Druckschrift 
6 (1488) Decretalium 3
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

I

laico indigenti ſꝫ debet ſe indifferenter īmiſcerehuiuſmodi fideiuſſionibus ſicut forte faciebāt quidam qui dederunt cauſā huic cōſtitutioni. Iteꝫ ſcias licet clericus ſit idoneꝰ fideiuſſor in contractu tamē eſt ſdoneus de iudicio ſiſti. qꝛ debet eſſe fideiuſſor eiuſdem fori cuius eſt principalis vl̓ renūciare foro ſuo. vt in. l. j. ff. ſi quis in ius voca quodclericus facere poteſt. c. ſignificaſti. de. competen. ideo dicit Bart̓. in. l. ij. ff. eo. tij. obligatusad dandū fideiuſſorem de iudicio ſiſti non releuat̉dando clericū rōne p̄dicta. Quarto principalit̓alij intelligunt hūc tex. quādo clericus alteriꝰ eccleſie collegiate vult fideiubere vltra ſūmam cōmuniꝓuidentia cōſtitutam. prout habet̉ in. c. quibuſdam.. eo. quelibet lectura poteſt ſaluari cum diſtinctionibus precedentibus. Secūdo principaliter quero vnde debet abijci clericus cōtrafaciendo. cuꝫ tex. hic ſimpliciter dicat abijciatur. trestur intellectus. Primus debet abijci clericꝰ ab eccleſia. Secūdus a clero. hoc precedente trinamonitione ẜm Hoſti. Tertius debet abijci repelli a fideiuſſione. id eſt non debet recipi in fideiuſſorem. Ex hoc vltimo ītellectu arbitror poſſe colligi hanc practicam. ſi obligatus ex contractu addandum fideiuſſorem vel ex ſtatuto ꝓducat clericum. poſſit aduerſarius licite recuſare recipere clericum in fideiuſſorem. qd̓ no.Compellitur clericus ſerp PNeNL. uare fideiuſſorē indēnēper aſſignationē reddituū ſuorum ſi intelligeretur tex. de redditibꝰ beneficiorū vt eſt communis docto. intellectus. eſſet hic caſus notabilis valde ſingularis. probās ex redditibus beneflcioꝝ pōt ſatiſfieri creditoribꝰ clericorū. de.. dicālatiꝰ. In prima impetrantis ꝯqueſtio. In ſecundacauſe cōmiſſio. ibi. ne igitur. No. primo clericuꝫlicite fideiubere clerico. nam hic papa dicit illefideiuſſor debebat ex hoc cōſequi premiumnum. Ergo actū meritorium exercet fideiuſſor etiāſi eſt clericus. ſꝫ in laicis dic vt dixi in. c. p̄cedenti. Secūdo nota fideiuſſor qui ſoluit debitore pͥncipali poteſt agere cōtra principalem ſine ceſſioneactionū fiēda a creditore vt ſibi ſatiſfaciat pecūiaſoluta de omnibus dānis intereſſe que rōne fideiuſſionis pertulit. Tertio no. primo agenduꝫeſt cōtra debitorē vt ſatiſfaciat de bonis ſuis. nonautē debet incōtinēti detrudi in carceribus. maxime hoc ꝓcedit in clerico. qui vt vides hic īcarceratur debito etiam ſi poteſt ſatiſfacere incōtinenti. ſed ſui redditus aſſignatur creditori detinendos eum vſqꝫ ad ſatiſfactionē. Et no. exvltimo ex tex. bonā practicā ꝓcedendi cōtra clericos debitores vt redditus aſſignent̉ creditori. vid̓ad p̄dicta qd̓ dixi in. c. ij. de pigno. Ultimo nota qn̄ pͥncipaliter agit̉ ad puniendū delictū ꝑiurij debet clericus eo deponi vel priuari beneficio. ſꝫ pena extraordinaria affici. vt ſuſpendendoab officio vel beneficio vel quid ſil̓ie. ſecus dic vbipͥncipaliter ageret̉ de tranſgreſſione iuramenti. qꝛtūc dꝫ clericꝰ ꝯuictus pͥuari bn̄ficio. c. querelam. de

