IIIDe immuni. eccle.

ſum. tri. ¶ Nota ibi cum gratiarumactione. ꝙ quādo eccleſia cōfert in neceſſitatibꝰ laicorū illud fac̄ exgratia ⁊ nō ex debito. hinc eſt ꝙ laici debent referre gratiarūactiones vt hic. ¶ Et nota ꝙ hodie propter imprudentiā quorūdā prelatoꝝ qui ſine iuſtacauſa ⁊ aliqua neceſſitate dabant laicis ſubſidia debet prius ſuꝑ hac cōuentione cōſuli romanꝰ pontifex. ⁊ ſic habes hodie per iſtum text̓. ꝙ nedum laicinequeunt ꝓpria auctoritate collectare clericos ſeueos artare ad cōtribuendū. ſed etiam ip̄i clerici nōpoſſunt ſponte ꝓpria auctoritate de rebus eccleſiaſticis ſoluere. niſi prius habeat̉ licentia a papa. qd̓tamē intellige ⁊ limita vt dixi in. c. nō minus. sͣ. eo.vbi oīno vide. ¶ Nota in. ꝟ. qꝛ vero. qd̓ conſtitutitiones ⁊ ſententie edite a collectantibus ſeu artantibus clericos ⁊ eccleſias ad ſoluendum ſeu cōtribuendum etiā pro neceſſitatibus cōmunibus ſūt ip̄oiure nulle. nec aliquo tēpore ſunt valiture. An aūthoc procedit indiſtincte .ſ. ſiue iſti incurrāt excōmūnicationē ſiue nō. ſiue tolerent̉ in officio ſiue non.tex. nō aperit. iō examinabo. jͣ. cum glo. ¶ Nota inꝟ. ceterū. ⁊ tene menti ꝙ excōmunicatꝰ ab hoīe vl̓ aiure rōne delicti cōmiſſi p̄textu officij etiam publicin̄ deſinit eē excoīcatꝰ finito officio qͥnīmo ſic̄ priꝰ poterat durāte officio cōpelli ad ſatiffeciēdū ita ⁊ nūcfinito officio poteſt compelli. ⁊ ꝑ hoc vide bo. text̓. īc. romana. §. caueant. de ſen. ex. li. vj. vbi dicit̉ ꝙ ꝓdelicto vniuerſitatis non debet excōicatio ferri inip̄am vniuerſitatē. ſed in eos dūtaxat qui fueruntculpabiles. Et ex illo tex. ⁊ iſto no. ꝙ ꝓ delicto vniuerſitatis puniunt̉ illi qui fuerunt auctores delictiqd̓ tamē intellige vt not̉. Bart̓. in. l. aut facta. ff. depe. vbi oīno vide. ⁊ qd̓ no. in. c. dilectꝰ. de ſimo. ¶Itē ex his ⁊ ex tex. nota ꝙ delinquēs p̄textu officitenet ſatiſfacere durante officio. ⁊ eo finito etiā ſi cōmoditas ꝓuenies ex delicto nō ſibi ſed vniuerſitati ſeu dn̄o ceſſerit. vnde ſi nō pōt inducere dn̄m ſeuvniuerſitatē ad ſatiſfaciendum tenet̉ ſatiſfacere deſuo. qd̓ clare hic colligit̉ dū etiā finito officio cōpellunt̉ iſti ad ſatiſfaciendum eccleſijs reſpectu grauaminū que intulerūt pretextu officij. nō enim debebant p̄ſtare indebite auxiliū vel cōſilium. facit. xj. qiij. qui reſiſtit. ⁊. c. ſi dn̄s. ⁊. c. iulianus. ⁊ oīno videper Inno. in. c. ſicut dignū. de homi. ⁊ optime facittex. illius. c. ad maͣm iſtam. ¶ Nota ꝙ ſententia cēſure lata in aliquē ſub noīe officij nō tranſit̉ ip̄o facto in ſucceſſorem. ſed tunc demū ſi ſatiſfacere nolūerit de delicto cōmiſſo ꝑ p̄deceſſorē. qd̓ nota ꝓ limitatione. c. qm̄ abbas. de offi. dele. an hoc ꝓcedat inalijs caſibus dicam. jͣ. ¶ Nota vltimo ibi honore.ꝙ magiſtratus dicit̉ honor. ad idem. c. vt debitꝰ. d̓app. iō alibi dicit tex. no. ꝙ īmunitas publici muneris alicui cōceſſa nō refert ne fiat magiſtratꝰ. qꝛ illd̓ad honorē magis qͣꝫ ad munera ꝑtinet. vt in. l. munerū. ff. de mune. ⁊ ho. An aūt hoc ꝓcedat in dignitatibus ſeu adminiſtrationibus eccleſiaſticis. videoīno ꝑ Archi. viij. q. j. qui ep̄atuꝫ. ¶ Gio. in. ꝟ. tēpore valiture. no. ex tex. ꝙ ſententia excōmunicationis ē nulla. ⁊ hoc ſentit ẜm vnū intellectū ad. ꝟ. qꝛvero. vbi dicit̉ ꝙ ſententie ⁊ cōſtitutiōes iſtoꝝ laico

