L

no. in ſſimili. xvj. q. iij. placuit. ij. ¶ Secūdo no. ſingulariter ex glo. plures differentias notabiles inter cōtractum cenſualē ⁊ emphiteoticariū. nam incōtractu cenſuali tranſfertur dominiū in recipientem tam vtile qͣꝫ directum. ita ꝙ nihil iuris ſuper reilla remanet penes cōcedentē. Sed in cōtraciū emphiteoticario tm̄ tranſit dominiū vtile in emphiteotam directo remanente apud dn̄m ⁊ licet glo. nō alleget tex. ē de hoc vltimo in. l. j. ff. ſi ager vecti. velemphi. pe. nam cenſum ſoluimus de re noſtra. vtpatet in cenſu debito imꝑatori. penſionē vero ſolmus de re aliena. ⁊ hanc differentiā no. ſequunturcōmuniter docto. ⁊ approbat Bar. ī. l. j. ff. de pub.⁊ no. ex hoc propriū vocabulum vtriuſqꝫ rei. Si exgo ſit cōtractus cenſualis proprie debet dici vt ſoluat cenſum nō penſionē. ⁊ in cōtractu emphiteoticario vocatur ꝓprie penſio ⁊ nō cenſus qͣꝫuis generaliter vtamur ꝓmiſcue his vocabulis. nec ob iſtāimpropriatione vitiaret̉ cōtractus vel libellus vt h̓notabiliter probatur iuncta gl. ¶ Alia differentianotabilis ꝙ in cōtractu emphiteotico res incidit incōmiſſum ſi nō ſoluit̉ penſio infra bienniū ſeu triennium. vt in. d. c. potuit. Sed in cōtractu cenſuario ex nō ſolutione res nō perdit̉. ſed poteſt cōpellicenſuarius ad ſolutionē vt hic cum glo. Et pōt eſſerō diuerſitatꝭ in cōtractu emphiteotico res nō deſinit eē domini vt ſupra dictum eſt. ⁊ videtur cōceſſaquaſi ſub cōditione ſi penſionē ſoluerit. argu. in. l.quero. §. inter locatorem. ff. loca. Sed in contractucenſuario tranſfert̉ dominiū in totum ita ꝙ recipiens ſolum obligat̉ ad cenſum ſoluendū. ⁊ ideo ſiscautus vt in cōceſſione que ſit de rebus eccleſie nōfacias ſcribi ꝙ ad cenſum fit cōceſſio ſꝫ in emphiteoſim. ¶ Tertia differentia. quia ſpiritualia nō poſſunt cōcedi in emphiteoſim cuꝫ quodāmodo viderentur vendi ſed ad cenſum poſſūt concedi. qꝛ cenſus retinetur nō in recōpenſationem iuris cōceſſiſed potius in memoriā libertatis conceſſe ſeu in ſignum p̄terite ſubiectionis. Et ꝙ hic interuenit contractus cenſualis ⁊ nō emphiteoticarius colligiturex eo. quia ep̄s tranſtulit in monaſterium qͥcquidiuris habebat in illis eccleſijs qd̓ nō ſit in cōtractuemphiteotico. vt ſupra dixi. Et ex hoc ⁊ ex tex. no.aliud ſingulariter ꝙ vbi in cōtractu ponunt̉ verbaque poſſunt trahi ad varias ſpecies cōtractuū nondebemus cōtractū interpretari ẜm vocabula appoſita ſed potius ẜm naturā ip̄ius cōtractus. naꝫ perverba iſte cōtractꝰ poterat dici emphiteoticus ſꝫ exnatura illius colligit̉ oppoſitū ex quo fuit tranſlatūvniuerſū ius. Et hoc idē poſt multa cōcludit Bar.in. l. cōtem ferro. §. qui maximos. ff. de publi. ⁊ gl.no. in. l. j. ff. de ſuperficie. optīe facit tex. in. l. ſi vnoff. loca. ¶ Item no. ex hac glo. iuncto tex. ꝙ licꝫ verba improprie ponatur in exceptiōe. nō per hoc vitiatur exceptio ex quo generaliter verba capiendocōcludūt intētum excipientis. Et idē eadē rationedicēdum ē in libellante. facit qd̓ le. ⁊ no. ī. l. ſolemꝰ.⁊. l. ſi quis intētione. ff. de iudi. ⁊ ī. c. littere. de dila.⁊ in. c. cum eccleſia. de cā poſſeſ. ⁊ ꝓprie. ¶ Ultimono. ꝙ in petione iuris ep̄alis veniūt ea que compe

