L

⁊ tūc dependet ab alia qōe an teneat donatio factaab excōicato. de qͦ dic vt dixi in e. c. veritatis. de do.⁊ cōtu. ⁊ ibi ꝑ doc. ¶ Op. ꝯͣ tex. videt̉ enī ꝙ depoſito officio nō poſſit qͥs cōueniri rōne eius qd̓ in officio geſſit. vt in. l. curatores. ff. de admi. re. ad ciui.ꝑtine. cuius ꝯͣrium hic innuit̉ in. ꝟ. ceteꝝ. Sꝫ gl. inꝟ. infra tꝑs. diſtinguit. aut enī agit̉ de maleficio cōmiſſo in officio ⁊ pōt cōueniri. vt hic ⁊ in. l. iubemꝰcanonizata .j. q. j. Aut cōuenit̉ rōne cōtractꝰ ⁊ tunchabet locū ꝯͣriū. ⁊ hoc ẜm glo. in habēte officiū publicū ſaltē aucͣte vt qꝛ erat tutor vel curator. ſecꝰ dic̄in ꝓcuratore qͣſi iſte habeat officiū priuatū. alle. l. ꝓcurator qui ꝓ euictione. ff. de ꝓcura. vel iō poſuithāc diuerſitatē qꝛ ꝓcurator ē adminiſtrator voluntariꝰ. tutor aūt ⁊ curator eſt neceſſariꝰ vn̄ magis ſb̓uenit̉ ei qui ē in neceſſitate cōſtitutꝰ. iuxta no. in. c.ab arbitris. de offi. dele. li. vj. ſꝫ hoc vltimū dictumglo. nō ꝓcedit indiſtincte īmo videt̉ ꝯͣ. l. fi. ff. de inſti. vbi inſtitor qͥ ē voluntariꝰ adminiſtrator non tenet̉ finito officio de his q̄ egit in officio. vn̄ in ꝓcuratore ſeu in alio adminiſtratore volūtario an ⁊ qn̄teneat̉ rōne adminiſtratiōis pꝰ finitū officiū dic vtplene no. Rar. in. d. l. ꝓcurator qͥ ꝓ euictionē. Inhabēte ꝟo officiū neceſſariū dic vt ip̄e no. in. l. poſtmortē. ff. qn̄ ex facto tu. An aūt ⁊ qn̄ ⁊ vſqꝫ ad qͣꝫtūtēpus poſſit officialis cōueniri rōne delicti qd̓ ī officio cōmiſit. vide plene ꝑ Bar. in. l. j. ff. ad. l. iul. re.⁊ ibi ꝯcludit ꝙ in patria ſua ſemꝑ pōt cōueniri ẜmnaturā actionis. In loco aūt vbi officium exercuitnō pōt cōueniri niſi ī ſindicatu ſuo qui debet expediri infra quinqͣginta dies. vt in. l. j. C. vt oēs tā ci.qͣꝫ cri. ⁊ facit iſte tex. optime ꝓ opi. Bar. nā h̓ indiſferent̓ iſti tenent̉ ⁊ remanēt obligati poſt depoſitūofficiū. Dices tu quare pꝰ depoſitū officiū teneturrōne delicti ⁊ nō rōne ꝯͣctus. dic ꝙ p̄textu officij nōdebuit delinquere. vn̄ delictū potiꝰ cōcernit eum qͣꝫofficiū. vt ī. d. c. romana. §. caueāt. ⁊ dicēdū vt plene no. in. d. l. aut facta. ⁊ in. d. c. dilectus. Et ꝑ predicta dicit hic Goſ. ꝙ ſi ptās aliquid extorſit tenet̉ipſe ⁊ nō ſucceſſor. ⁊ vniuerſitas tenet̉ quatenus ēfacta locupletior. alle. ff. de