L

pendit eos vacillare. vel cum trepidatione loqui.vel aliter habet eos ſuſpectos vtile ē vt hoc ſcribatin actis. ſed quādo examinator non habet ipſū iudicare. ſed alius prout hic erat. debet examinatoroīno hoc ſcribere. ⁊ vide per Inno. in. d. c. quoniāvtrum ex interuallo poſſit iudex ſcribere ī actis vacillationē teſtiuꝫ. ¶ Ultimo poteſt adduci iſte tex.in argumentū multum notabile ꝙ iudex delegat̉pape deputatus in certo loco poteſt ex cauſa delegare certum articuluꝫ cauſe extra locū in quo fuitdeputatus. quod videtur prima fronte contra. c.ſtatutum in. §. in nullo. de reſcrip. li. vj. vbi diciturꝙ delegatus pape nō poteſt nec per ſe nec per aliūextra locum in quo eſt deputatus cognoſcere. ſedpoteſt dici ꝙ primum dictū procedit quādo cōmiſſio extra locum ē quaſi neceſſaria. ſicut cōtingebathic. qꝛ teſtes erant multū diſtantes. ⁊ eſt notabilislimitatio ad dictum. §. in nullo. Si quis tamē vellet hoc negare. poſſet dicere ꝙ hic cātuarienſis ep̄iſcopus nō cōſtituit̉ delegatus. ſed cū eſſet ordinarius contra ſuū cancellarium excitatur potius iuriſditio ſua. c. licet. ⁊. c. penul. de offi. ordina. Namhic papa nō mandat vt cognoſcat vice pape. ſꝫ ſimpliciter vt exequatur iuſticiam. nec dat formā contra ius cōmune. primuꝫ tamē dictū eſt valde equū⁊ forte verum. ¶ In glo. ſecūda ibi. fideiuſſerit inomnem cauſaꝫ. vult dicere ꝙ aut fideiuſſor ſimpliciter obligauit ſe pro debito ⁊ nō tenetur ſi debitūnō eſt augmentatum ex mora rei principalis. niſifideiuſſiſſet in omni cauſa .ſ. ex debito principali ꝓueniente. ⁊ de hac materia plene nota. in. l. centuꝫcapue. ff. de eo qd̓ certo loco. ⁊ in. l. quero. ff. de loca. ⁊ in. l. mora. ff. de ꝟbo. obliga. Et inquātum gl.in fine dicit aliud eē ẜm canones. nō ītelligit reprobare diſtinctionem ſupra factam. ſed reſtringit ſead vſuras que ẜm canones nō debentur. ⁊ iō fideiuſſor nō obligatur. ſed d̓ hoc dic vt. sͣ. dixi. c. ꝓxi.Et ſi vſure peterent̉ a creditore vt intereſſe tūc pn̄tpeti etiam ẜm canones. vt no. in. c. conqueſtus. devſuris. vbi plenius dixi. ¶ In glo. in verbo legi.dic hodie de iſto iuramēto calūnie vt habet̉ in. c. j.de iura. calum. li. vj. ⁊ in. c. ceteꝝ. e. ti. ¶ In glo. inverbo ſatiſdationē ibi vel forte. hͦ fuit additio a tēpore Inno. ⁊ cōiter doc. approbant. ⁊ ẜm hunc ītellectum ponit iſte tex. caſum ſingularem qͥ non ē alibi. ꝙ ſi p̄ſumptio ē cōtra negantē. ita ꝙ ſit opus habere teſtes multū diſtantes. debet negans cōpelliad eundū per ſe vel ꝑ aliū ad videndū iurare teſteſaduerſarij ſui. vt ſic tedio affectus deſinat a negatione illicita. ⁊ hodie ꝓuidet̉ aliter ẜm quoſdā ꝑ. c.ſtatutū in fi. de reſcrip. li. vj. vbi gl. dicit ꝙ hodie ꝓuidetur vt fiat depoſitio pecunie ꝓ expenſis teſtiūSed ego dico ꝙ iſta remedia ſunt diuerſa. naꝫ vbiē p̄ſumptio cōtra negātē habet locū remediū huiꝰc. Sed ſi ē p̄ſumptio ꝯͣ volētē ꝓducere teſtes de lōginquis ꝑtibꝰ ꝙ hͦ facit cā vexandi teſtes veldifferendi negocium. habet locū tūc remediū illius. c.Et eſt tertiū remedium ꝙ ſi iudex veriſimilit̓ p̄ſumpſit partes malicioſe opponere dilatoriam vel peremptoriam nō admittat exceptioneꝫ. nec curet de

