Secunda Aduentus E

addiſcendo ſeu intelligēdo vel implendo nō cōtemit eā. qꝛ ſicut ex vna ꝑte videt̉ eſſe difficil̓⁊ amara. ita ex alia eſt dulcis ⁊ ſapida. Eſt eniꝫdifficil̓ ad intellendū ⁊ amara .i. penoſa oꝑe adimplendū. ꝓpter qd̓ dicit. ⁊ faciet amaricari vētrem tuū .i. carnalitatē ſiue humanitatē tuam q̄eſt moll̓ ⁊ fragil̓. ⁊ id̓o graue eſt ei ⁊ penoſū modica implere. Facit etiaꝫ lib̓ diuine .i. ſacre ſcripture nedum amaricari ventrē aīe .i. mentem īquantū ducit hoīem in cognitiōꝫ ꝓphetarū. ⁊defectuū de qͥbus amaricat̉. ſed deducit etiamin ꝯtemplatōꝫ diuinorū ⁊ celeſtiū. ⁊ quanto eiſit dulcius qd̓ intus videt. tāto in amaritudinēꝟtit̉ id qd̓ foris ſuſtinet̉. Sed ex alia ꝑte ſcpͥtura ſacra dulcis eſt ⁊ ſapida. ideo ſubdit̉. ſed inore tuo erit dulce ſicut mel. qꝛ dulcis ad audiendum. Nōne dulcis eſt auditui nr̄o hec vox ſcripture que dicit Mat .xxv. Uenite bn̄dicti patris mei poſſidete paratum vob̓ regnū an̄ ꝯſtitutōnem mūdi. Nōne hec eſt dulcis ſcriptura.Lu. xxij. Ego diſpono vob̓ ſicut diſpoſuit mihi pater meus regnū. vt edatis ⁊ bibatis ſupemenſam meā in regno meo. Nunqͥd hec ē dulcvox. j. ad Chorꝭ. ij. (Originaliter Eſa. lxiiij.Oculus nō vidit. nec auris audiuit. nec in corhomīs aſcendit q̄ p̄parauit deꝰ his qͥ diligūt illum. Certe vtiqꝫ (quo ad quartū) ex ſacra ſcriptura ꝓuenit interne ſalutis ⁊ leticie ſuauitas.Quantū ad quartū ponit̉ obtinēde gl̓e ſecuritas. ibi. ſpem habeamꝰ. Ubi notandū cum reterrenus ꝓmitteret alicui homī ſibi charo aliquam dignitatem vl̓ gl̓am. ⁊ daret ſibi aliqd̓ pignus. ille vtiqꝫ de gl̓a obtinēda eſſꝫ ſecurꝰ Rexceleſtis ꝓmiſit nob̓ gl̓am ſempiternaꝫ. De quaProu̓. iij. Gl̓am ſapientes poſſidebūt De quaEccī. xxiij. Gl̓a magͣ eſt ſequi dn̄m. lōgitudo eīdieruꝫ .i. eterna vita aſſumet̉ ab eo. Et ſupra hͦdedit nob̓ pignꝰ nobile. ⁊ hͦ eſt ſpes. q̄ ẜm augꝭ⁊ mgr̄m li. iij. ſen. di. xxvj. eſt certa expectatiofuture beatitudīs. veniens ex gr̄a dei ⁊ ex meritis p̄cedentibꝰ. Ex qͣ diffinitōne ſpei claret. quivult ſecure futurā beatitudinē expectare. ncc̄eeſt pͥmo vt habeat hͦ ex paſſiōe ⁊ gr̄a dei. qꝛ dic̄Origꝭ. in li. de ritu eccl̓arum. Si aliqͥs bōa cunctorū hoīm ꝑpetraſſet atqꝫ totiꝰ mūdi tormētaſuppliciaqꝫ tuliſſet. nō tn̄ et̓na btītudine digneſſet. niſi nob̓ eam feliciſſima xp̄i paſſio meruiſſet. Et apl̓s ad Ro. viij. Exiſtimo inqͥt ꝙ nonſunt cōdigne paſſiōes huius tꝑis .i. eqͣles ad futuram gl̓am. nō abſolute. ſed mediāte nr̄o arbitrio ⁊ meritis bonis. ſi em̄ bn̄ fecerimus ſaluamur. ſi male dānamur. Ideo dicit. b. Gregꝰ. li.dial̓. Ip̄aqꝫ p̄hennis regni p̄deſtinatio. ita diſpoſita eſt ab oīpotenti deo. vt ad hͦ electi ex labore ꝑueniāt. qͣtenus poſtulādo mereant̉ accipere. qd̓ eis omp̄s deus an̄ diſpoſuit donare.Hec Gre. Ex iam dictis ptꝫ ꝙ ſecuri ſunt de re

