Prima AduentusA
obediendū p̄parat̉. Sed circa cubitos .i. circamedios debēt eē flexibiles ꝑ beniuolētiā ⁊ affabilitatem exemplo Titi imꝑatoris. de qͦ refertSuetoniꝰ. qͥ cū adeptꝰ eēt imperiū ꝯuiuia inſtituit magis iocūda qͣꝫ pͥus. Affabilis fuit ſuis.nulli ciuiū aliqͥd recepit. ſꝫ ī ſolitis collatiōibꝰꝯtentꝰ ſtetit. Sic aūt nūc nō faciūt dn̄i terreniqͥ varias occafiones q̄rūt ꝯtra ciues ſuos ⁊ ruſticos. ⁊ occaſione habita auferūt bona eoruꝫ.Sꝫ audiāt tales ſapiētē. Tunc ſcꝫ ī die iudicijſtabūt ī magna ꝯſtātia adu̓ſus eos qͥ ſe anguſtiauerūt. ⁊ qui abſtulerūt labores eoꝝ. Sap. v.Et. b. Augꝰ ẜmone. xx. tractās illd̓ Luc̄. xvj.Mortuꝰ ē diues ⁊cͣ. Si inqͥt ī ignē mittit̉ quinō dedit rem ꝓpriā vbi putas qͥ inuaſit rē alienā mittēdus ē. Si cū diabolo arde̓ debet qͥ nudū nō veſtiuit vbi putas arſurꝰ ē qͥ eūdē ſpoliauit. Sꝫ circa manus .i. infimos debēt eſſe dn̄iterreni flexibiles ꝑ ſubuenientiaꝫ ⁊ pietatē. ꝙdebēt pauꝑibꝰ ſubuenire eoſqꝫ nutrire. Qꝛ dicit Augꝰ de v̓bis dn̄i ẜmone. vj. loquēs d̓ p̄latis. Bonꝰ ſi fuerit qͥ tibi p̄eſt nutritor tuus eſt.malꝰ ſi fuerit tortor tuꝰ ē. Et certe magis iā ſūttortores paupeꝝ qͣꝫ nutritores. plꝰ flectunt̉ adrapacitatē ⁊ impietatē qͣꝫ ad pietatē Iō dic̄ deip̄is Hay. ſuꝑ Apoc̄. Qui ptāte ſua abutit̉ cōtra egenū ⁊ pauꝑem ptās dat̉ de oībus a deoꝯtrā eū. Quinto ſicut brachia ſūt qn̄qꝫ mortisindicatiua. qꝛ ſicut habet̉ ī p̄noſti. HipocratisBenudatio brachioꝝ ⁊ inquietatio eoꝝ in acutis morbis eſt mortiferū ſignū. Sic ſil̓iter eſt īptāte ꝯſtitutis. ſi ſunt interiꝰ d̓enudati virtutibus ⁊ inqͥeti pacē ſubditoꝝ deſtruētes. ſignuꝫē ꝙ reſpublica perit ⁊ ruit. Prou̓. xxviij. Regnantibus impijs ruine hoīuꝫ. Ulterius notaexquo dic̄ apl̓s ad Roma. xiij. Nō ē enī ptāsniſi a deo. Concordat. b. Augꝰ. xxiij. q. j. quidculpat̉. Ptās nō ē niſi ex deo ſiue iubente ſiueſinete id̓o nō ē ſꝑ abijciēda ⁊ ſpernēda ab illismaxime qͥ bn̄ ſciūt p̄eſſe. ⁊ ad ſil̓itudinē eē brachioꝝ ſuſtētatores egenoꝝ Qꝛ dic̄ beatꝰ Augli. ꝯtra Manicheos. ⁊ habet̉. viij. q. j. Olim.Qui curā lucrādoꝝ refugit alioꝝ ī ſe impletuportabit opprobrium. Sed tn̄ multi ⁊ heu oēsptātibꝰ ſibi a deo datis abutūt̉ deo ꝯtradicentes. iuxta illud Hiero. ꝯtra Ioui. Oīs ptās.in hͦ mūdo fuerit ptāti diuine ꝯtradicit. id̓o nōē appetēda. ſꝫ magis abijcienda ⁊ fugiēda. iuxͣillud Ecc̄i. vij. Noli querere ab hoīe ducatuꝫneqꝫ a rege cathedram honoris. Et. b. Hiero.Caue inqͥt honores quos ſine culpa tenere nōpotes. Ideo refert Hugo floriacenſis d̓ veſpaſiano. quē cum milites ſui vidiſſent ſtrennūſiobſidione hierl̓m ⁊ maturū ad ꝯſulendū. rogauerunt vt ſuſciꝑet dn̄ationē imperij romani. ille ſe indignū reputās renuit. victus tn̄ eoꝝ p̄cibus inuitus ſuſcepit. Nūc aūt ingerūt ſe ptāti
