Dominica

eſtimat̉. poſtmodū aūt in mortis tꝑe amariſſimū ſentiet̉. Iuxͣ illud Prou̓. v. Fauꝰ diſtillāslabia meretricis .i. culpę. vel carnalis voluptatis. nouiſſima aūt illiꝰ amara qͣſi abſinthiū. Iōdicit Gregꝰ. Momētaneū ē qd̓ delectat. et̓nūꝟo qd̓ cruciat. Iſtud qͥdem venenū peccati debet hō ꝑ cōfeſſionē euomere qͥ vult ꝑ aqͣs huiꝰmūdi ad pratū celeſtis gaudij ꝑtingere. qꝛ dic̄Hugo de ſan. victo. Nihil deo magis acceptabile qͣꝫ ꝯfeſſio ī hoīe ſue culpe. Si h̓ vis de ꝯfeſſione latiꝰ loqͥ recurre ad p̄dictā dn̄icā ẜmoneiij. L. R. Ecce audiſtis ſextā prudentiā ſerpētis qͣliter ꝑ euomitionē veneni inſtruit nos cōfeſſionē pctī. Idcirco hāc prudētiā nō debemꝰapud nos tenere ſꝫ etiā alios docere vt venenūpeccati eijciant ꝑ ꝯfeſſionē. ſic̄ docuit̉. b. Augꝰſuꝑ psͣ. O hō inqͥt qͥd times cōfiteri. illud qd̓ ꝑꝯfeſſionē ſcio minus ſcio qͣꝫ illud qd̓ neſcio. confitere hō peccator homini peccatori. ⁊ elige qd̓vis. ſi enī ꝯfeſſus fueris lates. ſi nō. dānaberisAd hͦ deus exigit ꝯfeſſionē vt liberet hoīeꝫ humilē. ad hͦ dānat vt puniat ſuꝑbum. hec AugꝭScd̓o cōmunicāt nob̓ prudētiā hericij. pͥmoꝯtēptationis inſultū. nā videmꝰ cum ericius alqͥd ſentit in globū ſe conglomerat. ⁊ ꝯͣ inſidiasſe recolligit. qꝛ hꝫ coriū vndiqꝫ ſpinis circūſeptū inter eas ſe claudit ⁊ a tāgentibꝰ ſe defēditQuid autē ē mora. pellis ſpinoſa ⁊ aſpera niſipnīa ⁊ afflictio carnis dura? in qͣ hō dū ꝑ humilitatē ſe abſcōdit ⁊ eā temptationi opponit temptationes euadit. ideo dauid cuꝫ tēptabat̉ carnem afflixit. Iuxͣ illud psͣ. xxxiiij. Ego aūt cuꝫmihi moleſti eſſent induebar cilicio ⁊ hūiliauiin ieiunio aīam meā. Et nota ꝙ pnīa nō ſolumtollit hoīuꝫ tēptiones. ſꝫ etiam demonū. qd̓ ptꝫin hͦ exemplo. Erat qͥdaꝫ miles ꝑpetrator multoꝝ ſcelerū. h̓ ad inſtantiā vxoris deifice acceſſit ad ep̄m ⁊ ſibi oīa peccata ꝯfeſſus ē. cū auteꝫdaret ei pnīaꝫ ait. ꝙ nec ieiunare nec orare poſſet. iniunxit ei vt in vna nocte clauſus in eccl̓iaſilentiū teneret donec ip̄e ad eū cum ſigno crucis intraret. at ip̄e ſumpſit hanc pnīam. ⁊ factaoratiōe ep̄s claudens eū abſceſſit. ſtatim adeſttēptator diabolus ⁊ ei tanqͣꝫ mercator pannosvarij coloris exhibet ad emēdū ⁊ gratis multadare ꝓmittit. ſi ei ꝑ nemꝰ ſaluū ꝯductū p̄beretille pnīe memor tacuit. poſtea diabolus formauit ſe ī ſpeciē cuiuſdā cognati ſui clamās eccleſiam ītrauit di. Inimicꝰ talis venit ⁊ dn̄aꝫ cuꝫpueris occidit. ſꝫ ille tacuit. deinde in ꝑſona filijſui minoris venit dicēs. eya pr̄ qͥd agis. en tota domꝰ cōbuſta ē ⁊ familia occiſa. ⁊ inimicꝰ h̓ſtat quē optime occidere poſſumꝰ. ſꝫ cū ille taceret. dixit: ⁊ ſi venire nō vis ego mihi vitaꝫ pͥuabo. ⁊ exiuit. miles autē ſtabat īmobilis. poſtremo multitudo demonū ī ſpecie ferarū irruētesin eū gͣuiter vulnerauerūt. ⁊ ille cuꝫ ſilentio ſte

