Secunda AduētusDj

Diceres tertio an aīe exn̄tes in infruo interdūexeant. ⁊ vid̓r ꝙ non. qꝛ infernus ſimil̓ eſt maſſe quā facilit̓ piſces intrant. ſed eſt impoſſibilisexitus. Sap̄. ij. Non eſt agnitꝰ qͥ ſit reu̓ſus ab īferis. In ꝯtrariū eſt illud qd̓ legit̉ in legēda ſācti Brandini qui vidit hoīem condemnatumin viridi prato incedentē. a qͦ cuꝫ q̄reret cur ibiiret cū eſſet damnatus? reſpōdit ſe ibidem recreari ad tempꝰ ꝓpter bona aliqua que fecit in vita quorū remuneratōꝫ non accepiſſet vt dicit p̄poſitus. Idem ptꝫ de aīma traiani q̄ ad precesbeati Gregorij exiuit de penis inferni. vt hr̄ inlegendaſancti Gregorij. Solutio. exitꝰ infernipōt intelligi duplicit̓ Uno mō vt ſimplicit̓ vnꝰinde exeat. ita vt iam amplius locꝰ eiꝰ nō ſit infernꝰ. ⁊ ſic nullꝰ inferno deputatꝰ īde exire pōtEt quo ad hūc modū dici pōt ꝙ aīa traiani nōfuit inferno finalit̓ deputata. Uel ẜm potētiaꝫdei nō ordinatā ſed abſolutā extra ſumpta. Eillo mō pōt dici vt exeat inde ad tp̄us. Tum ꝓpter remuneratōꝫ. vt ptꝫ ſupra de aīma quā vidit brādinus in prato ameno. qꝛ dicit Boe. li.iiij. de conſo. ꝓſa. iij. Sicut nullū malū manet īpunitū. ſic nullū bonū manet irremuneratum.Tum ꝓpter viuentiū eruditōꝫ ⁊ vite emendationē. ſicut legit̉ in anuulo. c. xxix. in exemplo.Erāt duo canonici in ſaxonia cōſanguinei nobiles qͥ in huius mūdi delitijs ambulabāt. mortuo vno ⁊ ſupra pheretrū locato. nocte apparuit cū magͦ ſtrepitū in camera ibi exiſtēti ſocio etdolenti. At ille ſtupefactus qͥd ibi ſit inquirit:Et ille terribilit̓ rn̄dit. Ego ſum tuus ꝯſanguineus mortis eterne filius ⁊ niſi te correxeris ſimilia patieris. Sed tn̄ heu ex illa viſiōe mīmeſe correxit. Tum ꝓpter dolentiū ſecuritatem.ſicut patuit ſupra de btā ml̓ere de orgenis. cuidolenti mat̓ horribiliter apparuit. ⁊ eaꝫ de ſuadamnatōe ſecurauit. Tū etiā ꝓpter viuentiuꝫterrorē. Non tn̄ frequent̓ hͦ accidit. Primo qꝛdamnati ſunt ita penis oppreſſi vt de ſua miſeria magis doleāt qͣꝫ alijs apparere curēt. Scd̓oqꝛ hoc non poſſunt niſi diuinitus ꝑmiſſi. Neqꝫetiā qn̄ ſic apparēt damnati ſunt liberi a pena īferni. qꝛ locus inferni cedit in penā vel doloreꝫaīme. ex eo ꝙ tali loco deputata eſt. Ab hͦ autēnō ſoluit̉. qͣꝫuis ad horam exire ꝑmittit̉. ſic̄ neccaptꝰ ſoluit̉ a vincul̓ vel carcere ex eo ꝙ ad horam exeat inde. vn̄ pena inferni ſiue dolor manet in aīma etiā extra infernū. vt dicit Anẜ. li.ſimilitudinum. ix. c. xxx. ⁊ ſubdit. Ꝙͣuis damnati pͥncipalit̓ ſint in loco vbi apparēt. nō tamēcredendū eſt ꝙ iſtud accidat ſꝑ. qꝛ aliqn̄ hmōiapparitōes fiunt vel dormiēdo vel vigilandobonorū vel malorū ad inſtructōꝫ vel deceptōꝫviuentiū. ſicut etiam viui hoīes aliqn̄ alijs apparent. ⁊ eis ml̓ta dicūt in ſomnijs. cū tn̄ cōſtateos nō eſſe p̄ſentes. ſicut augꝰ. ꝑ multa exēpla

