IIIDe donationibus.

canonizata. xix. q. fi. ſi qua mulier. ⁊ intellige text̓.no. cū gl. in. c. fi. xvij. q. vlt. ⁊ hoc ſentit gl. h̓ dū dic̄ꝙ ibi donatio fuit reuocata in toto iure poli. id eſtiure celi .ſ. ex quadā equitate naturali ⁊ nō iure fori .i. ẜm humanas leges. ⁊ hoc idē ſentit Bar. in. d̓.§. imꝑator. in quadam qōne. ⁊ facit qd̓ ipſe no. inl. j. C. de ſac. ſanc. eccl̓. Secūdo caſu dicendū ꝙ autdonatio fuit facta vni ex liberis. ⁊ nō reuocat̉ peralios liberos niſi vſqꝫ ad debitū bonorum ſubſidium. etiam ſi donatio fuerit inofficioſa re ⁊ cōſilio.de quo vide tex. in. l. ſi liqueat. C. de inoffi. donat̉.Aut fuit donatio facta alteri ⁊ tunc ſi liberꝭ ſuis fuit aliquid relictū nō reuocabit̉ niſi vſqꝫ ad debituꝫiure nature. ad hoc. l. oīmodo. C. de inoffi. teſta. ſivero nihil reliquit ⁊ donatio eſt inofficioſa re ⁊ cōſilio reuocabit̉ in totū. ar. l. ſi libertus. ff. de operislibe. ſi autē fuit inofficioſa re tantū ⁊ nō cōſilio. tūcnō reuocatur niſi vſqꝫ ad debituꝫ iure nature. ꝓ hͦl. ij. ⁊. iij. C. de inoffi. dona. ⁊ hec ſufficiūt ꝓ intellectu glo. Et intellige qd̓ dixi de donatione facta filioquādo donatio tenuit. vt puta qꝛ fuit facta emancipato vel filiofa. ꝓpter merita in quo nō inſiſto. ſeddicendum vt no. in aucͣ. ex cauſa. C. de liberis p̄teritis. ⁊ in aucͣ. ex teſtamēto. C. de colla. In gl. ī verbo reuocatur. in fi. dic melius ꝙ donatio reuocat̉quādoqꝫ ob ingratitudinē donatarij ⁊ agit̉ conditione. ex. l. fi. C. de reuo. dona. vel conditione huius. c. non auteꝫ aget̉ rei vendicatione. qꝛ vt clarecolligit̉ ex tex. donatio nō reuocat̉ ipſo facto propt̓ingratitudinē. vt patet ibi de rigore iuris. ⁊cͣ. Itēſi donatio eēt reuocata ip̄o facto heres donatorispoſſet illa bona reuocare. ⁊ tūc poſſet agi ꝯtra heredē donatarij. ar. in. l. cōmiſſa. ff. de publi. ⁊ in. c.ij. de preſcrip. li. vj. aut donatio reuocat̉ ex diſpoſitione. l. ſi vnqͣꝫ. p̄alle. ⁊ tunc cū reuocatio fiat ip̄o iure ex p̄ſumpta mente donatoris ageret̉ rei vendicatione. no. Bar. in. d. §. imꝑator. quandoqꝫ reuocatur per querelam inofficioſi. ⁊ tūc opus eſt p̄mittere querelā. vt no. in. d. §. imꝑator. ⁊ ꝑ Bar. in. l. j.C. de inoffi. dona. ⁊ ſic eſt iſta glo. limitanda ⁊ ītelligenda. ¶ In gl. fi. ibi vel ſucceſſores donatarij. vultdicere ꝙ ſicut hoc eſt perſonale ex parte donatorisqꝛ facultas reuocandi nō tranſit ad ip̄ius heredeꝫita ⁊ ꝑſonale ex ꝑte donatarij. qꝛ nō poteſt agi contra ip̄ius herede. ⁊ hoc vltimū non colligit̉ ex tex. ſꝫhabetur in. l. fi. C. de reuo. dona. tamē ille tex. ſolūvidet̉ probare in heredē donatoris vt nō agat contra donatariū vel eius heredē. ſed aꝑte nō deciditvtrū ip̄e donator poſſit agere cōtra heredē donatarij. Sed Io. an. ſentit hic ꝙ poſſit ſi ignorauit ingratitudinē cōmiſſam in vita donatarij. vl̓ ſi ſciuit⁊ nō habuit tempus cōpetēs ad agendū. arg. in. c.cū in veteri. de elec. ⁊ in. c. fi. de dila. ⁊ hͦ ibi ſatꝭ placet. ar. huius lr̄e que pōderat qn̄ donator tacuit. ſnō dicit̉ tacuiſſe ſi ignorauit vel nō habuit tempuscōpetens ad agendū. ⁊ ꝑ hanc rōnem videtur ideꝫdicendū in herede donatoris vt poſſit agere cōtradonatariū. ſicut in ſimili dicit glo. no. in. l. fideicommiſſū. C. de fideicōmiſ. ꝙ ſi legatarius iniuriā ītulit teſtatori ſi teſtator ignorauit in vita poterit ex hͦ

