Druckschrift 
1 (1488) Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Dominica

etiaꝫ bonos hoīes ſuſciꝑe nolumꝰ. excuſamusnos ⁊ dicimꝰ. forte ip̄i ſūt latrones. Memētomiſer qꝛ latronē ip̄e deꝰ ſuſcepit. etſi forte recipere nō potes qꝛ pauꝑ es. collige tn̄ ī corde tuoei cōpatiendo. Et notādū ſicut apes exͣneas adaluearia ſecū ducūt. ſic etiā eas cibant ac defendūt. vt dicūt naturales. ſic ⁊ nos nō ſolū debemus pauꝑes ⁊ extraneos ī domos nr̄as ducere. ſꝫ etiā paſcere ⁊ defēdere. d̓ pͥmo Iudic̄. xixPax tecū ſit ego p̄beo oīa q̄ neceſſaria ſunt. tm̄q̄ſo ne in platea maneas. Narrat Greg. in dialogo. ꝙ abbas caſſianus venit ad quendā ſenqͥ dedit ei māducare vſqꝫ ad ſatietatē cū ſocijsſuis. ⁊ hortabat̉ eū plus comedere. qͥ cum diceret ſe eſſe ſatiatū rn̄dit. ego cū diuerſis fratribꝰvenientibꝰ ſepties māducaui. ⁊ adhuc eſurio⁊ tu ſemel māducās es ſatiatus. ⁊ dixit ieiuniūeſſe frangēdū ꝓpter hoſpites. qꝛ in hoſpite ſuſcipit̉ xp̄s. ⁊ non pn̄t filij ſponſi ieiunare qͣꝫdiucū illo eſt ſpōſus. De ſcd̓o legit̉ Gen̄. xix. Zodomite vidētes ingredi angelos iuuenes venerūt vt cū eis peccarēt ⁊ violentiā facerent. qͥbꝰloth ait. abutimini filiabꝰ meis ſicut vob̓ placuerit tm̄ modo viris iſtis nihil mali faciatis. Iōdicit btūs Amb̓. xxxij. q. vij. c. afferebat. Lothid̓o filias ſuas ꝓ angelis zodomitis obtulit vthoſpitalitas nō violaret̉ ⁊ maiꝰ pctm̄ vitaret̉.Et dicit glo. Bar. brixen. ꝙ volebat hoſpitesſeruari illeſos. Ꝙͣtū ad ſcd̓m hortat̉ nos apl̓sad bn̄dictiōeꝫ ⁊ p̄cipue inimicoꝝ cū dicit. bn̄dicite ꝑſequētibꝰ vos ⁊ nolite maledicere. Et dic̄notater bn̄dicite. Ubi noͣ hoīes pͥmo bn̄diceredebent cibos ſuos anteqͣꝫ comedāt. exēplo xp̄iqͥ bn̄dixit ſeptē panes anteqͣꝫ apponerent̉ turbeMar. vij. ⁊ Matth̓ xv. ſil̓iter Ioh̓. vj. Bn̄dixit qͥnqꝫ panes ⁊ poſt diſtribuit diſcūbentibꝰ ⁊p̄ſertim clerici debēt bn̄dice̓ mēſas ſuas. qꝛ d̓rdi. xliiij. c. Nō licet ſacerdotes vel clericos niſihymno dicto comedere panē. ⁊ poſt cibos gratias deo auctori referre. Et idē habet̉ eadē di.c. qn̄ aūt. ex ꝯcilio maticenſi. qn̄ aūt ꝯuenerintp̄ſb̓ri ad aliqd̓ ꝯuiuiū aliqͥs prior illoꝝ ꝟſū an̄mēſam incipiat ⁊ cibū bn̄dicat. ⁊ tunc ẜm ordinē ſedeāt alter alteri honorē p̄bentes ⁊ ꝑ vicespotū ⁊ cibū bn̄dicāt. ⁊ aliqͥs de illoꝝ clericis alqͥd de ſacra ſcriptura legat. ⁊ poſt refectionemſil̓iter hymnū ſanctū dicāt ad exemplū xp̄i: ſic̄in cena feciſſe legit̉. Ꝙ aūt bonū ſit bn̄dictionēp̄cedere refectionē clericoꝝ legit̉ ī annulo. c. vjꝙ iuxta hallis ciuitatē qͥdam ſacerdos ſaxoniefaciens ꝓ hoſpitibꝰ .ſ. alijs ſacerdotibꝰ piſcariqͦs tunc inuitauerat. piſcatores ceperūt qͦddaꝫmonſtrū hiſpidū fere humanā effigiem habēs.qd̓ cū ad ſacerdotꝭ domū detuliſſent ſuꝑ fornacem detulerūt ⁊ locauerūt. ⁊ ml̓ti ad ip̄m vidēdum ꝯuenerūt. ꝯuiuātibus aūt cū gaudio quidam deuotus ſacerdos ibidē comeſurꝰ ſuꝑue-

