L

cum graui leſione eccl̓ie. dicit Io. an. ꝙ ꝑ bn̄ficiumreſtitutionis in integrū. ⁊ ex hͦ ſentit ꝙ donatio tenet mero iure. do. An. dicit hoc ꝓcedere inquantūdonatio fuit facta vſqꝫ ad centeſimā vl̓ quīquageſimam. ſed ſi vltra tunc fiet ipſo facto reuocatio. qꝛdonatio nō tenuit. ⁊ in hoc bene dicit. ſꝫ etiaꝫ putoꝙ in primo caſu nō ſemꝑ donatio teneat. naꝫ ſi notoriū eēt ꝙ donatio quinquageſime vel centeſimefieret cū graui damno eccleſie non tenet ipſo iure.qꝛ ius reſiſtit donationi vt hic in prin. ⁊ in. c. bonerei. xij. q. ij. ꝓcedit ergo dictū Io. an. quādo ex errore ꝓbabili proceſſit donatio cuꝫ graui leſione eccleſie. qꝛ tunc eſt facta in caſu licito. vbi enī eccleſiaerrauit probabiliter donatio debꝫ reuocari per reſtitutionem in integrum.Donatio pōt ꝑ donatorēOIL. nō per heredem eius quiptacuit ob ingratitudinē donatarij reuocari in caſibus hic expreſſis. Primo ponit dictum qd̓exemplificando ſpecificat. ibi. ꝙ ſi. ſcd̓o moderat̉.ibi. qd̓ tamē. ¶ Nota primo ꝙ ingratitudo eſt maximū vitiū. nam ita p̄ponderat vt donatio ſemel ꝑfecta re uocet̉. ⁊ diffinit ⁊ deſcribit beatus Bernardus in gratitudinē ⁊ dicit ꝙ ē ventus vrēs ⁊ ſiccāsfontē miſericordie ⁊ roreꝫ pietatis ⁊ fructū gratie.Et ꝓuenit hͦ peccatū vt plurimū ex ſuꝑbia qꝛ pleriqꝫ putāt oīa ſeruitia ſibi debita. ſꝫ cōſidera ꝙ licetmultis modis cōmittat̉ ingratitudo. nam vt dicitSeneca ingratus qui nō reddit. ingratus qui diſſimulat. ingratiſſimus omniū qui obliuiſcit̉. ⁊ Licero. Immemorē beneficij oēs oderūt. tamen indiſtincte ex predictis nō reuocat̉ donatio. Sꝫ ex tex.habes quattuor caſus in quibus ſit reuocatio. Primus cum donatarius violentas manus iniecit indonationē. Secūdus cum atroces iniurias ei īferre p̄ſumpſit. ⁊ intellige de iniuria verbali al̓s ſuperflueret iſte caſus propter caſum p̄cedentē ⁊ ſequentem. vel ſi donatorem fugauerit ſeu captū tenueritar. in. c. nuꝑ. de ſen. excō. Tertius caſus cuꝫ grauedamnū rebus donatoris intulit. Et qd̓ dicit̉ grauedamnū. dixerūt quidā ꝙ conſiſtit in tota ſubſtātiavel in maiori parte. ſꝫ Io. an. dicit hoc eē arbitrarium. nam poteſt eē graue damnū citra maiorē ꝑteꝫſubſtantie vt probatur in. c. precedenti. ⁊ ibi dixi.erit hoc ergo arbitrarium. ⁊ ad. c. frequēs. d̓ reſti.ſpo. li. vj. dicendū ꝙ loquit̉ in caſu ſuo .ſ. vt ſpoliatus poſſit repellere ſpoliatorem ſuū. nam nō dicit̉denudatus ſeu inermis ex particulari dāno ſꝫ graue damnum bene pōt pati circa maiorem partemſubſtantie. Quartus caſus qn̄ inferre p̄ſumpſit vite periculum licet effectus nō ſit ſecutus. puta qꝛ p̄parauit venenū vt donatorē ꝑderet. vel aliter ſibip̄parauit inſidias. vnde pondera iſtum caſum. nōenī requirit̉ ꝙ effectus ſit ſecutꝰ. ſimile ī. c. ꝓ humani. de homi. li. vj. Quintus caſus extra tex. ſē ſi nōfuit adimpletus modus in donatione adiectus. ethabet̉ iſte caſus in. l. fi. C. de reuo. dona. ſed credoꝙ papa hic nō int̓ſeruit. qm̄ reuocatio illa principaliter nō ꝯtingit ꝓpter ingratitudinē ſꝫ propt̓ modūnō ſeruatū. ⁊ auctor hic nō intendit ꝓſeqͥ caſus ī qͥ

