IIIDe fideiuſſoribus.

qꝛ licet fideiuſſor teneatur excipere. vt ī iuribus allega. in glo. nō tenetur agere. vide latius Io. an. īregula dānum. de regu. iur̄. in. vj. in mercū. Excipio aliquos caſus indubitabiles. ſi enim fideiuſſorobligauit ſe ſimpliciter ad debitū imputandū eſt ſibi ſi ſoluit vſuras. qꝛ de illis nō fideiuſſit. l. centumcapue. ff. d̓ eo qd̓ certo loco. niſi ſoluiſſet vſuras vtintereſſe. de quo tamē dicendū ē. vt eſt no. ī. c. ꝓxi.⁊ in dicta. l. centum. Secundus caſus quādo iurauit ſoluere etiam vſuras tunc ꝯmuniter tenetur ꝙpoſſit repetere. qꝛ nō tenetur agere vt dixi. nec poterat excipere vigore iuramenti. Tertius caſus dubitabilis eſt quādo ꝓmiſit pro debito ⁊ ꝓ vſuris ſine iuramento. ⁊ hoc caſu dicendū ꝙ ſi nō eſt ſibi īputandū quare ſoluit habet regreſſum cōtra principalem al̓s ſecus. de quo dicendū vt latius habet̉.in dicta regula. ¶ In glo. in ꝟbo de redditibꝰ. ibi.ſtipendia. hoc verum in defectum aliarum rerumvt dicit̉ in illa. l. ſtipendia. ⁊ facit ꝙ in cauſam iudicati nō poſſunt ſubtrahi ſtipendia ſeu ſalaria armigerorū ⁊ doctoꝝ ſi habēt al̓s vnde ſatiſfaciāt. ⁊ idēvult glo. hic ī ſtipendijs clericorū. Et no. gl. ꝙ clericus nō poteſt obligare redditus futuros ſui beneficij. qd̓ intelligo niſi cōtraheret ꝓ vtilitate eccleſie.arg. c. nulli. ⁊ qd̓ ibi dixi de rebus eccle. nō alienā.⁊ videtur hic glo. intelligere tex. de redditibus beneficiorum. qd̓ clarius tenet Hoſt. dicit etiam ꝙ clericus tenetur ſatiſfacere ſuis creditoribꝰ de fructibus beneficij quos facit ſuos. ſecus in fructibus qͥveniunt cōuertendi in vtilitatē eccleſie. ⁊ quotidiehoc dictū allegatur ⁊ practicatur cū quo tranſit etiam Io. an. hic ⁊ cōmuniter ſcribentes. ⁊ tenet ſpe.in titu. de ſenten. excom. in. §. ſequitur. ꝟ. ſed quidſi debitor. dicit tamē hoc procedere in defectū bonorum patrimonialiū. Idem collecta. in. c. odo ardus. de ſolutionibꝰ. dicēs ſe vidiſſe in curia ſeruariꝙ clericus fuit admiſſus cedēs fructibus beneficijſui vt ſatiſfieret creditoribus ſuis. ⁊ idem do. An.in. c. olim. ij. de reſti. ſpolia. vbi dicit eē caſum. SꝫArchidi. ī. c. ſtatutū. de reſcrip. li. vj. tenet cōtrariūdicēs ꝙ nunqͣꝫ d̓ redditibꝰ bn̄ficij ē ſatiſfaciēdū creditoribꝰ clerici. Ego latius dixi in. c. cuꝫ eſſes. de teſtamē. in repetitione. Et pertranſeundo breuit̓ dicerem ꝙ aut clericus cōtraxit debitum pro ſua ſuſtentatione. ⁊ procedit cōmunis opi. docto. ar. eorum que dixi in. c. ex preſentiū. sͣ. titu. proxi. Nameccleſia in effectu tenet̉ ad ea debita vt ibi dixi. ⁊ itaintelligo dictum. c. olim. qd̓ in veritate ſic loquiturlicet do. An. intellexerit generaliter. Nam ibi illeep̄s fuerat ſpoliatus epiſcopatu ſuo. vnde pro ſuſtentatione perſone cōtraxit illa debita. de quo ibiAut cōtraxit pro patrimonio ſuo cōſeruando. velforte fideiubendo ſeu aliter qͣꝫ pro ſuſtentatiōe ſuavel vtilitate eccleſie. ⁊ credo firmiter ꝙ de rigore iuris inſpecto ſtatu beneficiorū ⁊ deputatione nō debet aliquo modo de redditibus bn̄ficij ſatiſfieri creditoribus. qm̄ de redditibus id ſolum ē clericoruꝫqd̓ probabili rōne cōſumunt. vt dixi in. c. fi. sͣ. titu.proxi. ⁊ ibi dedi multas concordantias. ergo non

