Prima AduentusS
abijciendo vel deponēdo. deinde ad calorē ſolis. id ē. ad amorē xp̄i deſiccādo vt nouū coriūid ē. bonā conſuetudinē vel nouū hoīem qͥ ẜmdeū creatus ē induamꝰ. Quia dicit canō. Conſuetudines q̄ grauamē eccleſijs inducere dinoſcunt̉ noſtra nos decet̉ ꝯſideratione remittereextra de cōſue. c. cōſuetudines. Et dicit idemGregꝰ in regiſ. Sed glo. ponit ꝙ hoc intelligitur de oneroſa ꝯſuetudine ⁊ que multū lediteeſt penitꝰ extirpanda. vt ꝓbat̉. viij. di. c. mala⁊ xij. q. ij. bone rei. Secūdo ꝑ pellem intelligeprauā ſocietatē reproboꝝ. iuxta illd̓ Abachuciij. Turbabunt̉ pelles terre median. id ē. impijdānabūt̉. Ab illis debemus nos ſeꝑare. ⁊ eosa nobis ſpūaliter abijcere. ſcꝫ eos nō imitandoQuia dicūt naturales. ſerpens propter inimicicias quas cū homine habet ab eo ſe ſeparat⁊ ſub ſpinis in deſerto latitat. Sic etiā debet ſebonꝰ ⁊ prudens a malis ſeꝑare. Quia dicit psͣCū ꝑueſo ꝑuerteris. Ideo dicit Cipri. xxiiij.q. j. c. didicimus. Inuenimꝰ inquit in tali facinore non ſolum duces ⁊ auctores ſed etiā participes eorū penis deſtinari. niſi a cōmunionemaloꝝ ſe ſeparauerint.¶ De eadem dominica ſermo tertius.Ora eſt iā nos deſomno ſurgere. ad Roma. xiij. Cōſtātinus lib̓. de melā. docet ꝙ hoīes ꝓfunde dormientes nō ſunt duro cū clamore ſed leuiter excitandi. Et ponit rationē dicens: Cū qͥs a ſomno quem cepit ſubito ⁊ cū terrore fuerit excitātus. in poſteꝝ ex hoc interdū poſſeꝫ qͥs veſanꝰfieri. Ideo dicit ſponſus Can̄. ij. Adiuro vosfilie hierl̓m ne ſuſcitetis ſcꝫ cū clamore. nec euigilare faciatis dilectā quouſqꝫ ip̄a velit. Moraliter ꝑ hoīes dormiētes intelligūt̉ ip̄i peccatores. Quia ſicut dormiētes nihil laborant. ſicpeccatores nihil meritoriū oꝑant̉ ad ſalutē psͣlxxij. In labore hoīuꝫ nō ſunt. Et ſequit̉. Id̓otenuit eos ſuꝑbia ⁊cͣ. Hi inquā nō auſteriter aſomno peccati ꝑ inclamatiōes ꝯfeſſorū excitādi ſūt cū ꝯſiliū ⁊ veniā querūt. Quia legit̉ ī vitaſpatrū li. iiij. ꝙ frater qͥdā impugnabat̉ a ſpiritu fornicatiōis. ⁊ venit ad ſenē ⁊ retulit cogitationes ſuas. Ille aūt qꝛ expers erat indignatus ē. ⁊ miſerabilē eū dixit ⁊ indignū monachihabitu. Sꝫ in hͦ male fecit ⁊ inſipiēter. qꝛ d̓icit̉ij. q. iiij. c. Quāto. Sicut in ꝯtumacia ꝑſiſtentibus ſeuers onos eſſe ꝯuenit. ſic humiliatꝭ. ⁊ penitentibꝰ locū venie negare nō debemꝰ. Audiens inſuꝑ ille deſperās reliqͥt ꝓpriā cellā rediens ad mūdū. Sꝫ iuxta dei diſpoſitionē occurrit ei Apollo. ⁊ vidēs eū triſtē dixit. Que ē cauſa tue triſticie. At ille: Cogitationes inqͥt fornicationis inqͥetāt me. ⁊ cōfeſſus ſū illi ſeni. ⁊ ẜmꝟbū eiꝰ nō ē mihi ſpēs ſalutis. Deſperās ergo