bus generalit̓ reuocat̉ donatio ſꝫ caſus dūtaxat ingratitudinis. Addit̉ tn̄ ſextus vel quītus reſpectulr̄e. ſꝫ arbitror ꝙ papa nō interſeruit. qꝛ de illo dubitauit videlicet ſi donatarius neglexit alere donatorem inopem. nā in hac glo. iuris ciuilis reperit̉ cōtraria. nam ī. d. l. fi. dicit ꝙ hec cauſa ē ſufficiēs adreuocandū donationē. ſed in. l. in cōdemnatione.ff. de re. iur̄. ſentit donatariū nō teneri ad alenduꝫdonatorē. qꝛ hoc iure nō probat̉. ſed Cy. in. d. l. fi.dicit ꝙ aut donatio cōſiſtit in magna re ſeu quantitate. ⁊ habet locū glo. in. d. l. fi. ſecꝰ ſi in parua re. ⁊ē diſtinctio ſatis equa. nam ille qui donat magnapōt equiꝑari patri. ſꝫ filius tenet̉ alere patrē inopēl. ſi qͥs. ff. de liberis agnoſcen. ergo magnā ingratitudinē cōmittit non ſubueniendo illi in neceſſitateſua. ⁊ nota bene hoc. quia ſepe accidit in iſtis mulieribus. ⁊ maxīe ſenibꝰ q̄ donāt fere oīa bona ⁊ demum negligūt alimētari a donatario. nā vt predixi poterit donatio reuocari. ¶ Scd̓o pͥncipalit̓ teneiſtū tex. mēti. qꝛ rigor iuris ſcriptꝰ p̄fert̉ eqͥtati nonſcripte. nā hec donatio reuocat̉ de rigore iuris. vtin tex. ⁊ iſte rigor p̄ualet eqͥtati. de qͦ in. l. placuit. Cde iudi. ⁊ in. c. fi. de tranſac. ¶ Nota ibi donatorisꝑſona. ꝙ heres donatoris nō reuocat donationeꝫfactā a defuncto ꝓpter ingratitudinē hmiſſā ī ꝑſonā ip̄ius heredis. ⁊ ē rō. qꝛ donatio fit ex mera liberalitate donatoris ⁊ cōtēplatione donatarij nō heredis. ideo cōſideratur ingratitudo reſpectu donatoris nō reſpectu heredis. ⁊ idē ē in reuocatione q̄ſit ſeu fieri intentat̉ pꝰ mortē donatoris ob ingratitudinē cōmiſſam in ip̄ius ꝑſonā. nā merita ⁊ demerita ſūt ꝑſonalia. iō nō trāſeūt ad heredē. ¶ In gl.j. in fi. hec glo. excedit terminos littere. nam lr̄a ſolum ꝓſequit̉ reuocationē donationis q̄ ſit propteringratitudinē donatarij. ⁊ hos caſus habuiſtis ſupra collectos. ſꝫ donatio qn̄qꝫ reuocat̉ ex p̄ſumptavoluntate donatoris ceſſante om̄i ingratitudīe. vtꝓpter natiuitatem filiorū ſuꝑuenientē qn̄qꝫ reuocat̉. qꝛ ē inofficioſa reſpectu filiorū exiſtētiū tꝑe donationis. vt qꝛ effundit patrimoniū ſuū donandonihil vl̓ parū relinquēdo liberis. Et ī hac ſecundaſpecie donationis varie ſunt opiniones. qꝛ iura ciuilia vno modo loquūt̉. ⁊ multas opi. antiquoruꝫinfert h̓ Io. an. mihi placet diſtinctio Bar. ī. l. titia.§. imꝑator. de le. ij. vbi ſic diſtinguit. ꝙ qn̄qꝫ querimus de reuocatione fienda ex preſumpta volūtate donatoris. qn̄qꝫ ꝑ remediū q̄rele inofficioſi. Primo caſu aūt ē facta in ꝑſonā liberti vel extranei. etreuocat̉ etiā in totū ip̄o iure qͣſi donator hoc taciteintellexerit. vt. l. ſi vnqͣꝫ. cū gl. ſua. C. d̓ reuo. dōa.licet glo. hic alit̓ intellexerit. Aut donatio fuit factain ꝑſonā vniꝰ ex liberis. ⁊ tūc nō reuocat̉ in totumꝓpter natiuitatē filioꝝ. ſꝫ vſqꝫ ad debitū bonorumſubſidiū .i. vſqꝫ ad legitimā q̄ debet̉ filijs iure nature. ⁊ ita intelligat̉. l. ſi totas. C. de inoffi. donat̉. Etex hoc infero ꝙ donatio facta monaſterio nō reuocat̉ in totū de ſtricto iure ꝓpter natiuitatē filioꝝ. qꝛmonaſteriū habet̉ loco filij. Item qꝛ donatio eſt facta in fauorem aīe que nō debet eē minus chara qͣꝫfilius. vt in aucͣ. ſi qua mulier. C. de ſac. ſanc. eccle.