debēt apprehendi fructus cum ſunt cōuertendi incauſam piā pro vtilitate clerici. Sed cōmunis opi.inualuit. qꝛ hodie clerici appropriant ſibi om̄s redditus ⁊ diſponūt ad libituꝫ. vnde viſum fuit curie⁊ alijs iudicibus qd̓ melius eēt vt darent ſuis creditoribus qͣꝫ vt diſperdant in aliam cām. ſed vt dixi ſi facerent vt deberent. nō deberent extendi manus ad redditus beneficioꝝ. vide tex. ī ar. optimūin. d. c. videntes. xij. q. j. ⁊ in. c. vltimo. cū precedēti. ea. ca. ⁊ queſtio. Et ad iſtū tex. dic̄ ꝙ debet ītelligi de redditibus ꝓprijs patrimonialibus. vt exponit glo. in ſimilibus terminis. ī. c. de multa. de preben. in verbo de ſuis ꝓuentibus. vel fuit ſpecialisꝓuiſio pape per rōnem p̄dictaꝫ. ¶ In gl. fi. ibi. ẜmcanones. dic idem ẜm leges quo ad caſum huiꝰ. c.Nam veniunt iſti cōtra ꝓmiſſionē iuratam. ergoperiuri ſunt ⁊ infames nō ſoluꝫ infamia canonicaſed ciuili. l. ſi quis maior. C. de tranſac. vide qd̓ plene dixi in. c. teſtimoniū. de teſti. ¶ In eadeꝫ gl. ibicontra fidem ꝓmiſſam. ⁊ no. glo. ex qua eſt inferēdum ꝙ ſi clericus poteſt beneficio priuari. qꝛ venitcōtra iuramentū. vt in. c. querelam. de iureiu. ita ſt̓veniret ꝯͣ fidē preſtitā. ſed hoc dictū nō probat̉ hicin tex. qꝛ loquitur copulatiue ⁊ nō alternatiue. demateria. vide qd̓ plene dixi in. c. ad aures. qd̓ metꝰcauſa. ¶ In fi. glo. Inno. ponit hic notabile dictūlicet aperte iure nō probet̉. Dicit enī ꝙ ſi probaturcrimē cōtra aliquē eo aſſumente defenſionē poteſtpuniri per iudicē licet ad hͦ nō ageret̉. ſecus ſi nonaſſumpſit defenſionem. vt eſt videre in teſte. ad hͦc. ij. de ordi. cogni. Sed hoc dictū Inno. orginalit̓videtur fuiſſe gloſatoris. iij. q. v. in. c. cōſtituimus.Et de hoc an̄ ⁊ qn̄ crimen incidenter probat̉ ſit puniendū. dic vt plene dixi in. c. ij. de ordi. cogni. ⁊ ſatis poteſt iſte tex. ꝓcedere in papa. qui nō artat̉ adſequendum formam iuris.Per diſtrictionē¶ Onſtitutus. eccienaſtica compellitur debitor a fideiuſſione abſoluere fideiuſſorem qui a creditoribus moleſtat̉. Aōmunisdiuiſio. ſecūda ibi. ideoqꝫ. ¶ Nota pͥmo ꝙ fideiuſſor poteſt anteqͣꝫ ſoluat agere contra reuꝫ principalem vt eum liberet a fideiuſſiōe ſi venit tempus ſolutionis faciende ⁊ ipſe moleſtatur a creditoribusnam vbicunqꝫ reus diu differt ſolutioneꝫ poteſt fideiuſſor in ſtare vt liberet̉. d̓ quo plenius habeturin. c. fi. jͣ. eo. Et ex hoc ⁊ ex tex. colligo ꝙ fideiuſſorcontractus nō liberatur tempore. ſed oportet īſtare vt liberetur. licet ſecus ſit in fideiuſſore de iudicio ſiſti. probatur in. l. penul. C. eo. ⁊ facit. l. cū apd̓ff. iudi. ſol. ¶ Nota ſecundo ꝙ non valet conſuetudo vt omittatur iuramentuꝫ calumnie. ¶ No. tertio ꝙ vbi teſtes ſunt extra prouinciam non debentartari ad veniendū perſonaliter. ſed iudex cāe dꝫſcribere iudici teſtiū vt eos examinet. ⁊ atreſtatōesclauſas remittat. ⁊ reſcribēdo quāta ſit fides adhibēda teſtibꝰ. Et nota bene hͦ vltimū. qꝛ non legiturita clare alibi. ſed faciunt dicta Inno. in. c. quoniam. de probati. vbi dicit ꝙ ſi examinator teſtiū per