ad ſeculū redeo. Cui ille: Noli mirari fili. ne deſperes de teip̄o. Nā ⁊ ego ab his tēptationibꝰvalde inqͥetor. ne ergo deficias. ſꝫ da mihi qd̓peto. Reuerte̓ ad cellā tuā. Ille aūt audiēs leuem ⁊ ſalubrē āmonitiōeꝫ. reuerſus ē ī cellāſuāEcce quē ille pͥus ꝑ ſuā duram increpatiōeꝫ ⁊correctionē in deſperationeꝫ duxerat. iſte miteꝯſolās ⁊ exhortās ad ſpem reuocauit. Iō beatus apl̓s more pij pr̄is dormiētes ī peccatꝭ leuiter excitat ſeip̄m includēdo cū dic̄. Hora ē iamnos de ſomno ſurgere. In qͥbꝰ ꝟbis duo tāgit.Primo ſomni diu̓ſitateꝫ. ibi. Hora ē. Secūdoſurgēdi neceſſitatē. ibi. de ſomno ſurgere. Circa hoc notandū Pliniꝰ in ſpe. natu. li. j. ca. vj.dicit ꝙ apes in nocte qͥeſcunt vſqꝫ ad mane donec vna oēs excitet ganno aut tribus bōbis acbuccina. ⁊ tūc vniu̓ſe ſurgūt ⁊ ad labores ꝑuolāt ſi dies mitis fuerit. Moralit̓. ꝑ apes intellige hoīes peccatores Eſa. vij. Sibilabit dn̄sapi. q. d. īmūdū peccatorē ꝑ inſpiratiōeꝫ ad ſevocat. Iſti inquā peccatores ī nocte antiq̄ legꝭquieuerūt ī peccatis. iuxta illud psͣ. Dormitauerūt ſomnū ſuū quieuerūt inqͥt vſqꝫ ad maneꝑ qd̓ intelligit̉ vno mō tp̄s incarnationis xp̄i.Iuxta illud Eſa xxj. Uenit mane. q. d. Tp̄sincarnationis appropinquat Alio mō ꝑ maneintelligit̉ initiū fidei. Exo. xvj. Mane ſaturabimini panibꝰ. Tertio ꝑ mane ītelligit̉ illuminatio ſpūſſancti. Can̄. vij. Mane ſurgamꝰ advineā. q. d. ſpūſancto illumīati ſanctoꝝ fultia/mur exemplis. In hoc igit̉ mane incarnationis fidei ⁊ illuminatiōis ſpūſſancti vna apis ꝑquā intelligit̉ ſanctꝰ paulꝰ qͥ excitauit oēs buccina oris ſui ad labores ſpūales cū ait. Hora ēiam nos de ſomno ſurgere Ideo nos ad ſil̓itudinē apum ſurgere debemꝰ ⁊ bonū oꝑari dumtp̄s habemꝰ. Ubi nō dic̄ notāter ꝙ ſurgere debemꝰ a ſomno. qͥntuplex ē ſomnꝰ. diſceſſiōis irremediabilis. reqͥetiōis tollerabilis. ꝯtēplationis optabil̓. pigricie deteſtabil̓. neqͥcie culpabilis. Primꝰ igit̉ ſomnꝰ eſt diſceſſionis irremediabl̓iis. Et de illo dicit Iob. xxvij. Biues cumdormierit nihil ſecū auferet. aperiet oculos ſuos ⁊ nihil inueniet. De hoc dicit xp̄s. Lazarꝰamicus noſter dormit Ioh̓. xj. Et h̓ ſomnꝰ dicitur mors. ⁊ merito ſomno cōꝑat̉ ꝓpter tria.Primo ꝓpt̓ qͥetis ſuauitatē Scd̓o ꝓpt̓ dormientis firmitatē. Tertio ꝓpt̓ eiuſdē mutabilitatē. Prīo igit̉ mors ſctōꝝ pͥncipalit̓ cōꝑat̉ ſomno ꝓpt̓ quietis ſuauitatē. qꝛ ſic̄ dormiēs nullorū laborū meminit. ſꝫ ſuauit̉ qͥeſcit. ſic ſancti ⁊boni hoīes ꝑ ſomnuꝫ mortis a laboribꝰ requiēcapiūt Apoc̄. xiiij. Ammodo iam dic̄ ſpūs vtreqͥeſcāt a laboribus ſuis. Et de btō ſtephanoActꝭ. vij. dicit̉ ꝙ in dn̄o obdormiuit. Et ſicutſomnꝰ mortis bonis eſt ſuauis. ſic amarus eſtmalis. ſicut teſtat̉ Chry. ſuꝑ Matth̓. Morte
A
B