agere heres. ⁊ facit qd̓ no. glo. in. l. ſororem. C. dehis quibus vt indignis. ⁊ ex illis glo. videtur inferendum ꝙ ſi donatarius carnaliter cognouit vxorem donatoris in vita ſua ipſo ignorante in vita ꝙheres ſuus poterit agere ad reuocanduꝫ donationem. qꝛ nō dicit̉ tacuiſſe ex quo ignorauit ī quo tamē poſſet inſtari. qꝛ reuocatio donationis eſt ꝓſecutio iniurie. quod nō videtur tranſire in heredeꝫl. j. ⁊ quod ibi no. ff. de delic. priua. primū tamē videtur verius. ar. huius littere. ¶ In eadē gl. ibi ꝓpter felloniam pr̄is. ⁊cͣ. vt dicit Io. an. ⁊ bene potius glo. debuiſſet colligere ar. ꝑ cōtrariū .ſ. ꝙ heresdomini nō poteſt agere cōtra vaſallū ob delictumcōmiſſum contra defunctum. ſicut non agit heresdo natoris ob ingratitudinē cōmiſſam cōtra defūctum. ⁊ in hoc caſu Io. an. diſtinguit. vt. sͣ. dixi. ꝙſi dominus ſciuit ⁊ tacuit non poteſt agere eius heres. al̓s ſecus. Sed quo ad ar. glo. vtrū poſſit agere cōtra filium. dic vt no. Bal. de ꝓhibi. feu. alie. c.imperialem. §. vltimo. vbi dicit ꝙ eo caſu qͦ vaſallꝰpriuatur ipſo iure. puta qꝛ ipſe alienauit licet dn̄snō reuocauerit feudū ad ſe. heres tn̄ poterit. ſi aūtipſo iure nō perdit feudum nō agit̉ contra filiū obdelictū patris. ⁊ hoc caſu procedat ar. glo. ⁊ facit. l.cōmiſſa. ff. de publi. cum ibi no. ⁊. d. c. ij. de p̄ſcrip.li. vj. ¶ Sed hic queritur nunqͥd collator beneficijpoſſit reuocare collationē ob ingratitudinē cōmiſſam in ipſius perſonā. ⁊ videt̉ ꝙ ſic. naꝫ collatio beneficij dicitur donatio. vt in. c. fi. de offi. vica. li. vj.cū ſil̓ibus. gͦ poterit reuocari ob ingratitudinē cōmiſſam cōtra collatorem. Io. an. ⁊ cōmuniter docto. tenēt cōtrariū. quoniam collatio bn̄ficij nō ē ꝓprie donatio. naꝫ tenetur collator ex neceſſitate officij conferre. ſed liberalitas ſolum conſiſtit in cuidando. iuxta no. in. c. relatum. de preben. vnde nōnotatur de tanta ingratitudine ſeu vitio iſte qͥ recipit beneficium ſpūale. ſicut ille qui recipit donumex mera liberalitate donatoris. ⁊ fac̄ qd̓ nō. Bart̓.in. l. abſenti. ff. de dona. nec ob. hoc. c. fi. de poſtuvbi clericꝰ priuat̉ beneficio aduocando cōtra eccleſiam in qua habet beneficium. qꝛ ibi loquit̉ tex. deingratitudine cōtra eccl̓iam cōmiſſa ⁊ non ꝯtra collatorem. Itē ibi priuatur beneficio nō autē reuocatur collatio. Et nota bn̄ p̄dicta. Primo ꝙ iura ſtricte loquētia de donatione nō habēt locū in collatione bn̄ficioꝝ. Scd̓o colligerē ꝙ reuocatio dōationis ob ingratitudinē habet locū dūtaxat in donatione ꝓprie ſumpta. ⁊ iō poſſet nō īmerito attentari ꝙ donatio facta propt̓ merita p̄cedentia nō reuocet̉ propter ingratitudinē. qꝛ illa nō eſt vera donatio ſꝫ quedā remuneratio. iuxta ea que dixi. sͣ. ſuꝑ℟icā. ⁊ de hoc. tex. eſt in. l. ſi pater. §. j. ff. de dona.quē ad hͦ allegat glo. in. l. fi. C. de reuo. dona. licetpoſſet colligi cōtrariū ꝑ opi. quorundā. quā in dicta rubrica recitaui. ſꝫ primū arbitror veriꝰ. ¶ Ultimo q̄ro de notabili qōne. quidam baro edificauitmonaſteriū ⁊ dotauit. demū abbas ⁊ mōachi ꝯmiſerūt ingratitudinē ꝯͣ illū baronē in caſibꝰ hic exp̄ſſis. nūqͥd reuocabit̉ iſta donatio. Spe. ponit q̄ſtionē. eo. ti. §. j. ꝟ. qͥd ſi baro. Et refert duas opiniōes