rum grauātiū eccl̓ias ⁊ clericos ſunt nulle. vt ītelligat̉ poſtqͣꝫ inciderūt in excōicationē latam ab hoīevel a iure ẜm formam. c. nō minus. sͣ. eo. nō autemprius. Hoſti. dat duos intellectus ad iſtuꝫ. ꝟ. quiavero. Primꝰ vt intelligatur ꝓut glo. intelligit in excōicatis. vnde dicit ꝙ iſte tex. ꝓcedit potiꝰ declarando qͣꝫ diſponēdo. qꝛ nō eſt hoc nouum ius vt irritaſint que ab excōmunicato fiunt ſiue ſint cōſtitutiones ſententie vel quecūqꝫ alia. vt ptꝫ .j. q. j. §. ꝙ aūtſacra. ⁊. c. ſe. ⁊. c. odit deꝰ. ⁊. jͣ. de here. c. excōmunicamus. §. credentes. ⁊ remittit generaliter ad not̓. īc. veritatis. de do. ⁊ cōtu. ⁊ de re iudi. ad ꝓbanduꝫSecūdo principaliter intelligit de cōſtitutionibus⁊ ſententijs per illos factis quo ad eccleſiaꝫ. deficitenī eis poteſtas. Io. an. intelligit generaliter vt pꝫꝙ cōſtitutiones ⁊ ſnīe quas tales fecerūt ⁊ tulerūtetiā in alios ſubditos ſūt nulle propter excōicationem. ⁊ ꝙ nullo tꝑe valeant vt in regula non firmat̉de re. iur. li. vj. ⁊ ſic videt̉ Io. an. incidere in intellectum glo. ſꝫ ẜm hoc hec lr̄a nihil adducit de nouo vtdicit Hoſti. qd̓ mihi nō placet cum ex verbis ⁊ mente huius tex. colligat̉ apertiſſime papā voluiſſe hicaugmentare penā. c. nō minꝰ. sͣ. e. dicit enī ꝙ quiaꝑ prouiſionē. c. nō minꝰ. malicia quorūdam contraeccleſiam dei nōdum cōquieuerat. vnde voluit addere iſtā nouā penam. de qͣ in. ꝟ. qꝛ vero. nō gͦ pōtintelligi lr̄a de ſtatutis ⁊ ſentētijs editis ꝯͣ eccleſiaꝫqꝛ ille ſunt nulle ⁊ erant ꝑ prius ex ptātis defectu.vt in. c. fi. de re. eccl̓. nō alie. ⁊ in. c. que in eccl̓iaꝝ. decōſti. cum ſi. nec etiam poteſt intelligi ꝙ nihil addatad ius antiquū. qꝛ ẜm hoc illa verba pape eēt ſuꝑflua cū ꝑ hoc nō minus ceſſaret malicia ꝑuerſorumergo oporteret intelligere vt aliquid addat ad iuraantiqua. tum propter verbū adijcimus. tum qꝛ exverbis proemij colligit̉ mens diſponētis. vt. l. fi. ff.de here. inſti. ⁊ ꝑ Bar. in. l. ambitioſa. ff. de decre.ab or. fa. intellige ergo ilico ꝙ iſti p̄ſidentes īponūthec onera eccl̓ijs ⁊ ꝑſonis eccl̓iaſticis cum effectu licet nō ſint excōmunicati. qꝛ nō preceſſit monitio iuxta formam. c. nō minus .sͣ. e. ſnīe ⁊ ꝯſtitutiōes eorū ſint ip̄o iure irrite. hic enī nulla mentio fit de monitione ſicut in. c. nō minꝰ. ¶ Secūdo pōt intelligiꝙ etiā ſunt excōicati qꝛ p̄ceſſit monitio ſnīe ⁊ conſtitutiones erūt indiſtincte nulle etiā ſi tolerant̉ ī officio vl̓ ignoret̉ excōicatio vt ſic aliquid noui affera:hͨ cōſtitutio. ceſſante enī hac ꝯſtitutionē tenerēt geſta ab excōicato tolerato rōne publici officij. vt ind. c. ad ꝓbandū. de re iudi. ⁊ hūc intellectū ad iſtuꝫtex. ſenſit al̓s do. An. vt vidi in quibuſdam ſuis reportatis. ¶ Ultimo nota ex fi. huiꝰ gl. ꝙ priuilegiaexcōicatorū nō valēt. allego. c. nullus. iij. q. iiij. ſedille tex. hoc nō ꝓbat ſꝫ ſolū dicit ꝙ non debent crediq̄ ab eis ſcribunt̉ vel dicunt̉. vn̄ ꝯſidera ꝙ aut q̄rit̉nūquid valeat inſtr̄m cōfectū ab excōicato ſicut priuilegiū vel alia diſpoſitio. ⁊ dicenduꝫ vt diſtinguitglo. no. in. c. decernimꝰ. de ſen. ex. li. vj. Aut querit̉nūqͥd valeat pͥuilegiū ab eo ꝯceſſum ab alio tn̄ ſcriptū ⁊ tunc in ꝯcernentibꝰ officiū publicū diſtinguevt plene dixi in. d. c. ad ꝓbandū. In ꝯcernentibusꝟo factū priuatū qꝛ aliqͥd ꝯceſſit in p̄iudiciū iurꝭ ſui

II 3