iureiur. vide qd̓ ibi dixi. In glo. j. in fi. declaratione glo. materie ſcias tria ſūt beneficia ſeupriuilegia fideiuſſoris. Primum eſt beneficium diuiſionis. qꝛ ſi plures fideiuſſerunt non inſolidū diuiditur debitū inter eos ſi omnes ſunt preſentes ſoluendo. hoc poſtulant ante lit. conteſta. vt. ff.de fideiuſ. inter fideiuſſores. in. l. ſi dubitat. iſtd̓eſt beneficiū diui hadriani. de quo glo. facit mentionem. habetur in effectu. inſti. eo. §. ſed ſi pluresSecūdū beneficium ē preſente debitore principali indiſcuſſo cōueniatur fideiuſſor. vt ī aucͣ.preſente. allega. in glo. vide glo. in corpore. vnd̓ſumitur in aucͣ. de fideiuſ. que vult etiam ſi fideiuſſor in fideiubendo cōſtituit ſe principalem pagatorem ſeu debitorem. prout hodie pleriqꝫ faciuntſuccedit nihilominus beneficiuꝫ illius aucͣ. niſi illibeneficio renunciauit. TTertium beneficium eſt cedendarum actionū. poteſt enim petere a creditorevt cedat ſibi actiōes ſuas. alit̓ denegabit ſibi ſolutionē debiti vt. l. modeſtinꝰ. ff. de ſolū. ī. l. fideiuſſoribꝰ. ff. fideiuſ. Et generalit̓ q̄rit̉ ordīe ꝯueniendi debitorem principalem vel fideiuſſorem eſtdiſtinguendū. aut ambo ſūt p̄ſentes. aut abſentes. aut vnus preſens alter abſens. Primo caſudebitor eſt primo cōueniēdus. niſi fideiuſſor renūciauerit beneficio illius aucͣ. vel niſi ſit ſoluēdo. ſi notorie cōſtat de impotentia debitoris ē neceſſe vt prius diſcutiatur. ſed poteſt iudiciū inchoari in perſonam fideiuſſoris. Ideꝫ ſi debitor poſſet cōueniri. vt no. in. d. aucͣ. preſente. Secūdo caſu qn̄ ambo ſunt abſentes. tūc ſi fideiuſſor eſt vicinior poteſt cōueniri. qꝛ reputatur p̄ſens reſpecturemotioris. vt no. in dicta aucͣ. ſi autē fideiuſſor eſtremotior vel diſtant equali diſtantia. dicendum ēvt ſupra dixi quādo ambo ſunt p̄ſentes. In tertiocaſu ſi eſt abſens fideiuſſor non eſt dubiū a debitore preſenti primo inchoandū eſt. ſi vero econtrapoteſt inchoari a fideiuſſore. vt in dicta aucͣ. p̄ſenteSed dubiū eſt quādo quis in hoc dicatur p̄ſens.glo. in. d. aucͣ. de fideiuſſo. ponit multa ſignificatahuius verbi p̄ſens. Sed quo ad ꝓpoſitum dicitſi eſt in eodē territorio dicitur preſens. Bar. inl. duobus. ff. de duobꝰ reis. intelligit de territorioeiuſdē ciuitatis prouincie. vn̄ ſi multe ciuitateseēt ſub eodē p̄ſide. vt prius erant ſatis eſt debitor eſt in territorio eiuſdē ciuitatis. quia non tenet̉ creditor ita remote ſequi debitorē. In gl. ij.ibi. lex aufert̉. vbi libertus cui patronus legatū fecerat poſt mortē patroni .ſ. patronū detulit fuerat negociator illicite mercis. illā delationēſequit̉ libertatē. a fiſco tamen ex alio capite priuat̉legato tanqͣꝫ indignus. eſt caſus pro eodem facto quis cōſequitur premium damnū. de hoc dicendum. vt no. ibi in glo. vltima. naꝫ alio reſpectuē indignꝰ. alio reſpectu meret̉ p̄miū. reſpectupatroni ē indignus legato. reſpectu fiſei ꝯſequit̉miū. ſed tex. debet intelligi eodē reſpectu. In glo.in ꝟbo ſeruēt indēnem. in fi. glo. aperte concludit quid iuris in hac qōne. Goff. dicit licet is quiiurauit poſſit petere abſolutionē. tamen tene-