IIIDe religioſis domi.

de conſti. per legiſtas. in. l. fi. C. ſi cōtra ius vl̓ vti.publi. De eccl̓iaſtico vero vt papa. glo. hic videturvelle papā poſſe etiam ſine cauſa ius vnius eccleſiealteri cōferre. Idē ſenſit ſpecū. qui proſequit̉ materiam plene vt videre potes in ti. de legato. §. nuncoſtendendū. ꝟ. lvij. ⁊ melius in. ꝟ. lxxxix. ⁊. §. nuncbreuiter. ante fi. ſuꝑ rubrica de diſpen. ⁊ ſentit Io.an. in. d. ꝟ. lvij. in addi. ſed vide glo. xxij. di. in. c. j.que dicit papā hoc nō debere facere. nō tamē dicitꝙ nō poſſet. clarius loquit̉ glo. x. di. c. lex. vide Archidi. in. c. nō decet. xij. di. vbi poſt beatū Bernardū dicit papā nō eē dn̄m rerū eccleſiaſticaꝝ. nec habere illarū poſſeſſionē nomine ꝓprio. ſed ſūt ip̄iusvt adminiſtratoris pͥncipalis. vnde notabiliter cōcludit poſt beatū Thomā papam incurrere vitiuꝫſimonie ſi pro iuribus ſpūalibꝰ recipit ab eccl̓ia aliquid temporale qd̓ nō eſſet ſi dominiū eſſet ſuum.Do. Anto. dicit ꝙ aūt querimꝰ de patrimonialibꝰipſorū clericoꝝ. ⁊ nō pōt papa diſponere de eis adlibitū. ſicut nec princeps ſecularis de bonis ſubiectorū qd̓ no. ſingulariter. qꝛ nō recordor alibi legiſſe. nam. Inno. in. c. inquiſitioni. de ſen. ex. ⁊ bene.dicit papā nō poſſe tollere aliquid de patrimonialibus laicorū. Sed de patrimonialibꝰ clericoꝝ credoꝙ ſerioſe ſubticuit. vnde ſatis placet ꝙ in his caſibꝰpoſſit papa in quibꝰ poteſt imꝑator in bonis ſubditorū. qꝛ ita clericis cōpetit dominiū de iure naturali ſicut ⁊ laicis. licet ī eis magꝭ poſſet dubitari. Autquerit̉ de rebꝰ eccl̓iaſticis. ⁊ dic̄ ꝙ de titulis poteſtpapa diſponere ꝓut vult etiā remouendo vnumſine cauſa de beneficio ſuo. alle. c. ij. de p̄ben. li. vj.vbi dicit̉ papā habere plenā poteſtatē in iſtis beneficialibꝰ ⁊ ꝓ eo poſſet allegari glo. no. in. c. ꝑ principalē. ix. q. iij. que dicit papā poſſe deponere vnumep̄m ſed nō om̄s. hoc dictū do. Anto. ſimplicit̓ nōadmitterē vt papa ſine cauſa poſſit priuare aliqͦsbeneficijs eorū maxime ep̄atu ⁊ alijs dignitatibuscū ſit dubiū vtrū ep̄s inuitꝰ tranſferri poſſit neduꝫex toto priuari. vt no. in. c. fi. de poſtu. prela. ⁊ perIo. an. in regula qd̓ alicui gratioſe. de reg. iu. li. vjin mercu. vnde in cōcilio cōſtātienſi nouiſſime celebrato fuit ꝯſtitutū. ꝙ nec epiſcopus nec abbas poſſint tranſferri inuiti ſine cauſa rōnabili ⁊ hāc materiam pleniſſime examinaui in quadā diſputationeque incipit ep̄s. ⁊ dicendū vt ibi. Aut queritur dealijs rebus eccleſie. ⁊ tunc tenet do. Anto. ꝙ etiamcū graui p̄iudicio ⁊ ſine cauſa poſſit papa alteri ecſie de illis cōcedere licet facere nō deberet. ꝓ eo tn̄eſt p̄ſumendū ꝙ cū cauſa fiat puto ꝙ vni eccl̓ie poſſit dare cū p̄iudicio alterius ſine cauſa ẜ nō ſine peccato. qꝛ cū papa debet eē ſicut diligens pater fami.nō debet apud eū eſſe acceptio ꝑſonarū. nā ſibi data eſt ptās paſcēdi oues. ⁊ ſic iuſte adminiſtrādi. d̓quo vide in ſil̓i qd̓ dixi poſt beatū Tho. in. c. d̓ multa. sͣ. de preben. ⁊ vide ſingulare dictū Archidi. qd̓nūqͣꝫ tradas obliuioni. in. c. nō liceat pape. xij. q. ij.vbi poſt Hug. cōcludit papaꝫ peccare mortaliter ſibona eccleſię alienat in caſu nō licito. puta dādo cōſanguineis illa vt pre alijs eos diuites faciat. ¶ Nota iſtud vltimum. nā ideo hoc dixi. qꝛ licitum ē etiā

