ſecularibꝰ obẜuat̉ ſic ait. Un̄nec a tali cōſuetudīe auerti pn̄t. iō cū venia ſuo

ingenio relinquēdi ſunt ne forte peiores exiſtātſi a tali cōſuetudine ꝓhibeant̉. vbi ẜm glo. arguūt aliqͥ ꝙ cōſuetudo excuſat in delictis. ⁊ ſicvolūt arguere. Quicqͥd fecerīt in his tribꝰ diebus mali in corizādo. vl̓ ſe ad mediā nocteꝫ ingurgitādo. ꝙ eos excuſat hec mala cōſuetudo.Cōtra quos dicit canō. xxiiij. q. j. Sciſma. Cōſuetudo nō minuit peccatū ſed auget. īmo conſuetudo veniale pctm̄ facit mortale. di. xxv. §.crimīs. Sed vt glo. cū canone cōcordet̉ ſic ſolue. Cōſuetudo excuſat in delictis a pena tꝑali.q̄ ꝓpter ſcandalū nō pōt imponi. vt ſtatiꝫ infrapatebit. Sed nō excuſat a pena gehēnali l̓ purgatorij. īmo plus incuſat. Ad qd̓ ꝓbādū legit̉ īli. de donis. ꝙ iuuenis qͥdā purgatoriuꝫ ſanctipatricij ingreſſus reꝑit ibi varias penas aīmarum. ⁊ vidit ibi circulū ferreū cōſtipatū acutiſſimis clauis. in qͥbus corizabāt pl̓es cōpluti continue igne ſulphureo. quorū etiā viſcera corrodebāt dracones. A duobꝰ ꝟo lupis deuorabātur brachia corizantiū vſqꝫ ad oſſa. Reqͥſitꝰ ſuper his angelꝰ reſpōdit. Tales ſunt corizantescōꝑti ꝑuerſa libidīe alios cōcitātes clamatōibꝰimpudicis ſaltibꝰ. amplexibꝰ. oſcul̓. tactibus ⁊ꝟbis īpudicis. vn̄ merito plectunt̉ tali ſupplicōTandē monachꝰ ille reu̓ſus vidēdo corea ſolebat clamare. Fugite chariſſimi. qꝛ magna penaſequit̉ corizātibꝰ. Ecce ꝙ cōſuetudo hͨ mala nōexcuſat a pena purgatorij vl̓ eterna. Secundodicit btūs Gregꝰ. ꝙ cū venia ſuo ingenio ſuntrelinquēdi. vbi videt̉ ꝙ Gregꝰ. indulget. Sedcōtra hͦ habet̉. xxiiij. q. ij. c. legat̉. ⁊ habet̉ d̓ regu. iur̄. li. vj. peccati venia nō dat̉ niſi correctaEt de peni. ⁊ remiſ. Ꝙ aūt remiſſiones nō dant̉niſi correctis. qꝛ non remittit̉ peccatū vel penapeccati niſi interueniat mental̓ correctio .i. penitētia ⁊ cordis cōtritio. Sꝫ qꝛ illi mali hāc malācōſuetudinē nō corrigūt. ſed de anno in annumin ip̄a ſubſiſtūt. tūc ideo venia eis nō eſt dandaAd hoc ſic reſpōde ꝙ btūs Gregꝰ. intelligit dictum ſuū de venia pene. ⁊ non de venia culpe.Tollerat̉ em̄ crimē tale ꝓpter ſciſmatꝭ ꝑiculumvel ſcādali Un̄ nō eſt dicendū ꝙ deus ignoſcateis licet nō puniat ꝓpter ml̓titudinē vl̓ ſcandalum. qꝛ ml̓titudo diſpenſatōeꝫ inducit. vt. l. di.c. vt cōſtitueret̉. Et. j. q. vij. Quotiēs. Iuxta illud metriſte. Ob ppl̓m ml̓tū trāſibit crimē inultum. Suſtinent̉ etiā crimīa ratōe ſcādali vitandi. vt. xxiij. q. iiij. c. nō poteſt. Ideo relinquit hͦGregꝰ. diuino iudicio puniendū. Sꝫ canonesqͥ dicūt veniā aut remiſſionē nō dandā niſi correctis. intelligunt̉ de venia culpe q̄ nō dat̉ niſipeccator corrigat̉. Moral̓r aūt exponēdo hācſimilitudinē de corea vt alludat epl̓e dico ꝙ ꝑnobilē dn̄am intelligere poſſumꝰ charitatē. qͥaip̄a eſt regina ⁊ nobil̓ dn̄a. īmo ip̄a eſt inter alias ꝟtutes imꝑatrix p̄ſtantiſſima. ⁊ q̄ imꝑant̉