L

Primo ꝙ ſic. ⁊ ꝙ ob hoc monaſteriū deſtruet̉. ſicutin ſil̓i videmus ꝙ aliqn̄ ciuitas ſubmittit̉ aratro ꝓpter delictū ciuium. iuxta plene no. per Bar. in. l.aut facta. ff. de pe. ⁊ dixi in. c. dilectus. jͣ. de ſimoItē ciuitas priuat̉ dignitate ep̄atus ꝓpter delictuꝫciuiū. vt in. c. ita nos. xxv. q. ij. Itē theorica cōis gl.eſt ꝙ delictū p̄lati ⁊ capituli nocet eccleſie. vt no. inc. ij. de ordi. cog. ⁊ in regula delictū. de re. iur. li. vj.facit. l. iubemus nullam nauem. C. de ſac. ſanc. ec.Alia opi. ē ꝙ monaſterium nō deſtruet̉ ſed repellētur perſone ⁊ alij inſtituent̉. ⁊ hec opi. eſt verior etequior ⁊ ſic potius puniant̉ ꝑſone qͣꝫ eccleſia. ar. c.romana in fi. de ſen. ex. li. vj. ⁊ cū hac opi. trāſit ibiSpe. hanc queſtionem poſſumus adducere generaliter ad donationem factaꝫ eccleſie nunquid obingratitudinē prelati ⁊ capituli veniat reuocandaſed in hoc amplius nō inſiſto. qꝛ dependet ab aliaqueſtione multū prolixa nunquid delictū prelati ⁊capituli nocet eccleſie. dicendū eſt vt plene dixi in. c.j. de do. ⁊ cōtu. ⁊ in. d. c. dilectus. de ſimo.¶ De peculio clericorum. Rubrica.¶ Supra viſum ē de donationibus ſꝫ qꝛ dubitaripoterat nunquid clerici poſſunt donationes facere de eoꝝ peculio merito ſuppoſuit hanc rubricamEt ſcias ꝙ peculiū capit̉ multis modis. ⁊ qͦ ad ꝓpoſitum dicitur patrimoniū ipſoꝝ clericorum. vndeſepe capit̉ peculiuꝫ ꝓ patrimonio alicuius. ⁊ dicit̉peculiū a pecunia. ⁊ eſt nomē diminutiuū qͣſi parua pecunia. ⁊ pecunia dicit̉ a pecudibꝰ vel pecoribꝰ⁊ iō qͥcquid antiqui habebant cōſiſtebat in pecudibus .j. q. iij. in. c. totū. ⁊ credo ꝙ iſtud vocabulū diminutiuū fuit attributū clericis. qꝛ vt plurimū nōhabent ampla patrimonia. qn̄qꝫ peculiū ſumit̉ ſtrictius. ⁊ ꝓprie dicit̉ pecunia quā habet exiſtens inpoteſtate alterius. vt filiuſfamilias vel ſeruus. Etſcias ꝙ reperit̉ in quadruplici ſpecie. nam ē peculium caſtrenſe quaſi caſtrenſe ꝓfecticiū ⁊ aduenticium Caſtrēſe ē qd̓ filiuſfa. acquirit in caſtris .i. ī bello. ⁊ de illo poteſt diſponere tanqͣꝫ pater familias.Quaſi caſtrenſe eſt qd̓ acqͥrit filiꝰ in aduocatione.nā aduocati qͣſi militant. l. aduocati. C. d̓ aduo. di.iu. ⁊ idē ē in omni officio publico. ⁊ iſtud iudicat̉ vtcaſtrēſe peculiū. Profecticiū ē qd̓ filio obuēit ex bonis pr̄is. ſic dictū. qꝛ ꝓficiſcit̉ ex bonis paternis. ⁊iſtud nō acquirit̉ filio. Aduenticiū eſt qd̓ aduenit filio aliunde puta ex donatione vel ex ſucceſſione vl̓ex induſtria ſua. vel ex proſpera fortuna. ⁊ proprietas huius peculij acquirit̉ filio. vſufructus acquiritur patri in vita. ⁊ de his vide in ſpe. ī ti. de dona..§. j. ꝟ. quid ſi de peculio. ⁊ ſequētibus. ⁊ ibi habesvtrū in dubio filius p̄ſumat̉ acquiſiuiſſe ex bonispaternis an ex induſtria. vide no. gl. in. l. cū oporteat. C. de bonis que libe. In clerico vero aduertēdum. nam videntur ſolū differre a laicis ī peculioaduenticio. ⁊ intellige d̓ clericis filijſfamilias. nā ꝑclericatū nō eximit̉ a poteſtate paterna in tēporalibus. licet glo. aliud ſenſerit ⁊ minus bene in. c. īdecoꝝ. de eta. ⁊ quali. ſed Inno. tenet ibi pͥmū. ⁊ doc.

