IIIDe religioſis domi.

ſatis ē libellum eſſe certum in principali. licet ſit incertus in acceſſorijs. vt notanter dicit Inno. in. c.tanta. jͣ. de exceſ. prela. de qͣ maͣ plene dixi. sͣ. ī. c. ij.sͣ. de libel. obla. ⁊ qͥd veniat appellatione ꝑtinētiaꝝtractatur in. c. cum ad ſedem. de reſti. ſpō. ¶ Notavltimo ꝙ inſtrumētuꝫ reddit̉ ſuſpectum ex raſuraſeu ex ſuꝑlineali ſcriptura in loco ſuſpecto facta. dequo infra cum glo. ¶ In glo. j. ibi auditis. ⁊ ibi plene ꝑ Inno. de hac materia. ⁊ in. c. inter quattuor.de maio. ⁊ obe. ⁊ facit hic Inno inter cetera differētiam vtrū eccleſia petita habeat ꝑpetuum p̄latum.an temporalem. vt primo caſu cōueniat̉ ipſe p̄lat⁊ nō is qui poſſidet ſubiectionē. ſecūdo caſu conueniatur ipſe qui habet illam ſubiectā. ſed dic pleniuſvt in locis prealle. ¶ In glo. in verbo locauiſſe ī fi.vult ergo glo. ꝙ etiam ſi illud inſtrumentū locationis fuiſſet nō ſuſpectum nō ſuffeciſſet ad cōcludendum opi. ep̄i. Sed certe tex. in fi. videt̉ aperte īnuere cōtrarium cū fundat ſe ſuper ſuſpitiōe dūtaxat.Abbas dicit ꝙ cōtra extraneū inſtrumentū locationis nō probat dominiū ſeu poſſeſſionē. vt in cōtrarijs allegatis in glo. ſed cōtra cōductorē ſic. ſed certe hoc dictū nō eſt verum. quoniā hic agebat̉ rei vēdicatione. vt patet in. ꝟ. vendicare que intentaturcōtra cōductorem ſicut cōtra quēlibet extraneū. etſic nulla ſpecialitas pōt dici in cōductore. vt no. ind. c. inter dilectos. in fi. vbi bona glo. Itē licet cōductor quādo agit̉ actione locati vel cōditione. l. ſiqͥscōditionis. ff. loca. nō poſſit refricare queſtionē dominij. de quo tamē dicendū vt plene no. Bar. ī. d.l. ſi quis conditionis. vt dixi in. d. c. inter dilectos.nō tamē probat̉ per hoc dominiū vel poſſeſſio. qꝛnō probat hoc eē quod ab hoc cōtingit abeſſe. vt inc. ij. de tranſla. prela. ⁊ in. l. neqꝫ natales. C. de proba. ſed locatio pōt fieri etiam ꝑ euꝫ qui nō poſſidetvtputa ꝑ cōductorē. vt ī. l. nemo prohibet̉. C. loca.ergo ꝑ locationē nō probatur poſſeſſio. vnde dicerem ſaluando iſtū tex. a cōtrario ſenſu ꝙ epiſcopnitebat̉ ꝓbare ſe locauiſſe tāto tꝑe ꝙ ſufficiebat adp̄ſcriptionē quo caſu ſatis probat̉ dominiū probādo locationē. quia detinēs p̄ſumitur poſſidere. vtno. Inno. in. c. cum olim. de priuilegꝭ. ideo ponderatur in tex. ꝙ epiſcopus locauit abbati ⁊ duabusperſonis poſt ip̄m. ⁊ no. iſtud dictum. quia ſatꝭ probatur per iſtū tex. ſic intellectum. ⁊ in effectu voluitBar. in. d. l. ad probationē. qd̓ bene no. pro limitatione iurium ſimpliciter dicentiū per locationē nōprobari dominiū neqꝫ poſſeſſionem. ¶ In glo. fi.ibi ⁊ in loco ſuſpecto. Nota hoc dictū gl. quia quotidie accidit vt raſura reddat ſuſpectum inſtrumētū ſi eſt facta ī loco ſuſpecto licet videat̉ repoſita eadem manu. nam hoc nō ſufficit cuꝫ reperiant̉ multi ſcientes adulterari ſeu diſſimulare ſcripturas aliorum. in. aucͣ. de fide inſtru. poſt prin. ⁊ ideo aſſume hanc cautelam notabilem ꝙ vbicunqꝫ notariuſerrauit in ſcriptura ita vt oporteat radere aliquid⁊ iterū reponere vel facere aliquā lineam in margine debet notarius ad euitandū ſuſpitionē in fi. inſtrumenti cōtinuando ſe facere mentionē qualiterip̄e raſit tale verbū. ⁊cͣ. vel ꝙ fecit talem lineā ī mar-

