L

BreCōmūtationes. ue eaA⁊ poteſt ſic ſummari quo ad mentem. Permutatio rerū eccleſiaſticarū facta in caſu nō ꝯceſſoſeu nō ſeruata ſolennitate iuris eſt reuocanda perſucceſſorē. ¶ Ro. ibi incōſulte facte. ꝙ permutatofacta cōſulte nō poteſt reuocari ꝑ ſucceſſorē. ideꝫ inquolibet alio ꝯtractu inito ſuꝑ rebꝰ eccl̓ie. vt. c. ij. ēͣde preca. Et dicit̉ ꝑ̄mutatio facta incōſulte que nōfuit facta in caſu licito. ⁊ qui ſunt caſus liciti. no. xijq. ij. in ſūma. ⁊ habuiſtis duos caſus. sͣ. c. ꝓxi. idēſi nō ſeruat̉ ſolennitas iuris. xij. q. ij. ſine exceptione. ⁊ in. c. j. de rebus eccl̓. nō alie. li. vj.Breue eſt ⁊ tolle prin.nAnc Pla. c. pſummario. qd̓ autēſequit̉ hic ⁊ ī. c. ſe. ē eius expoſitio. ⁊ dic ſic.Mancipia eccleſie nō debēt ꝑmutari niſi ad libertate vel niſi ſint fugitiua. h. d. cuꝫ ſequēti. ¶ Notaprimo ꝙ licitū eſt eccleſie poſſidere ſeruos. nā text.ille intelligit̉ de mācipijs xp̄ianis nō aūt ſaracenisẜm Uin. Et forte fuit motus Uin. ea rōne de quain fine littere. tex. tn̄ iſte loquit̉ indiſtincte. ad idemxij. q. ij. cum redemptor. ⁊. c. eccleſiaſticis. ¶ Notaſcd̓o ꝙ ſeruus eccleſie dicit̉ homo eccl̓iaſticus. ⁊ vide xij. q. ij. eccleſiarū ſeruos. ¶ Itē nota ꝙ deputatus ſeruitio eccleſie nō dicit̉ deputatꝰ ad humanos vſus ſed diuinos. ¶ Ultimo nota vnū caſumin quo ꝑmittit̉ alienatio ſeruorū eccl̓ie. qn̄ .ſ. alienātur vt cōſequant̉ libertatē. de quo dic vt in. c. ep̄mqui mancipiū. xij. q. ij. ⁊ vt dixi in. c. iij. de re. eccle.nō alie. In glo. fi. in fi. ⁊ dic in principe .ſ. in papa.nam de eo loquit̉. c. eccleſiaſticis alle. in glo. ⁊ vltima ſo. cōiter tenet̉ ex qua habes p̄latū citra papanō poſſe donare ſeruū eccl̓ie etiā ex cā remunerationis alicuius ſeruitij licet ſecus ſit in alijs mobilibus. c. ceterū. de dona. Inno. dicit hoc. c. loqui dehoneſtate ⁊ nō de neceſſitate qd̓ non videt̉ procedere ꝑ. c. ſequēs. vbi dicit̉ hoc eē iniuſtum ⁊ impiumergo nō ſolū eſt h̓ honeſtuꝫ ſed neceſſarium.Nluſtum. tum fuit. sͣ. c. proxi.Breue eſt ⁊ ſummaNota primo ꝙ collatū eccleſie dicit̉ conſecratū deo ⁊ ſanctꝭ eius Et nota ꝙ in dubio donatūeccleſie preſumit̉ donatuꝫ ꝓ remedio aīe. ⁊ omnisdonatio facta eccl̓ie dicit̉ ca pia p̄ſumptiue. ad hocc. requiſiſti. de teſta. ¶ No. ibi tantūmodo ꝑmitti.ꝯtra opi. Inno. de qua in. c. p̄cedenti. nam eccleſianō ꝑmittit ſeruos eccleſiaꝝ diſtrahi niſi ſint fugitiui. ¶ Nota ibi diſtrahi. ꝙ nō ſolū ꝑmutari ſꝫ etiamvendi nō debēt niſi eripiant̉ in libertatē. vt in. c. p̄cedenti. ¶ Nota ꝙ elemoſyna vnius qn̄qꝫ occaſionaliter eſt peccatū alteriꝰ. ⁊ hoc verificat̉ quotidiein diripientibꝰ bona eccleſiaſtica. nam largitoresillarū reꝝ fecerunt illā elemoſynā ſed ſubtrahētescōmittunt peccatum. ¶ Nota ibi. ⁊ ē abſurdū ꝙ valet ar. ab abſurdo lꝫ aucͣtas non alleget̉. c. ex ore. d̓priuile. ¶ Ultimo no. in fi. ꝙ honorabilius eſt eſſeſub eccleſia ⁊ ei ſeruire qͣꝫ ſubeſſe tꝑali dn̄o. quia īpͥmo caſu ſeruit̉ deo cui ſeruire regnare ē. fac̄. liiij.di. multos. ¶ In glo. j. ibi dum eſt in fuga. ⁊cͣ. ⁊ c̄

