Druckschrift 
1 (1488) Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

LVOMINICA

ſunt triangula inquantū inſtruunt nos de fidebeatiſſime trinitatis. vel inquantū de tribꝰ virtutibus theologicis nos inſtruunt. vel inqͣꝫtuꝫſub lr̄a triplicem ſenſuꝫ ꝯtinent. anagogicū. allegoricū ⁊ tropologicū. ⁊ ſunt ſentētie ſpūalesſacre ſcripture leues in cortice .i. ſub facili littera intercluſe. ⁊ ſūt dulces. iuxͣ illud Eccī. xxiiijSpūs tuus .i. ſenſus ſacre ſcripture ſpūal̓ ſuꝑmel dulcis. Et psͣ. cxviij. Ꝙ dulcia faucibꝰ meis eloquia tua dn̄e ſuꝑ mel ori meo. Et ſunt nutribiles. qꝛ ſacra ſcriptura ſpūalem vitā cōſeruat. Iuxta illud Mat. iiij. Nō in ſolo pane viuit hō. ſed in omni v̓bo ⁊cͣ. Scd̓o ſacͣ ſcripturaA aſſimilat̉ nūci q̄ ſi ẜm exteriorē pelliculā fueritmāducata eſt amara ⁊ nociua. qꝛ ml̓tarū inflationum generatiua. ⁊ ideo pellicula eſt ſpolianda. ⁊ tunc apparebit dulcis ⁊ ſapida atqꝫ ſanavt dicunt naturales. Sic ſacͣ ſcriptura ſi ẜm exteriorē pelliculā .i. lr̄am fuerit obẜuata nō prodeſſet obſeruantibus. ſed plurimū noceret. ſic̄cerimonialia veteris legis q̄ non licet homī adlr̄am obſeruare. qꝛ dicit apl̓s. ij. Chorꝭ. iij. Obẜuanda ſunt. nō lr̄a ſed ſpū. qꝛ lr̄a occidit. ſpūsaūt viuificat. ⁊ iō abijcienda ⁊ detrahenda eſthmōi pellicula .ſ. ſenſus lr̄e exterior. ⁊ tunc ſenſus interior apparebit ſuꝑ omnē nucē dulciorDebēt em̄ ſtudentes ⁊ audiētes ſacrā ſcpͥturaꝫfacere ad inſtar aīmaliū ruminantiū. qꝛ oē aīaruminās hꝫ duos ventres vnū magnū ⁊ aliuꝫparuū. cuius cauſa eſt ml̓tiplex digeſtio. Namtaliū cibus eſt ſiccus ⁊ nō bn̄ a pͥncipio maſticatus. crudus ꝓpter auiditatē edendi. vn̄ oportꝫiterū maſticari. De maiori igit̉ ventre attrahit̉⁊ ſic ruminatꝰ ad ſecundū ventrē mittit̉ vt ꝑfecte digerat̉. Ruminatio eſce eſt meditatio ſcripture q̄ pͥus reducenda eſt ad magnū ventrem.id eſt ad ſenſum lr̄alem qͥ eſt pͥmus ⁊ generalistotius ſcripture ſenſus. Deinde deducēda ē ꝑmeditatōꝫ ad paruum ventrē .i. ad ſpūaleꝫ ſenſum. ⁊ tūc erit dulcis. In cuiꝰ ſignū d̓r Ezech̓.iij. de ezechiele qͥ comedit librū ſeu volumen. ⁊factū ē in ore eꝰ qͣſi mel dulce. Tertio ſacͣ ſcpͥtura aſſimilat̉ illi pani quem dn̄s pluit in deſertocuiꝰ guſtus erat qͣſi ſimile cum melle. Et de illod̓r Sap̄. xvj. Paneꝫ de celo p̄ſtitiſti eis ſine labore. omne delectamentū in ſe habētē ⁊ oīs ſaporis ſuauitatē. ⁊ glo. hͦ nō erat ex natura manne ſed ex merito ſanctorū hoīm. qͥbꝰ ſapiebantſicut deſiderabāt. ideo d̓r ibidem. ſic̄ vnuſqͥſqꝫvolebat ad hͦ ꝯuertebat̉. mal̓ aūt ꝓpter demeritum deſipiebat. Iō Nume. xj. dicebant Nihilaliud vident oculi noſtri niſi man. nauſeat anima nr̄a ſuꝑ cibo iſto leniſſimo. Sic ſacͣ ſcriptura hꝫ in ſe omnē dulcedinē ⁊ omēs delitias. iuxta illud Can̄. iiij. Fauus diſtil. la. t. Ideo dic̄Hiero. ſuꝑ epl̓am ad Phil̓. Pinguiſſimꝰ ẜmodiuinus eſt oēs in ſe hn̄s delitias. Quicqͥd vo

