De teſtamentisIII

videt̉ hic tenere Io. an. ⁊ exp̄ſſius do. Io. de fan. ⁊ꝓ hac lectura facit vt euitet̉ iuriū correctio. de ele.cum ex eo. li. vj. ⁊ lꝫ hec lectura videat̉ colorata tn̄ ſiaudacia cōcedatur ſalua reuerentia tantoꝝ patruꝫvidet̉ ꝙ nō ſit vera. nā cū hic dicat̉ ꝙ hic requirunt̉ſeptem teſtes ⁊ ſit contra legē diuinā pꝫ ꝙ etiam inforo ciuili dꝫ obſeruari qꝛ ſi lex humana eſt contraria legi diuine ſeruanda eſt lex diuina in foro etiaꝫſeculari vt in. c. que cōtra mores. viij. di. ⁊. xj. q. iij.qui reſiſtit. ⁊ in. c. iulianus. ⁊ finaliter omiſſa iſtalec. glo. tranſit ad quartā lecturaꝫ ibi alibi q̄ hͦ vultꝙ in foro ſeculari ſtetur legibus. ī eccl̓iaſtico ſteturhuic. c. ⁊ hanc lecturā videt̉ ſentire Inno. jͣ. eo. ꝓx.ſed hec lectura tollit̉ eadē cā qua tollit̉. sͣ. ꝓxima inc. ꝓxi. Do. An. de butrio videt̉ tenere ſecūdā lecturam. de qua p̄miſi. sͣ. ꝙ iſtud. c. debeat ſeruari tā inforo ciuili qͣꝫ in canonico. qꝛ loquit̉ ī materia peccacati qꝛ peccatū mortale eſt nō exequi voluntatē rōnabilē defuncti. xiij. q. ij. vltima voluntas. vn̄ lex īhoc nō valet tanqͣꝫ irrōnabilis ⁊ peccati nutritiua.vt in. c. fi. de p̄ſcrip. ⁊ ſi opponat̉ ꝙ lex nō nutrit peccatū qꝛ p̄ſumit ſubeſſe falſitatē. vt. l. fi. C. d̓ fideicō.rn̄det ip̄e ꝙ hec p̄ſumptio tollit̉ ꝓbata volūtate teſtatoꝝ ꝑ duos idoneos teſtes om̄i ſuſpitione carētes. vt hic bene probat̉. ⁊. ij. q. iiij. §. j. tutiꝰ tn̄ putatip̄e ꝙ in terris imperij debeat adiri iudex eccl̓iaſticus ꝑ viā denūciationis euāgelice vt cōpellat heredē deſiſtere a peccato ⁊ ſic ſeruare vltimā volūtatēdefuncti ꝓbatam ꝑ duos idoneos teſtes .sͣ. de iudi. nouit. ⁊ facit qd̓ ibi no. Inn. ego aūt diſputationis gr̄a credo indiſtincte ꝙ iſtud. c. ſeruari dꝫ etiaꝫin foro ſeculari credo tn̄ non ſufficere ꝓut vult do.An. ꝙ ſufficiat ꝙ vltima voluntas ꝓbet̉ ꝑ duos teſtes vt pleniꝰ. jͣ. dicā ⁊ ꝙ debeat ſeruari in vtroqꝫ foro ꝓbatur. nam leges requirentes ſeptē teſtes ī teſtamentis ſunt tam ꝯͣ ius diuinū qͣꝫ ꝯͣ generaleꝫ eccleſie cōſuetudinē. vt aperte dicit iſte tex. quoꝝ qd̓libet hꝫ impedire leges in ꝯͣrium ꝯdendas. nam regula iuris diuini hꝫ ꝙ in ore duoꝝ vel triū dꝫ ſtareom̄e verbū vt hic. ⁊ in. c. licet vniuerſis. sͣ. de teſti. ⁊ij. q. iiij. in. §. j. ⁊ Io. viij. c. ⁊ ſic dicendo om̄e nihilexcludit. xix. di. ſi romanoꝝ. de maio. ⁊ obe. ſolite.⁊ ex quo nō diſtinxit nec nos diſtinguere debemꝰ.xxxij. q. vij. qui dormierit. qd̓ quidē ius diuinū eſtmorale. nam inſtruit qualiter hoīes viuere debētvt. ij. q. iiij. ī. §. j. nam p̄ceptū eſt ꝙ quis nō debet tenere alienum quod ē p̄ceptū morale. Sꝫ qꝛ poſſetdubitari qn̄ ꝯſtet qd̓ ē alienū dat̉ alia regula. ꝙ inore duoꝝ vel triū. ⁊cͣ. Itē chriſtus exhortabatur iudeos ꝙ deberēt credere in eū qꝛ de hoc ꝯſtabat perduos teſtes. ⁊ ſic nō pōt negari ꝙ iſtud p̄ceptuꝫ ſitmorale. qd̓ quidē nō recipit mutationē vt in. c. fi. d̓ꝯſue. ⁊ plene. v. di. in. §. his ita in tex. ⁊ in glo. Iteꝫpͥnceps etiā papa ſi cōdit leges cōtra ea q̄ dixit dn̄snō dicit̉ cōdere leges ſꝫ potius conuincit̉ errare vtpꝫ in. c. ſunt quidā. xxv. q. j. gͦ tales leges non ſuntſeruande. nā conſtitutiones eccl̓iaſtice ſiue ſeculares ſi naturali iuri ꝯͣrie ꝓbant̉ penitꝰ ſunt exeludēde vt dicit tex. in. §. fi. ix. di. ⁊ qui legibꝰ imꝑatorisq̄ ꝯtra dei voluntatē ferunt̉ obtēperare non vult