cōiter. ⁊ ꝓbatur in. c. ꝑ venerabilem. qui fi. ſint legvbi eſt ſpeciale in ep̄o. ⁊ probat̉ in aucͣ. cōſtitutio. q̄de dignitatibus liberat a paterna poteſtate. vbi ſolum ſit mentio de ep̄atu. facit in ar. c. ſi annū. de iudi. li. vj. vbi dicit̉ ꝙ ī ſpūalibꝰ filius nō eſt ſub poteſtate patris. ſecus ergo in tēporalibus. vnde dicēdū eſt de ſpeciebꝰ iſtius peculij in clerico ſicut ī laico. ſed in aduenticijs ſecus eſt. nam illud qd̓ eſt caſtrenſe vel quaſi caſtrenſe in laico ē aduenticiuꝫ inclerico. qꝛ acquirit̉ ſibi peculiū aduenticiū etiā quoad vſufructū. vt eſt tex. no. in aucͣ. p̄ſbyteros. C. deep̄i. ⁊ cle. no. Hoſti. ⁊ cōiter doc. in. c. qꝛ. jͣ. ti. ꝓx. qd̓bene notabis. Itē peculium caſtrenſe vel quaſi poteſt dici in clerico qd̓ ꝓuenit ex beneficio ſpūali. ⁊ hͦeēt veꝝ tenēdo opi. ꝙ clericus faciat fructus ſuosiuxta no. in. c. p̄ſenti. de offi. ordi. li. vj. ſed tenēdoꝯtrariā opi. q̄ mihi plus placet pōt appellari peculium ꝓfecticiū. ⁊ iudicari debet vt ꝓfecticiū.Queſtigandum.Queſituꝫ a rectore eccl̓ie tꝑe ꝓmotionis nihil habente p̄ſumit̉ de bonis eccl̓ie queſitum. ¶ Nota pͥmoꝙ paupertas nō impedit nec excuſat quo minꝰ clericus poſſit promoueri ad bn̄ficiuꝫlicet aliud ſit in tutore. vt inſti. de excu. tuto. ī fine.vide glo. xij. q. iij. in. c. j. ¶ Itē nota ꝙ quicqͥd acqͥrit clericus beneficiatus nil patrimonij habens p̄ſumitur acquiſiuiſſe ex beneficio. ſil̓e in vxorē quep̄ſumit̉ acqͥſiuiſſe aliquid ex bonis mariti. l. etiam.C. de dona. inter vi. ⁊ vxo. ¶ No. ibi eē debet. tex.qͣſi expreſſum ꝙ res acquiſita ex pecunia eccl̓ie pertalē adminiſtrationē efficit̉ eccleſie. licet clericꝰ emerit noīe ꝓprio. nā ſi emiſſet hoc noīe eccl̓ie nō oporteret inueſtigare vtrū habuit propriū vel ne. loquitur ergo quādo fraudulenter emerit noīe ꝓprio. ⁊ſic tex. iſte ponit caſum ſpecialē in eccl̓ia. nā regulariter cōtra. qꝛ res empta ex pecunia mea nō ē meavt videbis latius. jͣ. in. c. inquirendum. licet Hoſti.dicat ibi ꝙ in eccleſia nō eſt tex. exp̄ſſus. ſꝫ vt dixi h̓videt̉ tex. ⁊ ad idē. c. j. jͣ. ti. ꝓxi. ¶ In glo. fi. ī fi. no.glo. in eo ꝙ vult ꝙ iſte tex. nō inducat p̄ſumptionēiuris ⁊ de iure. vt nō admittat ꝓbationē in ꝯͣriumvn̄ poterit ꝓbari ꝑ heredē clerici ꝙ lꝫ non habueritpatrimoniū lucratus fuit ex artificio. puta qꝛ eratdoctor vel bonꝰ ſcriptor vel qͥd ſil̓e. nā iſta acqͥſitaex induſtria ꝑſone nō acqͥrunt̉ eccl̓ie. vt in. c. quianos. de teſta. ⁊ vide de hoc qd̓ latiꝰ dicet̉ in. c. iij. jͣ.eo. ¶ Sed cōtra hͦ ⁊ tex. oppo. de. l. ſi defunctꝰ. C.arbitriū tutele. vbi habet̉ ꝙ curator ſeututor preſumit̉ acquiſiuiſſe nō ex bonis pupilli ſeu minorisſꝫ ex ꝓpria induſtria ſeu ꝓſperitate fortune. gͦ idemdicendū ī clerico. So. tutor vel curator ē temꝑalis⁊ tenet̉ reddere rōneꝫ adminiſtrationis. nec habetita liberā adminiſtrationē ſicut clericꝰ. Itē tutor vl̓curator licite negociat̉ q̄ oīa ceſſant ī clerico. nā clericꝰ nō dꝫ negociari. jͣ. ne cle. vel mona. ꝑ totū. vn̄ ſip̄ſumeremꝰ negociationē p̄ſumeremꝰ delictuꝫ. qd̓nō eſt fiendū. Eadē rō ē in vxorē. nā ſi nō p̄ſumeremus ꝙ ex bonis mariti acqͥſiuerit preſumeretur ꝙ