ac. emp. l. iulianus. dicde hoc vt .jͣ. latius dicā. Colligit etiā Goſ. ex hac decre. poteſtatē bononienſem vel iuſticiariū neapolitanū fore excōicatū ſi ꝯpellat ſcholareſ clericos ſubſe litigare ⁊ ab eis pecuniā exigat cū nō ſint de ſuaiuriſditione ſed illorū ep̄oꝝ in quoꝝ dioceſibus ſtudent. ar. sͣ. eo. ti. nō minus. Do. An. dicit ꝙ hec decre. hoc nō ꝓbat. ⁊ ꝙ ꝯͣrium cōiter tenet̉ ꝑ tex. iuncta glo. in. c. ij. de fo. cōpe. eo enī ꝙ clericꝰ cōpellit̉litigare coram laico iudex nō ē excōicatꝰ ẜm eū. Aduerte tu latiꝰ ⁊ meliꝰ. aut ſecularis iudex compellitclericū ꝑ diſtrictionē ꝑſonalē ad rn̄dendū coraꝫ eo⁊ tūc indubie incurrit excōicationē. per. c. ſi qͥs ſuadente. xvij. q. iiij. ⁊. c. nuꝑ. jͣ. de ſen. excō. aut cōpellit eū litigare ſine diſtrictione ꝑſonali forte metu pene ⁊ tunc ẜm iura antiqua iudex nō erat excōicatꝰſed excōicandus. ⁊ ẜm hec tꝑa intelligo. c. ij. alle. ꝑdo. An. ſꝫ hodie ꝑ. c. nō minꝰ. sͣ. eo. dico nō ſoluꝫ inclerico ſꝫ etiā in laico qͥ al̓s ē de foro eccl̓iaſtico ꝙ ſiſecularis turbat iuriſditionē p̄lati ⁊ monitꝰ nō deſiſtit ip̄o facto incurrit excōicationē. vt ē tex. no. ī. d.

c. nō minꝰ. in. ꝟ. iuriſditionē. ⁊ exp̄ſſe hͦ ſentiūt idiHoſti. ⁊ Io. an. qͥ ꝑ illū tex. dicūt ꝙ hodie infiniti iudices ſeu rectores ſūt ligati qͥ nō ſoluꝫ diminuere ſꝫetiā in totū ſubtrahere iuriſditionē eccl̓iaſticā moliunt̉ qd̓ no. nō eſt enī ille tex. reſtringēdꝰ ſꝫ ampliandus cū emanauerit in fauorē eccl̓ie ⁊ clericorū maxime ꝓ libertate cōſeruanda. vt in ſil̓i no. dicit glo.in. c. ſciant cūcti. de elec. li. vj. Hodie ꝟo de iure nouiſſimo adde tex. no. in. c. qm̄. de īmu. eccle. eo. li.ꝑ quē fert̉ excōicatio ip̄o facto ſine aliqua monitione ꝯͣ om̄s qui impediūt lr̄as impetrari a ſede apoſtolica in cauſis ſpectantibꝰ ad foꝝ eccl̓iaſticū vl̓ impedientes litigari corā ordinarijs locorū in cauſisſpectantibus ad eos. ⁊ dic latius vt ibi legit̉ ⁊ not̉.¶ Oppo. ꝯͣ tex. videt̉ enī ꝙ ſucceſſor nō debeat pregrauari ex facto ⁊ delicto p̄deceſſorꝭ. vt ī regula nōdebet. de re. iu. li. vj. nā delicta debent tenere ſuosauctores. vt in. c. queſiuit. de his q̄ fi. a ma. ꝑte. ca.⁊. l. ſancimꝰ. C. de pe. So. glo. fi. in pͥn. ꝙ exquo ſucceſſor negligit ſatiſfacere nō tenet̉ ex delicto alienoſꝫ potiꝰ ex ꝓprio. ex quo enī ſuccedit ī honore debetſuccedere in onere ſatiſfaciendi. Ego intelligo glo.