Druckschrift 
1 (1488) Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Dominica

Olite fieri prudetes apud voſmetip̄os. nulli malū ꝓ malo reddētes. ꝓuidētes bona nō tm̄ coraꝫ deo. ſꝫetiā corā hoībꝰ. ſi fieri p̄t qd̓ ex vob̓ ē cuꝫ oībushoībꝰ pacē habētes. ad Ro. xij. Uulpes ē aīalvalde aſtutū ⁊ deceptoriū. nam dicit Ifi. li. xij.Dū nō habet eſcā hāc ſtatim inuenit aſtutiā ꝙmortuā ſe fingit. ⁊ ſic aues deſcēdētes qͣſi ad cadauer ſtatim rapit ⁊ occidit. Ideꝫ refert de ſepente cornuto qͥ d̓r ceraſtes qͥ ſil̓em hꝫ aſtutiaꝫ.naꝫ totū corpꝰ occultat ſub arena ſolis cornibꝰſine cooꝑculo derelictiſ. qd̓ vidētes auicule credunt ꝙ ſint ꝟmes. ⁊ dum eas caꝑe ⁊ inde refici nitunt̉ a doloſo ſerpēte ſubito rapiūt̉. Moraliter. his aīalibus aſtutis qͥdaꝫ homīes ſil̓esſūt qͥ valde cito ſciūt vias nocēdi inuenire ⁊ decipere alios occulte ⁊ putātes ſe ī hͦ ſapientes.cū tn̄ potiꝰ aſtutia ⁊ deceptio qͣꝫ prudētia noīet̉qꝛ dicit ſan. Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. lx. Aſtutia ē cuꝫqͥs ad ꝯſequendū aliquē finē bonū vel malumvtit̉ nō veris vijs. ſed falſis ſil̓atis ⁊ apparentibus. ſicut legit̉ figuratū Gen̄. xxxvij. Fratresloſeph oderūt eū. eo ꝙ a patre plus qͣꝫ ip̄i amaret̉. cūqꝫ quodā tꝑe iacob filiū ſuum ioſeph adeos deſtinaret. vidētes aūt euꝫ dixerunt: Ecceſomniator venit venite occidamꝰ eū ⁊ videamꝰqͥd ꝓſint ſomnia ſua. cōſilio tn̄ inito iſmaelitisvendiderūt. ⁊ ſtatim aſtutiā excogitauerūt vtdeluderēt pr̄em. nā ſumpſerunt tunicā ⁊ in ſanguine occiſii hedi intinxerūt. ⁊ eā ad pr̄em cruentatā detulerūt dicētes. Uide ſi tunica filij tuſit an nō: quā cum vidiſſet pater ait: Fera peſſima filiū meū deuorauit. ſicqꝫ deceptꝰ fuit Ecceqͣliter ad oſtēdendū finē ſue malicie vſi ſūt vijsſil̓atis qd̓ tn̄ nō eſt faciēdū. qꝛ dicit Tho. vbi sͣNō oportet eū qͥ vult eſſe prudēs ad finē bonūfalſis vijs ⁊ ſil̓atis ꝑuenire. ſꝫ veris. vn̄ aſtutiaſi etiā ordinat̉ ad bonū ē peccatū. Ideo apl̓s. ijCorꝭ. iiij. Abdicamꝰ occulta dedecoris. id ē. ſordes peccatoꝝ nō ambulātes ī aſtutia ſꝫ in manifeſtatione ꝟitatis. ⁊ hāc aſtutiam ꝓhibet apl̓setiam in ꝟbis allegatis cū dicit: Nolite prudētes eſſe apud voſmet. ⁊cͣ. In quibus ꝟbis nosapl̓s ad duo inſtruit. Bona nr̄a ꝓximis cōmunicare. ibi. nolite eſſe prudētes. mala ab eis illata tolerare. ibi. nulli malū ⁊cͣ. Ꝙtū ad pͥmū docet bona nr̄a .ſ. aīe vt prudentiam ꝓximis cōicare ⁊ nō apud nos retinere cū dicit. nolite eſſepru. apud voſmetip̄os ⁊cͣ. q. d. ſꝫ magis exerceatis eaꝫ apud ꝓximos veſtros. Circa qd̓ notādū aīalia irrationabilia cōicāt nob̓ ſuas prudētias. ⁊ pͥmo ptꝫ de ſerpente qͥ ſuas prudentiasnob̓ cōmunicat vt eas alijs cōmunicemꝰ. pͥmaeiꝰ prudētia aūt ſapīa eſt ī capitis ꝯſeruatione.qꝛ ſerpēs caput ꝯſeruat ⁊ cuſtodit in qͦ eius vita ꝯſiſtit. vt dicit Augꝰ li. ij. de tri. Et dic̄ Pli.

