Secūda poſt Epi.OM

Tunc homo ad diuitē veniens obtulit cambiūvineaꝝ. cui diues. libenter inqͥt. ⁊ quo melior ēvinea tua tibi ſoluam. cui pauper. nolo ait. ſedequo valore cambiū fiat. ⁊ factū ē ſic. mox pauer cōmunicato ſecreto ꝯſilio cum filio ſuo quēhabebat. ⁊ cum duabus pariter filiabꝰ ad aceuum cū eis accedit. cperūt patri ſuo filius ⁊ filie inſultare. qͥbus pater. nullo modo poſſū credere ꝙ fruſtrabor. Tunc igit̉ in ꝓfundo interingētes lapides vas marmoreū plenū aqua. etin ore ip̄ius vaſis ollā vitream plenā balſamo⁊ in orificio olle paruū vas fictile ⁊ in eo tres lapides p̄cioſos. ſmaragdū. ſaphyrum. ⁊ balicriſtum quātitatis non modice reperierūt. Nihilautē aquam in vaſe marmoreo reputantes eaꝫeffuderūt. que vt mox inſtrumēta q̄dam erea īqͥbus laborauerūt ꝑfuſione ꝯtingeret. coloreꝫeiꝰ in pulcherrimi auri ſpecie cōmutauit. Eratenī aqua ex carnibꝰ ⁊ ſanguine baſiliſci ī modūaque roſacee ꝑ exalationeꝫ vel diſtillationē facta. qͣſolet ab alchimiſtis aurū fieri ſophiſticū.ſꝫ hac aqͣ deꝰ noluit p̄dicti viri innocētiā maculare. ⁊ iō diffuſa diſparuit. balſamo ꝟo cum d̓ctus homo debilitatꝰ in viſu vſus fuiſſet quaſicōi oleo ꝑ dies aliqͦs recuꝑauit integerrime vſum ⁊ poſt agnito ꝙ eſſet balſamū vēdidit illd̓ineſtimabili p̄cio ⁊ ꝓ lapidibꝰ quos inueneratp̄cioſis pecunias copioſiſſimas ⁊ multas accepit. factuſqꝫ diues ⁊ inclitꝰ glorificauit deuꝫ. etpoſt ſe filios vl̓ nepōtes ī multꝭ copijs dereliqͥTertio pauꝑes ſūt hoſpitādi ꝓpt̓ vite ꝯſeruationē. ꝯſeruat enī deꝰ vitā corꝑalē his qͥ ſūt dediti hoſpitalitati. Et hͦ oſtēdit̉ in raab meretrice q̄ nūcios filiorū iſrl̓ recepit. nōne a morte ſaluata eſt. Ioſue. vj. Sola ra ab meretrix viuat⁊ hͦ cōmemorat apl̓us ad Heb̓. xj. Raab meretrix nō perijt cū incrudelis excipiēs ex ploratores cū pace. Quarto ꝓpter xp̄i ⁊ angeloꝝ viſione aūt apparitioneꝫ. ꝑſonalit̓ enī xp̄m ſuſcipit⁊ vidit qͥ pauꝑes ī domū ſuā introducit. De orefert Tho. li. d̓ apibꝰ. c. xxvij. Uidi mōachuꝫciſterẜ. virū pietate plenuꝫ qͥ frigore nimiū t̓rebrabātie reſperſa ꝑ totuꝫ p̄miſſo ī villā famuloſolꝰ in cāpis ꝑ deuia veniebat. ⁊ ecce īuenit pierū elegantiſſime forme ⁊ tenerrime magno fletū ⁊ vlulatu ſolū īniue reſidētē. cōpaſſus ei deeq̄ deſcendit ⁊ flentē cōplexꝰ flere cepit ⁊ q̄rereqͥd hr̄et. tacēte puero q̄rit vbi ē mr̄ tua: nunqͥdꝑdidiſti mr̄em: at puer fortiꝰ flēs. heu me. heume. qͣre nō flerē? qͣre non vlularē: ecce vides ꝗeges ſolus in frigore ſedeo. ⁊ nō eſt qui colligitſnē vel hoſpitiū p̄ſtet. mox ille ſurgēs ⁊ pueruin brachijs eleuas oſculatꝰ eſt dicēs: Ceſſes flere dulciſſime puer ad hoſpitiū te portabo ⁊ faciam nutrire. hec dicēs cum puero equū aſcendere voluit. ⁊ puer de brachio tenētis exiliensfepete diſparuit. qꝛ xp̄s filius ꝟginis fuit. at il

