Dominica

ab ip̄a deo valde ſunt grata. ⁊ velut a ſe reputat imꝑata. Ip̄a igit̉ merito nobil̓ exiſtit. qꝛ aſummo rege originē traxit. Sicut em̄ dn̄a mundi nobil̓ dicit̉. que a ſtirpe imperiali aut regaliorit̉. ſic charitas nobil̓ ꝓclamat̉. eo ꝙ ab imꝑatore celorū generat̉. Ip̄a eſt em̄ hͨ egregia dn̄aque dū mediū ſilentiū tenerēt omīa. a regalibꝰſedibus de celo venit in hūc mūdū. Sap̄. xviijIp̄a eſt regina auſtri que venit audire ſapīamveri Salomonis. iij. Regū. x. Ip̄a (vt inquitbtūs Bern̄.) eſt mat̓ hominū ⁊ angelorū. nō ſolum que in terris. ſed que in cel̓ ſunt pacificauitIp̄a eſt que deū hoī placans hoīem deo reconciliauit. q. d. hec certe nō eſt mater ⁊ dn̄a ignobilis que tantū regē placare ⁊ reconciliare fuitabilis. qꝛ ad placandū imꝑatores ⁊ reges nonmittunt̉ domīe ignobiles īmo nobiliſſime ⁊ ml̓tum placabiles. ſicut patꝫ de Abigail nobili jRegū. xxv. Et de nobili Heſter que commiſſefuit placare recōciliareqꝫ regē Aſſuerū. Heſtelv. Ecce mihi dilecti fratres ⁊ ſorores. hec nobilis īmo nobiliſſima domīa ⁊ imꝑatrix .ſ. charitas venit hodie cū puellis ſuis in publicū theatrum eccl̓e ſicut nobiles dn̄e in theatrū ꝓcedūtin publicum cū ꝟ̓ginibus ſuis vt laudent̉. Siccharitas ideo venit vt de ip̄a glorioſa p̄dicent̉⁊ hoīes ad amplexus ⁊ oſcula ip̄ius. dimittentes vana mūdi inuitent̉. Qui em̄ charitatē deiimitant̉ in his tribꝰ diebꝰ nihil male ſed oīa recte oꝑant̉. Nam dicit Augꝰ. de laude charitatis. Charitas eſt actio rectitudinis oculos ſemper habēs ad dn̄ꝫ. glutinū animarū. ſocietas fideliū. actō nō frigida nec ſagax. q. d. vbi ī theatro vel circulo ſpūalis coree dn̄a charitas cumpuellis ſuis fuerit ibi nulla curuitas erit. ſed ſꝑoculos mentales ad celeſtia erectos habebit. ⁊nō ad mūdi vanitates. q̄ iam ml̓timode exercētur. de qͥbus psͣ. cxviij. Auerte oculoſ meos nevideāt vanitatē. Et eſt notandū cū aliqua dn̄anobil̓ huius mūdi cū gloria venerit cū ꝟ̓ginibꝰſuis in theatrū cuius qͥdem domīe q̄libet ꝟgobn̄ decorat̉. tal̓ domīa nō dūtaxat ꝓpter ſe ſedetiā ꝓpter puellas a circūſtantibꝰ collaudaturSic ad p̄ſens. qꝛ egregia dn̄a charitas veīt cuꝫpuell̓ ſuis. de qͥbus infra patebit. in theatrū eccleſie oſtentās gl̓am ſuā in epl̓a hodierna. Idcirco apl̓s collaudat ip̄am ſupra ml̓ta q̄ ſūt laude digna. Primū eſt eloquētia linguarū. ⁊ hāctagit ibi cū dicit. Si linguis hoīm loquar ⁊ angelorū. q. d. ſi oīm hoīm ꝑ donū linguarū qͣruꝫſunt. lxxij. placeā. charitatē autē nō habeaꝫ factus ſum velut es ſonās. Glo. qd̓ alijs prodeſtet ſe cōſumit. Sic in eo qͥ charitatem nō habetdiminuunt̉ omīa naturalia ⁊ minꝰ idoneus fitad bene oꝑandū. ⁊ vitā ſuam inutilit̓ expēdit.vbi ꝟo nobilis charitas fuerit omīa ꝓſunt Iuxta illud apl̓i ad Ro. viij. Scimꝰ qm̄ diligenti-