lueris ex diuino naſcit̉ ẜmone ſicut tradunt iudei qn̄ manna comedebāt ẜm voluntatē vniuſcuiuſqꝫ ſic ſapiebat in ore. Hec Hiero. Sed eſtvalde notabile ꝙ māna bonis ꝓut volebant ſapiebat. ſed mal̓ deſipiebat. ſic eſt ſacͣ ſcriptura.id eſt ꝟbum dei. Nam bonis eſt valde dulcis ⁊ſaporoſa ita vt dicunt Sap̄. xij. O qͣꝫ fuauis etbonus eſt ſpūs tuus in nob̓ .i. ſenſus ſpūalis ſacre ſcripture. ſed mal̓ deſipit. Nam eſt eis abominabil̓. iuxͣ illud psͣ. Oēm eſcā abomīata ē aīaeorum. Et ſeqͥtur. Et appropinqͣuerūt vſqꝫ adportas mortis .ſ. eterne. qd̓ cōit̓ euenit eis quibus videlicꝫ deſipit ꝟbum dei vt fame moriantur ſpūaliter. qꝛ dicit Gre. Sicut fames carniseſt ſubtractū ſubſidiū corꝑis. ita fames mentiseſt ſubtractū ſubſidiū ⁊ ſilentiū diuīe locutōis.vn̄ recte ꝑ ꝓph̓am d̓r. Mittam famē in terraꝫnō famem panis aut ſitim aq̄. ſꝫ carentiam ꝟbibi dei. Amos. viij. Sicut em̄ pauꝑes feſtinantad portā diuitis vt habeāt refectōꝫ corporaleꝫvniꝰ diei. ⁊ ml̓tum infirmꝰ eſt ⁊ debil̓ qͥ illuc noꝓperat. ſic ad refectiōꝫ aīme ml̓tomagis debēꝰcurrere. iuxͣ illud Iacobi .j. Sit omīs homo velox ad audiendū. glo. ꝟbum ꝟitatis. Quartoſacͣ ſcriptura aſſimilat̉ illi libro de quo Apoc̄.x. d̓r voce Ioh̓is. Audiui de celo vocē dicēteꝫmihi. Uade ⁊ accipe librū apertū de manu angeli ſtantis ſupra mare ⁊ ſupra terram. Et abijad angelū dicens ei vt daret mihi librū. Et dixit mihi. accipe ⁊ deuora illū ⁊ faciet amaricariventrē tuum. ſꝫ in ore tuo erit dulce tanqͣꝫ mel.⁊ accepi librū de manu angeli ⁊ deuoraui eū. ⁊erat in ore meo tanqͣꝫ mel dulce. Hanc viſioneꝫexponit Anẜ. li. vij. ſimili. c. xxx. di. In hac viſione oſtendit̉ ꝙ liber ſacre ſcripture reqͥrit diſcipulum vel lectorē expeditū. iō dic̄ abij .ſ. a curis mūdi vel carnis quorū occupatio impeditſtudiū vel fructum ſapīe. Solicitudo em̄ ſeculivel vallata diuitiarū cupiditas ſuffocat vbumdei. Lu. viij. Scd̓o reqͥrit auditorē deuotum qͥnō ſolū lectōe ſed etiā oratōe ſacre ſcripture intellectū q̄rit. ideo dicit ꝙ abij ad angelum .i. adxp̄m qͥ eſt magni cōſilij angelus. Eſa. ix. dicensei .ſ. orando. vt daret mihi librū .i. intelligētiaꝫſacre ſcripture. Sicut fecit Sapiens. Optaui⁊ datus eſt mihi ſenſus. vocaui ⁊ veīt ī me ſpiritus ſapīe. Sap̄. viij. Tertio reqͥrit hominemſtudioſum. Uno mō ad accipiendā doctrinamſacre ſcripture quā caꝑe dꝫ audiēdo ⁊ legēdo.Apoc̄. j. Btūs qͥ legit ⁊ audit ꝟba ꝓphetie huius .ſ. libri. Alio mō oportet eſſe ſtudioſum admemorie cōmendandū qd̓ innuit̉ ibi. ⁊ deuoraeū .ſ. memorie cōmendando ⁊ oꝑe implendo. ⁊hͦ cū qͣdam auiditate q̄ notat̉ in hͦ ꝟbo deuora.iō ſubdit̉ Apocal̓. vbi sͣ. ⁊ ẜua ea .ſ. in mēoria q̄intus ſunt ſcripta. Quarto reqͥrit hoīem vigoroſum qͥ ꝓpter amaritudinē ſeu laboreꝫ qͥ eſt in

U

ẜ