Prima AduentusC

ſint erudi illos ⁊ cura eos a puericia eorū. Sicad nos ideo xp̄s venit vt nos ꝟbis ⁊ exempliserudiret. Ideo dicit̉ Actꝭ j. Cepit ieſus facere⁊ docere. Et apl̓s ad Titū. ij. Apparuit gratiadei et ſaluatoris noſtri in oībus hominibꝰ erudiens nos .ſ. ꝟbo ⁊ exemplo. vt abnegātes impietatem. id ē. idolatriaꝫ ⁊ ſecularia deſideria.ſobrie .ſ. in nobis. ⁊ iuſte .ſ. ad ꝓximū. ⁊ pie. ſcꝫad deum viuamus ī hoc ſeculo. Quinto vt filios ſuos caſtigaret. ſicut enī pater ex amore filios ſuos corrigit ⁊ caſtigat. iuxta illd̓ Ecc̄i. xxxQui diligit filium aſſiduat illi flagella ⁊ ꝟberavt letet̉ in nouiſſimo ſuo. Sic ⁊ xp̄s ideo venitvt flagellaret filios malos. vt patꝫ Ioh̓. v. ꝙ fecit flagellum de funiculis. ⁊ eiecit vendentes ⁊ementes de tēplo. Sexto vt filios ſuos ſub cuſtodia māciparet. ſicut pater cuꝫ decedit filiosſub cuſtodia tutoris cōſtituit. ſed qͣꝫdiutius cūeis eſt curam eorū gerit. Sic xp̄s cum ꝑ ſuā incarnationeꝫ eſſet cum filijs ſuis in cura eos habuit. ſicut dixit Ioh̓. xvij. ad patrem. Cū eſſemcum eis ego ẜuabam eos quos dediſti mihi cuſtodiui. qn̄ autē ꝑ mortem abijt ſub tutela p̄latoꝝ dimiſit quorū vnus fuit beatꝰ petrꝰ ⁊ pͥncipalis cui cōmiſit oues ſuas. Ioh̓. vlti. Paſceoues meas Id̓o dicit apl̓s ad Gal̓. iiij. Quātotꝑe heres paruulus ē nihil differta ſeruo cū ſitdn̄s oīuꝫ. ſed ſub tutoribus eſt vſqꝫ ad p̄finitūtēpus a patre. Qd̓ exponit Anẜ. dicēs: Talisdebet eſſe bonus chriſtianꝰ. id ē heres futurusceleſtem patriā ſperādo. paruulus ſe humiliando. ẜuus mandata dei cuſtodiēdo. dn̄s omniūſcꝫ tēporaliū ea ꝯtemnendo. ſub tutoribꝰ .i. prelatis ſe volūtarie ſubijciēdo. Septimo vt noshereditate cōdonaret. ſicut enī pater filijs hereditatem acqͥcit ⁊ donat: nec poteſt eos exheredare niſi ex certis cauſis. Que ponūt̉ in glo. exheredare. ca. qͥntauallis. de iureiur̄. ⁊ habēturoriginaliter in auten. vt cuꝫ de appel. cogno. §.cauſas. coll̓. viij. Sic chriſtus id̓o venit vt celeſtem hereditatē nob̓ acqͥreret ⁊ donaret. Quare dixit apl̓s ad Gal̓. iiij. iam non eſt ẜuus ſꝫ filius. ꝙ ſi filiꝰ ⁊ hēres ꝑ dn̄m. Secūdo venit chriſtus vt frater ad lapſos ſubleuandos. Ip̄e enīfrater ⁊ caro nr̄a eſt. Gen̄. xxxvij. Quare de lapſu pͥmi parētis doluit ⁊ ad ip̄m cuꝫ ſuis poſteris ſubleuare venit. qd̓ phizologus declarat d̓elephāte dicēs: Cum elephas vult pauſare accumbit arbori quā notat venator ⁊ occulte arborem cōcauat ⁊ clam ſedens requiem eiꝰ ſpectat. veniens igit̉ elephas ſecurꝰ vt prius arbori ſe incūbit ⁊ cuꝫ ruenti .i. cadente arbore ruit.ſiqꝫ homo non aderit gemit elephas et barritTūc vnus elephas curret ⁊ eleuare cupit. ſedcum nequit plorat ⁊ barrit. ſicqꝫ multi alij ꝯueniunt ⁊ cum nō poſſunt ſubleuare ſimul vocesemittunt ⁊ tandeꝫ veniens minimꝰ eleuat ip̄i

