Druckschrift 
1 (1488) Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Dominica

iij. Sedebit ꝯflans emūdans argentū. purgabit filios leui. Et beatꝰ Gregꝰ Qd̓ flagelluꝫgrano. qd̓ lima ferro. qd̓ fornax auro. tribulatio facit viro iuſto. Id̓o dixit xp̄s Ioh̓. xvj.Oēm palmitē ī me ferentē fructū purgabit. Tertio a pctīs p̄ſeruat̉. Eſt enī qͣſi mirrhaa putrefactiōe cuſtodiēs. hec paulū cuſtodiuitne ſuꝑbiret. ij. Corꝭ. xij. Ne magnitudo reuelationū extollat me datꝰ ē mihi ſtimulus carnismee angelꝰ ſathane vt me collaphiſet Quartoin celū eleuat̉. Mat. v. Beati ꝑſecutionempatiūt̉ ꝓpt̓ iuſticiā. qm̄ ip̄oꝝ eſt regnū celorū.Id̓o dicit Amādus ī hora. ſap̄. li. j. c. xiij. Tribulatio ē nutrix hūilitatis. doctrix patiētie.ſtos ꝟginitatis. cōꝑatrix eterne felicitatꝭ Et ꝓbat. b. Gregꝰ li. iiij. dial̓. de quodā viro nomine ſeruulus quē lōga diſſoluerat egritudo.ita ſtare poterat. nec in lecto ſurgere veliacere valebat. gr̄as tn̄ ſemꝑ in doloribus ſuisſtudebat agere. necnō hymnis dei laudibusdie nocteqꝫ vacabat. Sed tp̄s remunerationis adueniebat vt de tāta patiētia remuneraridebuiſſet. dolor membroꝝ ad vitalia redijt. etaīa eiꝰ pauco interuallo facto celos ꝑpetuoſcēdit. Scd̓o debemꝰ abijcere folia inſtabilitatis aīoꝝ. folia ſuꝑfluitatis verboꝝ. hoc exemplo arboꝝ. Dicit enī Pliniꝰ in ſpecu. natu.Queqꝫ arbores celeriter totaliter abijciūt folia tꝑe autūnali. Moraliter. arbores hoīesfigurant̉. iuxta illud Mar. viij. Uideo hoīesvt arbores. folia ꝟo intelligitur inſtabilitasanimoꝝ ꝓpter duo. Primo ꝓpter leuitatē. qꝛſicut foliū leue ē facile a vēto rapit̉. Iob. xiijCōtra foliū qd̓ a vento rapit̉. Sic etiam inſtabilis animi leuis eſt in credendo. Ecc̄i. xix.Qui cito credit leuis ē corde. Cōtra qd̓ j. Ioh̓iiij. Utrūqꝫ vitiū ē omnibꝰ credere nulli. Secūdo ꝓpter mobilitatē. qꝛ ſicut foliū ad omneventū mouet̉ inſtabile īuenit̉. ſic homo inſtabilis animi ē mobilis ī ſuis oꝑbus veniēteto tēptationis. qꝛ ꝑdurat in oꝑe incepto. ſꝫfaciliter vnū dimittit aliud incipit. iuxta illd̓Iac̄. j. Uir duplex animo incōſtans eſt in omnibus vijs ſuis. Quia ẜm glo. nec vult ſeruiredeo nec mūdo ſꝫ pctō. Contra qd̓ d̓r. iij. Regꝭ.xviij. Uſqꝫ quo claudicatis in duas ꝑtes. ſi. i.qꝛ dn̄s eſt deus ſequimini. Matth̓. vj. dic̄dn̄s. Nemo pōt duobꝰ dn̄is ſeruire. ideo inſtabilitas ē abijciēda. qꝛ dicit Boe. in de diſcipl̓.ſchola. tractatu. ij. c. ij. Quid ī opuſculo lucidius cōſtātia .i. ſtabilitate. q. d. nihil. Quid incōſtantia nequiꝰ. pͥma parit. ſcd̓a parta diſſoluit.p̄cedit prima. retrocedit ſecūda. pͥma colligit.ſecūda collecta diſſoluit. Secūdo folia intelligit̉ vberoſitas verboꝝ ad inſtar arborum ēabijcienda. Primo qꝛ gratiā dei aufert. UndeBern̄. Leuis res ẜmo ſed grauiter vulnerat.

