Secūda poſt Epi.DAI

erat in habitu monachi. ideo dixit ei in ſil̓itudine habitus tui diabolꝰ vt frater malꝰ veniet. ſꝫꝯtra hunc ꝟbis hmōi te ſigna. bn̄dicat me depr̄ qͥ cuncta creauit ex nihilo. bn̄dicat me deꝰ filius qͥ hoīem reꝑauit ex ſanguine ꝓprio. bn̄dicat me deus ſpūſſanctꝰ cuiꝰ me ſaluet pie ꝯſolationis infuſio. hec dicit Tho. ī li. apiarij. c. viijEt dicit notāter apl̓us. Nolite maledicere. qꝛmaledictio ſuꝑ caput maledicētis reuertit̉. iuxͣilld̓ Prou̓ .xxvj. Sicut auis ad alta trāſuolās⁊ paſſer qͦ libet vadens. ſic maledictū fruſtra ꝓlatū in quēpiā ſuꝑueniet. Et hͦ ꝓbat Ceſariusin dialogo. Femia q̄dam miſera ex impatiētiamaledixit ſibijp̄i et pedes ſuos pelui imponēs⁊ exͣ eam ſaltans retrorſum ſic ait. h̓ ſalto de poteſtate dei in ptātem diaboli. qua diabolꝰ moxrecipiēs ⁊ ꝑ aera ducēs multis qͥ aderāt vidētibus. ita vt vſqꝫ nuſqͣꝫ cōꝑauit. Se imo hō debet bn̄dicere ꝑſequentibꝰ ſe ⁊ nō eis maledice̓.exemplo xp̄i. de qͦ. j. Pe. ij. Cum malediceret̉nō maledicebat. Refert beatꝰ Gregꝰ in li. dia.de duobꝰ viris quoꝝ vnꝰ euticiꝰ alt̓ florentiꝰ dicebat̉ in habitu ſancte religionis ī turſia ꝓuincia habitabāt. mortuo rectore monaſterij in rectorē Euticiū elegerūt qͥ p̄cibꝰ fratrū victꝰ. oratoriū in qͦ habitauerat florentio cōmittēs multis annis rector monaſterij ī ſancte ꝯu̓ſationisſtudio fuit. Florētius ꝟo cum ſolus eēt orauitdn̄ꝫ vt aliqd̓ ſolatiū impartiret̉ ſibi. cūqꝫ egreſſus eēt oratoriū īuenit vrſum ſtantē ⁊ caput ſibi inclinātē quem a dn̄o ſibi cōmiſſuꝫ ītellexit.cūqꝫ qͣttuor vel qͥnqꝫ pecudes ſine cuſtode haberet illas vrſo cōmittēs. ait: Paſce has oues⁊ ſemꝑ ad ſextā horā redibis. Cūqꝫ hͦ vrſus frequēter ageret. ⁊ ẜm iuſſum florētij qn̄qꝫ ad. vjqn̄qꝫ ad nonā tꝑe ieiunij rediret. qͣttuor monachi euticij inuidētes florentio. ⁊ ꝙ mgr̄ eoꝝ tali ſigno nō floreſceret ⁊ clareſceret vrſū occiderūt. Qui cū hora ſtatuta nō veniret florentiꝰ eūad veſperā expectauit cepit triſtari ⁊ ꝓgēs adagrū mortuoqꝫ inuēto apud oues dū cognouiſſet a relatoribꝰ qͥs feciſſet tam mortē vrſi qͣꝫ maliciā fratrū deplorauit. Cūqꝫ ad euticiū eēt deductus vt ip̄m ꝯſolaret vehemētis doloris ſtimulo accerſitis occiſoribꝰ vrſi maledicens ait:Spero in oīpotēti deo qꝛ in hac vita an̄ ocl̓oshoīuꝫ ex malicia ſua vindictā recipiāt. qͥ nihilledentē vrſum meū occiderūt. qd̓ ⁊ factū ē. nāhi qͣttuor monachi qͥ illd̓ fecerūt ſtatim elephātino morbo ſūt ꝑcuſſi ita vt mēbris putreſcētibus interirēt. qd̓ factū vir dn̄i cernēs expauitvehemēter. ſeqꝫ de fratribꝰ ita maledixiſſe ꝑtimuit qd̓ ⁊ oī tꝑe vite ſue deplorauit. Et cōcludit Gregꝰ ibideꝫ. ꝙ ideo deꝰ illud ꝑmiſit ne virmire ſimplicitatꝭ qͣꝫtolibet dolore cōmotꝰ vltrap̄ſumeret iaculū maledictiōis intorq̄re. Iō dic̄Pe. apl̓s. ij. Pe. iij. Nō reddentes malū ꝓ ma