⁊ tex. qn̄ officialis deliqͥt p̄textu officij ad cōmoduꝫip̄ius officij ſeu vniuerſitatꝭ. tūc enī tenet̉ ſucceſſorſatiſfacere cū ſuccedit in officio. ſecus aūt ſi officialis deliquit vel cōtraxerit ad cōmodū propriuꝫ vellibidinē ſuā ſatiandā. nā tunc nō ſucceſſor ſed ip̄e ⁊eius heres cōueniri debēt. iuxta id qd̓ legi. ⁊ no. inl. j. ⁊. ij. ff. ad. l. iul. repe. ⁊ in. l. iubemus. C. eo. ⁊ ī. l.nec magiſtratibꝰ. ff. de iniur. ⁊ in. c. j. de ſolu. ⁊ ī. c. j.de depoſito. cū ſi. ⁊ in hoc caſu ꝓcedit ꝯͣriuꝫ. ⁊ hocforte voluit Inno. h̓ in eo ꝙ dixit iſtū. §. ceterū ſolūhr̄e locū qn̄ qͥs ſuccedit ſolū in regimīe illiꝰ qui fuit excōmunicatus ex cauſis hic contentis vel aliterqualitercūqꝫ ꝓpter libertatē eccl̓ie violatā. ſecꝰ dic̄ſi ex alia cā eēt ptās excōicatꝰ vel ꝯſiliarij vl̓ vniuerſitas ſeu ciuitas interdicta. tūc enī ſucceſſor nō eētexcōicatꝰ ẜm eū. Hoſti. aūt loquit̉ magis clare dicēſillud certū eē ꝙ quicūqꝫ ſuccedit excōicato ⁊ fouetfactū dānatū ꝓpter ꝙ p̄deceſſor excōicatꝰ fuit eādēſniam incurrit qd̓ no. ⁊ puto ꝙ vbi exp̄ſſe fouet ſtatim alio tꝑe nō expectato ſit excōicatꝰ. puta qꝛ clericū captū ꝑ p̄deceſſorē tenet in carcere vl̓ qͥd ſil̓e. ar.hic in fi. ⁊. c. ſi cōcubine. de ſen. ex. ſꝫ vbi nō fouet ſꝫnō ſatiſfacit nō fit ilico excōicatꝰ ſꝫ dꝫ expectari ꝑ mēſem. ar. hic. ¶ Sed ꝯͣ hͦ ⁊ ꝯͣ tex. op. ⁊ videt̉ ꝙ ſucceſſor in officio dꝫ indiſtincte ⁊ ilico eē excōicatꝰ quiaſnīa excōicationis fert̉ ſub noīe dignitatis. vt in. c.qm̄ abbas. de offi. dele. So. no. hic gl. fi. ꝙ illud. c.nō hꝫ locū h̓ caſu cū agat̉ rōne delicti. ¶ No. ſingulariter ⁊ dic clariꝰ ꝙ. c. qm̄ abbas. locū hꝫ qn̄ diſpoꝯcepta ſub noīe dignitatis ē parit̓ ꝓportionabilisdignitati ⁊ ꝑſone. tūc enī indubie videt̉ potiꝰ ꝯtemplata dignitas qͣꝫ ꝑſona. ſecꝰ aūt vbi maͣ ē ꝓportionabilis ꝑſone dūtaxat ⁊ nō dignitati qꝛ tūc ſꝑ ꝯtemplat̉ ꝑſonā ⁊ nō dignitatē vt hic. nā cū excōicatio liget aīaꝫ ⁊ fert̉ ꝓpter delictū ſeu cōtumaciā non pōtꝯcernere dignitatē ſeu officiū cū nō habeat aīam.vt in. d. c. romana. nec dignitas deliqͥt ſꝫ ꝑiona iōꝯcernit ꝑſonā ſiue exprimat̉ nomē ꝓpriū ſiue appellatiuū. Idē dicimꝰ ecōtra in diſpōne concernente