De peculio cleri.III

turpiter aliunde queſierit. vn̄ quēadmodū oīa bona ſunt mariti carnalis. l. dote ancillā. C. de rei vēdi. ita bona eccleſie ſunt eccleſie ip̄iꝰ. iō ſꝑ p̄ſumimꝰꝓ dn̄o. tn̄ vt dixi iſte p̄ſumptiones admittunt ꝓbationes in ꝯͣrium. Quid ſi vxor habeat multa bonaextra dote ⁊ maritus erat inops. certe potuit querere ex fructibus bonoꝝ ſuoꝝ ſicut dicimus de clerico habēte patrimoniū vel artificiū. ¶ Scd̓o opp.ꝯͣ tex. in eo ꝙ loquit̉ de ꝓmoto ad ordinē. nam cōſtitutus in ordine nō hꝫ adminiſtrationē eccleſie.ergo nō debet p̄ſumi ꝙ acquiſiuerit ex bonis eccleſie. So. doc. exponūt tex. ⁊ bn̄ ibi ordinē .i. bn̄ficiūvel titulū vel in adminiſtrationē vt colligitur ex ſequentibus. nā occaſione ordinis hꝫ bn̄ficiū. ſecꝰ dicunt ſi bn̄ficiū ē ſimplex. qꝛ tūc non eēt p̄ſumptio ꝓeccleſia. allegant. c. requiſiſti. in fi. de teſta. Sed aduerte qꝛ hoc dictū nō videt̉ fundatū rōne. nā quēadmodū rōne adminiſtrationis eccleſie p̄ſumiturꝙ rector eccl̓ie acquiſiuerit ex bonis eccl̓ie. ita rōneadminiſtrationis bonoꝝ bn̄ficij p̄ſumi dꝫ ꝙ acqͥſiuerit ex bonis bn̄ficij. nā eadē rō ibi ē in vtriſqꝫ. ⁊. q̄requiſiſti. nihil facit. loquit̉ enī nō in emptis ſeu acquiſitis ꝑ clericū. ſed in relicto ſibi facto vtrū preſumat̉ relictū factū intuitu eccl̓ie an intuitu perſone.qꝛ ſi habet bn̄ficiū ſimplex in eccl̓ia p̄ſumit̉ ꝙ intuitu ꝑſone. niſi velis ſaluare dictū Io. an. ⁊ doc. tenēdo glo. in. c. preſenti. de offi. ordi. li. vj. que dicit ꝙſimplex bn̄ficiatus facit oēs fructus ſuos in vita ⁊in morte. ſed illa opi. nō probatur iure. vt plene dico in repetitione. c. cū eſſes. de teſta. idem dic in vicario quod in rectore. aut eſt perpetuus aut tēporalis. ⁊ tunc diſtingue per ſupradicta.De emptis ꝑ prelatumAeIDIIEL. debonis eccl̓e debꝫ inſtrumentū cōfici noīe eccl̓ie. al̓s dꝫ p̄latꝰ abadminiſtratione remoueri. h. d. ¶ No. pͥmo ibi p̄ſbyter. ꝙ p̄ſbyter dicit̉ tenere dioceſim. ⁊ ſi vis ītelligere de p̄ſb̓ro ꝓprie expone dioceſim .i. parochiāqꝛ dioceſis ꝓprie ē in gubernatione ep̄i. in. c. ſi ep̄sde offi. ordi. li. vj. ſꝫ poteſt exponi p̄ſbyter. id ē ep̄s.⁊ tunc verbū dioceſis ſtat ꝓprie. ⁊ tūc colligitur ꝙep̄s pōt vocari p̄ſbyter. nec debꝫ ex hoc dedignariqm̄ eſt nomē dignitatꝭ. nā p̄ſbyter grece latine idēeſt qd̓ ſenior nō ꝓpter etatem decrepitā ſic diciturſꝫ propter reuerentiā dignitatis. ⁊ ē text̉. in. c. clericos. xxj. di. vnde olim in primitiua eccl̓ia ep̄i ⁊ ſacerdotes parit̓ appellabāt̉ preſbyteri qͥnīmo petrapl̓s licet papa eēt pluries ſcribebat ſe preſbyterū.xciij. di. legimꝰ. xcv. di. olim. ⁊ pluries reperies iniure ꝙ preſb̓r appellatur ep̄s. ¶ Nota ſecūdo ꝙ expecunia illius preſumit̉ res empta cuius noīe inſtrumentū emptionis ꝯfectū eſt. vnde vt appareatrē eē emptā ex pecunia eccleſie mandat̉ vt inſtr̄mfiat noīe eccleſie. ¶ Itē no. ꝙ p̄latꝰ nō ē dn̄s fructuum bn̄ficij ſui. nā ſi efficeret̉ dn̄s poſſet acquirereſibi ex redditibꝰ ẜm libitū. cuiꝰ ꝯͣriū hic decidit̉. ⁊ īc. inquirendū. jͣ. eo. de quo plenius dicet̉ in. c. fi. j.eo. ¶ No. ꝙ quēadmodū p̄latus alienans iam acquiſita per eccleſiam debet ab adminiſtratione priuari. vt ī. c. monemꝰ. xij. q. ij. ita ⁊ ſi fraudat eccl̓iaꝫ

