OMINICA

gaudia vana. iuxͣ illud Ecc̄s. j. Ubi multa ſapientia ibi multa indignatio. vbi ſapor ꝟtutū ſetit̉. ibi iocūditas carnal̓ deſpicit̉. qꝛ ẜm Aug.Guſtato ſpiritu deſipit oīs caro. Item gaudiūꝟtutis facit triumphare diabolū vnica enī ratio vincendi inimicū ē leticia ſpūalis. vt ait beatus Antho. Id̓o dicit ſapiens Ecc̄i. xxx. Iocūditas cordis hec eſt vita hominis ⁊ theſaurus ſine defectiōe ſanctitatis. ſꝫ ecōtra gaudiūmūdi noxiū eſt. nec mirū cū ſit a deo maledictiLuc̄. v. Ue vobis diuitibꝰ qͥ habetis h̓ ꝯſolationē vr̄aꝫ. Ꝙ aūt gaudiū mūdi noxiū ē. legit̉ inlib̓. de donis. qꝛ ẜm ꝯſuetudinē cuiuſdā ciuitatis iuuenes equitabāt cuꝫ gaudio huiꝰ munditenētes laruas turpiſſimas ceteris coriſantibꝰꝑ villā. quos plebanus in ambone pluries ammonuit vt deſiſterēt. ſꝫ ip̄i noluerunt ꝟbis ſuiacqͥeſcere nec ei obedire. ⁊ ecce ſubito in die feſto in ſpecie viroꝝ ac mulieꝝ maxīa multitudodemonū ꝯiunxit ſe illis. tūc vulgo cātāti p̄ gaudio vox diabolica ſtatim audita eſt. qͦ me amauerūt ⁊ mihi ſeruierūt modo mecū erūt delicati hoīes meis ludis eſtis vſi vt ſitis meliꝰ ꝯtradeū diſſoluti. ⁊ ſubito terra aperta cūctos ad īferna abſorbuit tam cātantes qͣꝫ choriſantes ſimiliter ⁊ eqͥtātes. Ecce verificatū ē h̓ illd̓ Iobxxj. Tenēt cytharam ⁊ tympanū et gaudēt adſonitū organi ⁊ ducunt in bonis dies ſuos ⁊ inpuncto ad inferna deſcendūt. Idcirco ad gaudiū mūdi nō hortat̉ nos apl̓s cū dicit. gaudetecuꝫ gaudentibꝰ. qꝛ illi letant̉ cum malefecerint⁊ exultant ī rebꝰ peſſimis. Prou̓. ij. Sꝫ ad galdiū ꝟtuoſoꝝ nos monet. vt ſi videmꝰ aliquemhoīem gaudere in ꝟtutibꝰ qͣtenꝰ illi cōgaudeamus Idē docet btūs Augꝰ li. v. omeliaꝝ omēxv. ī fine. Cōgaude illi cui dn̄s aliquā gr̄aꝫ dedit ⁊ habebis. hꝫ ille ꝟginitatē ama illaꝫ ⁊ tuaeſt. Itē ſi tu forte habes maiorē patīaꝫ. diligate ⁊ ſua ē. ille p̄t ſatis vigilare ſi nō inuides tuūeſt ſtudiū eius. tu forte potes ampliꝰ ieiunare ſiamat ſuū eſt ieiuniū tuū. qꝛ ꝑ charitatē tu in illo es ⁊ ip̄e in te eſt.¶ Be eadē dn̄ica. Sermo ī euangeliū. ij.Ie tertio nuptiefacte ſunt in chana galilee. ⁊ erat mr̄ ieſu ibi. vbi vocatꝰ eſt ieſus ⁊ diſcipuli eiꝰ ad nuptias. Ioh̓. ij. Magiſter li. xiij. ꝓprie. dic̄ Qn̄aliqua aurea cū argenteis debēt malleādo ꝯbinari vel incorꝑari. Neceſſe eſt a tribꝰ p̄ſeruarſcꝫ puluere. veto. ⁊ humiditate. Qd̓ ſi aliquodhorū inter aurū ⁊ argentū ſe ꝑmiſcuerit neqͣqͣvnū cum altero ſe tenebit. id̓o oportet vt in mūdo qͥeto loco hec duo metalla ad inuicē cōbinētur. ⁊ dum debite ſic iungunt̉ ab inuicē non poterint vlteriꝰ ſeꝑari. Moralit̓. ꝑ aurū qd̓ ē nobiliſſimū mētallū intellige ad pn̄s ip̄m virū qͥ ē

