Secunda Aduentus O

ꝯſentire. ⁊ niſi ip̄i p̄lati recte vixerīt a vitijs ſb̓ditos reuocādo. cū eis in eternū ſine fine dānātur. Ad hͦ ſonat ꝓſper Si īqͥt rector rctē viuat īſe tm̄. ⁊ ſubditos male viuētes nō corrigit. cuꝫomnibꝰ qͥ eo tacente ꝑierint ⁊ ip̄e ꝑibit. Et hocptꝫ de heli. j. Re. ij. qͥ filios ſuos nimis mollitercorrexit cecidit de ſella ſua retror ſum. ⁊ fractisceruicibꝰ ſuis mortuus eſt. Et. be. Hiero. Proiniqͥtate inqͥt filiorū Helymortuus eſt ⁊ dānatSꝫ expoſitor Lyra ⁊ alij pl̓es moderni di. licetHelypunitꝰ ſit in ꝑſona ꝓpͥa ⁊ filijs qͣꝫtū ad penam tꝑalem. ip̄e tn̄ in ꝑſona ꝓpͥa euaſit eternāqꝛ cum Samuel ei p̄dixit mortem filiorum ⁊ ꝙdn̄s iudicaturus eſſet domū eiꝰ ꝓpt̓ iniqͥtatemeo ꝙ nouit indigne agere ſuos filios ⁊ nō corrpuit eos. patient̓ acceptauit dn̄m ſuum dicensdn̄s eſt. q. d. Faciet mecū ẜm miẜicordiſſimaꝫvoluntatē ſua ⁊ in acceptōe vere iuſticie videt̉penituiſſe. ſꝫ iam erat ita ſenex ꝙ filiorū delictanon poterat emēdare. qͣꝫuis a pͥncipio qn̄ pͥmoſciuit potuiſſet. Ad dictū aūt Hiero. dicunt ꝙintelligendū ſit de damnatiōe pene temꝑal̓ tm̄.qꝛ hͦ mō etiam frequent̓ accipit̉ damnatio. UQ teriꝰ eſt ſciendū de mō correctōis p̄latorū. debꝫem̄ eorū correctio ꝓcede̓ ex amore. Prīo ẜm illud Apo cal̓. iij. Ego qͦs amo caſtigo. Sed ſuntaliqͥ qͥ illos maxīe volūt arguere l̓ corrige̓ qͦs vidēt̉ nō amare. quorū correctio ab his qͥbus adhibet̉ nō reputatur correctio. ſꝫ hoſtil̓ ꝑſecutōSed ecōtra dicit̉ Eſa. xj. Egrediet̉ ꝟga de radice ieſſe. Yeſſe interp̄tat̉ incendiū. ꝑ qd̓ ſignificatur ꝙ ꝟga correctōis debꝫ egredi de incedioij. ad Theẜ. vl. Si qͥs nō obedit vbo nr̄o. nolite quaſi iniuſtū exiſtimare illum. ſꝫ corripite vtfratrē. Scd̓o debet fieri ex compaſſiōe. qꝛ dicitGregꝰ. Nequaqͣꝫ iacentē erigit niſi qͥ ſtatus ſuirectitudinē compaſſiōe flectit. Tertio debꝫ fieri ex miẜicordia. Psͣ. cxl. Corripiet me iuſtꝰ inmiſericordia ⁊ increꝑabit me. Iō dicit. b. augꝰ.xxiij. q. iiij. Duo iſta nomīa cū dicimꝰ hō pctōrnō vtiqꝫ fruſtra dicunt̉. qꝛ pctōr eſt corripe. etqꝛ hō miſerere. Plus tn̄ debēt p̄lati declinare īcorrigendo ad manſuetudinē qͣꝫ ad ſeueritatevel rigorē. Tū ꝓpter corrigendū. qꝛ plus proficit apud ip̄m correctio manſueta qͣꝫ ſeuera. di.xlv. c. licet. vbi d̓r. plus erga corrigendos agatbeniuolētia qͣꝫ ſeueritas. plus exhortatio qͣꝫ cōminatio. plus charitas qͣꝫ ptās. Tum etiā ꝓpt̓corrigentē. ſi em̄ ex nimia ſeueritate corrigit penam ſibi acqͥrit. De hͦ refert veuerabil̓ Tho. īapi. c. iiij. de Giuardo ep̄o camaracēſi cū ī viaꝯtra antuerpienſes hereticos apud affliginemmonaſteriū brabantie in regali obẜuatōne ſtrictiſſimā vitā ſuā fine beato terminaſſet. in ipſotꝑe migratōis cuidā fratri ordīs p̄dicatorū apparuit ꝑ ſomniū in gandauo. Cui frater. quō īqͦt frater eſt tibi; ⁊ ille. mortuus inqͥt ſum debi