acquirit premiū grande. vt in. c. j. ea. di. ⁊ ī. c. iulianus. ⁊ in. c. ſi dn̄s. ⁊. c. qͥ reſiſtit. xj. q. iij. Itē vt predixi iſte leges ſunt cōtra ſanctoꝝ patruꝫ ſtatuta vipꝫ hic in tex. ꝯͣ que etiā romanus pōtifex ꝯcederelegem nō pōt. vt in. c. ꝯͣ ſtatuta patrū. xxv. q. j. ⁊ inc. ſi ea deſtruerem. xxv. q. ij. Itē ſunt cōtra generalem eccleſie ꝯſuetudinē ⁊ ſic ꝯtra gnaͣle ſtatutuꝫ eccleſie ꝯͣ quā etiā papa venire nō pōt. in. c. ⁊ ſi illa. j.q. vij. ⁊ no. glo. in. c. ꝑ principalē. ix. q. iij. ⁊ in. c. litteras. d̓ reſti. ſpo. ⁊ generalis ꝯſuetudo eccleſie itaobligat ſic̄ ⁊ p̄ceptū. vt ī. c. in his. ⁊ in. c. eccl̓iaſticaꝝxj. di. ⁊ no. glo. de pe. di. v. in ſumma. vnde quē admodū tranſgreſſio p̄cepti inducit peccatū. vt in. c.qd̓ p̄cipit̉. xiiij. q. j. ⁊ in. c. ij. de maio. ⁊ obe. Itē trāſgreſſio generalis ꝯſuetudinis. vt in p̄alle. c. in his.xj. di. ⁊ ꝯſtitutio q̄ ſine peccato mortali ſeruari nonpōt nō tenet. vt in. c. fi. de preſcri. Nam lex debꝫ eērōnabilis ⁊ iuſta. vt in. c. erit aūt lex. iiij. di. nā quādo ex p̄cepto principis veriſimiter p̄ſumit̉ peccatūfuturū tunc tali p̄cepto parēdū nō eſt. vt no. Inn.in. c. inquiſitioni. de ſen. ex. ⁊ ꝓ hͦ. c. lr̄as. de reſtiſpō. in fi. ſꝫ iſtud facile reſultat ex legibꝰ requirentibus ſeptē teſtes in teſtamentis cōdendis. gͦ talibꝰlegibus nō eſt parendū. nā ſepe cōtingit ꝙ teſtatorꝓpter temporis breuitatē inſtituit extraneuꝫ heredem corā quattuor aūt quinqꝫ teſtibꝰ. ⁊ qꝛ iſta vltima voluntas ꝑ iſtos teſtes ꝓbari nō pōt veniūt ſuccedentes ab inteſtato qui tenebūt hmōi hereditatēcū peccato nec excuſabit eos auctoritas legū. qꝛ vtnotanter dicit Inno. in. c. qꝛ pleriqꝫ. de īmu. eccle.ꝙ licet princeps ex iuſta cā poſſit ſtatuere ꝯtra iusnaturale. vtputa ꝙ dominia tranſferant̉ de vno īaliū tn̄ ſi in caſu de quo agit̉ ceſſat illa cā conſtitutioſeruanda nō eſt in foro aīe nec cōtentioſo. ſic in ꝓpoſito licet leges hͦ ſtatuerunt ꝓpter fraudes euitandas tamē ſi ibi in rei veritate ceſſaret fraus venientes ab inteſtato tuti nō eēt nec in foro aīe necciuili. naꝫ vt ipſe ibi dicit cōſtitutiones q̄ veniūt cōtra ſalutē aīe ſeruande nō ſūt. leges enim in his ſacros canones imitari nō dedignant̉. vt in. c. clericide iudi. nec auctoritas legū hꝫ aliquem excuſare apeccato ſꝫ neceſſaria eſt ſpecialis canonis cōceſſio.vt dixit gl. ſingularis in. c. inter hec. xxxiij. q. ij. ⁊ ꝓhͦ. c. cū ꝯtingat. ⁊ qd̓ ibi no. de iureiur. ⁊. c. qͣꝫuis. d̓pac. li. vj. ⁊ in. c. fi. de preſcript. ⁊ ꝑ has rōnes dicoꝙ iudices ſeculares poſſent cōpelli ad obſeruantiāiſtiꝰ decre. ar. in. c. lꝫ. de iureiu. li. vj. ¶ Sꝫ ꝯͣ p̄dictafortit̉ oppo. qꝛ ſi eēt vera indiſtincte ſequeretur ꝙvaleret teſtm̄ factū corā duobꝰ teſtibꝰ lꝫ non fueritadhibita pn̄tia p̄ſbyteri parochialis qd̓ ē ꝯtra hūctex. in fi. qͥ requirit qͦ ad hͦ vt teſtm̄ nō poſſit īpugͣriqd̓ ſit factū corā p̄ſbytero parochiali ⁊ duobꝰ vl̓ tribus alijs teſtibꝰ. So. ꝓpter iſtud ꝯͣriū do. An. fuit hic in ſingulari opi. fatendo ꝯͣriū. nā dicit ip̄e rōpͥncipalis ſuper qͣ papa fundat ſe ē. qꝛ in ore duoꝝvel triū teſtiū ⁊cͣ. Et ſic debemꝰ attendere ad rōneꝫſuꝑ qͣ fundat ſe papa. Nec ob. ẜm eū. illud qd̓ de p̄ſentia parochiani d̓r qꝛ in hͦ narrat accidentiā factiNec ob. ſi diceret̉ ꝓut ſentit ſpe. ī ti. de inſtru. edi.in. §. ꝯpendioſe. in. ꝟ. itē ꝑ ius canonicū. ꝙ iſte tex.

R