quidam ꝙ nō. Primo qꝛ omnisp̄lacio eſt ẜm aliquem ordinemiuſticie Sed demones totalitera iuſticia ceciderūt. ergo in eisn̄eſt p̄lacio. Secūdo vbi nō ē obediencia et ſubiectio. nō eſt p̄ſacio. het autē ſine cōcordia eſſenō p̄n̄t que in demonibꝰ nullaeſt. ẜm illud ꝓuerb̓. xiij. Interſuperbos ſemper ſunt iurgia. ergo in demonibus nō eſt p̄lacioTercio ſi in demonibꝰ eſſꝫ aliqͣprelacō aūt hoc pertineret ad eorum naturam ant ad eorum culpam vel penam Sꝫ non ad eoꝝnaturā quia ſubiectio et ſeruitus non eſt ex natura. ſed ex peccato ſubſecuta. nec pertinet adculpam vel penam quia ſic ſuperiores demones qui magis percauerunt inferioribus ſubderentur. nō ergo eſt p̄lacio in demonibus. In contrariū eſt ipſaveritas Nam glo. i. ad cor. xv.dicit Quādiū mūdus durat angeli angelis homines hominibꝰet demones demonibus preſūtRacio quare inter demonēs eſtprelacio. ẜm Tho. q. et̄. qꝛ actioſequitur naturam rei quorūtunqꝫ nature ſunt ordinate oportetꝙ eciā actiones ſubmuicem ordinentur ſicut patet in rebꝰ corporalibꝰ Quia em̄ inferiora corpora naturali ordine ſunt infraceleſtia corpora actiones et motus eorum ſubdūtur actionibuſet motibꝰ celeſtium corpoꝝ. mainfeſtum eſt autem ꝙ demonūquidam naturali ordine ſub alijs conſtituuritur. vnde et actiones eoꝝ ſunt ſub actionibꝰſuperiorum et hoc eſt qd̓ racōnep̄lacōis facit. vt ſcꝫ actio ſubditi ſubdatur actioni prelati. Sic2igitur ipſa naturalis demonuꝫdiſpoſicio requirit ꝙ in eis ſit pͦſipteintotelacio. Conuenit eciam hoc diuine ſapiencie que nihil i vniuertulibdū̄ſaeana? p̄entan det trum ūſo mordinatū relinquit que attingit̉ a fine v̓ſqꝫ ad finem fortiprtu digtꝭeꝫ ſerater et diſponit omnia fuauitertbinidendum Eat er toiuiū habuantple t favt dititur ſapiencie. viij.Ad primum ergo dicendumynelos et pſtꝫ atꝙ prelacio demonum non funaiij xcdl.quā pulacū duipgtialixx?.datur ſuper eorum iuſticia. ſedrue athnbitrtmn lamrac.ſuper iuſticia dei cuncta ordiſipꝰ ſed mnali uigea xelli. lnciavj.riantis.ulora nō llumrāt x dtac : jAd ſecundum dicendum ꝙpolumancitrahetat::cōcordia demonum qua quidaꝫ.xxix.ijalijs obeduit non eſt ex amicicia quam inter ſe habeant. ſedex commum nequicia qua hominies odiunt̉ et dei iuſticie repugnant Eſt enim proprium hominum impiorum vt̓ eis ſe adrungant et ſubiciant ad propriam nequiciam exequendam qͥspociores viribus videntAd bercium dicendum ꝙdemones non ſunt equales ẜmnaturam. vnde in eis ſcꝫ demonibus eſt. naturalis prelacio qd̓in hominibus nō contingit qui