appellatione. ⁊ de hoc remedio vide notabile dictūInno. in. c. poſt electionē. prope finē. de cōceſ. preben. ⁊ per Io. an. in. c. ſuper eo. de appella. el. j.¶ In glo. in verbo tranſmittentes. in fi. nota hāc gl.que relata ad tex. notabiliter ſentit ꝙ in cā criminali nō debet fieri cōmiſſio receptionis teſtium etiamſi teſtes ſint extra ꝓuinciā. Ex quo infert̉ ꝙ in cauſa criminali teſtes debēt remitti ad iudicē cāe etiaꝫſi ſint extra ꝓuinciam. ⁊ ſic debet limitari. l. ſiquando. C. de teſti. que dicit ꝙ extra ꝓuinciā propriamteſtes vocandi nō ſunt. ⁊ vide aliā glo. que ideꝫ ſentit in. c. teſtes. iij. q. ix. Contrariū tenet Io. an. poſtIo. monachum. in. c. romana. §. cōtrahentes. d̓ foro cōpe. li. vj. ſed vide qd̓ plene dico in. c. cū cauſaꝫde teſti. ⁊ primū dictū mihi placet. ¶ Extra gl. quero. reus erat obligatus ad ſoluendū debituꝫ infracertum tempus dato fideiuſſore. demū creditor ꝓlongauit terminū debitori. nunquid fideiuſſor remaneat obligatus ⁊ videtur ꝙ nō per. l. idē querit̉.§. qui impleto. ff. loca. vbi tex. dicit ꝙ ſi locaui domū ad annū dato fideiuſſore. ſi cōduco poſtmodūtacite ad aliud tempus fideiuſſor nō eſt obligatusniſi de nouo ꝓmittat. Hoſti. ⁊ cōmuniter doc. h̓ diſtinguūt ꝙ aut fideiuſſor obligauit ſe ad tempꝰ. puta ad annum ⁊ nō tenetur poſt tempus. qn̄qꝫ obligatio ſit pura. ſed ſolutio differt̉ ad certum temp⁊ tunc remanet fideiuſſor obligatus etiam in termino prorogato eo ignorante. Ratio naꝫ nulla factaprorogatione tēporis tenetur fideiuſſor poſt tēpſicut ⁊ reus principalis. ar. c. cum dilecti. de dolo ⁊contuma. ⁊ in. l. celſus. ff. de arbitris. hoc ſatis mihi placet. ⁊cͣ.Si ſiqTod quibuſdam. ne u.centia prelati ⁊ maioris partis capituli religioſus fideiuſſerit vel mutuū acceperit nō tenet̉eccleſia ⁊ ipſe recipiens punitur niſi mutuū ſit verſum in vtilitatem eccleſie. Primo ponit̉ dictū. ſcd̓oexceptio. ibi. niſi. tertio pena. ibi. ⁊ ſi ¶ No. pͥmo ꝙſtatutū cōcernēs aliqͥs religioſos n̄ extēdit̉ ip̄o fcoad alios religioſos. ſꝫ oportet vt extēſio fiat per ſuperiorem. vide tex. cum glo. no. in. c. cōſtitutionē.de regula. li. vj. ⁊ ibi etiam glo. Scd̓o no. ꝙ religioſus nō poteſt fideiubere ſine licentia ſui p̄lati. Ex qͦinfero ꝙ licet religioſus ſit in ſtudio cū licētia ſui p̄lati. nō tamen poteſt pro alio fideiubere. ⁊ ſi cōtrafecerit nō obligatur eccleſia. Et credo etiā ꝙ peculium ſibi conceſſuꝫ cauſa ſtudij nō obligatur qꝛ hecfideiuſſio ſit extra cauſam propter quā conceſſumeſt peculium. ſicut dicimus in ſeruo fideiubente extra cauſaꝫ peculij. vt ī. l. iij. ff. de peculio. ⁊ vide qd̓no. doc. in. c. ij. ne clerici vel mona. li. vj. ſecus ſi reciꝑet mutuū cauſa ſtudij. qꝛ tūc obligaret mōaſterium de quo dicendū vt no. in. d. c. ij. ⁊ per Archi.⁊ Io. an. ibi. ¶ Tertio nota ꝙ ex cōtractu inito cuꝫparticulari de eccleſia nō obligatur eccleſia. niſi q̄tenus pecunia eēt verſa in vtilitatē eccleſie. Et ex hͦno. ⁊ ex tex. ꝙ ex actu geſto cum particulari nō habente mandatū ab eccl̓ia tenetur eccl̓ia inquantuꝫverſum eſt in vtilitatē eius. ⁊ de hoc infralatius.