¶ De reru permutatio.

equus venditꝰ morit̉ infra triduum ⁊ reꝑit̉ hr̄e cormarcidū ꝙ p̄ſumendū eſt illū morbum habuiſſe tēpore venditionis. ⁊ hͦ p̄ſumit̉ propt̓ breuitatē tēporis. ar. in. l. ſi venditori. ff. de priuile. credi. vide gl.in ſimili in. c. ſi qua femina. l. di. ⁊ in. c. ij. de cle. percuſſo. ⁊. l. j. C. de emen. ſer. quidā tamē cōtra. qꝛ interitū ſpeciei debet liberari venditor ſꝫ non ꝓceditqꝛ emptor debebat reſtituere equū dato vitio ideoſi perit ī manibus ſuis liberat̉ interitu ſpeciei. ar.in. l. qd̓ te. ff. ſi cer. pe. ⁊ pōt petere p̄ciuꝫ quēadmodum potuiſſet detecto morbo ante morteꝫ. ¶ No.ex hoc ꝙ actio redibitoria cōpetit etiā poſt interitūrei in manibus emptoris ex quo moritur ex primomorbo latenti vere vel p̄ſumptiue. ⁊ idem no. Cy.in. l. j. C. de edil. ac. qn̄ morbus naſcit̉ poſt emptionem in breui tꝑe vt ꝓpter breuitatē tꝑis preſumat̉morbus antiquꝰ. vnde ſecus eēt vbi morbus eſſetnouus. l. iij. C. e. ti. Et generaliter cum querit̉ qͣliter ſit agendū cū res vendita reperit̉ morboſa ſeuvitioſa. diſtingue poſt Cy. in. d. l. j. Aut enī morberat notus tam emptori qͣꝫ venditori ⁊ non cōpetitaliqd̓ remediū qꝛ ſciēti nō ſit iniuria neqꝫ dolus. l.j. §. ſi intelligatur. ff. de edil. edi. ⁊ in. l. paciſci. ff. depac. ⁊ in regula ſcienti. li. vj. Aut vterqꝫ ignorauit⁊ cōpetit actio qͣꝫto minoris p̄cij nō aūt ad totū dānum. vt in. d. l. tenet̉. vel etiam redibitoria ſi nullomodo emiſſet patefacto vitio. d. l. ſi is. Aut ſciebatalter tm̄ ⁊ ſi emptor ſibi ē imputandū rōne p̄dicta.ſi venditor tenet̉ ad omne intereſſe qd̓ inde paſſusē emptor nō ſolum ad preciū. vt in. l. iulianus ī pͥn.ff. de ac. emp. niſi interueniſſet pactū ꝙ nō teneret̉d. l. paciſci. qd̓ intellige ẜm p̄dictas limitationes.¶ Ultimo ſcias ꝙ vitiū dicit̉ patens qn̄ qͥlibꝫ aſpiciens potuiſſet ꝑpendere. ſed dubiū eſt quid ſi em̄ptor fuit minus diligens ⁊ nō bn̄ ꝓſpexit dicit no.Cy. ꝙ nihilominꝰ tenet̉ venditor. qꝛ licet emptor ſitin quadā negligentia tn̄ venditor fuit in dolo qͥ nōdixit ⁊ dolus ponderat culpe. l. item ſi obſtetrix. ff.ad. l. aquill̓.Prebende pacto prece¶aUeſitum. oente emutari non pn̄tep̄s tn̄ poteſt de loco ad locuꝫ ꝑmutare perſonas. Primo queſtio. ſecūdo ſolutio. ibi. generaliter. ⁊ ibi duo dicta. ſcd̓o ibi. ſi autē. ¶ Nota primoregulam ꝙ beneficia eccl̓iaſtica que poſſident̉ in titulum nō pn̄t ꝑmutari ex ſola auctoritate ip̄oꝝ poſſidentiū etiā ſi ſint p̄bēde ſimplices. ¶ Scd̓o no. ꝙſimonia cōmittit̉ nedū in pure ſpūalibus ſed ī annexis. facit. c. preterea. de tranſact. ¶ Tertio notavnū caſum reſeruatū ſoli ep̄o .ſ. interponendi auctoritatem ꝑmutationi bn̄ficioꝝ. nulli enī inferioricitra ep̄m hoc cōpetit qd̓ voluit hic Hoſtiē. ⁊ cōiterſequētes. ⁊ idē glo. in cle. vnica. eo. ti. ⁊ probat̉ hicin tex. in eo ꝙ generaliter ꝓhibet̉ bn̄ficioꝝ ꝑmutatio ⁊ ſoli ep̄o dat̉ facultas ꝑmutandi ꝑſonas de beneficio ad bn̄ficium. idē tn̄ intelligas de inferiori p̄lato habente ius ep̄ale in beneficijs ꝑmutādis. nātalis exercet oīa iura ep̄alia que ſunt iuriſditionisvt no. glo. in. c. j. de rebꝰ eccl̓. nō alie. Inno. in. c. ijde tranſac. dixi in. c. ſignificaſti. de foro compe.