gine. hͦ voluit no. Archi. in. §. his ita. xxxv. q. ix. videtur probari in. l. in fraudeꝫ. ff. de teſta. mili. ⁊ ibihoc tenet Bar. ad idem. l. j. ⁊. ij. ⁊. l. cācellauerat. ff.de his que in teſta. delen. ⁊ ibi ꝑ doct. ⁊ ita habꝫ hodie cōmunis ſtilus notariorum quādo raſura ē inloco ſuſpecto. hec tamē nō ſunt neceſſaria vbi ex p̄cedentibus vel ſequētibus poteſt elici veritas eoꝝque cācellata ſunt vt h̓ notanter dicit gl. qd̓ bn̄ no.Um dilectus. ſubiectū ē ep̄oMonaſteriuꝫin cuius dioceſi ſitū eſt niſi ꝓbet̉ exemptū.h. d. quo ad titulū. primo inſtruit̉ delegatꝰ qualiterſuꝑ ſententijs ꝓnūciet. in ſecūda ⁊ tertia qualit̓ pronūciare debeat ſuꝑ ſubiectione. ſecūda ibi ꝙ. tertiaibi. ſimilit̓. ¶ Nota primo ꝙ ſentētie cēſure late p̄appellationē etiā extraiudicialē ipſo iure ſunt nullead idē. c. cū dilectus. de appel. Et ex hoc no. bonampracticā cū ſubditꝰ timet iniuſte excōicari a ſuꝑioreextraiudicialiter appellet a grauamine veriſimilit̓futuro. ¶ Nota ſecūdo ꝙ excōmunicatio lata ꝯtraexemptū ē ipſo iure nulla licet nulla appellatio preceſſerit ꝑ exemptū. ꝑ exemptionē ergo n̄ ſolū exceptio parat̉ exēpto īmo ipſo facto eripit̉ a iuriſditōeſuꝑioris. facit. c. qꝛ frater. xvj. q. j. Itē no. arg. optimū ꝙ quaſi poſſeſſio iuriſditiōis iniuſte habita nōcauſat actū validū. ⁊ ex hoc ſoluitur ar. qd̓ formaripoteſt ꝯͣ iſtā lr̄am. nā ex quo ep̄s erat in poſſeſſioneſubiectionis ex ꝑmiſſione abbatis debuit teneri ſētentia excōicationis. ar. in. c. querelā. de ele. ⁊. c. cōſultationibꝰ. jͣ. de iu. pa. vbi tenet electio ſeu preſentatio facta ab eo qui ē in quaſi poſſeſſione iuris eligendi vel pn̄tandi licet poſtmodū cōperiat̉ eū nonhabere illius iuris ꝓprietatē. Nā pōt primo rn̄derivt. sͣ. dixi. ꝙ ꝯͣriū ꝓcedit qn̄ poſſeſſio eſt iuſta. ſecusſi illicite ⁊ mala fide queſita ẜm Io. an̄. qd̓ bn̄ not̓. ⁊ꝓ hoc facit qꝛ ſicut poſſeſſor male fidei in rebus corporalibus nō facit fructꝰ ſuos. vt in. c. grauis. ⁊ qd̓ibi no. de reſti. ſpo. ita dicemꝰ in poſſeſſore iuriſditionis vt valide actū iuriſditionis explicare nō valeat. ¶ Circa hoc tn̄ multū inſtath̓ Inn. Et primoponit opi. cōtrariā dicēdo ꝙ nūqͣꝫ valet actus explicitus a poſſeſſore iuriſditionis ex qͦ caret ꝓprietateillius turis. ꝓ hoc iſte tex. ẜꝫ aliū intellectū. nec ob.ꝯͣria qꝛ loquunt̉ in pn̄tatione ⁊ electione que ſuntfructus iuris pn̄tandi ſeu eligendi. ſed iudicare nōē fructus ſed potiꝰ honor ⁊ labor. l. muneꝝ. §. iudidicandi. ff. de mu. ⁊ ho. nec ob. ẜm eū. l. barbariusff. de offi. preto. ⁊. l. fi. C. d̓ ſen. quia illa iura loquūtur qn̄ interuenit auctoritas ſuperioris licet ignorauerit inhabilitatē ꝓpo ſiti in officio. ſed tandemip̄e Inno. refert alios tenere ⁊ meliꝰ ẜm eū ꝙ ſentētentia valet ex quo ferēs erat bona fide ī poſſeſſiōe⁊ hͦ cōiter tenet̉ qd̓ bn̄ no. An aūt idē ſit in excōicatione vt ſufficiat ſola poſſeſſio ſine ꝓprietate iurisvide Io. an. in. c. auaricie. de elec. li. vj. Et ad iſtumtex. rn̄de vt. sͣ. vel vt hic no. glo. ij. ꝙ iſte abbas nōpotuit ſine cōſenſu fratrū tranſferre poſſeſſionē inep̄m in p̄iudiciū libertatis monaſterio cōpetentis.Et no. h̓ ꝙ ſola obediētia p̄lati exempti non ſufficitad tranſferendū: poſſeſſionē ſubiectionis in ep̄m ẜꝫ

CC4