Druckschrift 
6 (1488) Decretalium 3
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De immuni. eccle.III

dignitatē tm̄ vt extendat̉ ad ꝑſonā licet ſit exp̄ſſum nomē ꝓpriū tm̄. vt in. d. c. dilecti. de fo. cōpe.de maͣ vide qd̓ plene dixi in. c. qm̄ abbas prealle. Extra gl. q̄ro. d̓r in.. ceterū. p̄deceſſor qͣꝫſucceſſor tenet̉ hic ad ſatiſfactionē debiti in ꝯſiſtitiſta ſatiſfactio. So. dicit Inno. iſte officialis debꝫom̄e dānū emēdare eccl̓ie qd̓ ex ip̄ius regimine ſibi ꝯtingit. ſi cōſilium dedit ad collectā īponēdamip̄am emēdare oportebit. ſi aūt ꝯſiliuꝫ dedittūc forte coget̉ ad emēdationē collecte ſꝫ tenebit̉ad intereſſe qd̓ eccl̓ie ex ip̄ius regimine cōtingit. etforte penā ſpūalem vel etiā pecuniariā eum ſubireoportebit ẜm bonꝰ iudex arbitrabit̉. hec ſunt formaliter verba Inno. Io. an. aliter non declarat. Sed q̄rit qͥd ſi nouꝰ rector oꝑam dedit qͣꝫtum potuit vt hic emēdaret̉ ſꝫ vniuerſitate reſiſtente potuit qd̓ intendebat obtinere. arguit pͥmo ſit excuſatus. ar. c. ſi habes. xxiiij. q. iij. ſed ipſe finaliter tenet cōtrariū. debet enī ſi pōt obtinere relinquere regimē. nec ẜm timeat hoc caſu amiſſioneꝫ ſalarij qꝛ vniuerſitas ſit in culpa nihilominꝰ tenet̉ſibi ad ſalariū ip̄m ſtet minꝰ regat. ideꝫdicit eadē rōne ſi ꝯͣ exp̄ſſam inhibitionē antiqui rectoris vniuerſitas ꝓceſſit ad collectā imponēdā. qͣſiſentiat debeat antiquꝰ rector ſi volebat euitareculpā penā excōicationis relinquere regimē.p̄dictis ſimpliciter recitando tranſit hic do. An. ſedPe. de ancha. dicit hec vera in rectoribꝰ. ſꝫ in cōſiliarijs qui ꝯͣdixerūt p̄dictis dicit ſe credere tenētur dimittere officiū ſꝫ ſufficit eis ꝯͣdixerūt ad euitationē pene. arg. no. in. c. j. de his que fi. a ma. ꝑteca.. l. qm̄. C. de appel. quā dicit ad hoc noͣ. Ego qͣꝫ ad hoc vltimū reſpectu cōſiliariorū alle. Inno.hunc articulū tetigit in. c. nouerit. de ſen. excō. vbiponit duas ſnīas ſeu opi. quidā dicūt etiamſi dederūt ꝯͣrium ꝯſiliū tenent̉ dimittere dignitatē officiū. alij cōtra. ſi pn̄t obuiare malis agēdisEgo latius clarius iſtā maͣm attingēdo facio triamebra. Aut enī loquit̉ in rectore qui erat tꝑe grauaminis. aut in ſucceſſore. aut in ꝯſiliarijs. Primo caſu aut rector ꝯͣdixit ſꝫ dedit ꝯſiliū auxiliū p̄cedente monitione incurrit excōicationeꝫ. vt in. d. c. minꝰ tenet̉ de delicto ſatiſfacere ſiue fuerit excōicatus ſiue. verſabit̉ aūt ſatiſfactio in hoc.ſi pōt inducere vniuerſitatē ad ſatiſfaciendū in cuiꝰcōmodū collecta verſa ē. tūc ſolū ip̄e tenebit̉ ſatiſfacere de delicto ſuo ẜm arbitriū iudicis. nam violauit libertatē īmunitatē eccl̓ie. pōt citra emēdamdamni puniri de delicto ſuo. ar. xvij. q. iiij. qͥſquis. in. c. ſit generale. de fo. cōpe. optime facit. c. ſicut dignū. de homi. Si aūt vniuerſitatē pōt inducere ad emendā damni. tenet̉ ip̄e in totum ſatiſfacere. qꝛ debuit ip̄e dare cōſiliū aut auxiliū. ſiplures fuerūt cōſulētes vel auxiliū impendentes.an oēs teneant̉ inſolidū an̄ ꝑte. vide Inno. ind. c. ſicut dignū. ſi vero rector reſiſtit quātū potuitan teneat̉ ſi dimiſit officiū ſeu dignitatē. Io. an.ſentit hic ſic. vident̉ cōiter ſequi doc Sed certe circa hoc poſſet dubitari hoc nullo iure caueatur. imo potius tex. in. c. minꝰ. innuit ꝯͣriū dum