tit imꝑterritꝰ. ⁊ ſic tēptationē euaſit. qꝛ ī ſpipnīe incluſus fuit Mane ep̄s veniēs cū ſigcrucis deduxit euꝫ de eccl̓ia. ⁊ dum q̄reret vbivxor ⁊ filij iacerēt occiſi. dixit ep̄s ꝙ oēs bn̄ vlerent. Et miles. ego audiui clamores ⁊ ſtreptū armoꝝ ⁊ vidi ignē. cunqꝫ ſic loq̄ret̉ ecce fileiꝰ veniebāt. ⁊ cognoſcēs illuſiones demonupnīaꝫ ſuſcepit. ⁊ tandem in dn̄o quieuit. Scd̓oericij cōicant nobis prudentiā qͦ ad nutrimētūqꝛ dicit Iſi. li. xj. ꝙ ericij eſt magna prudentiaqꝛ aſcēdit in vitē vel in aliā pomiferā arborē ⁊vuas exacinat ⁊ deijcit poma ⁊ inuoluit ſe ſuifructꝰ vt ſpinis infigant̉. ⁊ ſic portat eſcā filijsMoralit̓. ꝑ vites vl̓ arbores intelligūt̉ ſanctorum vite vel ꝟtutes. qꝛ qͥlibet dicere p̄t Ecc̄i.xxiiij. Ego ſicut vitis fructificaui. Ad iſtas vites vel arbores tunc hoīes aſcendūt qn̄ ad ſanctorū ꝟtutes ⁊ vitas ꝯſiderādas ꝑ mētis ꝯtemplationē ſe erigūt. qꝛ dicit canō. xx. di. c. de qͥbꝰExempla ſanctoꝝ tam in ſcriptis qͣꝫ in factisſpicaciter ſunt recordanda. qꝛ ſanctoꝝ exēpla⁊ ꝟtutes multotiēs malos ꝯuertūt. Et poſthdebēt poma eijcere .ſ. ſuos defectꝰ cognoſcēdoQuadā enī die dū beatꝰ dn̄icus cū alijs iret ſacerdotibꝰ ad diſputandū ꝯͣ hereticos d̓ via dubitarēt. q̄ſierūt a quodā quē crediderūt catholicum ſꝫ hereticus erat an ſciret viā. rn̄dit. optime noui. ⁊ libēter nō ſolū viam oſtendā. ſꝫ vosetiā ducaꝫ. ducens gͦ eos ꝑ quoddā nemꝰ fecieos intm̄ errare ꝑ ſpinas ⁊ vepres ducendo ꝙpedes eoꝝ ⁊ crura fuerūt ſanguine cruentataUir igit̉ dei patiētiſſime hͦ ferēs in quādaꝫ delaudē ꝓrumpēs oēs ad laudē dei hortatus eſtdicēs: Chariſſimi ſperate in dn̄o ꝙ victoria nobis ꝓueniet. iā enī peccata nr̄a ꝑ ſanguinē purgant̉. ille ꝟo hereticꝰ cernēs bonoꝝ exempluꝫ⁊ letam patiētiaꝫ cōpunctꝰ fraudis venena detexit. ⁊ hereſim abiurauit ⁊ vitam laudabilipoſtmodū duxit. Ideo valde bonū ē peccatoribꝰ vt exēpla inſpiciāt ſanctoꝝ. qꝛ tunc ī vitesaſcendūt. ⁊ dū cognoſcūt defectus ſuos pomavel vuas deijciūt. ⁊ ea velut ericius ſpinis ingūt. ⁊ dorſo deferēdo ſuſcipiūt qn̄ illa ꝓpoſſequi acutis affectibꝰ diſponunt. ⁊ tūc inde fios paſcūt. qn̄ ex ericioꝝ imitatiōe ſua oꝑa dirigūt. vt dicit Anẜ. li. v. ſimili. c. cxj. Tertio eri­ ꝑcij cōicant nobis prudētiā circa variētatē temporū. Dicit enī Ariſto. li. viij. aīaliū. ericij faciunt foramina in terrꝭ. vnū ꝯtra ventos ſeptetrionales a qͦ fugiūt duꝫ ſentiūt frigus. ⁊ aliudꝯtra auſtrales. vnde d̓r ꝙ qͥdā fuit in ꝯſtātinopo. qui ꝑ ericiū quendaꝫ p̄dicabat oēs ventosfuturos. nec ſciebat aliqͥs vnde hāc ſciētiaꝫ haberet. Moralit̓. ꝑ ventū auſtraleꝫ intelligeſperitatē. ſꝫ ꝑ ventū ſeptētrionalē qͥ ē frigidusītellige aduerſitatē. Debet igit̉ hō prudes ſcalore ꝓſperitatis habere memoriā aduerſitalis