bus nō vocati. ⁊ tales habēt timere illud dictūChry. ſuꝑ Sap̄. vj. Potētiſſima ꝯtra ſe habebit infernoꝝ agmina qͥ ptāte fulcitꝰ fuerit ī hacvita potentiaqꝫ humana. Tertio ꝑcornu intelligitur ꝓſperitas mūdialis. vt ptꝫ in ꝓuerbioFortuna arriſit illi pleno cornu .i. ꝓſperitate.Sed hec eſt abijciēda ꝓpter duo ſcꝫ peccatoꝝcauſationē ⁊ tormentoꝝ euaſionē. Primo igitur ē abijciēda. qꝛ cauſat multa peccata. Ideovt dic̄ Anẜ. li. iij. c. lxiij. cōꝑat̉ fabe. q̄ ẜm magiſtrū li. xvij. ꝓprie. humore groſſuꝫ hꝫ ⁊ inflationem gignit. ſtomachū ledit. ſomnia vana ⁊terribilia indicit. Sic tꝑalis ꝓſperitas inducit inflationē ſuꝑbie. voracitatē gule. ꝑ quā adlr̄am ſtomachus ledit̉. Id̓o dicit Sen. xxxvijepl̓a Inquieta felicitas ip̄a ſe exagitat. mouetcerebrū. non in vno genere ſꝫ in multis inficit.aliqͦs in potentia. alios in luxuria. hos inflat.hos inflāmat. hos mollit. hos reſoluit. Eccequāta vitia cauſat. Id̓o legit̉. ij. Paral̓. xxxiijManaſſes ī regia ptāte conſtitutꝰ erat homopeſſimꝰ. nam obſeruabat ſomnia. ſectabat̉ auguria. habebat ſecum magos ⁊ incātatores. etmulta mala fecit coraꝫ dn̄o. De hͦ q̄re infra pl̓adn̄ica. iij. in aduentū ẜmone. j. F. H. Scd̓o ꝓſperitas eſt abijciēda. qꝛ damnat. qꝛ dic̄ Anẜ.li. ix. c. lviij. Proſperitas tꝑalis eſt ſignū ꝑditionis. ⁊ aduerſitas ē ſignū ſaluatiōis. Et ſubdit. Qui enī in hͦ mundo ꝓſperant̉ ſil̓es ſunt īfirmis deſperatis volūtati ſue a medicis derelictis. qͥbꝰ nihil qd̓ expetūt denegat̉. d̓ qͥbꝰ etiādicit. b. Gregꝰ. Deſperatis egris medici qͥcqͥdpopoſcerint dari p̄cipiūt. Et qͥ reduci poſſuntad ſalutē q̄ appetūt dari ꝯtradicunt. Sic dicitAnẜ. Peccatores qͥbꝰ ꝓſpera abundanter affluūt de eterna ſalute deſperati ſunt. ſꝫ qui ſūtſaluādi adu̓ſitatibꝰ coercent̉. Unde dic̄ GregꝰMactādus vitulus liber ad paſcua dimittit̉.ẜuandus iugo p̄mit̉. Et beatꝰ Hiero. Mirūeſt inqͥt ꝙ ſub pedibꝰ dānādorū non ſuccreſcitluna in ſolaciū. ſꝫ magis mirū eſt ꝙ ineternumſaluandis oēs lapides nō ſurgunt in offendiculum. hec ille. O igit̉ felix ē ille qͥ dicere habetillud Oſee. xiij. Cōſolatio .ſ. hūana abſcōditaē ab oculis meis. Sꝫ ꝟe nimiū beatus p̄dicat̉qͥ aduerſitatibꝰ quatit̉ ꝓpt̓ qͣttuor. qꝛ a deo viſitat̉. in aīa purgat̉. a pctīs p̄ſeruat̉. ⁊ in celuꝫeleuat̉. Primo qꝛ tūc a deo viſitat̉. qꝛ dic̄ Dauid psͣ. xxxiij. Iuxta eſt dn̄s his qui tribulatoſunt corde. Et pͣsͣ. xc. Cū ip̄o ſum ī tribulatiōeSuper quo dic̄ Bern̄. Quātumcūqꝫ ſeuiat tribulatio non putes te derelictum. ſꝫ meminerisſcriptū. Cū ip̄o ſum in tribulatiōe. In ſignū illius vidit nabuch̓. in fornace ardente cuꝫ tribꝰpueris qͣrtū ſil̓em filio hoīs. Dan̄. iij. Id̓o inqͥt̉Bern̄. Da mihi ſꝑ inqͥt tribulationē vt ſꝑ poſſis eſſe mecum. Scd̓o in aīa purgat̉ Malach̓.
L
Y