prelato inferiori aliqua dare cōſanguincis ꝓ ſuſtētatione. vt in. c. monemus. xij. q. ij. ⁊ in. c. nō ſatis.lxxxvj. di. ⁊ in. c. j. de coha. cleri. ⁊ mulie. ⁊ predictanotabis. facit. c. ceterū. de reſcrip. ¶ In glo. in. ꝟ.recompēſationē in fi. Nota vltimā ſolū. glo. ⁊ etiaꝫprecedentē. vnde hic dicūt doct. ꝙ ex paruitate pēſionis nō poſſumꝰ p̄ſumere ep̄m fuiſſe inductū adſpiritualia cōcedenda ꝓ modico tēporali. ꝓ hoc facit. c. ⁊ ſi queſtiones. jͣ. de ſimo. ¶ Alij extra glo. intelligunt ꝙ remiſſio ſpiritualiū fuit ſeꝑata a cōceſſion temporaliū ⁊ a retentione penſionis. qd̓ tamēnō ꝯgruit littere. Alij intelligūt ꝙ gratꝭ exemit iſtaſeccl̓ias ⁊ gratis fuit ſibi oblata iſta penſio. pro hocfacit ꝙ papa de ſeipſo dicit in. ꝟ. nos quoqꝫ. certe licet illa ſit bona practica tamē nō reprobat papa qͥnep̄s poſſit ſibi reſeruare certū cenſuꝫ cum tex. aꝑtedicat aliquid ſibi reſeruet alij aliter. Sed tene iſtasduas ſolutiones gl. vna eſt ꝙ in ſignū ꝑcepte libertatis vel p̄terite ſubiectionis nō autē in recōpenſationē ſpiritualiū poſſit ep̄s retinere ſibi certum cenſum. qd̓ tamē mihi placet dūmodo ſibi nō reſeruetmagnā quantitatē. qꝛ tunc videt̉ facere in recōpenſationē ſpiritualiū. ar. in. d. c. ⁊ ſi qōnes. ſcd̓a ſolutio quādo ep̄s recipiebat ab eccl̓ia exempta etiā tōporalia licite ſibi reſeruat ꝑtem illorū temporaliuꝫqꝛ nihil de nouo cōſequit̉. īmo remiſit totū retentaparte. ⁊ ſic nō poteſt dici ſimonia. ¶ In gl. in. ꝟ. iuxta ratam in fi. ex hac gl. multū notabili multa poſſūt colligi. primo id qd̓ tacite ſentit poſt pͥn. ꝙ etiaꝫeccl̓ia nō ſoluēs penſionē infra bienniū vel triennium cadit a iure ſuo ita ꝙ res emphiteotica cadit incōmiſſū quēadmodū dicimꝰ in priuato nō ſoluētevt in. c. potuit. de loca. ⁊ hoc dictū tenet hic Inn. ⁊Hoſti. ſed glo. Io. ſentit cōtrarium. in. l. placet canonizata. .xvj. q. j. ⁊ in. c. ſi tributū. xj. q. j. ⁊ Gof. deimmu. eccle. poſt prin. ⁊ Hoſti. in ſūma. eo. §. iij. ſeqͥtur etiam hic Io. an. ſatis late. ⁊ inter cetera adducit hoc motiuū. bona eccleſie nō poſſunt alienari ſine ſolennitate. de qua. xij. q. ij. ſine exceptiōe ergoper nō ſolutionē p̄lati nō pōt induci alienatio huiꝰvtilis dominij cōpetentis eccleſie. ſed Bal. in. d. l.placet. tenet primū dictū. ⁊ ad illā. l. que ſolet induci incōtrariū reſpondet ꝙ ibi loquit̉ de tranſlatiōerei fiende in penā. vt ſi nō ſoluit̉ tributū imperatori. ſed in caſu noſtro tranſlatio ſit ex natura contractus ⁊ res reuertit̉ ad dominū ſuū. ⁊ ſic preſuppoſito ꝙ etiā fundus eccleſie nō incideret in cōmiſſumex nō ſolutione tributi debiti imꝑatori. tamē aliuddicendum in caſu noſtro. ⁊ hanc opi. ē ſecutꝰ Pe. d̓ancha. que opi. ſatis mihi placet. nā videmꝰ ꝙ perpreſcriptione etiā eccl̓ia ꝑdit dominiū rei ſue nō interueniente aliqua ſolennitate. ſed ſufficit diſpoſitio iuris vna cum negligentia eccleſie. Idem ergodicendum in caſu noſtro. facit. c. j. de preſcrip. Itēetiam iura canonica in hoc caſu loquūtur indiſtincte. ergo referenda ſunt etiā ad ipſas eccl̓ias cū pͥncipaliter diſponant de eccleſijs ⁊ rebus eccleſiaſtidCredo tamē ꝙ prelatus negligēs ſoluere poteſt cōueniri per eccl̓iam vt cōſeruet eam indemnē a dāno incurſo ex ꝑditione vtilis dominij. pro hoc glo.

CC 3