L

tranſit hic Io. an. videt̉ ſentire ꝙ nō. dicit tamē ꝙꝑmutatio debet cōpleri ſeu ꝓcedere ex aucͣte ep̄i ẜꝫdat remediū habenti cām ꝑmutandi vt conferat ſead ep̄m ⁊ narret caſum ꝑmutationis ſupplicādo vtdignet̉ ſibi ꝓuidere ī aliquo loco. poſſet etiā ẜm eūdice̓ meū bn̄ficiū ꝯpeteret bn̄ tali ꝑſone ⁊ ſuū mihinō autē debet de hoc tractare cū alio bn̄ficiato. Etaduerte qꝛ hec opi. ē multū periculoſa. nam pauciſunt quin prius adinuicē nō habeant tractatū. ⁊ ꝓopi. Hoſti. vide glo. ordinariā. in. c. cum vniuerſorū. jͣ. eo. ſed cōtrarium ſentit ibi Io. an. poſt Goff.⁊ clarius in. c. vnico. jͣ. e. ti. li. vj. ⁊ glo. in. d. cle. vnica. e. ti. ⁊ facit ibi tex. ī ꝟbo volentibꝰ. ⁊ ī. d. c. vnico⁊ hec opi. videt̉ verior vt poſſint habere tractatuꝫnō autē cōcludere ꝑmutationem ſed ſe ſupponerediſpoſitioni ſuꝑioris. ⁊ vide hic Inno. qui ſentit ꝙprebende eiuſdem eccl̓ie ⁊ eiuſdē qualitatis poſſūtꝑmutari ſine auctoritate ſuꝑioris qd̓ nō videt̉ placere Hoſti. nec Io. de lig. jͣ. eo. c. fi. nam licet p̄benda cōſiſtat in ſpiritualitate qꝛ inheret canonie nondebet ꝑmutari ſine licētia ſuꝑioris. ⁊ hec opi. videt̉verior per iſtū tex. qui generaliter prohibet ꝑmutationem prebendarum.Eccleſie iuDqueſtiones. reproprietatis poſſunt adinuiceꝫ ꝑmutari ⁊ poſſeſſiones earum etiam ꝑmutari poſſūt ⁊ ꝓ minus valentibus preciū ſuppleri. cōis diuiſio. Scd̓a ibi reſpondetur. ¶ Nota primo ꝙ nō ſolum poſſunt ꝑmutari beneficia que poſſident̉ in titulū. vt in. c. p̄cedenti ſed etiā ea que habent̉ iure ꝓprietatis. vt hic ⁊ inc. cū venerabilis. de excep. ⁊ dic̄ hic Hoſt. ⁊ ē cōmune dictū doc. ꝙ qualecūqꝫ ⁊ quātūcūqꝫ ius habeatquis in eccleſia poteſt illud cuꝫ alio iure ꝑmutare.nam eadē debet eē ratio de toto ad partem que eſtde parte ad totum. vt ī. c. paſtoralis. §. idem cuꝫ totum. de offi. dele. l. que de tota. ff. de rei. vendi. qd̓no. Et ex hoc potes ſumere vnā cōcluſionem generalē ꝙ beneficia ⁊ iura q̄ habent̉ ī eis qualiacunqꝫſint poſſint cum auctoritate ſuꝑioris permutari.¶ Nota vlterius ꝙ nedum vnū prediū eccleſie cuꝫalio pōt ꝑmutari ſed etiā omnes poſſeſſiones eccleſie ſimul ⁊ ſemel. Tertio nota ꝙ ꝑmutatio eccl̓iarūq̄ fit iure ꝓprietatis nō fundat̉ in ꝑſonis rectorumſeu vicariorū illarum eccleſiarum ſed in ꝑſonis illorū qui habent illas eccleſias ſibi ſubiectas qꝛ iuseorū ꝑmutat̉ ⁊ nō ius vicariorū. ¶ Itē no. ꝙ eccleſia pinguior nō poteſt ꝑmutari cū eccleſia tenui vl̓minus pingui interueniēte pecunia ſimpliciter exalia ꝑte. qꝛ vide̓t̉ pecunia data ꝓ redditibꝰ ſpūalibus vel ꝓ re ſpūali optinenda. ſꝫ eo caſu dꝫ ſeruaricautela quā tradit iſte tex. vt pecunia ſuppleat̉ nonꝓpter redditus ſpūales ſꝫ propter ampliores redditus tēporales alterius eccleſie. ¶ Ultimo no. ꝙtales ꝯtractꝰ nō debēt adinuicē cōmiſceri. qd̓ pōt ītelligi dupliciter. Primo ꝙ cōtractꝰ ſint ſeꝑati quoad animū ⁊ quo ad verba vt per ſe ꝑmutent̉ eccl̓ieſine poſſeſſionibꝰ ⁊ ꝑ ſe poſſeſſiōes ſine eccleſijs addita certa quātitate pecunie vt veniat̉ ad equalitatē ꝑmutationis. ⁊ iſte intellectus ē tutior. Secūdꝰ