rō quā ponit glo. in. c. fugitiui. xij. q. ij. nā fuga eſtquedā ſpecies libertatis. l. ꝙ ſi nolit. ff. de edil. edi.⁊ in. l. quid ſi fugitiuus ē. ti. ⁊ iō ſub cōditione pōtvendi ſi fuerit reuerſus. dicit tn̄ Hoſti. ꝙ forte ſpeciale in ſeruo eccleſie vt nō obſtāte ꝙ ſit in fuga poteſt vendi. arg. hic. ⁊ in. d. c. fugitiui. prima tn̄ opi.plus placet ne per verba generalia recedamꝰ a terminis iuris. ¶ Et nota glo. in eo ꝙ dicit ꝙ ſi venditur ſeruꝰ fugitiuꝰ dꝫ patefieri vitiū emptori ne poſteaſiat redibitio Et ꝓ intellectu terminorū ⁊ glo.ſcias ꝙ ſi vendū animal ſeu alia res patiens defectū la entē cōpetunt emptori due actiones. vna q̄appellatur redibitoria de qua in gl. ⁊ iſta cōpetit qn̄emptor nō fuiſſet empturus ſi ſciuiſſet illud vitiuꝫvel defectum ⁊ per hanc actioneꝫ ex toto recedit̉ acontractu. vnde fit redibitio quaſi redditio qꝛ res⁊ precium redeunt in priorem ſtatū. l. redibere. ff.de edil. edic. ad idē. l. ſi heres. ff. de excep. rei iudi.Alia actio appellat̉ quāto minoris. ⁊ iſta competitemptori empturo lꝫ ſciuiſſet vitiū ſed datur vt fiatreſtitutio partis precij quātominus fuiſſet empturus ſi vitiū ſciuiſſet. ⁊ iſta actio cōpetit infra annuꝫvtilē. alia actio cōpetit infra ſemeſtre. l. ij. C. d̓ edil.ac. ⁊ dicuntur iſte actiones edilitie qꝛ fuerunt editeab edilibꝰ .i. ab illis officialibus romanis qui erātſuꝑ rebus edilibus ⁊ ſtatuerūt ne res morboſe vēderent̉ ⁊ finaliter ediderūt illas duas actiōes.) Sꝫquero de. q. no. pone ꝙ venditor emptori equi dixit ꝙ vendebat equū cū ſuis ſuperoſſis ⁊ magnis⁊ ſuis vitijs nec volebat de aliquo teneri facta venditione. infra modicū tempus reperitur ꝙ equusdolebat in ſpatula quem dolorem nō oſtēdebat tēpore venditionis quia erat calefactus an teneatur⁊ videtur ꝙ nō ex quo pactū fuit appoſitum vt nonteneretur de aliquo vitio. ar. c. j. de cōmo. Cōtrarium ſentit ſpe. ⁊ clarius Io. an. ſentit ibi ī addi. ī tit.de empt. ⁊ vendi. §. nunc videnduꝫ. ꝟ. quid ſi venditor per tex. no. in. l. tenet̉. in fi. ⁊. l. quero. ff. d̓ ac.empti. Et ē rō qꝛ venditor videtur fuiſſe ī dolo nōexprimendo illud vitium in ſpeciali. nam in generali ſermone nō preſumitur quis velle renunciareei iuri cui in ſpecie nō renunciaſſet. ar. in. l. ſed et ſiquis. §. queſitum. ff. ſi quis cautio. ⁊ in regula ī generali. de reg. iur̄. li. vj. ⁊ no. in. c. vnico. de cōmo.Similis queſtio ponitur per Io. an. in eodē. §. ꝟ.quid ſi venditor. vbi dicit ꝙ etiā ſi venditor expreſſit vitium latens tamē expreſſit alia vitia q̄ equꝰ nōpatiebat̉ vel ſubiūgit clauſulā generalē puta equdolebat in ſpatula qn̄ non erat calefactus puta dixi vendo tibi equū ꝓ calcitroſo ⁊ dolente in ſpatula ⁊ patiente omē vitium nihilominus cōcludūt ꝙp̄dicte actiones ꝯpetunt ꝯtra venditorē qꝛ preſumptio ē ꝙ malicioſe hͦ diceret īmiſcendo cū alijs exroribus quos equꝰ nō patiebat̉ tūc tꝑis. vn̄ emptorveriſil̓r potuit ꝯſiderare ꝙ non dolebat in ſpatulaquēadmodū ⁊ alia vitia expreſſa nō patiebat̉. ad hͦiura ⁊ rōnes. sͣ. allega. dꝫ gͦ venditor patefacere vitium ſpecialitatis ita ꝙ nō trāſeat ſub īuolucro verboꝝ qd̓ no. qꝛ practicat̉ quotidie. ⁊ vide aliā. q. Io.an. e. ti. §. ſciendū. ꝟ. ſꝫ no. vbi dicit poſt alios ꝙ ſi