niens ceteris ſine bn̄dictiōe māducātibꝰ ⁊ ꝟbavaria ⁊ leuia loquentibꝰ intrās dixit bn̄diciteqͥbus rn̄dentibꝰ. dn̄s. monſtrū pͥus mutū tuncchachinando dixit alta voce. ve ve vltimo. veve vltimo. Mirātibꝰ cunctis ⁊ timentibꝰ adiurāt monſtrū ꝑ quendā ſocerdotē ceteris audatiorē. ⁊ ait. ego ſum diabolꝰ. ⁊ cū multis demonibꝰ huc veni iam vos ꝓcuraui ⁊ feci ſine bn̄dicite cibū ſumere. vt pꝰ modicū ꝓuocati ad iurgia mutuo ſe mortificaſſetis. ſꝫ h̓ deuotus ſacerdos ſuo ſaluberrimo ꝟbo veluti ventū omneꝫptāteꝫ nr̄am diſperſit qd̓ ego vidi ⁊ ſocios meos deriſi. quo facto diſparuit. cūcti ꝟo qui aderāt deū collaudabāt qͥ ꝟtute ꝟbi ſui oēm fallaciā diabolicā miſericorditer eis parcendo detexit. Scd̓o debēt hoīes bn̄dicere deo ꝓ obtentavictoria. ⁊ id̓o dauid qͥ poſtqͣꝫ goliā gigantē innoīe dn̄i in funda ⁊ lapide deuiciſſet. vt habet̉j. Regꝭ. xvij. dn̄ꝫ bn̄dixit faciēdo pſalmū. clxiij.Bn̄dictꝰ dn̄s deꝰ meꝰ qͥ do. ma. me. ad p̄lium. ⁊di. m. ad bel. ſic ſeqͥt̉ Iudith. xij. poſtqͣꝫ iudithabſcidit caput holofernis. Ozias pͥnceps viſocapite dixit: bn̄dictꝰ dn̄s deus qͥ fecit celū ⁊ teram. Tertio debet hō deo bn̄dicere oꝑe cōpleto. ſicut fecit Salomō. iij. Reg. viij. Poſtqͣꝫ tēplum dn̄i cōpleuiſſet dn̄m bn̄dixit. ⁊ ait: Bn̄dctus dn̄s deus iſrl̓ qͥ locutus ē ore ad dauid patrem meū ⁊ manibꝰ meis ꝑfecit. Quarto debehō bn̄dicere deo poſtqͣꝫ tribulationē euaſit ſic̄fecerūt nobis in exēplū Tobias ⁊ Zara Tob̓viij. Poſtqͣꝫ liberati eſſent a demone qͥ ſeptē viros occidit dicebāt. bn̄dicimus te deus iſrl̓. qꝛnō ꝯtigit nob̓ quēadmodū putabamus. feciſtienī nobiſcū miſericordiam. ⁊ excluſiſti a nobisinimicū ꝑſequentē nos. Quīto debēt peccateres bn̄dicere pueris ſuis ⁊ nō maledicere exemplo yſaac qͥ bn̄dixit filio ſuo Iacob dicēs: Betibi deꝰ de rore celi ⁊ de pinguedine terre abundantiā. ⁊ Eſau ſic bn̄dixit. d̓ pinguedine terre⁊ rore deſuꝑ erit bn̄dictio tua. Gen̄. xxvij. Iacob bn̄dixit filio ſuo ioſeph ⁊ poſtea alijs puris ſuis dicēs: Bn̄dicat pueris iſtis ⁊ inuocenomē meū meū ſuꝑ eos ⁊ creſcāt in multitudine ſuꝑ terrā. Gen̄. xlviij. Et dixit notāter apl̓sbn̄dicite .ſ. pueris vr̄is. ⁊ nolite maledicere. qͥmaledictiones q̄ fiūt pueris a parentibꝰ ſuis ſolent eſſe multū nociue. Sicut legit̉ parētes maledixerūt ꝓprio filio. ⁊ ſtatim rapuit demon eūdem puerū. ſil̓iter mulier q̄daꝫ nobilis maledixit decem filijs ſuis. ⁊ ilico tremuerūt toto toporre ⁊ totis mēbris. ⁊ hincinde ſunt diſperſiEt ideo ſapiēs Ecc̄i. iij. Bn̄dictio pr̄is firmadomos filioꝝ. maledictio aūt mr̄is eradicat fidamenta. Sexto debet homo bn̄dicere ſibujpſ⁊ non maledicere. Bn̄dicere enī debet ſe ꝯͣ dibolū his ꝟbis q̄ docuit maria quendā infirmifratrē ordinis p̄dicatoꝝ ad quē diabolꝰ vētur

E