intellectus ꝙ cōtractꝰ ſint ſeparati qͥ ad animuꝫ vtpecunia det̉ nō in cōpenſationē rerū ſpūalium ſēdtꝑalium. Et ex his infert̉ ad vtilē queſtionē nunqͥddicatur ꝑmutatio qn̄ ex vna ꝑte interuenit ſpēs exalia interuenit ſpecies cū certa quātitate pecunienā videt̉ primo ꝙ nō ſit ꝑmutatio ſꝫ potius emptioex quo interuenit preciū cōſiſtens in quātitate. l. j.ff. eo. ⁊ in. l. j. de ꝯtrahen. emp. In ꝯͣriuꝫ facit quiaex vtraqꝫ ꝑte interuenit ſpēs. ergo ē ꝑmutatio. vt īd. l. j. ff. de rerū ꝑmu. ⁊ in. l. j. ff. de cōtrahen. emp.⁊ iſte tex. ē multū no. in materia. ⁊ facit vt dicat̉ permutatio tū qꝛ tex. exp̄ſſe appellat iſtaꝫ ꝑmutationēlꝫ ex alia ꝑte interuenit ſpēs cū quantitate/ tum qꝛiſtud. c. eſt poſitū ſub ℟ica de rerū ꝑmū. ergo magis ꝑticipat de ꝑmutatione qͣꝫ de emptionē. ſimileꝫmodū argumentandi ponit gl. in. c. potuit. sͣ. ti. ꝓximo. Uarij in hac queſtione varia dixerūt. ſꝫ concludendo dic primo inſpiciendū animū ꝯtrahentium. ſi enim pͥncipaliter intendūt ꝑmutare erit permutatio lꝫ pecunia acceſſorie accedat vt ꝑueniaturad rei equalitatē. ⁊ ita iſte tex. dꝫ intelligi. facit. l. ſꝑin ſtipulationibus. de re. iur. ⁊ hāc opi. tenuit Io.an. hic ⁊ Bar. in. l. ariſto. ff. de dona. vbi ad hͦ allegat iſtū tex. Si autē nō apparet de animo cōtrahentium recurre ad cōiecturas. ſi enī preciū maius ſitqͣꝫ res data p̄ſumendū eſt ꝙ ſit emptio. ſi aūt res ſitmaioris precij qͣꝫ ſit pecunia erit ꝑmutatio. ar. c. qd̓in dubijs. de cōſe. eccle. vel altaris. facit regula inſpicimus in obſcuris. li. vj. Facit ad. q. papa cōmiſit cuidam abbati vt poſſit vendere de poſſeſſionibus mōaſterij vſqꝫ ad certā quantitatē pecunie. abbas vendit recepta certa pecunia ⁊ certa petia terre dicebatur ꝙ nihil egerat qꝛ iſta erat permutatioex quo recepit certā petiā terre ⁊ ipſe nō habuit poteſtatē ꝑmutandi ſed vendendi Cōtrariū ē dicēdūꝑ ſupradicta qꝛ interuentio ſpeciei q̄ acceſſorie venit nō alterat naturam venditionis ſicut interuentio pecunie nō alterat naturam acceſſorie ꝑmutationis. facit etiā ꝓ ſtatutis q̄ exigunt gabellam ꝓ cōtractu emptionis. ¶ In glo. ij. ibi auctoritas ſuꝑioris aduerte. qꝛ alio reſpectu interuenit auctoritaſſuꝑioris qn̄ ꝑmutant̉ bn̄ficia poſſeſſa iure ꝓprietatis qͣꝫ qn̄ ſunt poſſeſſa alia via .ſ. in titulum. naꝫ inprimo caſu auctoritas exigit̉ propter alienationeꝫiuris eccleſie que interuenit in ꝑmutatione. naꝫ regulariter iura eccleſie nō alienantur ſine auctoritate ſuperioris. vt in. c. nulli. de rebus eccle. nō alie.⁊ in. c. ſine exceptione. xij. q. ij. In ſecūdo caſu īteruenit auctoritas. qꝛ bn̄ficiū nō poteſt obtineri ſinetitulo. regula prima de reg. iu. li. vj Itē vt purget̉om̄e vitiū ſimonie qd̓ preſumi poſſet. c. queſitum.sͣ. eo. ⁊. c. niſi. de p̄ben. dico tn̄ ꝙ in primo caſu poſſunt ꝑtes paciſci de permutatione eccl̓iarū ⁊ requiritur conſenſus ſuperiorꝭ dūtaxat in expletiōe actꝰ⁊ iō iſte tex. nō facit mentionem de ꝯſenſu ep̄i. ſicutin. c. p̄cedenti. ſed dūtaxat de voluntate volentiuꝫpermutare. Ex quo colligit̉ differentia inter caſuꝫhuius. c. ⁊ p̄cedentis qd̓ no. ¶ In glo. fi. ibi. acceſſorie ad villas. no. bn̄ glo. ꝙ iura ſpūalia habita inaliqua vniuerſitate temporali vt in villa tranſeunt