gno futuro ⁊ eiꝰ gl̓a qͥ faciūt oꝑa bōa ⁊ meritoria. qꝛ illa ſunt qͣſi pignora ⁊ arre qͥbus regni celeſtꝭ fiducia creſcit. vt dic̄ Anẜ. li. ſimi. c. lxxiiij.¶ De eadem domīca ſermo in euangelium.Idebunt filiumhomīs venientē in nubibꝰ celi cumptāte magͣ ⁊ maieſtate. Luc̄. xxj. Ciuitates regie ⁊ magne ꝯſueuerunt hr̄e multasportas ꝑ quas intrat̉. ⁊ licꝫ porte ſint varie. tn̄ſolummō ducūt in vnā ciuitatē. ⁊ ſic legit̉ in legenda martyrū thebeorū. de thebea ciuitate regia q̄ ſuꝑ nilū fluuiū fuit poſita ꝙ centū portashabuit ꝑ qͣs qͥlibet aduena ſubintrauit. Spūaliter ciuitas regia celū eſt. de qͣ dicit dauid psͣ.lxxxj. Gl̓oſa dicta ſunt de te ciuitas dei. Queſunt iſta gl̓oſa ⁊ famoſa. qꝛ eſt ſācta. Apoc̄. xxjUidi ciuitatē ſanctā hierl̓m. qꝛ eſt opulēta ⁊ firma. Eſa. xxxiij. Reſpice ſyon ciuitatē ſolennitatis nr̄e. oculi tui videbūt hierl̓m habitationēopulentā. tab̓naculuꝫ qd̓ neqͣqͣꝫ tranſferri pōt.qꝛ eſt clara ⁊ amena Apoc̄. xxj. Ciuitas illa nōeget ſole neqꝫ luna vt luceant in ea. q. d. nō indiget illuminatōe corꝑali. naꝫ claritas dei illuminabit eā. ⁊ lucerna eiꝰ eſt agnus. qꝛ eſt rege ⁊ legibus decent̓ ornata. Iō dicit augꝰ. de ci. dei.Hortor te fieri ciuem illiꝰ ciuitatis. vbi rex veritas. lex charitas. dignitas ſanctitas. pax felicitas. ⁊ vita eternitas. Ecce qͣꝫ gl̓oſa ⁊ qͣꝫ famoſa dicunt̉ de ciuitate dei. Ad hac igit̉ ciuitateꝫſunt ml̓te porte. Prima porta eſt veritas ſācteſcripture. has iubet aꝑire ſibi dauid. psͣ. cxvij.Aꝑite mihi portas iuſticie .i. veritatē ſacre ſcripture ingreſſus in eas ꝯfitebor dn̄o. Illas igit̉portas aperiūt boni doctores ⁊ catholici. miniſterio ⁊ merito. qꝛ hn̄t aꝑire portas eiꝰ. ⁊ līgueeorū claues celi facte ſunt. ſed xp̄s aꝑit eas autoritate ꝓpͥa ⁊ ꝟtute. Eſa. xxij. Aperit ⁊ nemoclaudit. claudit ⁊ nemo aꝑit. Scd̓a porta eſt fides. qꝛ ip̄a ducit ad regem xp̄m. psͣ. vbi ſupraHec porta domī iuſti intrabūt in eā .i. ꝑ eā Tertia porta īmo verius oſtium eſt xp̄s. quod dic̄Ioh̓. x. Ego ſum oſtiū ꝑ me ſi qͥs intrauerit ſaluabit̉. Ex his dictis ptꝫ ꝙ ſcripture ſancte ſūtporte veniendi ad fidē ⁊ eius iuſticiā. Rurſusfides eſt porta veniendi ad xp̄m. xp̄s eſt portaintrandi ad celū. De his Iudith. xiij. Aperitenob̓ portas qꝛ nobiſcū deus. Quarta ⁊ vltimaporta eſt dies iudicij. Prou̓. vl. Nobil̓ in portꝭvir eius .i. in vltīo iudicio ſublimius apparebitxp̄s qn̄ ſedebit cum ſenatoribus terre .i. cū apoſtol̓. Et ꝯgrue dies iudicij aſſimilat̉ porte. Nāpatet vrb̓ aditus porta dei. ita etiā dies iudicijporta regni. qꝛ ꝑ eam electis patebit celeſtis introitꝰ. Iuxͣ illud Apoc̄. vl. Btī qͥ p̄ portam intrant in ciuitatē .ſ. celeſtē ierl̓m. Ad hͦ igit̉ iudicium qͣliter xp̄s aduenerit dicunt nob̓ ꝟba p̄li

5

A