ꝓbat in li. de curis ꝓ mortuis agēdis ⁊cͣ. Quātum ad ſcd̓m ponit̉ in ꝟbis p̄miſſis ſuſtinentievel patīe ſoliditas. ibi. vt ꝑ patīam. Ubi notapatiētie vtilitas triplex reperit̉. vt hab et̉ in ſacra ſcriptura. Chriſti ad expectandū. Prelatiad remittendū. Subditi ad ſuſtinendū. Prīaeſt patiētia xp̄i ad expectandū. patient̓ em̄ expectat peccatores ⁊ certe nō cōuerſos duriꝰ puniet. Idcirco patīa ip̄ius comꝑat̉ teredini. qͦẜm Iſi. mollis eſt in ſubſtātia. ⁊ tn̄ comminuitdiu̓ſimoda ligna ⁊ in ſubtiliorē puluerē redigitqͣꝫ ip̄a tinea facere poſſit. Sic ip̄e xp̄us eſt moll̓in expectando ⁊ ſeuerior ⁊ durior poſtea in puniēdo. qͣꝫuis em̄ patīa eius tamdiu peccata hominū leniter ⁊ mollit̓ ferat. ip̄os tn̄ finaliter cōterit ⁊ ſeuiſſimo iudicio punit. quare dic̄ apl̓sad Ro. ij. an ignoras. q. d. Scire debes. qͦniambenignitas dei. glo. te tollerās ⁊ expectans adpatientiā te inducit quantū in ſe eſt. Sꝫ qꝛ ſuntmulti qͥ ip̄m benigne expectare nō aduertunt.nec ad penitentiā ſe cōuertūt. Ideo ſubdit. duriciem aūt tuam ⁊ impenitēs cor thezauriſas .i.accumulas tibi irā .i. penam in die ire. i. vltōisextreme ⁊ reuelatōiſ iuſti iudiciſ qui reddit vnicuiqꝫ ẜm oꝑa eius Ideo figurat̉ in dauid. de qͦij. Regū. xxiij. Ip̄e eſt qͣſi tenerrimꝰ ligni ꝟmiculus qui .ſ. dū tangit̉ eſt leuiſſimus. ſed dū tāgit vel corrodit duriſſimus. Quis eſt leuiſſimꝰꝟmiculus niſi xp̄s dn̄s noſter. qui dicit psͣ. xxjEgo ſum vermis ⁊ nō hō. Hic dū tangit̉ pctīsnoſtris leuiſſimus .i. miẜicordiſſimus eſt nob̓.cōuerſionem noſtrā expectādo. Sicut de hͦ dic̄Gregꝰ. ij. moral̓. Miſericors deꝰ diu pctā hominū tollerat. ⁊ cū iam vicinuꝫ finem reſpicit.plerūqꝫ mentes hoīm immutat. Et poſt paucaPius cōditor facturā ſuā nō deſerit. mala hominū ꝑ ſuam patīaꝫ tollerat ⁊ ꝑ eorū qn̄qꝫ conuerſionem relaxat. Hec Gregꝰ. Idē etiaꝫ dicitieſus ſyrach. Patiēs ſuſtinebit vſqꝫ ad tempꝰ.Eccī .j. Si autē cōuerti nolumus tādē fit in punitione duriſſimus. Iuxta illud Deut̓ .xxxij.Si inqͥt acuero vt fulgur gladiū meum ⁊ arripiet iudiciū manus mea. reddā vltionem hoſtibus meis. ⁊ his qui oderūt me retribuam. Secundo xp̄s aſſimilat̉ grauide mulieri que conceptū fetū quem diu portauit. poſtea cum magͣdolore eijcit. ſic deus diu tollerat ꝑ patientiam⁊ expectat ad penitētiā. Sap̄. xj. Diſſimulanspeccata hoīm ꝓpter pnīam. ſed diu expectatū⁊ nō emendatū ſubito ꝑcutit. ⁊ cū magno dolore a ſe ꝓijcit quē diu tollerauit. Eſa. j. Heu inqͥt conſolabor ſuꝑ hoſtibus meis ⁊ vindicaborde inimicis meis. ſuꝑ quo dicit Origꝭ. O quāta benignitas dei neminē em̄ punit niſi inuitꝰ.⁊ more pij patris punit ⁊ plangit. Et valeriusmaximus in policrate li. j. Lento inquit graduad vindictaꝫ diuina ꝓcedit ira. tarditatem ve

M

N