lo. vel maledictionē ꝓ maledictiōe. Ꝙͣtum adtertiū hortat̉ apl̓s ad coexultationē ꝟtuoſorūcū inqͥt. Gaudete cū gaudētibꝰ. Circa qd̓ notādū duplex ē gaudiū .ſ. ꝟtutis ⁊ mūdi. Gaudiūꝟtutis ẜm Augꝭ. eſt velut fons gaudij ī domoꝓpria naſcēs. ſꝫ gaudiū mundi qͥd ſit idē rn̄detdicēs: qͥd ſeculi gaudiū ſit breuit̓ dico. Seculileticia ē impunita neqͥcia .ſ. luxurie in ſpectaculis vacare. ebrietati ingurgitari. turpitudīe fetere. ⁊ nihil mali pati. Et vlteriꝰ ē notādū gaudiū ꝟtutis p̄cellit gaudiū mūdi in qͣttuor. Primo in ꝯtinuitate. qꝛ gaudiū ꝟtutis ē ꝯtinuumIuxͣ illud Prou̓. xv. Secura mens qͣſi iuge cōuiuiū. q. d. homo ſecurꝰ a peccatis delectabiliter viuit. ſicut hoīes in ꝯuiuio. Et ibideꝫ. Corgaudēs .i. bona ꝯſcīa exhilarat faciē exteriorēẜm glo. interli. hoc ē verū gaudiū. de qͦ Sen̄. īepl̓a ad Lucillum. crede mihi verū gaudiū nōnaſcit̉ niſi ex pura ꝯſcīa. Sꝫ gaudiū mūdi nonē ꝯtinuū. qꝛ ẜm ſapienteꝫ. Riſus dolore miſcebit̉ ⁊ extrema gaudij luctus occupat. Cui ꝯſonat Inno. pa. iij. de vi. hu. ꝯdi. ꝑte. j. c. xxxiij.Semꝑ hūane leticie triſticia ſuccedit. ⁊ qd̓ incipit gaudio. deſinit eē ī triſticia. Id̓o dic̄ Iob.xx. Gaudiū hypocrite ad inſtar puncti. Hypocrita ē mundus exterius deauratꝰ. qͣre legit̉ d̓quodā qͥ totū cōſumpſit diē in gaudio. de ſerointra ſe cogitauit. qͦ ꝑuenit gaudiū qd̓ hodie tota die habuimus. ⁊ ſic videns falſitatē mundihuiꝰ gaudij cōpūctus religionē intrauit Scd̓ogaudiuꝫ ꝟtutis p̄cellit in puritate. gaudiū enīhumane felicitatis multis amaritudinibꝰ ē reſperſū. vt dicit Boe. li. ij. de cōſo. ꝓſa. iiij. Hōenī carnalis vnā amaritudinē hꝫ ex dilationedelitiarū qͣs vehemēter appetit. aliā ex defectuaīe quē inuenit in vſu eaꝝ. vbicūqꝫ enī caro (vtdicit Augꝰ) q̄rit refectionē inuenit defectionē.Exceſſum etiā in ſumēdo ſequit̉ duplex amaritudo .ſ. remiſſio ꝯſciētie ⁊ grauamen animi. qꝛdicit Sen̄. Voluptas qͦ auidius hauſta ē eo citius ī ꝯtrariū redit. Et ſapiēs Ecc̄i. xxxj. Amaritudo animi vinū multū potatū. Econtra ꝟogaudiuꝫ ꝟtutis purū eſt nō reſperſū tot amaritudinibꝰ. Ideo dicit beatus Augꝰ li. ꝯfeẜ. Tuſemꝑ aderas miſericorditer ſeuiēs ⁊ amariſſimis reſpergēs offenſionibꝰ oēs illicitos iocūdatores meos. vt ita querem ſine offenſione iocūdari. ⁊ vbi hoc poſſum nō inuenio qͥcqͣꝫ p̄ter tedn̄e. Tertio gaudiū ꝟtutis p̄cellit in dignitategaudiū enī ꝟtutis eſt de his de qͥbus dignumē gaudere. qꝛ dicit glo. ſuꝑ Gal̓. v. Exultatioeſt de his q̄ digna ſunt. gaudiū autē mundi deindignis. iuxͣ illud Sen̄. In voluptate nihil ēmagnificū. ⁊ Prou̓. iij. ſapiēs dic̄. Stultorumexultatio ignominia. Et idem xv. Stulticia ēgaudium ſtulto. Quarto p̄cellit in ſalubritategaudiū enī ꝟtutis ſalubre eſt faciēs contemni

S