roſtro ſuo. Et exponit hoc ſic Iero. Sic hmoopͥmꝰ ſcꝫ adam ꝑ lignū cecidit quem moyſes voluit tollere non potuit. poſt hūc ꝓphete voluerūt nō potuerūt ip̄oꝝ p̄cibus. venit ad hos dominꝰ qͥ cum ſit paruus. qꝛ deꝰ hō factus ſic releuauit eū recōciliando reū. Tertio venit vt medicus ad infirmos curandos. cū enī hominesſani ſunt de medico nō curant. neqꝫ eū aduocātſi aūt infirmitates ſentiūt. medicuꝫ rogāt vt adeos curandos feſtinet. ſic patres antique legisqui aduertebāt ad infirmos vocabāt medicumceleſtem ⁊ ꝓ ſanitate petebāt. quoꝝ vnus fuitdauid psͣ. vj. di. Miſerere mei domine qm̄ infirmus ſum ſana me domīe qꝛ peccaui tibi. Alius fuit Iere. xvij. c. Sana me domine et ſanabor ſaluū me fac ⁊ ſaluꝰ ero qm̄ laus mea tu esAlij dixerunt psͣ. lxxviij. Adiuua nos deꝰ ſalutaris noſter. ⁊ ꝓpter gl̓iam noīs tui dn̄e liberanos. qͣſi dicerēt. Tu noīaris deꝰ noſter ⁊ medicus ⁊ tu deꝰ noſter ⁊ nos ppl̓s tuus. ⁊ ideo liberatio ⁊ ſanitas. et ſanatio ꝑtinet ad gl̓iaꝫ noīstui dn̄e. Et ꝓpitius eſto peccatis noſtrꝭ ꝓpternomē tuū .i. ꝓpter tuā bonitatē ⁊ non noſtramiuſticiā. Sic clamabāt ⁊ ingemebāt infirmi aduentum xp̄i. idcirco ꝓuocatus eorū gemitibusait psͣ. xj. Propter miſeriā inopum ⁊ gemitumpauperū. nunc exurgam dicit dominꝰ. Ex hͦ lucet ꝙ ꝓpter peccata hoīuꝫ venit xp̄s in mūduꝫIdeo dicit ſanctꝰ Augꝰ. Nulla cauſa veniēdideo fuit niſi pctōres ſaluos facere. tollere morbos. auferre vulnera. totū enī genus humanūperierat exquo vnus peccauerat in quo totumfuerāt. ideo venit ſine peccato vt oēs ſaluos faeret ſub peccato. nō enī de celo traxerunt eumnoſtra merita ſed peccata. Quarto venit vt ſotus ad tribulatos ꝯſolādos. id̓o aſſimilat̉ criſolito lapidi p̄cioſo. de quo dicit Hugo ī dida.Ꝙ in auro poſitꝰ ⁊ in ſiniſtro latere portatꝰ terrere d̓r ⁊ fugare demones. qui etiam ꝯtra timores nocturnos iuuat. ⁊ melā coliā euacuat Hecveriſſime xp̄o ꝯueniūt ante cuiꝰ aduētū hoīesin tribulatiōe fuerāt ꝓpter terrores demonuꝫ.ꝓpter qd̓ dixit dauid psͣ. liiij. Timor ⁊ tremorvenerūt ſuper me. ſꝫ ille verꝰ criſolitus dn̄s nr̄ieſus xp̄s in auro fuit poſitꝰ quādo a ſanctꝭ patribꝰ vt eoꝝ ꝯſolator fuit dilectus. ſicut dauidqui ait psͣ. xvij. Diligam te dn̄e fortitudo meaEt ſicut aurū oīa metalla excellit. ita amor ſanctorū patrū excellens fuit. ſicqꝫ xp̄s poſitus indilectionis auro in ſiniſtro latere ab eis portabat̉ qn̄ tribulationē ⁊ aduerſitateꝫ ꝓ xp̄o libēter ⁊ patiēter patiebant̉. ſcientes veracit̓ ip̄mventurū ⁊ ip̄os cōſolaturū. ideo dicere potuerūt illd̓ dictū beati Amb̓. in li. orationū. Cōſolationē a te bone ieſu iugiter expectamꝰ. qͥ mala nr̄a oīa abbreuias. alleuias. in gaudiūqꝫ cōmutas. idcirco ipſe ſic deſideratus ⁊ patienter

b 5