le ī terrā cadens plorans dixit. heu me puer bone. qͣre me dereliqͥſti: qͣre abiſti tam cito: cur teꝑdidi? ⁊ ait autor. qͥs ſine lachrymis audire p̄tꝙ filius vnicus pr̄is deꝰ exiſtēs hoſpitiū in terra q̄rit. eget ergo cibo algore ꝯtrahit̉ ⁊ p̄ abundantia iniqͥtatis refrigeſcēte charitate multoꝝnon eſt qui eū recipiet cordis hoſpitio. foueatoſculis deuotiōis ⁊ veſtibꝰ ꝯtegat charitatꝭ. d̓hͦ vide plura dn̄ica tertia ī aduentu dn̄i ẜmoneij. H. N. ⁊ dn̄ica infra octa. epipha. ẜmone. ij.in fine. In qͥbus ptꝫ ꝙ xp̄m interdū ꝑſonaliterhoſpitalis recipit atqꝫ viditꝭ. ideo dicit beatusGregꝰ in omel̓. Pēſate frēs chariſſimi qͣꝫta hoſpitalitatis ꝟtus ſit ad mēſas vr̄as xp̄m ſuſcipite vt vos ab eo ſuſcipi ad ꝯuiuia eterna valeatis. p̄bete dn̄o ꝑegrino xp̄o vt vos ī iudicio qͣſi nō ꝑegrinos ſuſcipiat. Sed vt ꝓprios ad regnū recipiat. hoſpitales ergo angelos ſuſciꝑe⁊ videre meruerūt. ſicut ptꝫ de abraā ⁊ d̓ Lothde abraā Gen̄. xviij. qͥ recepit angelos ī domūſuā eſtimās peregrinos eſſe dicēs ad vnū. dn̄eſi inueni gratiā in oculis tuis ne trāſeas ẜuumtuum. ſꝫ afferā pauxillū aque ⁊ lauēt̉ pedes veſtri ⁊ reqͥeſcite ⁊ ponā buccellā panis ⁊ ꝯfortate cor vr̄m poſtea tranſibitis. ſꝫ de Loth Gen̄.xix. qui rogauit ꝑegrinos vt declinarent in domū ſuā ⁊ meruit videre angelos qn̄ dixit. obſecro dn̄i declinate in domū pueri vr̄i ⁊ manēteibi. Iō dicit Orige. Domos hoſpitales īgreſſi ſunt angeli. domos vero hoſpitibus clauſasigne ⁊ ſulphure dn̄s ſuccendit. ⁊ beatus Hiero. Abraā ⁊ Loth angelos ſuſceperunt. ⁊. xlij.di. §. j. Abraam et loth ꝑ hoſpitalitatis operadeo placuerūt ⁊ angelos hoſpicio reciꝑe merūerūt. Id̓o hortat̉ nos btūs apl̓s in ꝟbis p̄miſſis ad hoſpitalitatē cū dicit. hoſpitalitatem ſectantes. Et ad Heb̓. xiij. Hoſpitalitateꝫ noliteobliuiſci. ꝑ hanc enī qͥdam placuerunt angelishoſpitio receptis. Et eſt notandū dictum ē ſuperius notāter ꝙ apes recipiunt ſecū in aluearia ſua extraneas apes cum bone ⁊ mitis nature ſunt. inſignū ꝙ reciꝑe debemꝰ maxīe bonosviros ⁊ ꝑegrinos. De pͥmo legit̉. iiij. Regꝭ. iiij.de helizeo de qͦ dixit mulier. aīaduerto ꝙ ſanctus iſte vir dei eſt qͥ trāſit ꝑ nos frequēter faciamus ei tabernaculū paruū ⁊ ponamus ei lectū ⁊ mēſaꝫ. De ſcd̓o habemꝰ Iob. xxx. Forisnō māſit ꝑegrinꝰ. ⁊ btūs Ioh̓. in cano. Chariſſime fideliter facis quicquid operaris ī fratresꝑegrinos qui teſtimoniū reddēt charitati tue.Sed ſunt heu qͥdam ⁊ certe multi qui etiam bonos nolunt reciꝑe in ſuo hoſpitio. qui dicunt.Iudic̄. xix. Uadimꝰ ad domuꝫ dei nullus ſubtectū vult nos reciꝑe. Iō. b. Bern̄. in li. qͥ ītitulat̉ ſtimulꝰ amoris. ꝑte. j. c. xiij. dicit. O miſerahoīuꝫ neqͥtia. dn̄s nr̄ in ſeip̄o latronē ſuſcepitin hoſpitio. ⁊ nos in terrenis lutoſis domibus

D