Druckschrift 
1 (1488) Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Dominica

inuenies ī gēte vngarica que īmixta ē gēti tueduos p̄ſb̓ros xp̄ianos talis habitus ⁊ talis forme a qͥbus erudieris ad normā fidei chriſtianehec vt audiuit timuit beatoꝝ ſocietate fruſtrari Et mox ad eū rex: impoſſibile inqͥt eſt talē temanere nobiſcum. ſed ſi chriſtianoꝝ fidē ſuſceperis vt p̄cepi. ſocietate iſta iocūdiſſima ꝑfrueris. hoc dicto miles ſequēs in equo albo ſuſcepit euꝫ ⁊ in exercitū thartaroꝝ populo dimicāte induxit. Fuitqꝫ apud illū diebꝰ tribꝰ ⁊ poſtdiſparuit repēte. Nobilis autē vt iuſſus erat.p̄ſb̓ros q̄ſiuit ⁊ inuenit. ⁊ eruditus ad fidē cuꝫmultis militibꝰ thartarorū ſacrū baptiſma ſuſcepit. ⁊ chriſtiane poſtmodū ac ſācte vixit. veſtes aūt quas nudus acceperat p̄cipui coloriserāt atqꝫ molles. Opus ꝟo eaꝝ ex acu factumaduerti nō poterat nec textrinū. ſꝫ ſuꝑ om̄e artificiū hoīs diuina ꝟtute cōtextū. Sexta occaſio erit videre dānatos ꝑte ſiniſtra qͥbus dicturus ē rex Mat. xxv. Ite maledicti ī ignē eternū. Ex illa tn̄ viſione nō turbabunt̉. vt ſtatimſupra magiſtrū allegādo declaraui. Idē ꝓbatThomas ep̄s in li. api. c. viij. in exemplo d̓ venerabili dn̄a dicta maria d̓ orgenis q̄ valde ſollicitabat̉ de aīa mr̄is ſue. cunqꝫ quadā die admiſſaꝫ iuxta altare ſederet. vidit ꝓpe ſe ſpiritūtenebroſū ſtare. interrogatꝰ aūt dixit ſe matrēſuaꝫ eſſe. Cui illa: quō inqͥt eſt tibi mater mea:male inqͥt: qꝛ eternalit̓ dānata ſum. qd̓ audiēsancilla dei. ī matre dānata iuſtū iudiciū dei bn̄dixit. nec fleuit ampliꝰ ꝑpetue morti matrē traditā ꝑ quā carnis initia ſumpſerat. qꝛ ratio incorruptibilis aīe quā ſolus creauit oīpotēs iudici vniuerſoꝝ deo ſubdita cōcordabat. Quinto ſcriptura ē eternitas tormentoꝝ ad declinādū. Iob. xiij. Scribis enī cōtra me amaritudines ſcꝫ ignis eterni ⁊ tormenti. Ignem infernieſſe inextinguibilē ⁊ eternū et p̄cipue ꝑ diuināpotentiā non ē incredibile. Refert enī Sol̓. inli. de mira. mū. ꝙ albeſcon qͥ eſt lapis archadieferrei coloris ⁊ in igne ſemel accēſus nunqͣꝫ extinguit̉. etſi hoc pōt natura. multo magꝭ nature creator. Id̓o dicit beatꝰ Gregꝰ. xv. li. mora.exponēs illud Iob. xx. Deuorauit eū ignis qͥnō ſuccēdit̉. Ignis enī corporeꝰ eſſe nō valet niſi ſuccēſus ſit. nec ſubſiſtere valet niſi refotꝰ ſitcorporeis fomētis. hec cōtra gehēne ignē ſūt qͥcum ſit corporeꝰ ī ſeip̄o reprobos corꝑaliter exurit. nec ſtudio hūano ſuccendit̉. nec lignis nutrit̉. ſꝫ datꝰ ſemel durat inextinguibilis ⁊ ſucce̓ſione nō indiget. ⁊ ardore nō caret. hec ille. Iōdixit Eſa. c. vltꝭ. Ignis eoꝝ nō extinguet̉. EtDeut̓. xxxij. Ignis ſuccēſus ē in furore meo.ardebit vſqꝫ ad inferni nouiſſima. Sꝫ quō dānati ab igne infernali nō occidant̉ neqꝫ incinsrent̉. vide ꝓbatiōeꝫ in ſalamādra ſerpente. dequo Pliniꝰ ſcribit in ſpecū. na. li. x. c. xlij. et d̓

