Dominica

ſupplicij pene grauitate recompenſat. Refertem̄ Tho. c. iij. Iuuenis qͥdam in tentōnie partibus ex ſanguine pͥncipuꝫ plene generoſus .ſdegener vita ⁊ moribus. epiſcopatū male acqͥſiuit. Qui rapinis ⁊ luxurie fecunde pͥmo. ſꝫ fecundiſſime poſtmodū operā dedit. expectauiteum dn̄s diutius ⁊ caſtigauit flagello ml̓tipliciſed cum abuteret̉ eo in ſuꝑbia. dedit eum dn̄sin reprobā mortem. qua in hora venerabil̓ Cōradus deo dignus Hildinēſis epiſcopꝰ ad matutinas in tempeſtate noctis ſurrexit. Ill̓qꝫ dictis reſedit ad ſtudiū. facturus in die ſermonē.nec mora videre ſe viſus eſt epiſcopū quēdamvelata facie. ſꝫ infulis inſignitū ad tribunal̓ rapi. Mox aſſunt truci vultū ſatellites. ⁊ accuſant epiſcopū. Alius in cede hoīm atqꝫ alij ī luxurie lubricitate. tunc iudex aſſeſſoribus ſuis.accuſata diſcutite. deliberate iudiciū. ferte ſententiā. nec mora. Aſſeſſores parēt iudici. ferūtibi cōmunem ſeutētiā. iudex approbat lataꝫ. accedūt miniſtri fuligine nigriores. ⁊ ablata vitta de capite annulū. caſulam. dalmaticā ac reliqua epiſcopalia indumenta detracta ad pedesiudicis ponūt. nudumqꝫ relictū cuꝫ clamore rapiūt. a facie iudicis trahūt ad tartara. nichil ſecum portantē niſi peccata. Mox aſſeſſores iudicis ſurgūt ⁊ cū cantico ſonoro ſubiūgūt. cuꝫtꝑus habemus oꝑemur bonū ad omēs His viſis in ſpū hildinenſis epūs reuerſus in ſe cogitare cepit. Quis naͣm fuit ille miſerabil̓ preſulEt ecce qͥdam ad oſtiū pulſans intromiſſus eſtclamās cum lachrymis talem epūm in ꝓxīa villa veniſſe de veſꝑe. Et ſubdit eadem hora repetina morte ſubtractū. Quo audito ſanctus preſul miſerrimo illi defuncto cōdoluit. ⁊ licet inaniter qͣꝫtum ad ſubuentōꝫ. ꝓ pietate tn̄ lachrymas amariſſimas fudit. Scd̓a patiētia eſt p̄lati in remittendo. Dicit em̄ Amb̓. in hexa. de rege apum qͥ manſuetudine eſt clarus. licet habeat aculeos. nō tamē vtit̉ eis ad vindicādū. ſedapes que nō obtemꝑant regi ꝓpria condemnatione ſe ſtimulāt. ⁊ aculei ſui vulnere moriūturIn quo moralit̓ docent̉ p̄lati ꝙ ſint patientes⁊ mites in ꝓprijs iniurijs remittēdis. Qꝛ ph̓snunqͣꝫ ſcelus ſcelere vincendū eſt. Et iterū. resmagne clementie eſt. indulgendo corrige pct̄a.nō corrigendo. ridiculū eſt odio nocentis innocentiaꝫ ꝑdere. ſi quis iraſcit̉ ⁊ ab alio penas expetit. a ſe exigit. magnanimi eſt ꝓpriū placidūeſſe trāquillumqꝫ iniurias atqꝫ offenſiōes ſpernere atqꝫ deſpicere. ſed ſi magnanimus es. nuqͣꝫ tibi iniuria vindicab̓. Ideo refert Endoxuſin li. de geſtis ph̓oꝝ. de phiſitarcho nobili duce athenien̄. ꝯtra quē qͥdā arriſippus nomīe intantū exarſit vt ip̄m voce ac ꝟborū ꝓcacitate īepte obrueret. ⁊ tandē in facie cōſpueret. ac pͥnceps ſic geſtū animū ab ira patient̓ꝭ ſuſtinuit et