bus deū omīa cooꝑant̉ in bonū. Et dicit Hiclaus de ly. in glo. qꝛ iſtis peccata eorū in bonuꝓueniūt qui fortiores ⁊ cautiores reſurgunt. ⁊etiā in gl̓a ad bonū eorū fiet memoria pctōriſicut cicatrices vulnerū ad gl̓am militis qui fidelit̓ in bello ꝓpter caritate domī ſui triūphauit. Sed dici Hay. Es ex eo ꝙ eſt planū tūc exvna ꝑcuſſiōe reddit ſimplicē ſonū. ⁊ ſignificateos qͥ ſimplicit̓ veritatē annūciāt Cymbalū autem eo ꝙ eſt concauū ex vna ꝑcuſſiōe multiplcat ſonū. ⁊ ſignificat eos qͥ veritatē multiplioannūciāt. adducēdo pl̓es ſimilitudīes. ⁊ eliciēdo ml̓tas cōcluſiones. Sꝫ qꝛ faciūt hoc ſine caritate ſe inutilit̓ cōſumūt ⁊ fructū ꝑdūt. Sꝫ diexquo ad loquelā requirunt̉ ml̓ta. vtputa lingua. duo labia. palatum. dentes qͣtuor anteriores ⁊cͣ. ſed qꝛ angeli ſunt ſpūs ⁊ his carēt vid̓ꝙ nō loquunt̉. Circa qd̓ notandū Guarroſij. ſen. q. xxxvj. dicit. Angelus pōt loqui hoalteri āgelo. ſibi ⁊ deo. Primū ꝙ pōt loqui homini oſtēdit̉ ex hoc ꝙ pōt face̓ aliqͥd extra hominē ⁊ in homīe. gͦ pōt facere voce. ſicut pateLu j. qn̄ dixit. Aue gratia plena ⁊c̄. Etiaꝫ pōinter diu̓ſa fantaſmata diu̓ſa p̄ponere. ſic̄ diabolus locutus eſt vxori pilati. Mat .xxvij. iōdixit. multa paſſa ſum ⁊cͣ. Et his duobus modis pōt loqui alteri ꝑ voces. ad diuerſam enimtranſmutatōeꝫ fantaſmatū ⁊ ordinatiōꝫ quamfac̄ āgelꝰ in homīe aliꝰ intelligit ⁊ hoc ad ſcd̓mSꝫ quo ad tertiuꝫ ꝙ pōt loqui angelo addit eomo quo poteſt homī loqͥ. qꝛ duplex eſt ꝯtactꝰ.corꝑalis ⁊ ſpūaliſ. Corꝑalis eſt duplex. mathematicus ⁊ natural̓. Mathematicꝰ eſt ꝯtactusqn̄ applicat ſe alicui loco nichil oꝑando in eo. ſꝫnatural̓ eſt qn̄ aliqͥd oꝑat̉. Un̄ angelus qͣꝫẜm ſuā eſſentiā nullā habeat figurā. poteſt tam̄diu̓ſos caracteres ⁊ figuras facere ī medio ſeuin celo empireo .ſ. figurā trianguli ⁊ quadrāli ⁊cͣ. ⁊ ꝑ tales figuras ⁊ characteres diu̓ſas taqͣꝫ ꝑ lr̄as ⁊ nūcios pōt loqͥ angelꝰ in vtroqꝫ cōtactu ita ꝙ alius intelligit eū ſicut vnꝰ hō int̓ligit aliū ꝑ aures ſenſibiles. Sic autē nō pōt loqui homī. qꝛ ſi alique lr̄e ſcriberēt̉ in ꝑgamen⁊ nō poſſet videri attramentū qͣꝫuis ſcriberentlr̄e hō nō poſſet legere lr̄as. ſic etiaꝫ in ꝓpoſſtocharacteres diu̓ſi deſcribunt̉ in medio ꝑ eſſentiam .i. gr̄am angeli qͥ videri nō pōt. ⁊ iō nec ijſi characteres. ideo nō poſſunt talē locutōnemintelligere. Sed Hay. dicit ꝙ ip̄oꝝ angelorurlocutio adinuicē eſt bōe volūtatis cōcordatiQuo ad quartū quomō angelꝰ loqͥt̉ ſibi ſubdiGuarro. Pōt etiā loqui ſibi quō nō alteri .ſ.mēs angeli ꝯuertit ſe ad ſpeciem in mēte ſua. ⁊ſcit qͥd vult facere. ⁊ qͥd eſt apd̓ ip̄m ſine aligno exp̄ſſiuo. Alteri aūt loqͥ nō pōt ſigͦ qͣſi d̓recto ⁊ exp̄ſſiuo. Quo ad quintū dic̄. pōt etialoqͥ deo quō nō ſibi. Nā deus nō ſolū videt cō