Secunda Aduentus D

ſua velum incircūſpecte detraxit. tunc vultuseiꝰ omni flamma radiātiꝰ choruſcauit. cuiꝰ fulgore ſubito incōtinētis abbatiſſe temeritas repercuſſa. fere exanimis cecidit reſupina. ⁊ ſubdit. ꝙ mira legimꝰ qͥd facies moyſi ſplēdida facta ſit ex illa enigmatica collatiōe diuina. ita vtvidētes filij iſrl̓ in tabernacula fugerūt ſic ⁊ illius memoria digne monialis cuiꝰ ſupra facta ēmētio. poſtqͣꝫ ī viſione xp̄i faciē vidit ad inſtalucidiſſimi ſpeculi beati oculi eiꝰ micuerūt. Secūda occaſio iocūditatis gaudiorū erit videreſubtus cōtraria victa. hͦ ē demōes qͥ nos olim īdiuerſis tēptatiōibꝰ afflixerūt. ſicut hͦ figuratūeſt Ioſue. x. vbi qͥnqꝫ reges amorreoꝝ qͥ afflixerūt ppl̓m dei apprehēſi ſūt. ⁊ a cūctis manibꝰ⁊ pedibus ſub oī populo viliter conculcati. ethͦ ſignū eſt atqꝫ figura ꝙ aduerſarij nr̄i atqꝫ demones nullaꝫ poſt illd̓ extreme examinatiōisiudiciū ptātem habebūt tēptādi in ſanctos Etdicit notāter ꝙ vidēt ſubtus ſe cōtraria victaſcꝫ demones. ⁊ certe non ſolū demones. ſꝫ etiāmalos hoīes qui eos hic afflixerūt. ⁊ hoc etiaꝫfiet poſt diē iudicij. ſicut teſtat̉ magiſter li. iiij.ſentē. di. l. dicens: Boni malos. ⁊ mali bonosvidēt vſqꝫ ad iudiciū. poſt iudiciū ꝟo boni videbunt malos. ſed nō mali bonos. Et fac̄ mgr̄ibidē queſtionē dicēs: Sed cū ſancti malos intormētis videāt. nōne aliqua cōpaſſione ergaeos mouent̉: nōne eos de tormētis liberari cupiūt: Et rn̄det Recole illud euāgelicū .ſ. Luc̄.xvj. qd̓ abraam diuiti reſpondit: Inter nos etvos cahos magnū firmatum ē. vt hi qͥ hinc advos trāſire volūt nō poſſūt. neqꝫ inde huc trāmeare. Glo. ꝑ volūtatis in bonū mutationem.Quid inqͥt ē illud chaos int̓ bonos et malos?niſi hinc iuſticia inde iniqͥtas q̄ nullatenꝰ ſociari pn̄t. Tūc ſubdit: Adeo enī ſancti iuſticia deiaddicti ſūt. vt nulla compaſſione ad reprobostrāſire valeāt. nulla ꝓ eis īter ſanctos fit interceſſio. ſed ẜm psͣ. Letabit̉ iuſtꝰ cū viderit vindictā Tertia occaſio iocūditatis gaudioꝝ eritF videre ante ſacros cetꝰ. hoc ē angelos qͥ ī mēſaxp̄i ante ꝯſpectū eiꝰ in ſingulis officijs mīſtrabūt. iuxta illud Dan̄. vij. Milia miliū mīſtrabūt ei. Et in ſignū huiꝰ regina ſaba. iij. Regꝭ. xlegit̉ dixiſſe Salomoni. beati ẜui tui ⁊ hi qͥ aſſiſtūt corā te oī tꝑe. Gaudebimꝰ tūc plane letiſſimis viſionibꝰ angeloꝝ. qͥ videntibꝰ nob̓ illoscircūſtātes ⁊ magnifica ꝟtute tot adiutores cōtra demones ⁊ diuerſa ꝑicula nos defendētesꝓfecto plurimū gaudebimꝰ. De hͦ dic̄ exēpluꝫTho. in apiario vbi ſupra. Elizabeth q̄dā virgo deuotiſſima de grauio apud muellā ī brabātia cū ſocia deuota ⁊ bona euntes de muella inleudos ad duo fere miliaria. ⁊ ꝯtingit eis ī viaꝙ deuiarūt penitꝰ triſtes facte ꝙ nemus an̄ ſeviderūt. ergo ꝓpter ſiluaꝝ ꝑicula ꝓximaꝝ fle-

