Tertia po¶t EPi.N

xp̄m ovt ſtxp̄oxp̄one.icipits veſtrinune.iuximūs de ſeptē ſiij. Meatus fult mēbis. EcPppterles d̓unc iſta deſpicpr ſpctoreceptuꝝ. Eccedibonn̄ere eos doce.piente.cum .ſ.tiaobſtruit aurescātunt enī venenain ſcrpētibus vel in capitibus adnrite ꝯferētia. ſerpēs hͦ p̄ſentiēs capuiſquamas corꝑis inuolutū aad petram aliā cū cauatit̓ facere debemus ẜm Robetores ſunt/s ſub ſpeciedi vel carniscſieillesis tāqͣꝫ aurē xp̄o petrecetra aūt eraCorꝭitatione⁊ leuit̉ vovite neihonenacaldqcnia h̓eſt vuiūa nh̓modo ſdeIa. .i. men

tunc enī cōicatis cū imprudentes vt diabolo etmalis hoībꝰ reſiſtāt docetꝭ ꝑ hͦ v̓bū apl̓i. j. Pe.v. Sobrij eſtote ⁊ vigilate. q. d. diligēter a peccatis p̄cauēte. qꝛ aduerſariꝰ veſter diabolꝰ tanqͣꝫ leo rugiēs circūit q̄rens quē deuoret. cui reſiſtite fortes in fide. Tertia prudētia quā cōicātnob̓ ſerpentes ē in pellis depoſitiōe. qꝛ ſerpēsin arto foramine ſe ponit vbi veterē pellē deponit. De quo vide ſupra latius dn̄ica pͥma in aduētu ẜmone. ij. A. L. Sed h̓ hoc addaꝫ ꝙ prudentes hoīes in arta via pnīe ſe ponūt vbi pellem veteris homīs deponūt. iuxta illd̓ apl̓i adEph̓. iiij. Deponite vos ẜm priſtinā ꝯuerſationē veterē hoīem qͥ corrūpit̉ ẜm deſideriū erroris. Uel ſic moraliſat Holk. vbi ſupra. Petraꝑ quā trāſit xp̄s ī foramina multa ſunt ip̄iꝰ vulnera. cū igit̉ veterē pellē. id ē. nr̄aꝫ ꝯuerſatiōeꝫcorruptā ⁊ voluntatē malā ⁊ abominabilē deponere volumus. tunc cōtemplatiōe paſſionisxp̄i ꝑ ſuoꝝ vulnerū foramina trāſeamꝰ. Quialegitur ꝙ fuit clericus lubricus ⁊ īmundus quiquotidie ꝓponebat ſe ꝯuertere ⁊ penitētiā agere. ⁊ tamē ſemꝑ differebat. cui apparuit dn̄s informa in qua crucifixus fuit in viſione oſtēdēsei vulnera ⁊ ſanguinē dicens. vide qͥd pro tuispeccatis paſſus fui in corꝑe meo. vt te et aliospeccatores ad me vocarē ⁊ a peccatis ſaluareꝫreuertere ad me ⁊ ego ſuſcipiā te. ille aūt meditatione deuota trāſiens ꝑ vulnera xp̄i deſeruitpctā. intrās religioneꝫ ſancte vixit. Iō ait dn̄sExo. xxxiij. Ponam te in foramine petre ⁊ ꝓtegat te dextera mea. Et dicit deus pater Can. i.Ueni colūba mea in foraminibꝰ petre .i. ad vulnera xp̄i filij mei. Et addit Robertꝰ Hol. duoreqͥrunt̉ ꝙ ſerpētes ī foramine pellē relinquāt.Prīo foraminis anguſtia ſiue ſubtilitas. ſi enīlatum eſſet ſine difficultate trāſiret ⁊ pellē veterem ſecū portaret. Scd̓o requirit̉ ſtabilitas. ſienī homo nō eēt ſtabilis potiꝰ foramen ſecū ferret qͣꝫ pellem ibi relinq̄ret. Iſto mō ſi volumuspellem veteris ꝯuerſatiōis deponere oꝑtet artam viā pnīe ꝑtranſire ⁊ nō qͣꝫcunqꝫ ſꝫ in ſtabiliꝓpoſito vitā nr̄aꝫ ī meliꝰ cōmutātes. Audiuitmō dilectio vr̄a tertiā ſerpētis ſapiētiam qͣlitereaꝫ nobis cōmunicauerit. ⁊ qͥd in hoc mora. innuit̉. certe hͦ vt etiaꝫ eā alijs cōicemꝰ eos ad depoſitionē veteris ⁊ male ꝯſuetudinis exhortātes dicētes cū xp̄o. Pnīaꝫ agite oppropinqͣbitenī regnū celoꝝ. Mat. iiij. Quarta prudentiaſerpentū quā nobis cōicant eſt in carnis ſubiectione. nā ſicut ſerpēs calcaneo mulieris inſidiatur ⁊ inimicat̉. Gen̄. iij. Inimiciciā ponā īterte ⁊ ſerpentē. ſic nos debemꝰ inimicari mulieriid e. carni. ⁊ calcaneū eiꝰ obẜuare. ꝑ calcaneū ītellige finē carnis ⁊ finis eiꝰ ē putrēdo quē finēſi attendes deſideria ⁊ delitias carnis domabis. iuxͣ illd̓ Augꝭ. nihil tm̄ valet ad domandū