Utimo nota ibi. minus ſunt vtiles. ꝙ ꝑmutatio fiſaliquando ex maiori vtilitate. vnde licet quilibꝫ beneficiatus ſit vtilis beneficio ſuo. tn̄ ſi eſt vtilior inalio poteſt ex hoc fieri ꝑmutatio. ⁊ clarius ꝓbaturin fine dum dicit vtilius exercere. ⁊cͣ. nam pōderādum eſt verbum vtilius. nam cum ſit cōꝑatiuū preſupponit ſuū poſitiuum .ſ. ꝙ vtiliter prius ſe exercebat licet vtilius ſperet̉ ſe exerciturū fore. ad hoc. l.vbi autē. ff. de ꝟbo. obl̓. ¶ Et hec adducunt̉ ad. q.nunqͥd ꝑmutatio bn̄ficiorum ſit ꝑmiſſa ex expediētia perſonarū dūtaxat an ꝟo ex ſola neceſſitate eccleſie. tex. iſte poteſt adduci pro ⁊ cōtra. Primo ineo ꝙ ꝑmittit ex cā neceſſaria Scd̓o in fine ī eo ꝙ poderat maiorē vtilitatē. ſꝫ cōiter concluditur ꝙ cā neceſſaria vel vtilitas ip̄ius eccleſie ē cā ſufficiens. vthic. ⁊ no. in. c. niſi cum pridē. de renū. ⁊. vij. q. j. ſcias. ⁊. c. ep̄s. de loco. expedientia aūt perſonaꝝ etiāſufficit ſed cōiter cōſiderat̉ ī minoribus bn̄ficijs lꝫin maioribus etiā ob hanc cām ſepe fiat. vt in. c. adſupplicationē. de renū. ⁊. lxxiiij. di. quorūdā. poneexemplū. rector vnius beneficij nō poteſt multumꝓficere ibi qꝛ aer illius loci nō eſt ſibi ſanus vel nōtute viuit ꝓpter inimicitias priuatas. certe licite ꝑmutat cū alio qui vtiliter in hoc beneficio reſiderepoteſt. vt in iuribus prealle. ¶ Sed querit̉ nunqͥdep̄s pōt ꝑmutare etiā beneficiato īuito. Io. an. ponit hic vnū ſolū verbum in quo ſentit ꝙ nō. nā ſuꝑꝟbo ꝑſonas ſupplet volentes. tn̄ nihil allegat. Sedcontra eum facit iſte tex. inquantū dat ep̄o facultatem tranſferendi ꝑſonas de loco ad locum ⁊ nullāmentionē facit de ꝯſenſu ꝑtiū. ad idem notabile dictū Inn. in. c. niſi. de renū. vbi dicit ꝙ ſi ſcandaluꝫimminet eccleſie ꝓpter ꝑſecutionē p̄lati poteſt talisp̄latus licite priuari ꝑ ſuꝑiorē lꝫ ip̄e non ſit in culpahuiꝰ ꝑſecutionis ⁊ ſcandali. ſed propt̓ bonū publicū toleranda ē talis priuatio dato tn̄ illi bono cambio. ⁊ tranſit ibi Io. an. cum illo dicto. ⁊ vide latiꝰde hoc per Frede. in tractatu ꝑmutatiōis. q. xxv. ⁊ibi cōcludit hoc poſſe fieri ex ca neceſſaria qd̓ ſatisplacet ſi aliter nō pōt eccleſie cōſuli ſaltē ꝑ dationēcoadiutoris. ⁊ facit qd̓ no. doc. in. c. fi. de poſtula. p̄la. ſi tn̄ poſſet ꝓuideri ꝑ dationē coadiutorꝭ nō puto ꝙ inuitus poſſit tranſferri. ſicut dicimꝰ de infirmo qui nō priuat̉ lꝫ ſit impotēs ad adminiſtrandūſꝫ dat̉ ſibi coadiutor. sͣ. de cle. egro. ꝑ to. ¶ Sed dubiū ē qͥd ſi collatio bn̄ficioꝝ ꝑmutandoꝝ ſpectat adaliū qͣꝫ ad ep̄m So. dicit Io. an̄. ꝙ tūc ep̄us ꝑmutabit cū ꝯſenſu illoꝝ vn̄ auctoritas ꝑmutationi adhibēda ꝑtinet ad ep̄m ſꝫ habētes eligere vl̓ cōferre debēt cōſentire. nam cū in ꝑmutatiōe interueniat renunciatio iuxta ea q̄ habent̉ ⁊ notant̉ ī. c. vnico. jͣ.e. ti. li. vj. ⁊ in. c. ſi propter. de reſcrip. eo. li. gͦ oportet nccͣio ꝙ ꝯſentiāt illi qͥ habēt eligere vl̓ cōferre. vide glo. in. d. cle. vnica Quid aūt ſi nolunt ꝯſentire⁊ ꝑmutatio ē neceſſaria eccl̓ie. vide Fre. in dcō tractatu. q. xxiiij. vbi cōcludit ꝙ poterūt inutiles pͥuari ⁊ ꝑ nouā electionē ſeu collationē ꝓuidebit̉ de dignis velint nolint eligentes vl̓ habētes ꝯferre bn̄ficia. ¶ Sed quero nūqͥd ipſi beneficiati poſſint tractare inter ſe de ꝑmutatione fienda. Hoſti. cū quo