corio eiꝰ fiunt lichni in lampadibus ⁊ lucernisque ꝑpetuo ardere ꝓbant̉. Etſi hec habet potētia nature quātomagis in dānatoruꝫ corporibus fieri poterit dinina ꝟtute. Ideo dic̄ deuotus amādus in hora. Sap̄. li. j. c. x. Ꝙ damnaticlamāt ve ve nobis iā nūc ⁊ ineternū ve. qꝛ nati ſumus. nec vltra mori valemꝰ. ve qꝛ male torquemur. nec a tormētis vnqͣꝫ liberamur. O qͥseſt qͥ ita recogitet ſupplicia ⁊ hec noſtra ad corponit tormenta. hec enī talia ſunt vt quicqͥd inhoc mūdo terribile excogitari poſſit his cōparari ī crudelitate nō valeret. Et poſt pauca. Oeternū ve finē nunqͣꝫ habiturū. ꝑpetuū mortisſuppliciū. O finis ſine fine. mors grauior om̄imorte. ſemꝑ mori ⁊ tamē mori non poſſe. Sedd. q. videt̉ ꝙ aīe in inferno nō patiant̉ ab ignecorporali. qd̓ ꝓbatur ſic. qꝛ que agūt ⁊ patiuntur ad inuicē habent materiā cōmunē. vt dicitBoe. in li. de duabꝰ natu. in chriſto. ſed aīa cūſit ſpūs nō habet cōmunē materiā cū igne qͥ eſtcorpꝰ gͦ ⁊cͣ. Alio modo ꝓbatur. Actio ignis eſtcorporalis qͥ non fit niſi ꝑ cōtactum. ſꝫ aīa cumnon ſit extēſiue quāta. nō eſt tangibilis. qꝛ tangentiū vltima ſūt ſil̓. vt habet̉. v. ⁊. vj. ph̓icoꝝvnde videt̉ ſicut aīa non eſt tangibilis ab igneita nec paſſibilis. ſꝫ in contrariū eſt illud Luc̄.xvj. vbi aīa diuitis in inferno clamās dixit. qꝛcrucior in hac flāma. Et beatꝰ Augꝰ in li. de ciuitate dei dicit. hebebūt ſpūs licet in corporibꝰigneis accipiētes ab ignibꝰ penā. non dātes ignibus vitā. Solutio. anime dānatoꝝ ī infernoac ſpūs maligni patiunt̉ in inferno ab igne corporali. qꝛ ignis ille agit in eos actione ſpūali.ſcꝫ ꝑ ſpeciē tanqͣꝫ ꝑ inſtrumentū diuinū imprimit in ſpiritū īmediate ⁊ affligit ip̄m Ad obiectionē pͥmaꝫ. ꝙ Boetiꝰ loquit̉ de actiōe ⁊ paſſione pure naturali ẜm quā ignis tali modo inaīam agere nō pōt. Ad ſcd̓ꝫ dic ꝙ in hmōi action ignis corporeꝰ ⁊ aīa q̄ eſt ſpūs tangūt ſe nōẜm vltima quātitatꝭ mobilis. ſꝫ tāgūt ſe ẜm vltima ꝟtutis ⁊ tactu methaphorico. ſicut ītelligentia tāgit corpꝰ celeſte qd̓ mouet̉. ⁊ ſicut aīatāgit ſuum corpus. Diceres ſcd̓o. an ille diuesepulo fuerit corꝑe ⁊ aīa ī inferno. dicit enī crucior in hac flāma. ⁊ guttam aque petit ſibi dariab Abraam ſupra linguā. vnde euidēter apparet ꝙ fuerit corꝑe ⁊ aīa in inferno. ⁊ ſi ſic. incōueniēter adducit̉ in ꝯtrariū de diuite epuloneꝙ ignis in eiꝰ aīam egerit ꝑ hͦ ꝙ dicit crucior inhac flāma Rn̄det̉ ẜm beatū Tho. de aqͥ. ꝙ eiꝰaīa dūtaxat cruciabat̉ in igne ꝑ detētionē. eſtenī de natura ſpūs eſſe ſurſum ⁊ eſſe liberū. vn̄ſi detinet̉ punitur. Et qd̓ ſibi petit dari guttaꝫaque ſuꝑ linguā nō ē intelligendū ꝙ ibi fueritcorꝑea linguā. ſꝫ qꝛ peccauit grauiter ī linguaqͦttidie enī ſplēdide epulabat̉. vn̄ refrigeriū .i.minutiōeꝫ pene petit ꝓ pctō qd̓ cōmiſit ī līgua

H

I

L

K