carnis deſideria qͣꝫ cogitare qͣlis ip̄a futura ſit.Idē etiā dic̄. Delitie carnis h̓ nō ſatiāt ⁊ ī futuro dānant. vbicūqꝫ caro q̄rit refectiōem īuenitdefectiōem. ⁊ btūs Gregꝰ. Qui inqͥt ī pn̄ti ſuauitate hamo capit̉. qͣſi ꝑ amena prata ad interitu ducit̉. Refert Petrꝰ Damiani exēpluꝫ quōdelitie carnis ad interitū ducūt ⁊ dānāt. qͥdaminqͥt dux venetijs ꝯſtantinopolitane vrbis habebat vxorē ita tenere ⁊ delicate viuētē vt cumaqͥs cōmunibꝰ ſe nō ablueret. ſꝫ ẜui eiꝰ de roreceli ſibi collecto balneū p̄parabāt. cibos nō tāgebat. ſꝫ poſtqͣꝫ erāt ab eiꝰ eunucho coram ea infruſta ꝯſciſi cuꝫ fuſcinulis aureis ori ſuo imponebat. cubiculū eiꝰ tot aromatibꝰ redolebat vtvix auditu ſit credibile. ſꝫ dū viueret ſic delicate iudicio dei ꝑcuſſa eſt ⁊ viuens cōputruit. vtiā fetorē illiꝰ nullꝰ poſſet ſuſtinere. Relinquētibus gͦ eā oībꝰ famulis vna ſola māſit in eiꝰ ẜuitio ancilla q̄ non ſine ſpecierū redolētiū auxilioqͣſi raptim miniſtrās qͦtidie recedebat. ſicqꝫ diēclauſit extremū diutius miſerabiliter cruciataAudiſtis chariſſimi frēs ⁊ ſorores qͣrtā prudētia ſerpētū qͣliter oportet ſubijcere carnē ⁊ eiusattēde̓ finē. Nō igit̉ ſimꝰ prudētes ī hͦ ſolū nob̓metip̄is ſꝫ cōicemꝰ eā alijs nr̄is ꝓximis. vt ip̄i finem carnis obſeruēt dicētes eis Gen̄. iij. Puluis es ⁊ in puluerē ibis vt ſic carnis delitias fugiāt ne in eternū per eāt. qꝛ dicit Augꝰ ꝯͣ fauſtūMiſeria h̓ inchoat̉. q. d. ⁊ ī futuro et̓nalit̓ durat. cū caro voluptatibꝰ ⁊ libidine inflāmatur.Quinta prudētia ſerpentū quaꝫ nob̓ cōicāt eſtꝙ mūdū fugiamꝰ. nā ꝓpter inimicicias qͣs ſerpens habet cū hoīe fugit ab eis ⁊ ſb̓ ſpinis latitat ī locis deſertis. in hͦ nos docet vt ꝓpt̓ odiūmūdi ⁊ eiꝰ inſidias ip̄m fugiamꝰ. ⁊ ſb̓ aſperitate pnīe latitemꝰ Iō dic̄ Augꝰ ī quodā tractatuSi xp̄s ꝓ te d̓ celeſti ſede deſcēdit. tu ꝓpt̓ ip̄mfuge terrena. ſi dulcꝭ ē mūdus dulcior ē xp̄s. ſiamarꝰ ē mūdus. oīa ꝓ te ſuſtinuit xp̄s. Quaremūdus ſit fugiēdus. q̄re pl̓a sͣ dn̄ica īfra octa.Eph̓ie. L. B. D. E. ⁊. I. Aīaduertiſtis electidei qͥntam ſapientiā ſerpentū quā nob̓ cōmunicant vt videlꝫ mundū cum ſuis concupiſcētijsfugiamꝰ. neceſſe ē vt ⁊ mūdū fugiāt qͣꝫtū ad delectationē dicētes j. Ioh̓. ij. Nolite dilige̓ mūdū neqꝫ ea q̄ in mundo ſūt. ſi qͥs diligit mūduꝫnō eſt charitas dei in illo. Sexta prudētia quacōmunicant nobis ſerpentes eſt in veneni euomitione. quia dicit Soli. in lib̓. de mira. mūdi.Serpens trāſiēs aquā vel fontē prius euomitvenenū. Cuius ratio eſt. nam aqua eſt frigida.⁊ venenū etiaꝫ naturalit̓ eſt frigidū. ⁊ ſic ꝑiretſerpēs a frigore niſi euomēt venenū. Moralit̓ꝑ venenū intellige pctm̄ ſic̄ venenū guſtui dulce exiſtit. ⁊ poſtea vehementiſſime et amariſſime ledit. vt dic̄ Conſtāti. in trac. de naturis liquidoꝝ. ſic peccatū in p̄ſenti bibitū dulciſſimū

R

E