in ſpe. na. ſi ſerpēs caput cū lōgitudine duordigitoꝝ amiſerit nihilominꝰ viuit. ꝓpter qd̓ t.tū corpꝰ ꝓ ꝯſeruādo capite exponit Spūaliterꝑ caput ītellige xp̄m. de qͦ dicit apl̓s ad Epl̓Ip̄m dedit caput ſuꝑ oēm eccl̓iam. glo. militātem ⁊ triūphantē q̄ ē corpꝰ ip̄iꝰ Pro iſto igiturcapite nr̄o in qͦ ē vita nr̄a expēdere debemꝰ noc⁊ nr̄a. ⁊ ꝓpter honorē eiꝰ iniurias ſuſtinere tain corꝑibꝰ qͣꝫ in rebꝰ. vt dicit Hol. ſuꝑ li. ſap̄. lctione. lxxiij. vel in hͦ docent nos ſerpentes vocaput nr̄m xp̄m in nob̓ cuſtodiamꝰ. ⁊ ꝓ ip̄o ahabemꝰ vitam gr̄e ⁊ gl̓ie oīa alia negligamꝰ.cut fecit apl̓us ad Phil̓. iij. qͥ ait. ꝓpter quē ſcꝫxp̄m oīa detrimenta feci .i. reputaui ⁊ arbitrovt ſtercora vt xp̄m lucrifaciā .i. habeā ip̄m ī p̄miū ⁊ inueniar ī illo. Et merito ꝓ capite noſtroxp̄o debemꝰ oīa exponereſ. qꝛ ipſo ſaluo oīa ſūſalua. etiam capilli. iuxta illud Mat. x. Capli capitis veſtri numerati ſunt. ꝓpter qd̓ dixitvnus de ſeptē fratribꝰ. ij. Mach̓. vij. qn̄ truncatus fuit mēbris. Ecelo inqͥt iſta poſſideo. ſꝫꝓpter leges dei nunc iſta deſpicio. qm̄ ab ipſme ip̄a ſpero receptuꝝ. Ecce o homo ſerpētescōmunicauerūt tibi pͥmam ſapīaꝫ. diſce eam ecōmunica alijs. tūc enī alijs cōicas qn̄ pro xp̄ihonore oīa ꝯtemere eos doceas dicēs cum ſapiente. Qui negligit dānuꝫ ſcꝫ tꝑale. ꝓpt̓ amicum .ſ. xp̄m. iuſtus eſt. Prou̓. xij. Scd̓a ſapientia quā cōicant nobis ſerpētes ē in aurium obſtructione. qꝛ obſtruit aures ſuas ne audiat incātatores. q̄runt enī venena incātatores q̄ ſunin ſerpētibus vel in capitibus ad medicamētūvite ꝯferētia. ſerpēs hͦ p̄ſentiēs caput ſuuꝫ īterſquamas corꝑis inuolutū abſcōdit. ⁊ vnā auriapplicat ad petram aliā cū cauda obſtruit. Sicnos moralit̓ facere debemus ẜm Robertū vbiſupra. Incātatores ſunt mali hoīes ⁊ corruptialliciētes nos ſub ſpecie amicicie ad vitia mundi vel carnis malis ſuggeſtionibꝰ ⁊ exēplis.uerſis. Qn̄ igit̉ tales incantant nos ſuperioreꝑtē rōnis tāqꝫ aurē xp̄o petre cōiugamꝰ. Dej. Corꝭ. x. Petra aūt erat xp̄s. ⁊ inferiorem obſtruamꝰ cogitatione finis nr̄i qͣſi cauda corꝑievite ne illi qͥ blāde ⁊ leuit̓ voluptates nob̓ ſuggerūt ꝓtrahant ad ꝯſenſum. hec ille. Uel ꝑ incātatores intellige demones qͥ q̄runt in nob̓ vonena peccatoꝝ. qꝛ omne ſtudiū ī hoc eſt vt poſint nobis facere venena. hͦ eſt vitia vitioꝝ. hūtn̄ incantatoribus reſiſtere hͦ modo debemꝰ vvnam aurē obſtruamꝰ cauda .i. memoria mortis. qꝛ dicit Sap̄. Memorare nouiſſima tua ⁊ineternū nō peccabis. Ecc̄i. vij. Aliaꝫ aūt applicare debemus ad terrā ꝑ conſideratiōeꝫ ꝓprfragilitatis. De qͣ dixi ſupra ẜmone precedeūM. U. vbi d̓ qͥnta ydria didiciſtis. Scd̓m igtur prudentiaꝫ ſerpentis nolite prudentes eſſeapud voſmetip̄os ſꝫ cōicate eaꝫ alijs homibus

B