ſolū excōicat rectores īponētes collectā aliter turbantes iuriſditionē eccl̓iaſticā fautores eoꝝ. ſꝫ iſterector de querit̉ nec collectā īpoſuit nec fuit fautor īmo ꝯͣdixit quātū potuit. debuit in aliqͦ puniri nec tenet̉ officiū dimittere ip̄e non cogat̉ adcōmittendū iniquitatē. ar. c. epheſijs. xliij. di. Naꝫpōt ip̄e dicere ſicut dicit apl̓s. Munde ſunt manmee. ⁊cͣ. vt ibi. ſꝫ ſi ip̄e poſſet obuiare vel coge̓ ne exercerēt hanc iniquitatē tūc fateor veniret puniēdus ſi obuiaret vel dimitteret officiū. vt in. ciulianus.. c. dn̄s. xi. q. iij. Inno. tn̄ in. c. noueritalle. in.. edite. clare ſentit iſti tenēt̉ dimittere officiū a pͥncipio ſi non pn̄t facere ſtatuta deleri de libro cōi. facit hac opi. qꝛ non debēt exercere officiū in loco eccleſijs aduerſo qꝛ debēt facere quan pn̄t vt iniquitati obuiet̉. hāc cōſtitutionē pn̄tſuſtētari dicta Io. an. Inno. in. d. c. nouerit. licetſit valde rigoroſum. Ad ſcd̓m reſpectu ſucceſſoris. dic aūt negligit ſatiſfacere ſeu inducere vniuerſitatē ad ſatiſfaciendū tenet̉ vt p̄deceſſor vtaut neglexit ſꝫ nitit̉ vniuerſitatē īducere ad ſatiſfaciendū quātū pōt. dic vt.. dixi in p̄deceſſore. pōt dubitari an teneant̉ dimittere officiū ſi nonpn̄t aliud facere. pn̄t induci predicta pro cōtramaxime. l. j. ff. de magi. cōue. vbi ſolum tenent̉ iſtimagiſtratus qui cōſenſerūt alij. ad idem. c. romana. §. in vniuerſitatē in fi. p̄all̓. vbi innuit̉ prodelicto collegialiter cōmiſſo debēt dūtaxat culpabiles puniri. qd̓ tn̄ ē intelligendū diſtinguendū. vtno. Bar. in. d. l. aut facta in fi. ff. de pe. tutius tn̄ eſtdimittere dignitatē ſeu officiū. ar. ex his.. dixi īd. c. nouerit. ij. rn̄. In cōſiliarijs āt eccl̓ie ſunt opi.Si enī dederūt ꝯſiliū ad hec grauaminā inferēdaindubie ſūt excōicati vt hic̄. ī. d. c. nouerit. An aūtteneant̉ inſolidū an̄ ꝑte ad onus ſatiſfactiōis. dicvt no. Inno. in. d. c. ſic̄ dignuꝫ. Si ꝟo tacuerint ita cōſuluerint nec ꝯͣ. dic inuoluunt̉ pena peccato his qui exp̄ſſe ꝯſenſerūt vt notabiliterdicit Inno. in. c. j. de his que fi. a ma. ꝑte ca..qꝛ exquo vocantur vt cōſulant ſi tacent ſunt in culpa. arg. in. l. de etate. §. qui tacuit. ff. de interro. ac. in. c. ſi poſt preſtitum. de cōfeſ. li. vj. Aut expreſſecōſenſerunt hoc eſt dubiuꝫ an teneant̉ dimittereofficium. Inno. refert opi. cōtrarias in. d. c. nouerit. tutior via eſt vt dimittant officium. arg. ibi poſſet tamē ſuſtineri oppoſitū per no. Inno. in. d. c. j. illud. c. romana. in fi. Ultimo hic q̄ro anſis qui expreſſe datur hic ſucceſſori ad ſatiſfaciēdūanteqͣꝫ incurrat excōmunicationē det̉ etiam predeceſſori qui erat tēpore grauaminis. Hoſti. tenetſic. qꝛ iſte.. niſi ſatiſfecerit. ⁊cͣ. refert̉ ad vtrūqꝫ. ēdeclaratio. c. minus. vbi tp̄s fuerat declaratum. dicto tranſeunt ꝯmuniter omnes doc. hoc dicto ſatiſfacit. c. inquiſitioni de appell̓. iūctoc. dilecti. de dona. que dixi in. c. ſcd̓o requiris.de appel. cum enim hic fit mentio de predeceſſore ſicut de ſucceſſore circa factum ip̄ius predeceſſorisnulla ſit tēporis determinatio hic. vl̓ in. d. c. minus. apparet ratio quare illa temporis determinatio debeat cōcernere vtrūqꝫ preſertim cuꝫ ſit

II 4