tūt ep̄o tam de iure ſpeciali qͣꝫ d̓ iure cōi. ita noͣbilit̓voluit gl. i fi. ꝯͣriū no. gl. in. c. cōq̄rente. de offi. or.vbi dicit̉ ꝙ ſolū cōprehendunt̉ iure expreſſa. Io.an. cōcordando videt̉ diſtinguere ꝙ quedaꝫ ſuccedunt de iure ſpeciali in locū iuriū debitorum de iure cōmuni. ⁊ illa cōprehendunt̉ tanqͣꝫ ſurrogata inloco illorū ⁊ ſic loquitur tex. iſte. Qn̄qꝫ nō ſunt ſurrogata ſed veniunt accumulatiue. ⁊ illa non cōprehendunt̉. ⁊ ſic ꝓcedit glo. cōtraria. qd̓ bene noͣbis.qꝛ ad multa facit. Et ex his ſoluit̉ contrariū quarepapa cōdēnauit in penſione nō petita. nam ſatꝭ fuit petita petendo iura ep̄alia. Alia ſo. docto. ē ꝙ papa hic fuit amicabilis cōpoſitor inter iſtos. iō potuit cōdēnare in re nō petita. ¶ No. bn̄ iſtā ſolutiōeꝫꝓ ptāte arbitratoꝝ. Sed Bar. in. l. aquiliana. ff. d̓tranſac. hoc nota. limitat qn̄ vult cōdēnare in re q̄ē in arbitramentū deducta. ſecus autē ſi in re prorſus ſeꝑata qd̓ notabis. facit. c. cum dilectus. de arbit̓. Alia ſo. ꝙ in ſpūalibus nō curamus de hac ſubtilitate. ſatis enī eſt de veritate cōſtare qd̓ etiam no.¶ Ultimo ẜm Hoſti. potes intelligere ꝙ expreſſe īlibello fuit petita hec penſio licet hic nō dicat̉ ⁊ quelibet ſolutio bona.Ep̄usUm venerabilis. perenceccl̓iam quo ad tꝑalia ⁊ ſpūalia obtinet inſpūalibus eoip̄o ꝙ ꝓbat eē in ſua dioceſi ſi nō appareat exempta. ſed ī tēporalibus ſuccūbit niſi aliterdoceat de iure ſuo. ⁊ in hoc vltimo ē caſus noͣbilis.ſūt due ꝑtes. prima factum narrat. ſcd̓a diffinit. ibiqꝛ igit̉. Et vtraqꝫ ſubdiuidit̉ vt ꝑ ſe patet. ¶ Notaex principio iuncto tex. ibi vendicare. ⁊cͣ. ꝙ iura ſpiritualia pn̄t vendicare ꝑ eū cui debent̉. ⁊ ſic ep̄s poteſt eccl̓iam ſibi ſubiectā vendicare rōne iuriū quehabet in ea. ⁊ intellige de rei vendicatione vtili ẜmInno. Nam directa rei vendicatio nō pōt cōpetere. qꝛ ſolū illa cōpetit ei qui eſt dominus de iuregētium vel ciuili. vt in. l. in rem. ff. de rei ven. ſed boaſpiritualia ⁊ eccleſiaſtica nō ſunt ꝓprie in dominioalicuius. vt in. §. nullius. inſti. de re. diui. ⁊ in. c. rōs. de preben. ¶ Et ex hoc ⁊ ex tex. no. ꝙ poſſum vendicare rem incorporalē rōne iuris qd̓ habeo in ea.Idē no. in. c. examinata. sͣ. de iudi. ⁊ circa hūc articulū vide latius hic ꝑ Inno. ¶ Secūdo no. ꝙ licetde iure cōmuni eccleſia ſita ī dioceſi ſpectet ad ep̄min ſpiritualibus. nō tamē in temporalibꝰ ſcꝫ vt d̓ rebus tēporalibus ſeu prouentibus eccleſie poſſit diſponere ad libitum ſeſi in vſus ſuos cōuertere niſialiter probetur hoc ius ſibi cōpetere de iure ſpeciaꝓ hoc. c. de multa. sͣ. de preben. vbi ep̄s punit̉ ſi eccleſiā nō cōfert infra debitum tempus. Item etiaꝫin ſpūalibus nō fundat intentionē ſuā quo ad poſſeſſionem. vt eſt tex. no. in. c. olim. el tertio. de reſti.ſpol̓. ſecus quo ad ꝓprietatē vt hic. Itē nota. ibi q̄ꝑ auctentica ſcripta. ꝙ valet ſententia incerta dummodo poſſit certificari ꝑ relationē ad aliud. ⁊ hancmateriam ſatis expediui. in. c. cū venerabilis. sͣ. deexcep. ¶ Nota ꝙ ꝓcedit iſte libellus. peto eccleſiaꝫcum ſuis pertinentijs ⁊ poſſeſſionibꝰ. licꝫ ꝑtinentie⁊ poſſeſſiones aliter nō declarent̉. ⁊ hoc ideo. quia