nobiliſſima īter creaturas creatura. eo ꝙ ē imago ⁊ gl̓ia dei. ⁊ ē caput mulierꝭ vt habet̉. xxxiijq. v. c. hec imago. ⁊. c. cū caput mulieris. id̓o d̓ip̄o dicit Prou. vlt̓. Nobilis in portis vir eiꝰſꝫ ꝑ argentū qd̓ eſt album ⁊ mūdū intellige mulierem q̄ debet eſſe alba ꝑ puritatē. ⁊ mūda percaſtitatē. vt cū zara dicere poſſit Tob̓. iij. Mn̄dam ẜuaui animā meaꝫ ab omui ꝯcupīa .ſ. carnali ⁊ mentali. Si igit̉ vir qͥ deſignat̉ ꝑ auruꝫ.⁊ mulier q̄ per agentuꝫ intelligit̉ debent ſimmatrimonialit̓ ꝯiūgi. non debet ibi eſſe puluisauaricie. non ventus ſuꝑbie. nec humiditas luxurie. De pͥmo dicit Chryẜ. omel̓. j. Multi diuitias eligunt nō mores. ⁊ omne qd̓ in meretricibus ſolet q̄ri. hoc in cōiugibus optant. ꝓpterea nō gene rant filios ſubditos vel ſibi vel deoſꝫ cōtumaces ⁊ contra deum. ⁊ filij eoruꝫ nō ſūtfructus cōiunctionis eoꝝ. ſꝫ pena cōdigna irreligioſitatis. ideo dicit ideꝫ Chryẜ. ſuꝑ MatTu iuuenis qn̄ vxorē ducere vis noli q̄rere diuitem. ſꝫ bene morigeratā. qꝛ boni mores ſemꝑdiuitias q̄runt ⁊ acqͥrunt. Ideo refert Endoxus in geſtis ph̓oꝝ. Quidam pater q̄ſiuit a ph̓etheophraſto cui libētius filiaꝫ tradere deberetvxorem: an pauꝑi in ſciētia ⁊ moribus ornato.an locupleti parū ꝓbato. reſpōdit ph̓s. mallēviro pecunia indigenti qͣꝫ pecunia viro abūdāti. De ſcd̓o ⁊ tertio d̓r Tob̓. iij. ꝙ duxit zara virum ſuū cum timore. q. d. nō cum ſuꝑbia ⁊ notcum libidine me ꝯſenſi ſuſciꝑe. Et angelꝰ dixitTob̓. Accipe ꝟginem cum timore dn̄i amore filiorū magꝭ qͣꝫ libidine ductus. ⁊ in ſemīe abraebenedictioneꝫ in filijs cōſequeris. ſi enī iam alqd̓ dictoꝝ ſcꝫ puluis auaricie. ventus ſuperbieaut humiditas luxurie in ꝯiunctiōe viri ⁊ mulieris ſe ꝑmiſcuerit interdū matrimoniū non tenebit. ſed vnus ab alio corrūpitur. ſicut multotiens eſt expertū ⁊ ꝯtinue experit̉. Cum aūt debite cōiungunt̉ ſcꝫ ex vero amore humilit̓ in timore dei ⁊ caſte nō poſſunt ab inuicē ſeꝑari. ſicut ꝓbat Inno. papa de vi. hu. ꝯdi. parte. j. c.xviij. Qualiſcūqꝫ caſus euenerit neceſſario vxor eſt habēda. ſi egra. ſi feda. ſi mala. ſi ſuꝑba.ſi iracūda. ſi ꝑte aliqua vitioſa ꝓpter ſolaꝫ fornicationē a viro pōt dimitti. ⁊ intellige quo adthorū ⁊ quo ad cohabitationē. ⁊ hͦ cuꝫ iudicioeccl̓ie. Et ſubdit Inno. ſed nec dimittēs poteſtaliā ducere. nec dimiſſa poteſt alteri copulari. ītelligit̉ hoc viro viuente adhuc. p̄t tamē tēpore intermedio ꝯtinentiam vouere inuito viro.vnde dicit Tho. in. iij. ꝑte. q. lxij. ar. iij. ⁊ ſimiliter in. iiij. ſcrip. q. xxxv. ar. iij. ꝙ ī matrimonioſunt tria .ſ. obligatio ad vinculū. ad thorū ⁊ cōhabitationē. qͣꝫtum ad vinculū nō poteſt dimittere nec ꝑ ſe nec ꝑ eccl̓iam. quo ad thorū poteſtſine iudicio eccl̓ie negare debitū. vt etiam dicitBonauē. qͦ ad cohabitationē vt volūt qͥdaꝫ nō

H