re ceperūt. ſubito iuuenis apparuit corā eis crine criſpo ⁊ croceo. alba indutus tunica. atqꝫ albo parit̓ collobio ſupraducto ſalutās illas. abeis qͦ ꝑgerēt inqͥſiuit. rn̄dētibꝰ ꝟo eis ī leudosire vellemꝰ. ſi viā ſciret inqͥrūt. Et ille: ſcio īqͥtſequimini: illo igit̉ cū ſilētio p̄cedēte ſequūt̉ etille. nec ſic fuit aliqua eaꝝ q̄ aliquid loqui poterat p̄ nimio mētis gaudio vel ſtupore. vbi aūtꝓperātes villā viderūt. ſubito in ictu oculi iuuenem ꝑdiderūt ⁊ deū ex hoc glorificauerunt.Ecce ſi tantū gaudiū de viſione angeli ī ſpecieiuuenis h̓ in terris habuerūt. quātomagis habebūt in patria vbi eis in magna claritate miniſtrabūt. Quarta occaſio iocūditatis gaudiorūerit videre retro pericula luxus. q̄ ſemꝑ ſanctꝭdū adhuc viuerēt in timore fuerūt. Un Augin li. xix. de ciuita. dei dixit. Ꝙdiu vitijs repugnamꝰ plena pax nō ē. qꝛ illa q̄ reſiſtunt ꝑiculodebellant̉ p̄lio. ⁊ illa q̄ victa ſūt nondū ſecurotriumphant̉ ocio. ſꝫ adhuc ſollicito p̄munt̉ imperio. In illa ergo reſurrectiōis gl̓ia cōfidēterdicere poterimꝰ. laqueꝰ cōtritus eſt ⁊ nos liberati ſumus. Et Eſa xxv. In die illa inqͥt p̄cipitabit dn̄s mortē inſempiternū Quinta occaſioiocūditatis gaudij eſt vide̓ ſanctos in dexteraqͥbꝰ dicet̉ Matth̓ .xxv. Uenite benedicti patris mei. Magnū enī gaudiū erit habere ſocietatem cum matre xp̄i patriarchis ⁊ apoſtolisquoꝝ etiā ſola hic audita memoria cor exultatione iam replet. Si ergo hic dici pōt. Ecce qͣꝫbonū ⁊ qͣꝫ iocūdū habitare fratres in vnū. vbitamē boni ꝑmixti ſunt peſſimis. qͥd erit ibi vbinullus deerit bonꝰ nullꝰ cōmiſcebit̉ malꝰ. Refert Thomas vbi ſupra Ꝙ in exercitu regꝭ tartarorū fuit qͥdam nobilis regis ſcꝫ cōſobrinusadhuc gētilis. h̓ cū febre acutiſſima laboraret.materia ad cerebrū aſcēdente in furiā raptꝰ eſt⁊ dormientibꝰ omnibꝰ qui circa illū erant aufugit nudus. ⁊ tribus diebus ⁊ totideꝫ noctibꝰ ꝑheremū vaſtiſſimū oberrauit. Tertia ergo nocte digeſta materia crocitauit ⁊ ad ſe rediēs cāpos mentis adijt. Qui ī tenebris horrēs ſolitudinē qͥd face̓t quo ſe ꝟteret neſciebat. Et poſtinſtans modicū diſcuſſis tenebris vidit ī montis cacumine ingens lumē. Reptās ergo manibus ⁊ pedibus aſcēdit in mōtē. Et ecce ſuꝑ ſolis fulgorē regē admirabilē vidit in throno aureo reſidentē. ⁊ ad dextrā reginā incomꝑabilidecore fulgētē. vidit mixtī ſeniores ⁊ iuuenesin thronis aureis aſſidentes. mīſtros ex oī ꝑtevultibus ſiderijs rutilātes. hec vt vidit gētilisobſtupuit. nec mora. trāſijt vnꝰ mīſtroꝝ a regemiſſus cū veſtibꝰ nudū induit ⁊ ad regē duxitCui rex. Nihil in rebus humanis ſimile quidvidiſti. ⁊ ille: uihil inquit domīe. Et rex ad eūego ſum chriſtianoꝝ rex ⁊ dominꝰ ſempiternꝰTu aūt redibis ad populum tuum ⁊ ꝑquirēs

F

E

G