tum cōmune ſoluēs ꝯditōis hūane. vt ⁊ erit adſatis gͣues tranſeā penas pͥus qͣꝫ ad gl̓am tranſferar expurgandus. cui frat̓. ⁊ q̄ pene cā?. cui ille. nimia leueritas me culpabilē reddit ad purgandum. ſed via iſta qͣ ꝯtra hereticos expurgādos auidius inhiabā penā meā minuet. ⁊ acceleratōꝫ ad gl̓am iam delatā citius p̄ſtabit. ⁊ dicit Tho. vbi sͣ. Diſcant p̄lati niſi cogat neceſſitas nimie ſeueritatis aculeū nō hr̄e. māſuetudine armati vt boni ſuis ſubditis timoreꝫ pariter⁊ amorē impͥmant. Iō dicit psͣ. Suꝑuenit māſuetudo ⁊ corripiemur. Quarto dꝫ fieri in patientia. ij. ad Thi. iiij. Argue. obſecra. increpa inomni patīa. Tertia patīa eſt ſubditi ad ſuſtinēdum. Debent em̄ ſubditi patient̓ ſuſtine̓ qͥcqͥdeis a p̄latis fuerit illatuꝫ. vel ab alia extrinſecaadu̓ſitate. Primo nāqꝫ qꝛ tal̓ patīa xp̄o vicemreddit. vult em̄ xp̄s vt aliqua patiamur ꝓ eo ſicut ip̄e paſſus eſt ꝓ nob̓. vn̄ cum comediſſet depiſce aſſo dedit reliqͥas diſcipul̓. Lu. vl. Piſciſaſſus eſt xp̄s paſſus. In hͦ em̄ ꝙ piſcem aſſumdedit diſcipul̓ cōmunicare paſſionē ſuā voluit.Ideo dicit apl̓us ad Col̓. j. Adimpleo ea q̄ deſunt paſſioni xp̄i in carne mea. Scd̓o qꝛ patientia ſubditū qͣſi martyrem facit. De qͦ dic̄ Gre.Sine ferro vel flāmis martyres eſſe poſſumusſi patīam veracit̓ teneamꝰ. ⁊ iō patīa mira facitQd̓ teſtat̉ Gre. Ego ꝟtutem patie ſignis et miracul̓ maiorem puto. ſi patīaꝫ habēs aliqd̓ mortiferum biberit nō ſibi nocebit. ẜmo venenatuſquē audit ꝯuertet̉ ei in medicinā. patienti noxaduerſitatis vt dies illuminabit̉. ita vt clare videat in nocte adu̓ſitatis ſicut in die ꝓſperitatꝭ.vel etiā clarius. Implet ei dn̄s illā ꝓmiſſionemEſa. xliij. Cū tranſieris ꝑ aqͣs tecū ero ⁊ flumina nō operiēt te. cū ambulaueris in igne nō cōbureris. Hō patiens eſt vt rubus ardēs abſqꝫleſione. Exo. iij. Hō patiens eſt vt pueri quosdn̄s in igne babylonice fornacis illeſos ẜuauit̉Dan̄. iij. Ita accidit homī patiēti ſicut acciditbeato Tiburcio. qͥ cū nudis plantis incederetſuꝑ carbones ardentes videbat̉ ei ꝙ ſuper flores roſeos incederet. Ecce quāta miracula patientia facit. Dicit̉ em̄ Prou̓. .vj. Nūqͥd hō poteſt ambulare ſuꝑ prunas ⁊ nō cōburant̉ plāteeius? q. d. nō. ſed hō patiens hͦ facit. Tertio ponitur in vbis p̄aſſumptis interne leticie ſuauitas ibi. ⁊ conſolatōꝫ ſcripturarū. Ubi nota ſacͣſcriptura pͥmo aſſimilat̉ fago. cuius glādes ſūtexterius triangule in cortice incluſe. ⁊ ſunt dulces ⁊ nutribiles. iō de eis pͥmitus hoīes viuerecōſueuerūt. ſicut de hͦ dicit venerabil̓ Boe. li.ij. de conſo. metro. v. cōmendās pͥmā etatem dicens. Felix nimiū pͥma etas. ꝯtenta fidelibꝰ aruis. nec inerti ꝑdita luxu. q. di. non deprauataſtulta ſuꝑfluitate. Faciliqꝫ ſera ſolebat. ieiuniaſoluere glande. Myſtice ſacre ſcripture verba

c 2

T

S