aufert etiā gratiā homini Ecc̄i. xx. Sapiēs inꝟbis amabilē ſeip̄m facit. gratie autē fatuoruꝫeffundent̉. Et Prou̓. x. Os ſtulti cōfuſio ī ꝓxi. Et Ecc̄i. v. Honor gl̓ia in ſermone ſenſati. lingua imprudētis ſubuerſio eſt illiꝰ. Secūdo ſuꝑfluitas v̓borū eſt abijciēda. qꝛ multꝭ nocet. Primo nocet ſibi. ſicut teſtat̉ Iuuenal̓ li.viij. Garrulus ip̄e nocet ſibi ꝓdeſſe videt̉.Alio modo nocet ꝓximo. ideo cōꝑat̉ gladio īpsͣ. lxiij. Acuerūt vt gladiū linguas ſuas. Id̓obeatꝰ Augꝰ in libello de āmonitione ad matrēc. vj. dicit: Hortor te vt in locutione ſis ꝯtinēsvt aſſidue psͣ. decantes Dixi cuſtodiā viasmeas. vt delinquam in lingua mea. Sed vtAugꝰ in libello de conflictu vitiorū ꝟtutumca. xxj. ſcribit. Sic multiloquus dic̄: reustenebit̉ qui plura qͥdem ſed bona loquit̉. ſꝫ potius ille rara mala dicere approbatur. Adquod reſpondet diſcreta Taciturnitas. Uerūinqͥt eſt quod dicis. ſꝫ dum multa mala approbare vident̉ ſepe ꝯtingit vt a bonis locutio inchoata ad aliqd̓ prauū deriuetur. Hocip̄m ſacra ſcriptura ꝓnunciāte. Prou̓. x. In multiloquio peccatū non deerit. autē moderatur labia ſua prudētiſſimus aut fortis eſt. qꝛ inter minima verba ſepe in criminoſa declinat̉. ſedquid declinari poterīt inutilia atqꝫ ocioſabus ratio erit in futuro reddēda. qͣſi diceret. ſicTenēdus ergo modus ē in loquēdo. ab ip̄isnōnunqͣꝫ vtilibus ꝟbis parcendū. ſicut psͣ. legitur feciſſe. dicit enī. Humiliatus ſum et ſiluia bonis. Tertio abijcere debemus pellem male cōſuetudinis pellē praue ſocietatis exemplo ſerpentis. naꝫ per pellem intelligitur malacōſuetudo. Sicut enī ſerpēs tegit̉ pelle. ſic homo mala cōſuetudine. Uide ergo qualiter ſerpens abijcit pellē. Dicit enī Auicēna Pli. īſpe. na. Phiſologus li. ix. Iſid̓. li. xij. Qn̄ ſeſentit ſenio grauatū pluribꝰ diebꝰ abſtinet a cibo. vt ſic pellē eius faciliter relaxet. deinde guſtata quadā herba amara ꝓuocat̉ ad vomitū. euomit humorē virulētū qui erat cauſa ſue īinfirmitatis. Tandeꝫ vt cutem rugatam corrūpat ab ea ſe abſoluat. querit artam rimā ī petra. per intrat violentiā detrahēs cutemſe denudat. tandem ſe ſoli exponens deſiccat nouū corium reparat. Hoc exponēs Anẜ. li.ij. c. xij. Exemplo ſerpētis debemꝰ vitā noſtraꝫīnouare. Primo ieiunādo. tm̄ a cibis ſꝫ etiāa vitijs. Qꝛ dicit Augꝰ ꝯtra Fauſtū. ſufficit ad ſalutē ieiunaſſe te a cibo. niſi etiaꝫ ieiunaueris a delicto. qꝛ id ē pͥncipale ieiunij. ſebſtineat a pctō. vt d̓r de ꝯſe. di. v. c. ieiuniumSecūdo amarā herbā cōtritiōis guſtando venenū peccati ꝯfeſſionē euomendo. aqͣ lachrymarū vel doctrine nos abluēdo in arto foramine exuuias veterꝭ homīs .i. male ꝯſuetudinis