cohibuit. vt putaret̉ ſe nō ſuſcepiſſe vl̓ audiuiſſe iniurias. ſed laudes gl̓e ⁊ honoris. Iō refertSene. li. iij. de ira. de patia philippi regis. Adquē cum veniſſent legati athenienſiū audita eorum legatōe benigne ait. qͥd ſit gͣtum atheniēſibus? cui rn̄dit democritꝰ vnꝰ ex legatis. ſuſpēdere te eſſet gratū athenienſibꝰ. cūqꝫ circūſtantes in eum vellent irruere. iuſſit illū rex incolumeꝫ dimitti. dicēs ceteris legatis. nūciate atheniēſibus ml̓to deteriores eſſe qͥ ita dicunt qͣꝫ qͥ īpune audiūt. Ad idem refert Tho. ſepe allegatus in li. apia. c. xlv. Nobil̓ quidā fratrē vterinum a quodā plebeio ſuo ⁊ ignobili occiſum ꝑdiderat. fugiente gͦ de patria occiſore. contigitꝙ ille nobil̓ cum ml̓to comitatū ꝑgere profectꝰimpremediate ſoli in agro occurreret occiſoriˡ.qͥ mox extracto gladio vbi inimicū expetijt. interram ꝓſtratus occiſor clamauit. miſerere meinobiliſſime vir ꝓ illo qͥ tibi miſertus eſt. ⁊ oēmmundū iſtū ſua morte redemit. repente nobilisanimꝰ in lachrymas reſolutus. illā quā extēdorat retraxit manū. ſꝫ cum hͦ ignauie aſcriberet̉a ſuis. ⁊ iterū manꝰ extenderet in ꝓſtratū. iterato reus ob remiſſionē oīm peccatorū eius veniam petēs. ſcd̓o depoſuit manū. tertioqꝫ increpatus a ſuis (cū mortem tertio intētaret) et miſer ille ob euaſionem anguſtie quā omīs caro īextremo iudicio eſſet ꝑpeſſura veniā p̄careturreſpondit nobil̓ genere ſꝫ nobilior mēte. Ego īqͥt tibi prorſus mortē fratris indulgeo ⁊ remitto. Nec mora. eadem die cū audiret miſſam introgreſſus eccl̓am. vbi coram imagine crucifixitertio flexit genua. viſus eſt a qͦdam ſancto viro ad ſingulas genuflexiones nobil̓ illiꝰ crucifixum caput ſuū inclinare humilit̓. Seorſum ergo vir ſanctꝰ qͥ hͦ viderat ſolꝰ nobileꝫ euocauitqͥs eſſet interrogauit. ⁊ ille miles inqͥt dicor interra in qͣ natus ſum. ⁊ rurſum ille. dicas mihichariſſime nihil celes in qͦ cōfidis te magꝭ diuinam miẜicordiā inueniſſe. Tūc miles. pctōr inqͥt ſum ⁊ ſeculo deditus nullo ꝓrſus niſi forſitan hodie. ⁊ hͦ dicens qd̓ actū ſit retulit. mox ille qd̓ vidiſſet expoſuit ⁊ ad actū gͣtioris meritinobilem exhortat̉. Et ſubdit Tho. Digne quidem de nobili hͦ audit̉. qꝛ ph̓us dicit. Uera ingenuitas nō recipit ꝯtumeliā. nihil em̄ eſt tamp̄clarū tam magnificū qd̓ nō deſideret temꝑantie moderamē. Eſt tn̄ circa hͦ ſolert̓ notandum.qͣꝫuis p̄lati debēt eſſe patiētes iniurias ſibi illatas remittendo. debēt tn̄ aſſumere ſeueritatempctā ſubditorū corrigendo. qꝛ dicit. be. Gre. inpaſto. Niſi aſperitatē ſibi aſſumpſerīt p̄lati. nl̓lus inferiorū de ſe faceret qͥcqͣꝫ oꝑis ꝟtuoſi. Etb. augꝰ. li ꝯfeẜ. ⁊ ponitur allegatiue. v. q. v. c.Nō oīs. Melius eſt cū ſeueritate dilige̓. qͣꝫ cūlenitate decipe. niſi em̄ p̄latus aſperitatē aſſūpſerit vitia corrigendo. ſubditis errātibꝰ vid̓r

Y