in acqͥrēdis. vt qꝛ acqͥſita ex redditibꝰ eccl̓ie appropriat ſibi vel alteri. Et h̓ cadit qō quā formāt doct. īl. qͥcquid. C. arbi. tute. quidā volebāt relinq̄re eccleſie certū q̄d. p̄latus induxit teſtatorē vt relinqueretſibi potius qͣꝫ eccl̓ie. nunqͥd p̄latus teneat̉ eccleſiead intereſſe. ⁊ quidā dixerūt ꝙ ſic. ꝑ illā. l. qͥcquid.Cy. ibi formando qōnem ī tutore diſtinguit. ꝙ autblando ſermone induxit teſtatorē ad relinquēduꝫſibi ⁊ nō tenet̉. ar. in. l. fi. ſi quis aliquē teſtari ꝓhibuerit. vbi patet ꝙ nō cōmittit delictū is qui blandis ꝟbis inducit teſtatorē ad ſibi relinquēduꝫ. autdolo ſeu fraude. ⁊ tunc tenet̉ eccl̓ie ad intereſſe.Nota hanc deciſionem. qꝛ in contrarium poſſet induci tex. cū glo. xij. q. iiij. quicunqꝫ. nam ſi prelatuſpotuit acquirere eccleſie ⁊ neglexit ſeu potiꝰ voluitſibi q̄rere tenet̉ eccl̓ie ad intereſſe. ita dicit ibi glo.quā no. ar. d. l. qͥcquid. ſꝫ diſtinctio Cy. videt̉ multū eqͣ. vt ceſſante dolo nō teneat̉ cū ꝑſonā ſuā quisteneat̉ p̄ferre cūctis. ar. c. petitio. de iureiurā. ⁊ depe. di. ij. §. hec que de charitate.Queſita ꝑ ep̄m poſt cōv DD. ſecrationē ſuā ſūt eccl̓ierelinquenda. h. d. Ideꝫ dic in alio prelatopoſt promotionē ſuā. nam tex. iſte pōt intelligi deep̄o. ⁊ tunc ꝟbū ꝯſecrationis ſtat ꝓprie. ⁊ verbump̄ſbyter debet exponi .i. ep̄s ꝑ ea que dixi in. c. p̄cedenti. ſcd̓o pōt intelligi in qͦlibet rectore eccl̓ie. ⁊ tūcverbū p̄ſbyter ſtat ꝓprie. ⁊ verbū ꝯſecratiōis debꝫexponi .i. ordinationis ſeu ꝓmotionis. qꝛ proprieep̄s ꝯſecratur ⁊ preſb̓r ordinat̉ vt in. c. j. de ſacra vnctione. ⁊ qd̓ ibi no. ¶ No. ibi relinquat. ꝙ prelatusnō pōt in vltima voluntate relinquere bona acqͥſita intuitu eccleſie. ad hoc. c. qꝛ. ⁊. c. relatum. de teſta. jͣ. ¶ Sed hic q̄rit̉ d̓ notabili qōne ⁊ quotidianamortuo prelato ſepe orit̉ queſtio inter ſucceſſorembeneficij ⁊ heredē prelati defuncti ſuꝑ bonis acqͥſitis ꝑ prelatū. ⁊ vt ꝓcedat queſtio dꝫ intelligi qn̄ nōapparet noīe eccleſie bona fuiſſe acqͥſita. ſꝫ ſimplicit̓p̄latus emit noīe ꝓprio vtrū ſit in dubio iudicādūꝓ herede an ꝓ eccleſia. In hac qōne multe fuerūtopi. nam Gof. tenuit ꝙ poſſeſſor defendendus eſtin poſſeſſione. ⁊ ſic agenti incūberet onus ꝓbandiper tex. xij. q. v. c. j. alij diſtinxerunt an prelatꝰ fecitinuentariū vel ne. In primo caſu vltra cōprehenſain inuentario p̄ſumat̉ ꝓ herede. ar. in. l. fi. C. de iure liber. Secūdo caſu p̄ſumit̉ ꝓ eccleſia. qꝛ prelat̉fuit in culpa in nō cōficiendo inuentariū ⁊ vtendoꝓmiſcue rebus ꝓprijs ⁊ eccleſie. ar. xij. q. j. ſint manifeſte. Alij aliter. Io. an. fac̄ hic tria membra. autcōſtat p̄latū aliquid habuiſſe tꝑe ſue ꝓmotiōis. autcōſtat ꝙ nihil habebat. aut dubitat̉. Primo caſu dicit p̄ſumendū ꝓ poſſeſſore. ⁊ iō ſi heres ē in poſſeſſione illorū bonoꝝ eccl̓ie incūbit onus ꝓbandi ꝙ d̓redditibus eccl̓ie fuerint acquiſita. ⁊ ꝓcedit hͦ caſuopi. Goſ. Secūdo caſu cū nihil habuerit tꝑe ꝓmotionis p̄ſumendū ē ꝓ eccleſia vt in. c. j. sͣ. eo. poſſettn̄ ẜꝫ eū heres ꝓbare ꝙ ex artificio vl̓ aliūde intuituꝑſone illa bona acquiſiuerit ſibi tn̄ incūbit onus ꝓbandi quaſi eccleſia habęat intentionē fundatā exp̄ſumptione iuris cōis. Tertio caſu cū dubitat̉ dic̄

Q